Thalassinakis’s Blog

Νοέμβριος 19, 2008

Ο ιερός αριθμός επτά και οι Ακτίνεs

Filed under: 1 — thalassinakis @ 7:45 μμ

Ο ιερός αριθμός επτά και οι Ακτίνες
Posted in κοινωνικος εσωτερισμος, παραξενες ιστοριες με ετικέτες επτα, seven, ακτινες, rays, Σανατ Κουμάρα, Alice Bailey, Blavatsky, Αγιο Πνευμα, rishis, Αρχαγγελοι, Σεφιρώθ, chakras, Αποκαλυψη on Οκτώβριος 13, 2008 by fireoffohat

“Η Σύναξις των Αγίων του Παραδείσου” λέγεται η διπλανή εικόνα από έναν ρωμαιοκαθολικό ναό και αποτελεί συνηθισμένο θέμα της χριστιανικής εικονογραφίας, απεικονίζοντας το Θεό – Πατέρα, τον Υιό – Χριστό και το Άγιο Πνεύμα, μαζί με Αγγέλους και Αγίους. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί πως τίποτε ιδιαίτερο δεν κρύβεται στην εικόνα αυτή και να μη σκεφτεί τίποτε περισσότερο. Όμως μια προσεκτικότερη ματιά κι ένας συνδυασμός γνώσεων, παρατηρήσεων και συσχετισμών που θα αναλυθούν παρακάτω, θα μας εισαγάγει σε ένα θέμα περίεργο όσο και δύσκολο: τον αριθμό 7 και τη σημασία του στις θρησκείες και τις μυθολογίες.

Η “εμμονή” με το 7

Αν ψάξει κανείς θα διαπιστώσει ότι ο αριθμός επτά παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στις θρησκείες μιας και θα τον δει να αναφέρεται δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες φορές. Μαζί με τους αριθμούς 1, 3, 9, 12 και τα παράγωγά τους, φαίνεται να αποτελεί έναν από τους λεγόμενους “ιερούς” αριθμούς από την εποχή κιόλας των Πυθαγόρειων και όπως θα δούμε και από παλιότερα. Είμαστε της άποψης ότι αυτές οι “εμμονές” των αρχαίων δεν ήταν τυχαίες, καθώς οι αριθμοί συμβόλιζαν και εξέφραζαν πολύ περισσότερα από απλά αριθμητικά σύμβολα, Θεϊκές, Κοσμικές Αρχές, για αυτό και από πολύ νωρίς τα μαθηματικά “θεοποιήθηκαν”, θεωρώντας ότι διαμέσου αυτών εκφράζεται η θεϊκή βούληση και το Σχέδιο. Το 7 είναι ένας από αυτούς τους αριθμούς που χρησιμοποιήθηκε πολύ, ίσως πιο πολύ ακόμη και από το ιερό 3. Ας δούμε μερικές από τις χρήσεις του: Οι επτά ημέρες της Δημιουργίας, ο πόλεμος των Επτά επί Θήβας, επτά φορές περιελήχθη ο Οφίων γύρω από το κοσμικό αβγό, επτάλοφη Ρώμη, επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, επτά ημέρες της εβδομάδας, επτά ιεροί πλανήτες ορατοί με γυμνό μάτι, οι επτά Ρίσι του Ινδουισμού, επτά νότες του πενταγράμμου, οι επτά ουρανοί, επτά είναι ο αριθμός του Γιανγκ, επτά ισχυροί Αρχάγγελοι, επτά άστρα, σφραγίδες, σάλπιγγες στην Αποκάλυψη, επτά αρχαίες εκκλησίες στο ίδιο βιβλίο, επτά χάριτες του Αγίου Πνεύματος, επτά εκπορεύσεις στην Καμπάλλα, επτά πνεύματα προ του Θρόνου, επτά θανάσιμα αμαρτήματα, επτά Κλιφώθ, επτά οι κεφαλές του Θηρίου στην Αποκάλυψη, το εβραϊκό ημερολόγιο στηρίζεται σε σχέσεις του αριθμού επτά, επτά φορές γύρισαν τα τείχη της Ιεριχώ πριν γκρεμιστούν, ο Ιησους είναι 77ος απόγονος στο Ευαγγέλιο του Λουκά, όσες φορές ζητάει από τον Πέτρο να συγχωρήσει στο Κατά Ματθαίον.
Φυσικά τα παραπάνω δεν είναι παρά λίγες ενδεικτικές αναφορές αλλά ψάχνοντας κανείς θα βρει περισσότερες και εξίσου περίεργες, όπως για παράδειγμα ότι σε απεικονίσεις του Μίθρα εκπέπονται επτά ακτίνες από το κεφάλι του, όσες επίσης από το Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη, ενώ επίσης επτά είναι οι Βάλαρ στο έργο του Τόλκιν, επτά τα μυστήρια της Εκκλησίας και επτά άμφια φοράει ο Επίσκοπος.
Ιδιαίτερα στη χριστιανική παράδοση, αν και όχι μόνο σε αυτή, πλήθος αναφορών υπάρχει για τον αριθμό επτά. Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, ανάμεσα σε άλλα, διαβάζουμε τα εξής: ” και επιστρεψας ειδον επτα λυχνιας χρυσας (…) και εχων εν τη δεξια χειρι αυτου αστερας επτα (…) οι επτα αστερες αγγελοι των επτα εκκλησιων εισι και αι λυχνιαι αι επτα, επτα εκκλησιαι εισιν (…) και επτά λαμπάδες πυρος καιομεναι ενωπιον του Θρονου, αι εισι τα επτα πνευματα του Θεου (…) και εν μεσω των πρεσβυτερων αρνιον εστηκος ως εσφαγμενον, εχον κερατα επτα και οφθαλμους επτα, α εισι τα επτα πνευματα του Θεου αποστελλομενα εις πασαν την γην.” Εάν κανείς μελετήσει παρακάτω θα βρει πολλές ακόμη αναφορές αλλά, όπως είπαμε, αυτές δεν περιορίζονται στο χριστιανισμό. Για κάποιο λόγοι οι λαοί επέλεξαν το επτά ως έναν από τους ισχυρούς θείους αριθμούς και το γιατί θα το καταλάβουμε μελετώντας δυο σημαντικές αποκρυφίστριες.

Η Έλενα Μπλαβάτσκι και τα “μυστήρια της εβδομάδας”

H Helena Blavatsky, στο σημαντικό της έργο “Μυστική Δοξασία” και στο κεφάλαιο “τα μυστήρια της εβδομάδας” αναφέρει τα εξής διαφωτιστικά: ” Αυτοί οι ιεροί αριθμοί 3, 4, 7 είναι οι ιεροί αριθμοί του Φωτός, της Ζωής και της Ενότητας, ιδιαίτερα στην παρούσα μανβαντάρα, τον κύκλο ζωής μας. Από αυτούς, ο 7 είναι ο κύριος αντιπροσωπευτικός αριθμός”. Και συνεχίζει παρακάτω μια διεισδυτική ερμηνεία αρχαίων γνώσεων που αξίζει να παρακολουθήσουμε περιληπτικά. “Saptaparna είναι το αποκρυφιστικό όνομα του ανθρώπου. Σημαίνει φυτό με 7 φύλλα και αυτό το όνομα έχει μεγάλη σημασία στους βουδιστικούς μύθους. Την ίδια σημασία έχει και στους ελληνικούς μύθους. Το ελληνικό γράμμα Ταυ σχηματίζεται από το σύμβολο του 7 και το ελληνικό γράμμα Γάμμα είναι το σύμβολο της ζωής και της αιώνιας ζωής, επειδή το Γάμμα είναι το γράμμα της Γαίας και της αιώνιας ζωής επειδή το 7 συμβολίζει τη ζωή που συνδέεται με την αιώνια ζωή, με άλλα λόγια το διπλό σύμβολο του τετραγώνου με το τρίγωνο επάνω συμβολίζει τον επταπλό άνθρωπο”.
Πιο κάτω, μέσα από μια λεπτομερειακή ανάλυση δίνονται επίσης ενδιαφέρουσες πληροφορίες που έχουν ως εξής. Το τρία και το τέσσερα εκφράζουν το αρσενικό και το θηλυκό στοιχείο αντίστοιχα, η ένωσή τους δίνει το 7, τον ολοκληρωμένο επταπλό άνθρωπο, εκείνον που “πατάει” στο μη εκδηλωμένο (το 3) και στο εκδηλωμένο – μορφικό (το 4, που είναι και ο αριθμός των Στοιχείων), με απλά λόγια στον άνθρωπο ψυχί τε και σώματι. Η ένωση της αρσενικής αρχής, η οποία συμβολίζεται με κάθετη γραμμή και της θηλυκής που εκφράζεται με την οριζόντια, μας δίνει τον ισοσκελή Σταυρό που εκφράζει την επικράτηση του Θεού στο σύνολο της ορατής και αόρατης Κτίσης. Πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να ειπωθούν εδώ αλλά δεν χρειάζεται. Ας σημειωθούν μόνο τα επόμενα λόγια της Blavatsky, που θα μας οδηγήσουν στην παρουσίαση των Επτά Ακτίνων παρακάτω. “Όπως όλοι οι άλλοι πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος έτσι και η Γη έχει Επτά Λόγους, τις εκπορευόμενες Ακτίνες από τον Πρωτόγονο ή εκδηλωμένο Λόγο, αυτόν που θυσιάζει τη σάρκα του, το σύμπαν, προκειμένου να ζήσει ο κόσμος και κάθε πλάσμα να έχει συνειδητή ύπαρξη…” Αυτές οι επτά Ακτίνες είναι δέσμες φωτός (ένα σύνολο ύλης και πνεύματος, ενέργεια σε μορφή κύματος είναι οι πλησιέστερες περιγραφές που μπορούν να δοθούν), οι οποίες αποτελούν θεμέλιες βάσεις του Σύμπαντος και των κόσμων. Εκπορεύονται από τη Θεότητα στους Ηλιακούς Λόγους και από εκεί με τη σειρά τους στους Πλανητικούς Λόγους και στο σύνολο της ζωής και των ψυχών του κάθε πλανήτη. Σύμφωνα με τη Blavatsky, οι Επτά Ακτίνες αποτελούν θεϊκές εκπορεύσεις που στις θρησκείες ονομάστηκαν “θεοί”, “άγγελοι” και “δυνάμεις”, νοήμονες δηλαδή οντότητες που στο χριστιανισμό αναφέρονται ως Επτά Ισχυροί Αρχάγγελοι ή Επτά Πνεύματα προ του Θρόνου ή Επτά Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Όπου οι αναλογίες γίνονται ακόμη πιο ενδιαφέρουσες

Προχωρώντας λίγο το συλλογισμό μας, μπορούμε από μόνοι μας να κάνουμε ακόμη πιο ενδιαφέροντες συλλογισμούς. Οι Επτά Ακτίνες του Ηλιακού Λόγου “περνούν” διαμέσου του Πλανητικού Λόγου. Στον Εσωτερισμό ο Πλανητικός αυτός Λόγος ονομάζεται “Σάνατ Κουμάρα” και πρόκειται για μια οντότητα που ενσαρκώθηκε στο αιθερικό πεδίο της Γης πριν από 18.000.000 χρόνια και συνήθως σε αυτόν αναφέρονται ως “Θεό της Γης”, παρόμοιοι όμως υπάρχουν σε πολλούς άλλους πλανήτες. Ο Σάνατ Κουμάρα είναι επικεφαλής της πλανητικής Ιεραρχίας και λέγεται πως η εμφάνισή του είναι εκείνη ενός 16χρονου αγοριού.
Στο καββαλιστικό Δέντρο της Ζωής τα Σεφιρώθ που βρίσκονται στην Εκδήλωση, δηλαδή λιγότερο ή περισσότερο κοντά στο πεδίο της Μορφής, είναι Επτά. Σχηματικά αποτελούν ένα τετράγωνο (αριθμός 4- εκδηλωμένο Πνεύμα), ενώ τα τρία ανώτερα αποτελούν τρίγωνο που βρίσκεται από επάνω τους (αριθμός 3, μη εκδηλωμένο, μακριά από το μορφικό πεδίο). Όπως είπαμε παραπάνω, το σύνθετο αυτό σύμβολο αποτελεί τον Επταπλό Άνθρωπο. Οι Επτά Ακτίνες αντιστοιχούν στα Επτά Σεφιρώθ και “διανείμονται” μέσω του Σάνατ Κουμάρα, του ενσαρκωμένου στο αιθερικό πεδίο της Γης, το οποίο αντιστοιχείται στο Γεσούντ, τη σφαίρα της Σελήνης, το αιθερικό πεδίο. Οι αναλογίες, λοιπόν, συμφωνούν, πόσω μάλλον αν λάβουμε υπόψη ότι η κάθε Σεφίρα, η κάθε μία δηλαδή θεϊκή εκπόρευση θεωρείται από τους Καββαλιστές ότι αντιπροσωπεύει έναν Αρχάγγελο στο πεδίο του Μπριά και όλες μαζί εκπορεύονται μακροσκοπικά από την Τριάδα κι εκείνη με τη σειρά της από την Ενάδα, την ίδια δηλαδή τη Θεότητα.
(συνεχίζεται)

2 σχόλια »
Εσωτερική Μαθητεία
Posted in κοινωνικος εσωτερισμος, μεταφυσικη φιλοσοφια με ετικέτες πεφωτισμενος, διδασκαλος, εσωτερικα πεδια, μυστης, μαγεια, μαθητεια, μαθητης on Οκτώβριος 11, 2008 by fireoffohat

Κάθε φορά που ξυπνάει μέσα στον άνθρωπο η λαχτάρα της Εσωτερικής Μάθησης, η επιθυμία του αυτή, αν είναι αγνή, ειλικρινής και ανιδιοτελής αφήνει ένα στίγμα στα Εσωτερικά Πεδία. Φανταστείτε να χτυπάει κάποιου είδους “συναγερμός” αν και οι παρομοιώσεις έχουν περισσότερη αξία στην κατανόηση και όχι στην περιγραφή της κατάστασης. Αφού το “σήμα” αυτό ελεγχθεί, τότε εκείνοι που στα Πεδία αυτά έχουν επιφορτιστεί με τούτο το ρόλο φροντίζουν να φέρουν σε επαφή τον άνθρωπο με κάποιον δάσκαλο, έναν συνάνθρωπό του, δηλαδή, που μπορεί να λειτουργήσει ως καθοδηγητής στο υλικό πεδίο. Ο δάσκαλος εκείνος δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε εξυπνότερος απαραίτητα από το νεαρό μαθητή και μπορεί κι εκείνος να έχει τα ίδια πάθη και τις ίδιες αδυναμίες που έχει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Γνωρίζει κάποια πράγματα περισσότερο, όμως και έχει την επιθυμία να δείξει στο νεαρό μαθητή όσα γνωρίζει, ακόμα και αν πολλές φορές και ο ίδιος δεν είναι σίγουρος σχετικά με το ποιός είναι ο ενδεικνυόμενος τρόπος μάθησης.
Η επαφή μεταξύ του μαθητή και του δάσκαλου έχει κανονιστεί από τα Εσωτερικά Πεδία με τρόπους μη κατανοητούς, που κάποιοι θα έσπευδαν να περιγράψουν ως “συμπτώσεις” ή ακόμη και ως “Μαγεία”. Ας μην περιμένει κανείς, όμως, εντυπωσιακές εκδηλώσεις και φαινόμενα. Η σειρά των απανωτών συμπτώσεων έχει κανονιστεί εκεί που ο χρόνος δεν έχει καμία αξία ίδια με αυτή που του δίνουμε εδώ. Αν προσπαθήσετε να φανταστείτε τη μεγάλη σειρά “τυχαίων” γεγονότων που οδηγούν στη γνωριμία ενός μαθητή με το δάσκαλό του, σίγουρα θα μιλήσετε για “Μαγεία” και όσο και αν δεν είναι σωστός ο ορισμός που χρησιμοποιείτε, εντούτοις θα κατανοήσουμε τι θέλετε να εκφράσετε και δεν βρίσκετε άλλη λέξη. Διότι, αν προσπαθήσει να το σκεφτεί κανείς, θα διαπιστώσει πως η αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στην τελική πράξη, δηλαδή την επαφή δασκάλου και μαθητή, ξεκινά από εκείνο το χρονικό σημείο που για εμάς αποτελεί παρελθόν. Είναι λοιπόν λες και κάποιος γνώριζε από πριν εκείνο που θα συνέβαινε στο μέλλον και αυτό θα σας ακούγεται εντυπωσιακό, όμως είναι απλά η διαφορετική έννοια του χρόνου στα Εσωτερικά Πεδία.
Οι τρόποι με τους οποίους συναντιούνται μαθητής με δάσκαλο ποικίλουν και δεν θα αναφερθούμε σε αυτούς. Θα περιοριστούμε μόνο στο να πούμε ότι κατά κάποιο τρόπο αυτοί οι δύο νιώθουν πως γνωρίζονται αλλά αυτό απαιτεί μεγάλη συζήτηση και δεν είναι της παρούσης. Όταν η σχέση μαθητείας εγκατασταθεί, τότε ξεκινά μια πορεία δύσκολη, γεμάτη εμπόδια και παγίδες. Γιατί είναι πολλά που πρέπει να πολεμήσουν ο καθένας μόνος του και από κοινού κι εκεί που η θάλασσα μοιάζει ήρεμη, ξαφνικά σηκώνεται αέρας και ταραχή. Κι εκεί που μοιάζει ακίνδυνη παρουσιάζονται δίνες. Ο δάσκαλος είναι εκείνος που θα δείξει το ασφαλές κολύμπι στο μαθητή του και θα τον απομακρύνει από τις κακοτοπιές. Το Αριστερό Μονοπάτι απέχει ελάχιστα και τα Κλιφώθ καραδοκούν. Και σε αυτή την περίπτωση, περισσότερες λεπτομέρειες δεν θα δοθούν.
Η σχέση του δασκάλου με το μαθητή είναι πολύ ισχυρή. Είναι ένας δεσμός σμιλεμένος που δεν καταλύεται εύκολα, όσο και αν μπορεί να περάσει από σαράντα κύματα. Διότι είναι και οι δύο που δοκιμάζονται καθημερινά και η αποτυχία του ενός σημαίνει εν μέρει και αποτυχία του άλλου, όπως επίσης την επιτυχία τη γεύονται μαζί και ωφελούνται ο καθένας εκεί που χρειάζεται.
Ένα από τα πρώτα δεινά που θα αντιμετωπιστούν στη σχέση αυτή, όσο η προσωπική εμπειρία μου δείχνει, είναι η ανυπομονησία του μαθητή. Η πρόθεσή του δεν είναι απαραίτητο να είναι κακή και η βιασύνη του μπορεί να χαρακτηρίζεται από αγνότητα. Όμως αυτό δεν αρκεί. Η υπομονή είναι μια αρετή που πρέπει να διδαχθεί, όπως επίσης το ότι υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για το καθετί. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται μια παρατεταμμένη περίοδος μελέτης των βασικών αρχών του Εσωτερισμού να προηγηθεί από την πρακτική. Ο μαθητής – και πάλι από προσωπική εμπειρία – βιώνει μια δύσκολη περίοδο, στην οποία πολλά από τα γερά δομημένα έως τότε πιστεύω του ανατρέπονται ενώ επίσης μπορεί να έχει δυσκολία στην κατανόηση των μαθημάτων του. Ας μη φανταστεί κανείς πως όλο αυτό είναι τόσο απλό, όσο σας το γράφω. Είναι μια διαδικασία που, ξανατονίζω, είναι από δυσάρεστη έως επώδυνη ψυχικά. Αλλά, αν η προσωπική μου γνώμη έχει κάποια αξία, τότε μπορώ να πω ότι είναι μια πορεία συγκλονιστική και μια εμπειρία ανεπανάληπτη.
Η Εσωτερική Μαθητεία δεν είναι για όλους. Η επιλογή των μαθητών στις σχολές κι εκτός γίνεται με πολύ αυστηρά κριτήρια, τουλάχιστον εκεί που υπάρχει σεβασμός. Ούτε όλοι οι αυτοπροβαλόμενοι ως “δάσκαλοι” είναι αξιόπιστοι και ειλικρινείς. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ο μοναδικός σκοπός, τεχνιέντως καλυμμένος στην αρχή, είναι το οικονομικό όφελος. Κανένας ουσιαστικός δάσκαλος δεν απαιτεί έμμεσα ή άμεσα αμοιβή για τα μαθήματα που προσφέρει. Ένας άλλος συνηθισμένος λόγος είναι η εκπλήρωση σεξουαλικών επιθυμιών. Όλοι εκείνοι μιλούν για δήθεν αφύπνιση της Κουνταλίνι μέσω του “ταντρικού σεξ” και όποτε το ακούτε αυτό μπορείτε να είστε σχεδόν βέβαιοι πως τα μαθήματα που περιμένετε δεν θα σας παραδοθούν. Άλλου είδους μαθήματα του χείριστου είδους, ναι, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτά που θα επιθυμούσατε. Στο ζήτημα του σεξ και του αποκρυφισμού, όμως, θα αναφερθούμε σε άλλο σημείο στο μέλλον. Ένας ακόμη λόγος που δεν θα ήταν άσκοπο να αναφέρουμε, μιας και τον συναντάμε συχνότερα από όσο νομίζετε, είναι απλά και μόνο η ανοησία. Εκρήξεις μεγαλομανίας που συμβαίνουν σε αρκετούς και που βρίσκουν εκτόνωση με το να νομίζουν ότι είναι δάσκαλοι και Μύστες. Στην καλύτερη από αυτές τις δυστυχισμένες περιπτώσεις, ο μαθητής θα νομίζει πως έμαθε αγγλικά από κάποιον που φυσικά δεν ξέρει και θα το διαπιστώσει αυτό όταν προσπαθήσει να συνεννοηθεί με κάποιον αγγλομαθή. Στη χειρότερη κινδυνεύει άμεσα η σωματική και ψυχική ακεραιότητα των δύστυχων μαθητών. Περιττό να αναφερθεί ότι τέτοιοι “δάσκαλοι” ουδεμία σχέση έχουν με τα Εσωτερικά Πεδία και γνωρίζουν τόσα από Εσωτερισμό όσα και το νήπιο από κβαντομηχανική.
Η παρουσία του δασκάλου που σχετίζεται με τα Εσώτερα Πεδία εμπνέει από την πρώτη στιγμή σιγουριά και ασφάλεια στο μαθητή, ακόμη και αν κατά καιρούς χρειαστεί να γίνει αυστηρός. Ο μαθητής όμως κατανοεί τους λόγους και ο δάσκαλος πιέζει τόσο όσο χρειάζεται. Ο δάσκαλος δεν επιδεικνύει τη δύναμή του (και ας μη φανταστεί κανείς κάτι το εντυπωσιακό και πομπώδες) παρά μόνο εκεί που χρειάζεται, με τρόπο αποτελεσματικό έστω και αν χρειαστεί να είναι ριζικός. Ο χειρουργός δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει το νυστέρι στο απόστημα, ο πόνος όμως και η φλεγμονή θα υποχωρήσουν και τελικά θα εξαφανιστούν. Έτσι και ο δάσκαλος, μπορεί να είναι πρόθυμος να δουλέψει το νυστέρι αλλά είναι εξίσου πρόθυμος να χορηγήσει την αντιβίωση και το παυσίπονο που θα ανακουφίσουν τον ασθενή μαθητή του. Και σαν τον πονεμένο ασθενή που θεραπεύεται, με την ίδια ανακούφιση θα ευχαριστήσει και ο μαθητής το δάσκαλό του.

(Το παρόν κείμενο αφιερώνεται σε εκείνους κι εκείνες που υπήρξαν και συνεχίζουν να υπάρχουν ως δάσκαλοί μου. Δεν υπάρχουν ευχαριστίες στη γλώσσα των ανθρώπων ικανές να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη μου για όσα έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν για μένα)

Αφήστε σχόλιο »
Η ελληνική πραγματικότητα της Μεταφυσικής (μέρος δεύτερο)
Posted in κοινωνικος εσωτερισμος, μεταφυσικη φιλοσοφια με ετικέτες προγονοπληξια, φανατισμος, χριστιανισμος, δεισιδαιμονια, ερευνα, εξαπατηση, μοναξια, νεοεθνικοι on Οκτώβριος 9, 2008 by fireoffohat

Τονίσαμε στο προηγούμενο άρθρο ότι τα όσα θίγουμε δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του ελληνικού χώρου αλλά αποτελούν σημεία των καιρών. Υπάρχει όμως ένα φαινόμενο που, έστω και αν δεν είναι μόνο ελληνικό, είναι σε αυτήν εδώ τη χώρα που το συναντάμε σε υπερβολικό βαθμό. Πρόκειται περί της αρχαιοπληξίας. Θα πει κανείς ότι εν μέρει είναι αναμενόμενο και “λογικό”, δεδομένου ότι έχουμε την τύχη να είμαστε κληρονόμοι ενός εξαιρετικού πολιτισμού. Αυτό όμως, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί τα φαινόμενα που θα θίξουμε στο μεγαλύτερο μέρος του άρθρου αυτού, διότι θα προσπαθήσουμε με ψυχραιμία να τοποθετήσουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, με κάθε σεβασμό στη θρησκευτική πίστη του καθενός.

Η προγονοπληξία

Αποτελεί ευθύνη όλων μας ο σεβασμός στην πολιτιστική μας κληρονομιά και χρέος μας στις επόμενες γενιές η συνέχιση του πολιτισμού. Σεβασμό οφείλουμε επίσης να δείχνουμε στη θρησκευτική πίστη των προγόνων μας και των σύγχρονων ανθρώπων. Κανείς δεν αμφιβάλει ότι ο ελληνικός πολιτισμός πρόσφερε τα μέγιστα στην ανθρωπότητα αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να κλείνουμε τα μάτια στην προσφορά των άλλων. Οι Έλληνες δεν είναι περισσότερο ευλογημένος λαός από τους υπόλοιπους και ως προς αυτό δεν θα έπρεπε να μοιάζουμε με τους Εβραίους, οι οποίοι έχουν τη δική τους ευλογία ως λαός. Όλοι παιδιά του Εχεγιέ είμαστε και είναι τα ονόματα μόνο που αλλάζουν αλλά όχι η ουσία.
Τα Ελληνικά Μυστήρια αποτελούν σημαντικό μέρος της Δυτικής Εσωτερικής Παράδοσης όταν ασκούνταν στην πραγματική τους μορφή, πριν δηλαδή την παρακμή τους. Ήταν ισχυρά και φιλοσοφημένα, όπως όλα τα μυστήρια, για αυτό και συμμετείχαν σε αυτά σημαντικοί άνδρες της αρχαιότητας. Η εξωτερική μορφή της πίστης των αρχαίων ήταν το Δωδεκάθεο, δηλαδή ο απλός πιστός της αρχαίας Ελλάδας πίστευε στην ύπαρξη Δώδεκα Ανώτερων και ξεχωριστών θεοτήτων και κατά τη γνώμη μου δε διέφερε σημαντικά από τον πιστό της σημερινής εποχής, έστω και αν δωδεκαθεϊσμός και χριστιανισμός διαφέρουν σημαντικά ως προς τα εξωτερικά τους στοιχεία. Ο αρχαίος πιστός ήταν επίσης προληπτικός, δεισιδαίμονας και απλοϊκός, το ίδιο με τον σύγχρονο χριστιανό και δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί την Εσωτερική διδασκαλία, απλά γιατί δεν του είχε προσφερθεί, ανάμεσα σε άλλους λόγους. Δεν έχω σκοπό να αναλύσω την αρχαία θρησκεία καθώς δεν είμαι ειδικός σε αυτό τον τομέα, όμως η γνώση των αρχαίων μυστηρίων δεν ήταν ανοιχτή στο ευρύ κοινό, παρά σε έναν κύκλο εκλεκτών μυημένων οι οποίοι, ανάμεσα σε άλλα, είχαν συλλάβει την έννοια του Ενός Θεού από την εποχή του Ορφέα κιόλας. Τα ελληνικά μυστήρια, σε καμία περίπτωση δεν ήταν δαιμονικές λατρείες, αν και εξαιρέσεις υπήρξαν στις εποχές που επήλθε παρακμή. Η εμπλοκή του σεξουαλικού στοιχείου μέσα στα μυστήρια αλλοίωσε την αρχική τους σημασία, καθώς ήταν sex for sex και τίποτε άλλο. Στις εποχές που ο χριστιανισμός άρχισε να αναπτύσσεται τα αρχαία ελληνικά μυστήρια είχαν αρχίσει να παρακμάζουν. Αυτό είναι ένα αναμενόμενο επακόλουθο της Εξέλιξης. Κανείς δεν υποβιβάζει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό εάν ισχυριστεί αυτό που έγραψα παραπάνω.
Στη σημερινή εποχή, όμως, που επιχειρείται μια “αναβίωση” του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, παρατηρώ ότι το πράγμα έχει ξεφύγει εντελώς από την πορεία της ισορροπίας. Οι περισσότεροι “εθνικοί” επιδίδονται σε μια κατασυκοφάντηση του χριστιανισμού, αστήριχτη στις περισσότερες περιπτώσεις, καθώς και σε μια εντελώς αντίθετη με το αρχαίο πνεύμα σπίλωση του ονόματος του Ενός Θεού και των πιστών του και της πίστης σε αυτόν. Η τακτική τους αυτή αποδεικνύει σε όλους ότι οι σκοποί τους δεν περιλαμβάνουν την αναβίωση του αρχαίου πνεύματος αλλά τη συνέχιση της παρακμής του. Δυστυχώς η μοίρα το έφερε έτσι που να γνωρίζω καλά αυτά που λέω και να τα έχω βιώσει από κοντά. Όμως τα πάντα λειτουργούν ως μάθημα για την ψυχή και από αυτή την άποψη χαίρομαι πολύ που πήρα το μάθημα.
Όσο ακολουθούν πολωτικές τακτικές, όπως το να αμφιβάλουν για τη χριστιανική πίστη, να λοιδωρούν τους μάρτυρες και τους Αγίους και να σπιλώνουν το όνομα του Γιαχβέ, τόσο θα συναντούν την περιφρόνηση του κόσμου. Ας κατανοήσουν ότι ένας είναι ο Θεός και είναι απλά τα ονόματα που αλλάζουν. Ας καταλάβουν ότι υπάρχει Σοφία και Μυστικισμός και στο Ισραήλ και στο χριστιανισμό και ας προσπαθήσουν να βρουν τα σημεία που όλες οι φιλοσοφίες συγκλίνουν. Αν το κάνουν με ανοιχτό πνεύμα, τόσο ανοιχτό όσο το αρχαίο ελληνικό, θα είναι με έκπληξη που θα διαπιστώσουν πόσα πολλά τους ενώνουν.
Ορισμένες από τις ομάδες αυτές, εκείνες που ασχολούνται με τη μεταφυσική, σπεύδουν να χαρακτηρίσουν ως πραγματικά θαύματα εκείνα που αναφέρονται στον αρχαίο ελληνικό κόσμο και όλα τα υπόλοιπα για εκείνους είναι προϊόντα θρησκοληψίας ή απάτης.

Η χριστιανική δεισιδαιμονία

Δεν έκρυψα ποτέ από κανέναν πως είμαι θετικά διακείμενος προς το χριστιανισμό. Σε αυτόν βαπτίστηκα και ακολουθώ τα τυπικά του και σέβομαι την πίστη των χριστιανών. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν προτίθεμαι να χαριστώ στα μελανά του σημεία, που είναι πολλά, τόσα που εδώ θα κάνω μόνο μια εξαιρετικά μικρή αναφορά.
Ο χριστιανισμός ήρθε σε μια συγκυρία κατά την οποία ο αρχαίος κόσμος, βάσει της γνώσης που διέθετε, είχε ανάγκη από μια αλλαγή. Μέσα από κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, εκτός των άλλων, ο χριστιανισμός εδραιώθηκε ως θρησκεία και έφτασε στις ημέρες μας να αριθμεί περισσότερο από 1,5 δισεκατομμύρια πιστούς, με την πλειοψηφία τους να ασπάζονται το Καθολικό Δόγμα. Είναι θεσμός που μετράει σχεδόν 2.000 χρόνια ζωής και επηρέασε τον κόσμο θετικά και αρνητικά. Είναι σαφές πως επηρεάστηκε από σύγχρονά του ρεύματα και ανέδειξε μερικές πραγματικά φωτισμένες μορφές. Τα τυπικά του είναι ισχυρά και ακολουθούνται και από μη οπαδούς του.
Δεν αρνούμαι ότι ο χριστιανισμός και οι πρακτικές του αποτελούν μια ατραπό για την προσέγγιση του Θείου και είχα την τύχη να συναντήσω ανθρώπους με πραγματικά μυστικιστικές τάσεις, φωτισμένα μυαλά ενός υπερβατικού επιπέδου, καθώς και πολύ κόσμο να είναι ευτυχισμένος με την πίστη του και ευσεβής. Είδα όμως και κόσμο γεμάτο δεισιδαιμονία και προκατάλειψη να στενάζει δίχως ουσιαστικό λόγο κάτω από μια απολυταρχική εξουσία του Κλήρου. Είδα τη διαστρέβλωση αρκετών πραγμάτων, τη συσσώρευση πλούτου και αξιωμάτων, την απολυτότητα σχετικά με το ποιός κατέχει την αληθινή γνώση και άλλα πολλά. Κυρίως είδα τη δαιμονοποίηση του οτιδήποτε αποφάσισαν πως δεν είναι συμβατό με την Εν Χριστώ Ζωή. Για αυτό βιάστηκαν να χαρακτηρίσουν ως δαιμονολατρεία τα αρχαία μυστήρια και έχουν εκδόσει μια εκτενέστατη λίστα με όλες τις ομάδες που εκείνοι θεωρούν ως αιρετικές. Περίοπτη θέση στις λίστες αυτές αποτελούν ορισμένες οργανώσεις και λέσχες που ασχολούνται με τον Πνευματισμό και με ανάλογα πεδία. Είδα επίσης στο παρελθόν να κινούνται ολόκληροι πόλεμοι στο όνομα του χριστιανισμού και οι Πύλες του Κάτω Κόσμου άνοιξαν διάπλατα για να υποδεχτούν τις χιλιάδες ή και εκατομμύρια των ψυχών που χάθηκαν στο όνομα ενός Θεού που κανονικά είναι Θεός της Αγάπης. Στη σημερινή εποχή οι θρησκευτικοί πόλεμοι δεν έχουν εκλείψει, θα θυμάστε τις περίφημες δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ σχετικά με τους “αλλόθρησκους”. Είναι πολλά στο χριστιανισμό που θα μπορούσαν να απογοητεύσουν τον ειλικρινή και αφοσιωμένο πιστό.
Στις διαδικτυακές και επικοινωνιακές τους γενικά απόπειρες, οι ομάδες που μελετούν τα της Εσωτερικής Γνώσης και τη Μεταφυσική δεν διαφέρουν σημαντικά από την επίσημη γραμμή της Εκκλησίας: ό,τι προέρχεται από τους κόλπους της είναι αξιόπιστο και οτιδήποτε άλλο ανήκει στη σφαίρα της πλάνης, μιας και είναι ο Σατανάς εκείνος που προκαλεί την εκδήλωση τέτοιων φαινομένων προκειμένου να εξαπατήσει τους πιστούς.

Οι διαδικτυακοί πόλεμοι των “πιστών”

Εξαιτίας της ανάπτυξης του διαδικτύου, όπως προαναφέραμε, οι δύο παραπάνω παρατάξεις δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν συγκρουστεί με μέσα που δεν αρμόζουν στο τι η κάθε μία πρεσβεύει. Αποτελεί συνηθισμένη παρατήρηση για όποιον έχει ασχοληθεί το ότι η μια κατηγορεί την άλλη για υιοθέτηση απόψεων και πρακτικών με τις οποίες στην ουσία και η ίδια επιδίδεται. Θεωρώ εξαιρετικά γελοίο το να κατηγορούν ορισμένοι νεοεθνικοί τους χριστιανούς για φανατισμό, τη στιγμή που και οι ίδιοι κάνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω συγκρουστεί με τις ακραίες απόψεις και των δύο. Διότι για τους μεν δεν είμαι “καλός χριστιανός” επειδή ορισμένα τα δέχομαι και άλλα δεν τα δέχομαι ή τα δέχομαι κάπως διαφορετικά ενώ για τους δε επειδή, όντας χριστιανός στο θρήσκευμα, δεν συνιστώ “σωστό έλληνα”. Δεν χρειάζεται να πω ότι οι θέσεις τους αυτές περνούν σαν σφαίρα το ένα αυτί και βγαίνουν από το άλλο. Καλή και Άγια Σεφίρα το Γκεβούρα αλλά οφείλει να εξισορροπείται από το Χέσεντ και το αντίστροφο. Αλλιώς, η Κλιφωθική ζώνη είναι το μόνο λογικό επακόλουθο.
Νομίζω ότι υπάρχουν αρκετοί δρόμοι για να προσεγγίσει κανείς το Θείο. Η απεραντοσύνη του κάνει λογικότερη την ύπαρξη πολλών διαφορετικών δρόμων παρά μιας και μόνης λεωφόρου. Και έχω την εντύπωση πως σε κάποιο απομακρυσμένο σημείο, τα πολλά και αποκομμένα το ένα από το άλλο δρομάκια ενώνονται σε ολοένα και μεγαλύτερους δρόμους, μέχρι να φτάσει κανείς στη Λεωφόρο, στην Ευθεία Οδό, της οποίας η Θεότητα αποτελεί τη μοναδική κατάληξη.

Η μοναξιά της έρευνας

Θα ήμουν εντελώς ισοπεδωτικός εάν ισχυριζόμουν ότι όλοι οι ερευνητές ανήκουν σε κάποια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένας ικανός αριθμός από αυτούς που πραγματοποιούν σοβαρές μελέτες, αποστασιοποιημένοι από τον εύκολο εντυπωσιασμό και τα οικονομικά οφέλη, τα οποία σε κάποιο βαθμό είναι αναπόφευκτα. Εάν το μεγαλύτερο μέρος του κοινού αρέσκεται στο να διαβάζει υπερβολές, τότε καλά κάνουν μερικοί και πλουτίζουν από το τίποτα. Είναι οι ίδιοι που σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθούν σε εντυπωσιακά και ενδιαφέροντα συμπεράσματα, διότι η έρευνά τους είναι ισορροπημένη.
Υπάρχουν και στην Ελλάδα κάποιοι από αυτούς αλλά συνήθως επιλέγουν την αφάνεια και την εργασία μέσα στη μυστικότητα και τη μοναξιά. Έχω καταλήξει στο ότι είναι απαραίτητη μια ικανή δόση μοναξιάς και αποστασιοποίησης, προκειμένου κανείς να μελετήσει όλα αυτά τα ζητήματα. Ξέρω καλά πως πολλούς από αυτούς θα τους βρείτε ψάχνοντας εκεί που δεν θα πήγαινε το μυαλό σας αλλά, πιστέψτε με, αποτελεί εξαιρετική εμπειρία εάν κανείς τους συναντήσει γιατί, καλώς ή κακώς δεν θα τους βρείτε συνήθως ανάμεσα σε γνωστούς αρθρογράφους και συγγραφείς αν και αυτό δεν αποκλείεται εντελώς.
Δεν προτρέπω κανέναν να σταματήσει να προμηθεύεται περιοδικά, να αγοράζει βιβλία, να παρακολουθεί εκπομπές ή να σερφάρει σε σχετικές ιστοσελίδες. Του λέω απλά ότι θα πρέπει να φιλτράρει τις πληροφορίες που παίρνει από εκεί, για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Υπό αυτή την έννοια, δεν ζητώ από κανέναν να θεωρήσει ακόμα κι εμένα ως αξιόπιστη πηγή, παρά το ότι κάνω το καλύτερο δυνατό για να μεταφέρω “ασφαλείς” γνώσεις. Η μεταφυσική ενασχόληση είναι μια εξαιρετικά ατομική διαδικασία και οι όποιες εμπειρίες έχει κανείς, έχουν σχετική και μόνο σημασία και συνήθως για τον ίδιο που τις βιώνει. Σε ανώτερα επίπεδα μπορεί να τις εντάξει σε ευρύτερα φαινόμενα και αντιλήψεις, παρά τις πολλές παγίδες που υπάρχουν. Η Εσωτερική Αναζήτηση δεν είναι παιδική χαρά που κανείς θα σκοτώσει το χρόνο του. Δυστυχώς όμως, ως τέτοια αντιμετωπίζεται από τον περισσότερο κόσμο και εδώ είναι το σημείο που θα επιθυμούσα από όλους εκείνους να εξαντλήσουν τη σοβαρότητά τους.
Ίσως θεωρηθώ υπερβολικός από πολλούς, όμως μου είναι αδιανόητο να παραθέτουν κάποιοι μαγικά τυπικά και συμβουλές για το πως να φτιάξει κανείς φυλαχτά, να επιτύχει Αστρική Προβολή ή να πραγματοποιήσει εξαγνισμό του χώρου και “έλεγχο” στην Κουνταλίνι. Και μου είναι αδιανόητο (κι εδώ ίσως θεωρηθώ υπερβολικός), διότι τα θεωρώ επικίνδυνα με όλη τη σημασία της λέξης. Δεν θα δίνατε ποτέ σπίρτα στα χέρια ενός μικρού παιδιού ούτε και θα το αφήνατε να μάθει ποδήλατο στην άκρη ενός γκρεμού, εκτός και αν ήξερε να πετάξει.

2 σχόλια »
Η ελληνική πραγματικότητα της Μεταφυσικής
Posted in μεταφυσικη φιλοσοφια με ετικέτες περιοδικα, υπερβολη, αναζητηση, διαστρεβλωση, ερευνα, εκμεταλλευση, ελληνικη μεταφυσικη, εξαπατηση, ιστοσελιδες on Οκτώβριος 8, 2008 by fireoffohat

Ζούμε σε μια χώρα που έχει μακραίωνη παράδοση στο χώρο της μεταφυσικής και της εναλλακτικής σκέψης. Οποιοσδήποτε κάνει μια μικρή μόνο αναζήτηση στην περιοχή του, θα ανακαλύψει παραδόσεις και μαρτυρίες για μια σειρά από μεταφυσικά φαινόμενα οι οποίες αν συγκεντρώνονταν θα μπορούσαν να αποτελέσουν το υλικό για πολλούς τόμους μιας φορτεανής μελέτης.
Παράλληλα, ζούμε σε μια χώρα που διαθέτει εξαιρετικά ισχυρό το θρησκευτικό φρόνημα, το οποίο με τη σειρά του επηρεάζει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο κανείς “βλέπει” τη μεταφυσική, η μελέτη της οποίας δεν είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη, τουλάχιστον όχι συγκρίσιμη με χώρες του εξωτερικού, όπως είναι η Αμερική και η Μεγάλη Βρετανία και κυρίως μάλιστα η τελευταία. Ωστόσο, υπάρχουν μερικά περιοδικά, ιστοσελίδες, εκπομπές και κοινότητες γενικότερα που μελετούν το χώρο και παρουσιάζουν από μικρή έως αρκετή κινητικότητα, προσπαθώντας να φέρουν σε επαφή το ευρύ κοινό με το δύσκολο χώρο της εναλλακτικής σκέψης.
Σκοπός του σημερινού άρθρου είναι να παρουσιάσει μερικές γενικές σκέψεις μου γύρω από την εναλλακτική αναζήτηση στην Ελλάδα και να επισημάνει κάποια πράγματα που εγώ προσωπικά θεωρώ σημαντικά. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συμμετοχή των αναγνωστών μου στην συζήτηση που θα ακολουθήσει.

Είναι για όλους η Μεταφυσική;

Εάν η απάντηση έπρεπε να δοθεί μονολεκτικά, τότε σαφώς και θα ήταν “όχι”. Ο σημαντικότερος ίσως λόγος είναι ότι η Μεταφυσική αναγκάζει τον άνθρωπο να αναθεωρήσει τον κόσμο που ο ίδιος έχει αποδεχτεί ως πραγματικό και μοναδικό, χωρίς να του παρουσιάζει απτές αποδείξεις. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο, γιατί από τη μία οι αποδείξεις υπάρχουν αλλά έχουν ατομική μόνο αξία, από την άλλη έχει σημασία επίσης το τι θεωρεί ο καθένας ως απόδειξη. Η όποια εμπειρία μου, μου έχει δείξει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ερμηνεύουν τις αποδείξεις με τον ίδιο τρόπο που οι Εβραίοι περίμεναν από τον Ιησού να δείξει τη θεότητά του: κατέβα από το Σταυρό για να σε πιστέψουμε. στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, η φωτισμένη διάνοια αποδεικνύει τη φώτισή της ανεβαίνοντας και όχι κατεβαίνοντας από τον όποιο Σταυρό.
Από την άλλη, δεν σημαίνει πως κανείς πρέπει αδιαμαρτύρητα να δέχεται οτιδήποτε του σερβίρεται. Πολλοί εσωτεριστές διδάσκουν ότι ο καθένας μας πρέπει να αμφιβάλει ακόμα και για τις ίδιες του τις εμπειρίες, να τις υποβάλει σε λογική θεώρηση και να περιμένει. Ας μην ξεχνάμε πως στο υλικό πεδίο ισχύουν οι νόμοι που έχουν καθοριστεί για αυτό και ας μην περιμένουμε το θαύμα να εκδηλωθεί όπως η εμφάνιση του Θεού στο όρος Σινά, με αστραπές και βροντές.
Μια άλλη πλευρά είναι ο βαθμός της δεκτικότητας του καθενός. Από την καθημερινή μας εμπειρία όλοι έχουμε διαπιστώσει ότι ο κάθε άνθρωπος δεν είναι δεκτικός στο οτιδήποτε, ακόμα και αν του προσφερθούν οι αποδείξεις που θέλει, στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι δυνατό. Όπως υπάρχουν στελέχη στα μικρόβια που είναι ανθετικά σε αντιβιώσεις, έτσι υπάρχουν και άνθρωποι που θα πίστευαν στο Θεό ή στους εξωγήινους μόνο αν τους έβλεπαν μπροστά τους. Ο ισορροπημένος μεταφυσικός, δεν είναι εκείνος που δέχεται το οτιδήποτε ισχυρίζονται οι άλλοι αλλά ούτε και το απορρίπτει. Για εκείνον είναι ιδιαίτερα σημαντικό το ότι υπάρχει ένας αριθμός ανθρώπων που μοιράζονται κοινές εμπειρίες και ψάχνοντας προσπαθεί να φτάσει στη ρίζα των πραγμάτων, να εντοπίσει ομοιότητες και συμβολισμούς και να τα αναγάγει όλα αυτά τα φαινόμενα σε μια κοινή αρχή. Με τον τρόπο αυτό καταλήγει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα χωρίς υστερισμούς και ενθουσιασμούς και χωρίς τετελεσμένα. Από αυτή την πλευρά, η Ψυχολογία και η σύγχρονη Φυσική αποτελούν ίσως τις πλέον μεταφυσικές επιστήμες.
Μια άλλη παράμετρος αυτού του τελευταίου είναι πως η δεκτικότητα του καθενός δεν εξαρτάται μόνο από τις προσωπικές του εμπειρίες αλλά από μια σειρά άλλων παραγόντων για τις οποίες έχει μιλήσει ο Εσωτερισμός πολλούς αιώνες νωρίτερα από την επίσημη Ψυχολογία και την κβαντομηχανική, αποτελώντας το θεμέλιο και το ξεκίνημα αυτών των επιστημών αλλά και πολλών άλλων. Στο σημείο αυτό είναι που ενώνεται η Επιστήμη με τη “Μαγεία” με ισορροπημένο τρόπο και χωρίς ακρότητες. Γιατί αν η λογική επικρατήσει σε όλους τους χώρους πολλοί θα διαπιστώσουν ότι η ύπαρξη του αιθερικού σώματος δεν απειλεί σε τίποτα την επιστήμη και ούτε και αποτελεί προσβολή της Λογικής καθ’ οποιονδήποτε τρόπο. Έχω την αίσθηση ότι η ιατρική θα ανακαλύψει το σώμα αυτό και νέοι ορίζοντες θα ανοιχτούν μπροστά της.

Η διαστρέβλωση της Εσωτερικής Γνώσης

Αυτή μπορεί να χωριστεί σε συνειδητή και μη συνειδητή. Στην πρώτη περίπτωση ένας ή περισσότεροι απατεώνες διαστρεβλώνουν τη γνώση με πλήρη επίγνωση του τι κάνουν, ενώ στη δεύτερη “ου γαρ οίδασι τι ποιούσι”. Η δαιμονοποίηση της αρχαίας σοφίας από τυφλούς ιερωμένους αλλά και η αμαύρωση του χριστιανισμού από ορισμένους νεοεθνικούς, θα μπορούσε να εντάσσεται στη μια ή στην άλλη κατηγορία. Με αυτό το ζήτημα θα ασχοληθούμε αργότερα.
Η εκρηκτική ανάπτυξη της Πληροφορίας, που οδήγησε στη δημιουργία και γιγάντωση του διαδικτύου, προσέφερε στον οποιονδήποτε τη δυνατότητα να μοιραστεί πολυποίκιλες γνώσεις με τον υπόλοιπο πλανήτη, ακόμη και αρκετές από αυτές που για αιώνες χαρακτηρίζονταν ως απαγορευμένες. Μαζί με όλα αυτά, δημιουργήθηκαν και κοινότητες που έθεσαν ως σκοπό τους τη μελέτη της Μεταφυσικής, βρίσκοντας συμπαραστάτες σε έντυπα μέσα και σε κάθε λογής άλλες δραστηριότητες, ακολουθώντας τη μακραίωνη, χαμένη στο χρόνο τάση του ανθρώπου να οργανώνεται σε ομάδες με κοινό σχέδιο δράσης, στόχους και ιδανικά. Εάν η παράδοση αυτή όμως είναι μακραίωνη, το ίδιο αιωνόβια είναι και η τάση του ανθρώπου να επιθυμεί κέρδος μέσα από αυτές τις διαδικασίες, υλικό και μη.
Δεν θα ήμουν καθόλου ισοπεδωτικός εάν ισχυριζόμουν ότι οι περισσότερες ομάδες, αν και όχι όλες, λειτουργούν με βάση το κέρδος, την αναγνωσιμότητα και κάθε λογής άλλα οφέλη, μπροστά στα οποία, σε ακραίες περιπτώσεις, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε είδους μέσο απάτης, από αυτά που κατά καιρούς έχουμε δει δημοσιοποιημένα σε εφημερίδες και τηλεοπτικά δελτία. Ως αποτέλεσμα τούτου, δεν είναι λίγες οι φορές που μια Εσωτερική γνώση “τραβιέται” στα άκρα, προκειμένου να γίνει περισσότερο ελκυστική για το κοινό, το οποίο δεν έχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί την υπερβολή. Αυτό συνιστά μια απαράδεκτη διαστρέβλωση για εμπορικούς λόγους, η οποία σε μερικές περιπτώσεις μπορεί επίσης να γίνει μη συνειδητά αλλά εξαιτίας της άγνοιας και της δεισιδαιμονίας του παρουσιαστή της.
Ένας από τους λόγους που απομακρύνθηκα από ομάδες και σταμάτησα να προμηθεύομαι περιοδικά και όλα τα σχετικά ήταν αυτός ακριβώς που προανέφερα. Διότι στην προσωπική μου εσωτερική αναζήτηση γέμιζαν το δρόμο με τα ζιζάνια της παραπληροφόρησης και, αν μη τι άλλο, ο δρόμος εκείνου που ειλικρινά ψάχνει απαντήσεις, πρέπει να είναι όσο το δυνατό καθαρός. Ωστόσο, επειδή στη ζωή υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να μετατρέψει τα πάντα προς όφελός μας, η “μαθητεία” μου σε περιοδικά και ομάδες, με βοήθησε να κατανοήσω πολλά πράγματα, κυρίως σχετικά με τη μυστικότητα που συνοδεύει τις Εσωτερικές γνώσεις. Εκείνος που είναι πραγματικός γνώστης των πραγμάτων, ξέρει καλά πως υπάρχουν γνώσεις που δεν πρέπει να αποκαλύπτονται στον οποιονδήποτε. Τις γνώσεις αυτές διακριτικά τις αποσιωπεί, χωρίς να διακατέχεται από καμία ανόητη μυστικοπάθεια, απλά τις αποκρύπτει με τρόπο που δεν γίνεται αντιληπτός, μέχρι να τις μεταδόσει εκεί που πρέπει. Ο “επαγγελματίας” της μεταφυσικής, όμως, φροντίζει να τονίσει ότι δεν μπορεί να μιλήσει και να αποκαλύψει πράγματα, στοχεύοντας στην περιέργεια του αναγνωστικού κοινού, το οποίο θα τον τοποθετήσει σε μια θέση γνώσης που δεν του αξίζει, απλά και μόνο διότι και ο ίδιος ακόμα δεν ξέρει κυριολεκτικά τι του γίνεται. Ενώ ο μύστης αποκρύπτει κάποια πράγματα διότι θα μπορούσαν να καταστούν επικίνδυνα στα χέρια του αδαούς και, σε αντίθεση με τον επαγγελματία, δεν προσφέρει τη γνώση του προκειμένου να έχει προσωπικό όφελος με οποιονδήποτε τρόπο.
Βλέπω σε περιοδικά και ιστοσελίδες με απλοχεριά να προσφέρονται Τυπικά, Ονόματα Δύναμης και ένα σωρό άλλα πράγματα. Όλα αυτά είναι σαν τα σπίρτα στα χέρια ενός μωρού παιδιού: μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και πυρκαγιά, έστω και να τα Τυπικά δεν είναι ολοκληρωμένα (στην πραγματικότητα για αυτό το λόγο μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα) ή έστω και αν τα Ονόματα Δύναμης δεν είναι αυτά ακριβώς που χρησιμοποιούνται από εκείνους που ξέρουν. Το σοβαρό κοινό θα πρέπει να ξέρει ότι κανείς δεν πρόκειται να κάνει τα εντυπωσιακά εκείνα κόλπα που έκανε ο Γκάνταλφ στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και αν αυτός είναι ο σκοπός του, τότε μάλλον πήρε λάθος δρόμο στη ζωή.

Ο εντυπωσιασμός

Ένας ακόμη λόγος, πέραν της εμπορικής εκμετάλλευσης, για τον οποίο η ελληνική (και όχι μόνο) Μεταφυσική αναζήτηση έχει παρεξηγηθεί δικαιολογημένα, είναι εξαιτίας του εντυπωσιασμού που προσπαθεί να προκαλέσει στο κοινό. Συγγνώμη αλλά τη λογική του “εκεί φάνηκε ένα φάντασμα, ας σπεύσουμε όλοι να το δούμε”, δεν μπορώ να την καταλάβω. Δεν είναι κακό να παρουσιάζει κανείς τους τόπους στους οποίους έχουν αναφερθεί μεταφυσικά φαινόμενα και περίεργη δραστηριότητα αλλά ο Μεταφυσικός Τουρισμός έχω την εντύπωση ότι δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά εύκολο κέρδος σε επιτήδειους.
Όπως επίσης δεν μπορώ να καταλάβω την τάση που υπάρχει στον ελληνικό χώρο προς την υπερβολή. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε παντού το μυστήριο, αυτό είναι σίγουρο ότι υπάρχει, όσο σίγουρο είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει και καθόλου. Η Λογική είναι μια από τις δυνάμεις κατανόησης του κόσμου και δεν θα πρέπει να την παραβλέπουμε. Αντίθετα, πρώτα από όλα επιστρατεύουμε αυτή και μετά όλους τους άλλους τρόπους. Στα περισσότερα πράγματα της ελληνικής μεταφυσικής αναζήτησης η Λογική αυτή δεν υπάρχει, αντίθετα τεχνιέντως επιχειρείται να αντικατασταθεί από τη δεισιδαιμονία. Οφείλουμε να έχουμε ανοιχτό μυαλό αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει με ισοπεδωτικό τρόπο. Δεν σημαίνει πως τα δεχόμαστε όλα μόνο και μόνο επειδή ζούμε σε ένα σύμπαν σχεδόν άπειρων δυνατοτήτων.
Το πιο απλό που θα μπορούσα να κάνω, θα ήταν να καλλιεργήσω το προφίλ του βαθιά χωμένου στον Εσωτερισμό, εκείνου που κατέχει μια σειρά από σημαντικές μυστικές γνώσεις και γράφοντας με ανάλογο τρόπο με εκείνον που βλέπω σε περιοδικά να προσπαθήσω να εντυπωσιάσω το κοινό μου. Κάτι τέτοιο όμως δεν ανήκει στις επιθυμίες μου, καθώς δηλώνω ότι υπάρχουν θέματα και παράμετροι που δεν κατέχω και δεν είναι λίγες οι φορές που από το ιστολόγιό μου έχω ζητήσει τη συνδρομή ανθρώπων που γνωρίζουν κάτι παραπάνω, να με διαφωτίσουν κι εμένα. Οι προσωπικές μου εμπειρίες, όσο λίγες ή πολλές και αν είναι, έχουν σχετική αξία και αποκλειστικά και μόνο για μένα. Όταν τις παραθέτω, δεν είναι για εντυπωσιασμό αλλά για να στηρίξουν κάτι που λέω και για να προσπαθήσουμε να τις μελετήσουμε στην ευρεία τους κλίμακα και όχι στη στενά προσωπική. Αντίθετα, έχει πάρει το μάτι μου διάφορους “ειδήμονες” να μιλούν με στόμφο για τους πειραματισμούς τους με την Κουνταλίνι και το Ταντρικό Σεξ και το πόσο δειευρύνθηκε η συνείδησή τους μετά από αυτό. Συγχωρείστε με και πάλι αλλά δεν με πείθουν ότι γνωρίζουν στο ελάχιστο τι είναι η Κουνταλίνι. Μια μικρή αλλά διεισδυτική ματιά σε άλλα τους άρθρα, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές αλλά και το αναληθές.
Αποτέλεσμα όλης αυτής της διαστρέβλωσης είναι η αυξανόμενη δυσπιστία του κοινού, το οποίο δεν έχει κανένα άδικο. Διότι θεωρεί με αυτά που διαβάζει ότι η Μεταφυσική είναι το πεδίο του παραλογισμού και του κενού εντυπωσιασμού και ως εκ τούτου την απορρίπτει.
(συνεχίζεται)

2 σχόλια »
Zodiac, ο μυστηριώδης δολοφόνος
Posted in μυστηριωδεις προσωπικοτητες με ετικέτες madness, serial killer, unidentified, zodiac on Οκτώβριος 7, 2008 by fireoffohat

Zodiac ήταν το όνομα που δόθηκε σε έναν δολοφόνο που τρομοκράτησε την ευρύτερη περιοχή του Σαν Φρανσίσκο των Ηνωμένων Πολιτειών στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Περισσότερα από 40 χρόνια μετά, παρά τις χιλιάδες ανακρίσεις υπόπτων και έναν άγνωστο αριθμό δολοφονικών επιθέσεων, η ταυτότητα του δράστη παραμένει άγνωστη.

Η εγκληματική του δράση

Το πρώτο θύμα του ήταν η 18χρονη φοιτήτρια Cheri Jo Bates, η οποία δολοφονήθηκε άγρια με μαχαιριές στο στήθος, στο λαιμό και στην πλάτη. Η αγριότητά του ήταν τόσο μεγάλη που το θύμα σχεδόν αποκεφαλίστηκε. Το αίτιο της επίθεσης παραμένει άγνωστο, δεδομένου ότι δεν ήταν ούτε η κλοπή ούτε η ληστεία. Στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκε ένα αντρικό ρολόι, το αποτύπωμα μιας μπότας και ιστοί, ενώ από την ανάλυση των δεδομένων του εγκλήματος, φάνηκε ότι η φοιτήτρια προφανώς γνώριζε το δράστη, οπότε η αστυνομία υπέθεσε ότι μάλλον είχε να κάνει με έγκλημα πάθους.
Το επόμενο διάστημα στάλθηκε μια σειρά από επιστολές σε τρεις διαφορετικές εφημερίδες, με τη διαφορά ότι οι επιστολές ήταν γραμμένες σε μορφή κώδικα και παρουσίαζαν μερικές διαφορές μεταξύ τους. Μετά την αποκωδικοποίησή τους, έγινε αντιληπτό ότι ο αποστολέας τους ήταν ο άγνωστος δολοφόνος που ονομάστηκε Zodiac, εξαιτίας της χρήσης αστρολογικών συμβόλων στα κρυπτογράμματά του. Ο ισχυριζόμενος δολοφόνος έδωσε λεπτομέρειες για τα εγκλήματα που, όπως ισχυρίστηκε, “μόνο η αστυνομία γνώριζε” και αποκάλυπτε ότι του αρέσει να σκοτώνει και πως έχει σκοπό να το επαναλάβει σε ανύποπτα χρονικά διαστήματα και σε μη αναμενόμενους στόχους. Σε ένα από εκείνα τα κρυπτογραφήματα ισχυριζόταν ότι αποκάλυπτε την ταυτότητά του. Η έρευνα δεν έδειξε την ύπαρξη δακτυλικών αποτυπωμάτων. Το επόμενο διάστημα ξεκίνησε ένα παιχνίδι αλληλογραφίας και ανώνυμων τηλεφωνημάτων μεταξύ του δολοφόνου (;) και της αστυνομίας και των εφημερίδων, ενώ συνέβησαν και μερικά εγκλήματα, τα οποία ακόμα παραμένει άγνωστο εάν τελικά είχαν όντως διαπραχθεί από τον Zodiac ή από άλλους εγκληματίες που εκμεταλλεύτηκαν την ιστορία.

Τεράστια κινητοποίηση της αστυνομίας

Όπως ήταν αναμενόμενο, υπήρξε μια τεράστια κινητοποίηση εκ μέρους της πολιτειακής αστυνομίας και του FBI για τη σύλληψη του κατά συρροήν δολοφόνου, δεδομένης της δημοσιότητας που είχε λάβει η ιστορία του “αόρατου” δολοφόνου που πλέον απειλούσε σοβαρά την κοινωνία και ο οποίος τα Χριστούγεννα έστειλε μια επιστολή σε έναν επιφανή δικηγόρο, τον Melvin Belli, από τον οποίο ζητούσε βοήθεια γιατί, όπως έλεγε, “δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον εαυτό του”. Είχαν προηγηθεί απειλές για τοποθέτηση βόμβας, από την οποία θα σκοτώνονταν νεαροί μαθητές και για απόδειξη της ταυτότητάς του ο δολοφόνος είχε τοποθετήσει στο φάκελο ένα κομμάτι από το αιματοβαμμένο πουκάμισο ενός ταξιτζή που είχε δολοφονήσει. Το διάστημα εκείνο είχαν ήδη κυκλοφορήσει κάποια σκίτσα του Zodiac από αυτόπτες μάρτυρες, όμως τον Μάρτιο του 1972 συνέβη ένα ακόμη περιστατικό, ευτυχώς όχι αιματοβαμμένο.
Η κυρία Johns, οδηγώντας το αμάξι μέσα στο οποίο είχε και το μωρό της, συνάντησε έναν οδηγό ο οποίος της έκανε σήμα πως ο πίσω τροχός της παρουσίαζε πρόβλημα. Σταμάτησε το όχημά της, ο άγνωστος προσφέρθηκε να τη βοηθήσει και μόλις τελείωσε, έφυγε. Λίγα μέτρα παρακάτω το αμάξι της σταμάτησε και ο οδηγός γύρισε πίσω και προσφέρθηκε να τη μεταφέρει σε ένα βενζινάδικο, όπως και έγινε τελικά. Η νεαρή γυναίκα, έντρομη έβλεπε τον άγνωστο να μη σταματάει στα βενζινάδικα και, αφού αντάλλαξαν μερικές ανησυχητικές κουβέντες, η κυρία Johns βρήκε την ευκαιρία και μαζί με το μωρό της τινάχτηκε έξω από το αμάξι και κρύφτηκε σε ένα χαντάκι. Ο άγνωστος, σταμάτησε το αμάξι, έσβησε τα φώτα και περίμενε μερικά λεπτά, πριν βάλει μπρος και απομακρυνθεί. Η κοπέλα αργότερα αναγνώρισε το δράστη στο σκίτσο που της έδειξαν για τον Zodiac, ωστόσο η μαρτυρία της δεν είναι εντελώς αξιόπιστη, δεδομένου ότι τα επόμενα χρόνια της την άλλαξε και αναγνώρισε τουλάχιστον δύο άλλα σκίτσα ως τον επίδοξο απαγωγέα της.

Οι προκλήσεις συνεχίζονται

Όποιος και αν ήταν ο Zodiac, φαίνεται πως απολάμβανε τη δημοσιότητα γύρω από την ταυτότητά του. Σε επόμενη επιστολή αποποιείται της ευθύνης για εγκλήματα με τα οποία τον είχαν συνδέσει οι εφημερίδες και η αστυνομία και εκφράζει την επιθυμία να ενημερωθεί όλος ο κόσμος για αυτόν, καθώς και να φοράει κονκάρδες με εκείνον! Μάλιστα, σε μια άλλη επιστολή του, δηλώνει οργισμένος με τους κατοίκους μιας περιοχής γιατί δεν φορούσαν τις κονκάρδες! Το επόμενο διάστημα οι εμφανίσεις του γίνονται όλο και σπανιότερες, ενώ από τις επιστολές φαίνεται πως οι συνήθειές του και ο τρόπος έκφρασης έχουν αλλάξει. Για παράδειγμα, οι επιστολές δεν ξεκινούν με το περίφημο “Σας μιλάει ο Zodiac” και δεν υπάρχει ο τετραγωνισμένος κύκλος που έως τότε αποτελούσε την υπογραφή του.
Καθώς τα χρόνια περνούσαν, η αστυνομία είχε ήδη ανακρίνει γύρω στους 2.500 υπόπτους και είχε εξετάσει χιλιάδες στοιχεία και αναφορές που κατέφταναν με φρενιτιώδεις ρυθμούς στα γραφεία της και στις εφημερίδες. Τελικά οι ύποπτοι περιορίστηκαν σημαντικά και οι βασικότερες υποψίες έπεφταν πλέον στον Arthur Allen, ο οποίος πέθανε το 1992 σε ηλικία 58 ετών. Παρ΄όλα αυτά, δεν στάθηκε δυνατό να του απαγγελθούν κατηγορίες, αν και σύμφωνα με πολλούς ερευνητές που μελέτησαν εξονυχιστικά τη ζωή του, είναι ο άνθρωπος πίσω από τον Zodiac, όπως αφήνει να εννοηθεί και η ομώνυμη ταινία που είδαμε στους κινηματογράφους.

Επίλογος

Η υπόθεση των δολοφονιών και του Zodiac κλείστηκε επίσημα από την αστυνομία, η οποία για πολλά χρόνια ασχολούνταν με την υπόθεση παρότι το ενδιαφέρον του κοινού είχε χαθεί πια. Διατάχθηκε ακόμα και η αφαίρεση dna από ιστούς του νεκρού πλέον Allen, καθώς και λεπτομερής εξέταση πολλών άλλων εγκληματιών, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχει αποφέρει καρπούς.
Ο διασημότερος ίσως κατά συρροήν δολοφόνος της απέναντι όχθης του Ατλαντικού παραμένει ακόμη μυστηριώδης, όπως άγνωστος παραμένει ο αριθμός των θυμάτων που δολοφόνησε, αν και η επίσημη αναφορά μιλάει για πέντε, κυρίως γυναίκες. Άγνωστα επίσης παραμένουν τα αίτια που τον οδήγησαν στα εγκλήματα αυτά.
Ένας κατά συρροήν δολοφόνος κατόρθωσε να γίνει θέμα συζήτησης όλων των μέσων ενημέρωσης για πολλά χρόνια, να κινητοποιήσει μια τεράστια προσπάθεια σύλληψής του και τη συνδρομή δεκάδων ειδικών γραφολόγων, ψυχολόγων, εγκληματολόγων, δικηγόρων κ. α σε μια ιστορία με τεράστιο αρχείο που θα απαιτούσε τη συγγραφή ενός κατά πολύ μεγαλύτερου άρθρου από το παρόν που διαβάζετε.
Εκείνο όμως που παραμένει πραγματικά περισσότερο ίσως άγνωστο από όλα, είναι τα αίτια που οδηγούν τους ανθρώπους σε μια τόσο νοσηρή και διεστραμμένη δολοφονική μανία εναντίον των συνανθρώπων τους. Και αυτό θα μπορούσε επίσης να αποτελεί ένα μεταφυσικό φαινόμενο…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: