Thalassinakis’s Blog

Ψυχική επίθεση και άμυνα

Ψυχική επίθεση και άμυνα (μέρος δεύτερο)
Θα έχετε παρατηρήσει πως αποφεύγω να σας μιλήσω για αστρικές μάχες σαν αυτές που βλέπετε στο σινεμά. Το εάν ή ο κινηματογράφος απέχει ή όχι από την πραγματικότητα δεν είναι σκόπιμο να το αναφέρουμε, θα περιοριστούμε όμως να πούμε ότι ο καθένας, ανάλογα με την εμπειρία του, βιώνει διαφορετικά την ψυχική επίθεση και ανάλογα με τις δυνατότητές του αλλά και άλλους παράγοντες, τη βλέπει διαφορετικά.
Η επιστήμη της ψυχιατρικής θα μας βοηθούσε σημαντικά στο να κατανοήσουμε την ψυχολογία εκείνων που είναι επιρρεπείς στην ψυχική επίθεση. Διότι, δυστυχώς, στο χώρο του αποκρυφισμού και της μεταφυσικής, ένας πολύ μεγάλος αριθμός αυτοτιτλοφορούμενων «δασκάλων», «μυστών» ή πείτε τους όπως αλλιώς θέλετε, θα μπορούσαν με κάθε άνεση να είναι τρόφιμοι ψυχιατρείου και να ελπίζουν στην ίαση και δεν υποτιμώ καθόλου το σοβαρό θέμα της ψυχικής επίθεσης ούτε και το υποβιβάζω μιλώντας για ψυχοπαθείς που εκδηλώνουν τον άρρωστο ψυχισμό τους μέσα από τη μεταφυσική και χώρους όπως τον αποκρυφισμό. Ναι, θα πρέπει να λαμβάνετε πολύ σοβαρά υπόψη σας ότι ακόμη κι εγώ ίσως που γραφω, να μην είμαι το πλέον ισορροπημένο ψυχικά άτομο. Να αμφιβάλετε για τον οποιονδήποτε και να εμπιστεύεστε την εσωτερική φωνή που θα σας προειδοποιήσει και θα σας μεταφέρει την αντίστοιχη αίσθηση. Αν μέσα σας κάτι δεν πάει καλά, αν είστε σε επιφυλακή χωρίς να μπορείτε να το αιτιολογήσετε, αν κάτι δεν σας αρέσει τελοσπάντων, τότε υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα το άτομο με το οποίο σχετίζεστε να μην είναι αυτό που δείχνει και θα πρέπει να είστε προσεκτικοί, διότι η επιβεβαίωση, όταν έρθει, θα είναι το σινιάλο για να αρχίσετε το τρέξιμο και να ξεκόψετε μια και καλή με δαύτους. Ένας που πραγματικά βαδίζει το δρόμο του Δεξιού Μονοπατιού, διακρίνεται για την ισορροπία στο συναίσθημα, για την αίσθηση γαλήνης και ασφάλειας που επιβεβαιώνει και η εσωτερική σας φωνή και, κυρίως, για την πλήρη ταύτιση λόγων και έργων. Δεν μπορώ εγώ να σας ζητάω να ελέγξετε τη λίμπιντό σας κι εγώ να τη σπαταλώ, όπως δεν μπορώ να σας ζητάω να ελέγχετε το συναίσθημα και την επιθυμία κι εγώ να διακρίνομαι για την κυκλοθυμία μου. Φυσικά, οι ανθρώπινες αδυναμίες είναι δεδομένες σε όλους μας και κανείς δεν είναι τέλειος. Αρκεί την ατέλειά του να μην τη βαπτίζει «μύηση» που οι υπόλοιποι δεν κατέχουν.

Ψυχική ανεπάρκεια

Είναι γνωστό από την ψυχολογία ότι τα άτομα με υπερτροφικό Εγώ ή τα άτομα που πάσχουν από συμπλέγματα κατωτερότητας, ζουν παραληρήματα δύναμης και μεγαλείου, προσπαθώντας να αντιρροπήσουν μια πραγματικότητα που είναι τελείως διαφορετική από εκείνη που θα επιθυμούσαν. Από αυτά τα άτομα είναι γεμάτοι όλοι οι χώροι, δεν θα έμενε έξω ο χώρος του αποκρυφισμού. Κάποια από τα άτομα αυτά θα αναζητήσουν διέξοδο στο χώρο της εσωτερικής αναζήτησης και αν έχουν και μια σχετική δυνατότητα υποβολής και βρουν και πρόσφορο έδαφος, τότε τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά. Αυτό είναι η ψυχική επίθεση, η άσκηση ψυχικής βίας με οποιονδήποτε τρόπο. Μπορεί κανείς να τη συναντήσει στον προϊστάμενο που μειώνει τον υφιστάμενό του, στη μητέρα που γεμίζει με ενοχές τα παιδιά της, στο δάσκαλο που υποτιμά το μαθητή του, στον ιερωμένο που τρομοκρατεί το ποίμνιό του. Η υποβολή στους άλλους, κατά τη γνώμη μου, σχεδόν πάντα ενέχει και το στοιχείο της αυθυποβολής του επιτιθέμενου ή τουλάχιστον της ενίσχυσής του. Ας δώσουμε παραδείγματα.
Οι παλιότεροι από εσάς θα θυμάστε την «Αγία» Αθανασία του Αιγάλεω που είχε πείσει πολύ κόσμο, ακόμη και ιερείς, ότι συνδιαλέγονταν με την ίδια την…Παναγία. Ως απόδειξη, μάλιστα, επεδείκνυε σημάδια στο στήθος της, προτάσεις ολόκληρες, που υποτίθεται ότι με θαυματουργικό τρόπο γράφονταν από το Θεό. Τα προβλήματα, όμως, ήταν τα εξής. Η Παναγία ποτέ δεν της έκανε τη χάρη να εμφανιστεί στο πλήθος, όπως η ίδια είχε ισχυριστεί, η γραφή είχε άφθονα ορθογραφικά λάθη (ο Θεός θα πρέπει να γνωρίζει ελληνικά, λέω εγώ τώρα) και αποδείχτηκε ότι τα δημιουργούσε η ίδια, σύμφωνα με τους ιατροδικαστές. Το πράγμα έγινε επικίνδυνο όταν η ίδια δημιούργησε μια τεράστια περιουσία πείθοντας άτομα να της τα παραχωρήσουν soli Deo gloria και όταν ξεκίνησαν δεκάδες κατηγορίες για αρπαγή περιουσίας και για βασανιστήρια μέσα στο «θεάρεστο» ίδρυμά της. Για σκεφτείτε λίγο. Η δράση της κράτησε περισσότερα από τριάντα χρόνια και στο διάστημα αυτό είχε εξαπατήσει εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες ανθρώπους. Θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, άραγε, αν η ίδια δεν είχε κάποιες δυνατότητες υποβολής και αν οι ακόλουθοί της δεν είχαν μειωμένη βούληση και αντιστάσεις; Και όπως πάντα συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, όσοι κακήν κακώς ξέφυγαν από τα δίχτυα της, είπαν πως ήταν σαν υπνωτισμένοι. Οι αρπαχτικές της τάσεις και η λατρεία που της έδειχναν τόνωναν την αυθυποβολή της μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο τόσο που και η ίδια δεν αποκλείεται, ενώ ξεκίνησε από μια ανόητη απατεώνισσα, να κατέληξε να πιστεύει πως ήταν Αγία. Ναι, ήταν απατεώνισσα αλλά ναι, κάτι είχε και έμπλεξε στα δίχτυα της ακόμη και επιφανείς προσωπικότητες της εποχής. Σας μυρίζει υποβολή και ψυχική επίθεση; Τότε μυρίζουμε το ίδιο πράγμα.

Θύματα της δικής τους θυμαπάτης

Κανονικά, άτομα που προβαίνουν σε ψυχική επίθεση, είναι άτομα άρρωστα, που χρειάζονται την αγάπη μας. Όσο και αν μας εξοργίζουν, δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό που λέει ο Σαίξπηρ, ότι δηλαδή μισούμε την αμαρτία την ίδια αλλά όχι τον αμαρτωλό. Αιώνες νωρίτερα ο Ιησούς είχε διακηρύξει το ίδιο πράγμα και το είχε εφαρμόσει. Πως μπορείς να κρατήσεις κακία σε ένα άτομο που αφέθηκε στη Σκιά και σαν μαριονέτα κουνιέται στους ρυθμούς της; Περισσότερο χρειάζονται συμπαράσταση για να κατανοήσουν τη θέση τους και να θεραπευτούν, παρά οτιδήποτε άλλο, όμως δεν θα μιλήσουμε για τους τρόπους θεραπείας σε αυτό το σημείο. Μισούμε τη θυμαπάτη και επιθυμούμε τη διάλυσή της αλλά οφείλουμε να μιλήσουμε για τους τρόπους με τους οποίους θα προστατευτούμε από τις επιθέσεις που ενδεχομένως συναντήσουμε.

Ψυχική άμυνα

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Αφήστε τους άλλους να μιλούν για πολύπλοκα τυπικά, για τη χρήση διαφορετικών σταυρών κατά περίπτωση και για κάθε άλλη τυπολατρεία χωρίς ουσία. Ο πλέον σπουδαίος τρόπος προστασίας είναι το να έχετε μια τόσο ισχυρή βούληση που να μην επιτρέπετε την υποβολή και το κακό να σας επηρεάσει. Με το να έχετε ισχυρή θέληση, η αύρα σας δεν διαπερνάται από κανέναν, απατεώνα ή μη. Εάν δεν πιστέψετε στις απειλές του, κανένα κακό δεν θα σας επηρεάσει. Εάν υπάρχει απειλή ή υποψία τέτοιας επίθεσης, ένα απλό «χάσου από ‘δω» σας πληροφορώ είναι η καλύτερη προστασία. Διότι έτσι μπλοκάρετε την υποβολή.
Είναι χρήσιμο επίσης για όσους από εσάς είστε θρησκευόμενοι, να επικαλεστείτε τη δύναμη ενός συμβόλου της πίστης σας. Μην ακούτε τι λένε, δεν έχει καμία σημασία εάν θα είναι ο Σταυρός της θυσίας, ο ισοσκελής, ο κελτικός ή οποιοσδήποτε άλλος, αν θα είναι το πύρινο ξίφος ή ο λωτός με το φως, η πεντάλφα ή η σβάστικα. Σημασία έχει να πιστεύετε στο σύμβολο αυτό και στην προστασία που σας παρέχει. Μην αναρωτιέστε αν ο Ιησούς ήταν ένα ιστορικό πρόσωπο, ένας μεγάλος διδάσκαλος, ένας γιός Θεού ή μια συμβολική ιστορία. Εάν τον πιστεύετε, ζητήστε την προστασία του και θα την έχετε. Αυτό μας έλειπε, να χρειάζεται ένα πλάσμα του Θεού βοήθεια και αυτή να μην έρχεται επειδή ο Σταυρός ήταν της θυσίας και όχι ο ισοσκελής! Θα ακούσετε πολλές τέτοιες ανοησίες και από άτομα μάλιστα που υποτίθεται πως πολεμούν τη δεισιδαιμονία των «κατώτερων» μαζών. Ω, της υποκρισίας! Πραγματικά, όσο περισσότερο θα ασχολείστε με αυτά τα ζητήματα τόσο πιο πολύ θα εξοργίζεστε.
Βασικός κανόνας, όμως, είναι ότι σε μια επίθεση ποτέ δεν απαντάμε με επίθεση. Αφενός θα υποστούμε το φαινόμενο μπούμερανγκ, αφετέρου, όπως αναφέραμε και παραπάνω, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως η επίθεση είναι όντως συνειδητή επιλογή του επιτιθέμενου. Το πιο πιθανό είναι να αγνοεί και ο ίδιος αυτό που γίνεται και να χρειάζεται βοήθεια και όχι επίθεση.
4 σχόλια
Ετικέτες μεταφυσική φιλοσοφία, παραψυχολογία στις 11:41 μμ
Κυριακή, 20 Ιούλιος 2008
Ψυχική επίθεση και άμυνα (μέρος πρώτο)
Είναι, φαίνεται, το δυστυχές χαρακτηριστικό της Μεταφυσικής να μην μπορούμε να μιλήσουμε για αυτήν χωρίς να καταδεικνύουμε τις υπερβολές και τις ανοησίες με τις οποίες έχουν «στολίσει» τα πολύ σοβαρά της θέματα διάφοροι επιτήδειοι. Όμοια και σε αυτή την περίπτωση, πολύ φοβάμαι πως θα χρειαστεί να ασχοληθούμε περισσότερο με τις ανόητες δεισιδαιμονίες που κυκλοφορούν γύρω από το σημαντικό θέμα της ψυχικής επίθεσης και άμυνας, παρά με την ουσία του που είναι και η πραγματικά σοβαρή. Παρ’ όλα αυτά, θα κάνουμε μια ειλικρινή προσπάθεια να εξετάσουμε το θέμα όσο πιο διεξοδικά γίνεται, αντλώντας πληροφορίες από διάφορους τομείς γνώσης, αποκρύπτοντας εκείνα που δεν χρειάζονται στον πολύ κόσμο και, τέλος, χωρίς να καταφύγουμε στον εντυπωσιασμό των «μαγικών συνταγών» προστασίας που διαφημίζονται στο διαδίκτυο, θα συμβουλέψουμε τους αναγνώστες μας με απλότητα αλλά όχι με απλοϊκότητα. Διότι υπάρχει ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός όσο και απλός τρόπος για να προστατευθεί κανείς από μια ψυχική επίθεση και τον τρόπο αυτό συνήθως τον αποκρύπτουν όλοι εκείνοι που τιτλοφορούνται ως γκουρού της γνώσης. Η σοβαρότητα του θέματος, όμως, είναι δεδομένη και όσο και αν το κυνήγι μαγισσών, στην τεράστια πλειοψηφία των περιπτώσεων, ξεκίνησε από προλήψεις και δεισιδαιμονίες, ε, δεν μπορεί, είχαν βάλει το χέρι τους και οι «μάγισσες» στο να αποκτήσουν αυτή τη φήμη. Ο κόσμος μπορεί να είναι τρελός κι εύπιστος αλλά όχι τόσο όσο θα ήθελαν μερικοί να πιστεύουν. Και οι μάγισσες το διαπίστωσαν με πικρό τρόπο αυτό, κι ακόμα το διαπιστώνουν.

Ψυχική επίθεση

Ας ξεκινήσουμε με μια απλή και καθημερινή ματιά. Από τις κοινωνικές σας συναναστροφές, θα έχετε παρατηρήσει ότι υπάρχουν άνθρωποι που, χωρίς να κάνουν κάτι ιδιαίτερο, είναι ικανοί να καταστρέφουν τη διάθεση των γύρω τους, ενώ παράλληλα μια γενική κακοτυχία φαίνεται να τους ακολουθεί. Επίσης, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που ο λαός συνηθίζει να λέει πως «ματιάζουν» και όποιος έρχεται σε επαφή μαζί τους έχει συμπτώματα μιας απότομης αδιαθεσίας, που εκδηλώνεται με πονοκέφαλο, ζάλη, ναυτία, κόπωση έως και λιποθυμικά επεισόδια, χωρίς καμία υποκείμενη νόσο. Σε μια τέτοια περίπτωση που έτυχε να εξετάσω και ιατρικά, δεν υπήρχαν στοιχεία ηλεκτρολυτικών διαταραχών ή υπογλυκαιμίας και γενικά δεν υπήρχε ιατρικός λόγος για την εκδήλωση των φαινομένων αυτών, αν και παραδέχομαι πως θα χρειαζόταν ολόκληρη έρευνα για αυτούς τους ανθρώπους.
Από την άλλη, υπάρχουν άνθρωποι με τόση γοητεία που είναι αδύνατο κανείς να τους αντισταθεί, παρά υποκύπτει στη βούλησή τους και τα αποτελέσματα είναι ανάλογα. Κι αν κανείς θεωρεί πως υπερβάλω, δεν έχει παρά να ξεψαχνίσει λίγο περισσότερο τις ειδήσεις και τις εφημερίδες ή ακόμη και να ανακαλέσει δικές του εμπειρίες. Οι επιστήμονες έχουν να προτείνουν θεωρίες αρκετά ασφαλείς, που έχουν να κάνουν με τις ορμόνες και την εξωλεκτική επικοινωνία και έχουν αρκετό δίκιο. Αν γνώριζαν περί των ενεργειών, των πολικοτήτων και των υπολοίπων σωμάτων που συνιστούν τον άνθρωπο, τότε θα μπορούσαν να έχουν μια ολοκληρωμένη θεωρία.
Είναι, λοιπόν, κοινό κτήμα ότι ο νους των ανθρώπων έχει κάποια ιδιότητα με την οποία εκφράζεται η διάθεσή του και όσο και αν οι προαναφερθείσες περιπτώσεις μοιάζουν ετερόκλιτες μεταξύ τους, στην ουσία το ζήτημα μπορεί κανείς να πει ότι είναι ενεργειακό, όπως και να κατηγοριοποιεί κανείς τις περιπτώσεις αυτές. Για παράδειγμα, θα μπορούσε κανείς να πει ότι το «μάτιασμα», η βασκανία των χριστιανών, μπορεί να αποτελεί μια εκδήλωση βαμπιρισμού που μπορεί και να είναι ασυνείδητη εκ μέρους του επιτιθέμενου. Στην πραγματικότητα, η μεγάλη πλειοψηφία των ψυχικών επιθέσεων δεν γίνεται συνειδητά από τον επιτιθέμενο, διότι κι εκείνος είναι μπλεγμένος σε σκοτεινά γρανάζια χωρίς να το ξέρει. Οι κατευθυνόμενες επιθέσεις είναι πολύ σπάνιες και απαιτούν συνήθως ενασχόληση του ανθρώπου, όπως και κίνητρο. Για ποιό λόγο να επιτεθώ εγώ σε εσάς, για παράδειγμα, αν δεν μας χωρίζει κάτι και αν δεν είμαι τόσο πλανημμένος που να περπατώ με γοργά βήματα στο Αριστερό Μονοπάτι; Από την άλλη, είναι βασικός κανόνας το φαινόμενο «μπούμερανγκ», κατά το οποίο εκείνο που κάνω εγώ σε σας γυρίζει πίσω σε μένα, για να το θέσω απλά. Εάν κινούμαι από μοχθηρά κίνητρα εναντίον σας, τότε το σκοτάδι καλεί το σκοτάδι και η επίθεση θα γυρίσει σε μένα με πολλαπλάσια ταχύτητα και σφοδρότητα.

Υποβολή

Πολλές από τις περιπτώσεις ψυχικής επίθεσης εξηγούνται με την παραδοχή της υποβολής, κατά την οποία μια ιδέα υποβάλεται σε ένα άτομο. Η υποβολή μπορεί να γίνει τυχαία, χωρίς κακό σκοπό ή συνειδητά. Στην πρώτη περίπτωση, εάν κανείς διηγείται ιστορίες για φαντάσματα μέσα στην άγρια νύχτα, ο νους εκείνου που υποβάλεται ευκολότερα θα παρεξηγεί τις σκιές και τους θορύβους, θα βλέπει φαντάσματα παντού. Στη δεύτερη περίπτωση, επίσης χρειάζεται ειδική εκπαίδευση προκειμένου ο ένας να υποβάλει με τη βούλησή του κάποιον συγκεκριμένο. Από την εμπειρία μου, ο μηδενιστής υποβάλεται σχεδόν μηδαμινά, όπως μηδενιστικές είναι και οι αντιλήψεις του, ενώ ο μυημένος καθόλου.
Υπάρχει, επίσης, η δυνατότητα της αυθυποβολής, όπου το ίδιο το άτομο υποβάλει τον εαυτό του. Τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν οι υποχονδριακές ιδιοσυγκρασίες, όπου ο άνθρωπος, για παράδειγμα, νομίζει ότι πάσχει από συγκεκριμένη ασθένεια, της οποίας μπορεί και να εμφανίσει τη συμπτωματολογία. Μια άλλη τέτοια περίπτωση είναι αυτό που ο λαός ονομάζει «ανεμογκάστρι», όπου η γυναίκα, χωρίς να είναι έγκυος, εμφανίζει όλα τα σημεία εγκυμοσύνης, με τρόπο αρκετά θεαματικό.
Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς πότε μια κατάσταση οφείλεται σε ψυχική επίθεση με την εσωτερική έννοια ή σε υποβολή. Εάν μάλιστα σκεφτούμε την πιθανότητα ψυχικών νόσων, το πράγμα γίνεται ακόμη δυσκολότερο.

Απατεώνες προγνώστες κι αποκρυφιστές

Ίσως μοιάζει λανθασμένη η τοποθέτηση ενός τέτοιου ζητήματος στο θέμα που συζητάμε, ωστόσο θα αποδείξω γιατί είναι σχετικό. Είναι σχετικό, λοιπόν, διότι έχει μεγάλη σχέση με την υποβολή και με την ψυχολογία, που έχουν τη δική τους αξία η καθεμία στην ψυχική επίθεση. Η επιτυχία όλων αυτών των επιτηδείων, καθώς και των αυτοαποκαλούμενων διδασκάλων και διδασκαλισσών, εξαρτάται στο μέγιστο βαθμό από την υποβολή που ασκούν στο νου των θυμάτων τους, που κατά τα άλλα μπορεί να είναι κι άτομα υψηλού μορφωτικού επιπέδου. Τα άτομα αυτά, λοιπόν, από την υποβολή που έχουν υποστεί, υποπίπτουν σε αυτό που η ψυχολογία ονομάζει «αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Με λίγα λόγια, ασυνείδητα δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις ώστε να εκπληρωθεί η πρόβλεψη των επιτηδείων που, για να δημιουργήσουν την κατάλληλη υποβλητική ατμόσφαιρα, χρησιμοποιούν σύμβολα που ανάθεμα κι αν ήξεραν τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν, όπως είναι αμφίβολο το να γνωρίζουν τι ακριβώς λένε πέραν από ανοησίες, γαρνιρισμένες με ικανές δόσεις εσωτερισμού και αποκρυφισμού. Ας έχουν την κατανόησή μας, άρρωστοι και πλανεμμένοι άνθρωποι είναι αλλά ας μην αφεθούμε στις παγίδες τους. Ας υψώσουμε φραγμό στις υποβολές τους, ας τους διαγράψουμε από τις λίστες μας αλλά ας προσευχόμαστε για αυτούς.

Η πραγματικότητα των ψυχικών επιθέσεων

Αδιάφορα από την αιτιολογία που δίνει κανείς στις ψυχικές επιθέσεις (ή την ονομασία), δεν παύουν να είναι μια υπαρκτή κατάσταση, που μπορεί να έχει εξαιρετικά δυσάρεστα αποτελέσματα. Ο αδαής άνθρωπος, πίσω από ένα τέτοιο περιστατικό, θα διακρίνει την τυχαιότητα. Ο επιστήμονας θα προσπαθήσει να ερμηνεύσει με κανόνες της επιστήμης και αρκετές φορές θα πέσει μέσα στις υποθέσεις του. Ο άνθρωπος με εσωτερική υποδομή θα δει το ζήτημα ολιστικά και θα διακρίνει τις λεπτοφυείς επιδράσεις που οι άλλοι δύο δεν μπορούν, επομένως θα μιλήσει είτε για ένα φαινόμενο που έχει αποκλειστικά και μόνο επιστημονική τεκμηρίωση είτε πίσω από αυτήν θα δει μια ψυχική επίθεση. Παραμένει ανοιχτό ως ερώτημα και εξαιρετικά ενδιαφέρον ως μελέτη το να κατορθώσει κάποιος να συνδέσει τις ψυχικές επιθέσεις που αφορούν στο αιθερικό ή στο αστρικό σώμα με τις επιπτώσεις που μέσω του φαινομένου του Αντίκτυπου συμβαίνουν στο πυκνό υλικό σώμα.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως, σε κάθε περίπτωση σωματικής ή ψυχικής δυσλειτουργίας, ο άνθρωπος θα πρέπει να απευθύνεται στους ειδικούς επιστήμονες και όχι να ψάχνει για ψυχική επίθεση ή να βάζει άλλους που δεν μπορεί να ελέγξει την αξιοπιστία τους, να ψάχνουν για αυτόν. Επικουρικά, μπορεί ο ίδιος να πάρει μέτρα ασφαλή και αξιόπιστα αλλά πάντοτε, σε κάθε περίπτωση (και θέλω να το κατανοήσετε αυτό για αυτό και το επαναλαμβάνω) που είναι διαταραγμένη η υγεία, θα πρέπει να απευθύνεστε σε γιατρούς.
Τα μέτρα προστασίας από τις επιθέσεις, θα δοθούν στο δεύτερο μέρος του άρθρου, μαζί με γενικότερες συμβουλές αποφυγής των κακοτοπιών…
(συνεχίζεται)
0 σχόλια
Ετικέτες μεταφυσική φιλοσοφία, παραψυχολογία στις 2:17 πμ
Πέμπτη, 17 Ιούλιος 2008
Μεταφυσική ανωτερότητα:τα δίχτυα της Σκιάς
Θα αφήσουμε λίγο το ακαδημαϊκό ύφος και τις ορολογίες και θα περιπλανηθούμε σε ένα θέμα που αγγίζει τα όρια της Σκιάς, την οποία ο Εσωτεριστής καλείται να αντιμετωπίσει με διάφορες μορφές: είτε ως τρομακτική φιγούρα του Αστρικού Πεδίου (βλέπε επαφές με το Διάβολο) είτε ως ψευδαισθήσεις του Νοητικού Πεδίου κλπ. Από τους πειρασμούς της Σκιάς δεν ξεφεύγει ούτε ο εμπειρότερος δάσκαλος, πόσο μάλλον ο ανώριμος μαθητής. Αλλά είναι με τη Σκιά που πρέπει να είναι εχθροί και όχι μεταξύ τους, διότι το Κοσμικό Έκτρωμα είναι ιδιαίτερα επινοητικό στον τρόπο που μπορεί να προκαλέσει κακό. Πολλοί μοναχοί μου έχουν διηγηθεί πως, από τις πρώτες επαφές τους με το Κακό, αναγκάζονται να πολεμήσουν τους πειρασμούς της σάρκας. Όταν τα σαρκικά πάθη κατευναστούν, είτε λόγω εξάσκησης είτε με την επίδραση της δράσης του χρόνου πάνω στις ορμόνες τους, ακολουθούν τρομακτικές θεάσεις, αστρικές εμπειρίες δηλαδή. Όλα αυτά δεν τους ανησυχούν, διότι με το σημείο του Σταυρού μπορούν, λένε, να τα αντιμετωπίσουν. Εκείνο που φοβούνται πιο πολύ είναι οι πειρασμοί των λογισμών, όπως τους αποκαλούν. Διότι είναι ύπουλοι, μεταμφιέζονται εύκολα σε οτιδήποτε ανώτερο και δεν μπορούν να διαγνωστούν έγκαιρα από το μαθητή ή το δάσκαλό του.

Πίσω από τα Σεφιρώθ, καραδοκούν τα Κλιφώθ

Αντλώ ένα παράδειγμα από την ιστορία του Αγίου Αντωνίου της χριστιανικής παράδοσης, που είναι γνωστός για τους πειρασμούς του από το Διάβολο. Ο τελευταίος, έχοντας επί σειρά ετών αποτύχει να βάλει τον Άγιο σε πειρασμό, εμφανίστηκε μπροστά του την ώρα που πλησίαζε ο θάνατος του και παραδέχτηκε ότι είχε νικηθεί, επειδή ο Αντώνιος ήταν Άγιος. Ο Αντώνιος δεν μιλούσε, μόνο όταν πέθανε και βγήκε η ψυχή του, τότε αυτή του είπε:»Τώρα σε νίκησα». Το δίδαγμα που βγαίνει είναι πως η Σκιά, ακόμη και την ύστατη στιγμή μάχεται και είναι εφευρετική στο να εμφυσήσει τον εγωισμό και την αλαζονία στον άνθρωπο, ώστε να πάει χαμένο το έργο μιας ολόκληρης ζωής. Θα την αφήσουμε;
Είπαμε και πριν ότι τόσο ο μαθητής όσο και ο δάσκαλος είναι επιρρεπείς στη Σκιά και ένας συνηθισμένος τρόπος είναι όταν σε κάποιον από τους δύο ξυπνήσουν παραληρήματα και θυμαπάτες εξουσίας και μεγαλείου. Η επιθυμία για δύναμη και κυριαρχία είναι ασυμβίβαστη με εκείνον που πορεύεται στο δρόμο της Φώτισης και εδράζεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης, ενώ η συκοφαντία, η κακοβουλία και η μειωτική κριτική σχετίζονται με το κέντρο του ηλιακού πλέγματος. Περιττό να αναφερθεί πως, εάν θα μιλούσαμε με όρους ψυχολογίας, αυτά είναι αποτελέσματα ενός υπερτροφικού Εγώ. Αν μιλήσουμε με όρους Καμπάλλας, είναι η ανισόρροπη δύναμη, η αρνητική όψη των Σεφιρώθ, τα ίδια τα Κλιφώθ δηλαδή.
Μιας και αναφερθήκαμε στην Καμπάλλα, ένα συνηθισμένο λάθος, στο οποίο υποπίπτουν δυστυχώς και αρκετοί που λέγονται δάσκαλοι, είναι η κατανόηση της τοποθέτησης των Σεφιρώθ στο Δέντρο της Ζωής. Ας ξεκαθαρίσουμε μια και καλή ότι η τοποθέτησή τους δεν είναι ιεραρχική, μιας και τα Δέκα είναι Άγια. Επομένως, το Χόχμα που βρίσκεται δεξιά στην κορυφή της στήλης του Ελέους, δεν είναι περισσότερο Άγιο από το Νετζά, που βρίσκεται στη βάση της. Ούτε το Μαλκούτ είναι λιγότερο Άγιο από το Κέτερ. Επομένως, εκείνοι που βρίσκονται στη σφαίρα ισορροπίας του Μπίνα, δεν είναι «ισχυρότεροι» ή κατ’ οποιονδήποτε τρόπο καλύτεροι ή ανώτεροι από εκείνους που ανήκουν στο Μαλκούτ. Οποιαδήποτε άλλη θεωρία είναι αντίθετη προς τη φιλοσοφία και το πνεύμα της Καμπάλλα και δείχνει άγνοια (ηθελημένη ή αθέλητη) εκ μέρους εκείνου που το ισχυρίζεται. Από την άλλη πλευρά και ο μαθητής που θα μάθει ότι ανήκει στη σφαίρα επιρροής του Γκεβούρα, δεν θα πρέπει να φαντάζεται ότι πήρε τίτλους και αξιώματα μεγαλύτερα από εκείνον που ανήκει στο Χοντ. Και αν μια τέτοια παρανόηση συγχωρείται εύκολα στον αδαή κι ανώριμο μαθητή, για το δάσκαλο οι απαιτήσεις είναι περισσότερες. Για τους ίδιους λόγους, ο Μέτατρον δεν είναι ισχυρότερος Αρχάγγελος από τον Σανταλφόν, απλά ο πρώτος είναι πιο «απομακρυσμένος» από το επίπεδο της μορφής σε αντίθεση με τον τελευταίο. Χαριτολογώντας, θα σας αναφέρω ότι κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια κάποιου ένα βιβλίο που διαπραγματευόταν τους Αγγέλους. Αυτός ο κάποιος είδε ότι, σύμφωνα με την ημερομηνία γέννησής του, βρισκόταν κάτω από την προστασία ενός Αγγέλου με όνομα άγνωστο σε εκείνον. Μου παραπονέθηκε τότε ότι ήταν δυσαρεστημένος που ο προστάτης του δεν ήταν κάποιος άλλος Άγγελος, «πιο star», όπως χαρακτηριστικά μου ανέφερε. Μη γελάσετε. Την ίδια άγνοια έχουν πολλοί μαθητές και δάσκαλοι του Εσωτερισμού.

Η ερμηνεία των αστρικών οραμάτων

Ένα άλλο λάθος που μπορεί να γίνει και από τους εμπειρότερους, είναι η ερμηνεία των αστρικών οραμάτων. Εδώ ίσως διαφωνήσουν πολλοί επαϊοντες αλλά η όποια πείρα μου μου το έχει αποδείξει πολλές φορές. Κάποτε, πριν αρκετά χρόνια, κάποια «εσωτερίστρια» που είχε προσφερθεί να με διδάξει, είχε εκδηλώσει σαφές ερωτικό ενδιαφέρον για μένα, το οποίο δεν επιθυμούσα να ανταποδώσω αλλά και δεν ήθελα να την προσβάλω. Μετά από αρκετά παράδοξα γεγονότα, που άφησαν στίγμα ανεξίτηλο πάνω μου, μου αποκάλυψε ότι θα απομακρυνόταν από εμένα επειδή σε ένα αστρικό της όραμα είχε «δει» ότι είμαι από τη φύση μου προορισμένος να κάνω «μεγάλο κακό». Μπορεί να μην ήμουν τόσο έμπειρος όσο εκείνη αλλά η διαίσθησή μου (που τώρα την ονομάζω Ανώτερο Εαυτό) ποτέ δεν ήταν ήρεμη μαζί της. Κοινώς, κάτι δεν πήγαινε καλά. Η απομάκρυνσή της με σύμφερε, διότι γλίτωνα από μπελάδες που δεν είχα προκαλέσει και όταν συντελέστηκε, αμέσως ένιωσα καλύτερα. Εκείνη έμαθα πως είχε πολλές περιπέτειες με την ψυχική και σωματική της υγεία, αποτέλεσμα του φαινομένου που ονομάζω «μπούμερανγκ»: το Κακό που εκτοξεύεις θα γυρίσει πίσω σε σένα και αν επιθυμείς τη Σκιά για τους άλλους, στη Σκιά θα περπατήσεις αναμφίβολα.
Εκτός από τις πολύ λίγες περιπτώσεις πραγματικά εκπαιδευμένων ανθρώπων, ο οποιοσδήποτε άλλος είναι δύσκολο να ερμηνεύσει ορθά τα αποτελέσματα των διαλογισμών του στο αστρικό πεδίο, διότι, εκτός των άλλων, μπλέκονται και άλλοι παράγοντες. Εάν εγώ δεν σας συμπαθώ, είναι εξαιρετικά αναμενόμενο στο αστρικό πεδίο να δω αυτήν ακριβώς την αντιπάθεια και αν μάλιστα μέσα μου υπάρχει και ο εγωισμός του ότι τα οράματα που βλέπω είναι ακριβή, τότε ζω στην πλάνη ότι την κακία του χαρακτήρα σας μου την επιβεβαιώνουν και τα Εσωτερικά Πεδία. Σε αυτή την περίπτωση, επειδή η Σκιά πέτυχε καλή ψαριά στα μαύρα δίχτυα της, χρειάζεται η συνδρομή ενός πραγματικά φωτισμένου. Γιατί σε τέτοιες στιγμές που ο ασθενής δεν καταλαβαίνει τον πόνο του αποστήματος που έχει γεννηθεί, ο φωτισμένος πρέπει αποφασιστικά να δώσει μια καλή μαχαιριά, ώστε να βγει το πύον. Δεν πολεμάμε εκείνον που πάσχει, πολεμάμε τη Σκιά.

Η πλάνη των αξιωμάτων και των τίτλων

Θα έχετε όλοι υπόψην ότι σε πολλές ομάδες δίνονται τίτλοι. Θα έχετε, ας πούμε, ακούσει για τους περίφημους 33 βαθμούς της Μασονίας και θα έπρεπε να είχατε κρατήσει μικρό καλάθι. Δεν είναι ψέμα, πάντως, ότι σε πολλές ομάδες οι τίτλοι που δίνονται είναι πομπώδεις και υπερβολικοί και συνοδεύονται από κάποιου είδους Εξουσία μεταξύ των συμμετεχόντων. Δέος προκαλεί στον ανόητο άνθρωπο η στερεότυπη φράση «Μασόνος 33ου βαθμού». Εμένα, πάλι, μου φέρνει το νου τον Ηλία του 16ου…
Πρέπει μια και καλή να γίνει κατανοητό ότι οι τίτλοι και τα αξιώματα μέσα στους κόλπους μιας ομάδας μπορεί να εξυπηρετούν έναν ή και περισσότερους από τους παρακάτω σκοπούς: ιστορικούς λόγους, θέσεις οργανωτικής ή διδασκαλικής ευθύνης και τομέα δράσης, ματαιοδοξία και ανοησία. Τις περισσότερες φορές, είναι οι τελευταίοι δύο σκοποί που εξυπηρετούνται και ας μη φανταστεί κανείς ότι ο κάτοχος ενός υψηλού βαθμού είναι και ο κάτοχος μιας δύναμης όπως την εννοούν οι αδαείς. Ο ουσιαστικά μυημένος δεν δέχεται τίτλους και αξιώματα και δεν τα βροντοφωνάζει. Δεν βγαίνει με ένα προσωνύμιο να δηλώσει σε όλο τον κόσμο ότι έλαβε τη μύηση του Τίφαρετ. Ακόμη και ο δάσκαλος, σπάνια έως ποτέ δέχεται να τον αποκαλούν έτσι.
Σε ό,τι αφορά στο πρακτικό έργο, συνηθίζεται να αναλαμβάνει τον οργανωτικό ρόλο εκείνος που είναι πιο εκπαιδευμένος. Ο ρόλος του αναμφίβολα είναι σημαντικός αλλά όχι περισσότερο από των υπολοίπων, καθώς ο καθένας έχει το δικό του πόστο, με τις αντίστοιχες ευθύνες. Όσο σημαντικός είναι ένας γιατρός στην κοινωνία άλλο τόσο είναι κι ένας σκουπιδιάρης, διότι ο ένας εξαρτάται από τον άλλο. Το Νετζά δεν μπορεί να ισορροπήσει χωρίς το Χοντ και τα δύο χρειάζονται το Γεσούντ κι εκείνο αυτά. Ο θεραπευτής πάει αγκαζέ με τον πολεμιστή.

Η Σκιά

Δεν θα μιλήσουμε για τη Σκιά και τη φύση της. Θα πούμε απλά ότι τη συναντάει κανείς συχνότερα από όσο νομίζει, είτε είναι μαθητής είτε είναι δάσκαλος. Τον καθένα τον χτυπάει εκεί που τον βρίσκει περισσότερο ευάλωτο και, δυστυχώς η ματαιοδοξία είναι πολύ συνηθισμένη στο χώρο της μεταφυσικής, όπου ο καθένας νομίζει ότι είναι ο Μάγος του Οζ και ότι οι Δυνάμεις υποκλίνονται μπροστά του ομού με εκείνους που θεωρεί κατώτερους. Ο εχθρός έχει διαπεράσει τις άμυνές τους και όλα κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα. Εκεί είναι που η αξία της ομάδας, του δασκάλου, του μαθητή θα φανεί. Κατά πόσο είναι έτοιμοι να αποκρούσουν τη επίθεση αυτή, παραδεχόμενοι ίσως τη δική τους συμμετοχή. Διότι η Σκιά πάντα βρίσκει να πιαστεί από κάπου. Αν δεν της δοθούν χειρολαβές δεν έχει καμία δύναμη επάνω μας.

6 σχόλια
Ετικέτες Καββαλιστικές σκέψεις, κοινωνικός εσωτερισμός, μεταφυσική φιλοσοφία στις 1:34 πμ
Πέμπτη, 10 Ιούλιος 2008
Εσωτερική Μαθητεία
Κάθε φορά που ξυπνάει μέσα στον άνθρωπο η λαχτάρα της Εσωτερικής Μάθησης, η επιθυμία του αυτή, αν είναι αγνή, ειλικρινής και ανιδιοτελής αφήνει ένα στίγμα στα Εσωτερικά Πεδία. Φανταστείτε να χτυπάει κάποιου είδους «συναγερμός» αν και οι παρομοιώσεις έχουν περισσότερη αξία στην κατανόηση και όχι στην περιγραφή της κατάστασης. Αφού το «σήμα» αυτό ελεγχθεί, τότε εκείνοι που στα Πεδία αυτά έχουν επιφορτιστεί με τούτο το ρόλο φροντίζουν να φέρουν σε επαφή τον άνθρωπο με κάποιον δάσκαλο, έναν συνάνθρωπό του, δηλαδή, που μπορεί να λειτουργήσει ως καθοδηγητής στο υλικό πεδίο. Ο δάσκαλος εκείνος δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε εξυπνότερος απαραίτητα από το νεαρό μαθητή και μπορεί κι εκείνος να έχει τα ίδια πάθη και τις ίδιες αδυναμίες που έχει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Γνωρίζει κάποια πράγματα περισσότερο, όμως και έχει την επιθυμία να δείξει στο νεαρό μαθητή όσα γνωρίζει, ακόμα και αν πολλές φορές και ο ίδιος δεν είναι σίγουρος σχετικά με το ποιός είναι ο ενδεικνυόμενος τρόπος μάθησης.
Η επαφή μεταξύ του μαθητή και του δάσκαλου έχει κανονιστεί από τα Εσωτερικά Πεδία με τρόπους μη κατανοητούς, που κάποιοι θα έσπευδαν να περιγράψουν ως «συμπτώσεις» ή ακόμη και ως «Μαγεία». Ας μην περιμένει κανείς, όμως, εντυπωσιακές εκδηλώσεις και φαινόμενα. Η σειρά των απανωτών συμπτώσεων έχει κανονιστεί εκεί που ο χρόνος δεν έχει καμία αξία ίδια με αυτή που του δίνουμε εδώ. Αν προσπαθήσετε να φανταστείτε τη μεγάλη σειρά «τυχαίων» γεγονότων που οδηγούν στη γνωριμία ενός μαθητή με το δάσκαλό του, σίγουρα θα μιλήσετε για «Μαγεία» και όσο και αν δεν είναι σωστός ο ορισμός που χρησιμοποιείτε, εντούτοις θα κατανοήσουμε τι θέλετε να εκφράσετε και δεν βρίσκετε άλλη λέξη. Διότι, αν προσπαθήσει να το σκεφτεί κανείς, θα διαπιστώσει πως η αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στην τελική πράξη, δηλαδή την επαφή δασκάλου και μαθητή, ξεκινά από εκείνο το χρονικό σημείο που για εμάς αποτελεί παρελθόν. Είναι λοιπόν λες και κάποιος γνώριζε από πριν εκείνο που θα συνέβαινε στο μέλλον και αυτό θα σας ακούγεται εντυπωσιακό, όμως είναι απλά η διαφορετική έννοια του χρόνου στα Εσωτερικά Πεδία.
Οι τρόποι με τους οποίους συναντιούνται μαθητής με δάσκαλο ποικίλουν και δεν θα αναφερθούμε σε αυτούς. Θα περιοριστούμε μόνο στο να πούμε ότι κατά κάποιο τρόπο αυτοί οι δύο νιώθουν πως γνωρίζονται αλλά αυτό απαιτεί μεγάλη συζήτηση και δεν είναι της παρούσης. Όταν η σχέση μαθητείας εγκατασταθεί, τότε ξεκινά μια πορεία δύσκολη, γεμάτη εμπόδια και παγίδες. Γιατί είναι πολλά που πρέπει να πολεμήσουν ο καθένας μόνος του και από κοινού κι εκεί που η θάλασσα μοιάζει ήρεμη, ξαφνικά σηκώνεται αέρας και ταραχή. Κι εκεί που μοιάζει ακίνδυνη παρουσιάζονται δίνες. Ο δάσκαλος είναι εκείνος που θα δείξει το ασφαλές κολύμπι στο μαθητή του και θα τον απομακρύνει από τις κακοτοπιές. Το Αριστερό Μονοπάτι απέχει ελάχιστα και τα Κλιφώθ καραδοκούν. Και σε αυτή την περίπτωση, περισσότερες λεπτομέρειες δεν θα δοθούν.
Η σχέση του δασκάλου με το μαθητή είναι πολύ ισχυρή. Είναι ένας δεσμός σμιλεμένος που δεν καταλύεται εύκολα, όσο και αν μπορεί να περάσει από σαράντα κύματα. Διότι είναι και οι δύο που δοκιμάζονται καθημερινά και η αποτυχία του ενός σημαίνει εν μέρει και αποτυχία του άλλου, όπως επίσης την επιτυχία τη γεύονται μαζί και ωφελούνται ο καθένας εκεί που χρειάζεται.
Ένα από τα πρώτα δεινά που θα αντιμετωπιστούν στη σχέση αυτή, όσο η προσωπική εμπειρία μου δείχνει, είναι η ανυπομονησία του μαθητή. Η πρόθεσή του δεν είναι απαραίτητο να είναι κακή και η βιασύνη του μπορεί να χαρακτηρίζεται από αγνότητα. Όμως αυτό δεν αρκεί. Η υπομονή είναι μια αρετή που πρέπει να διδαχθεί, όπως επίσης το ότι υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για το καθετί. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται μια παρατεταμμένη περίοδος μελέτης των βασικών αρχών του Εσωτερισμού να προηγηθεί από την πρακτική. Ο μαθητής – και πάλι από προσωπική εμπειρία – βιώνει μια δύσκολη περίοδο, στην οποία πολλά από τα γερά δομημένα έως τότε πιστεύω του ανατρέπονται ενώ επίσης μπορεί να έχει δυσκολία στην κατανόηση των μαθημάτων του. Ας μη φανταστεί κανείς πως όλο αυτό είναι τόσο απλό, όσο σας το γράφω. Είναι μια διαδικασία που, ξανατονίζω, είναι από δυσάρεστη έως επώδυνη ψυχικά. Αλλά, αν η προσωπική μου γνώμη έχει κάποια αξία, τότε μπορώ να πω ότι είναι μια πορεία συγκλονιστική και μια εμπειρία ανεπανάληπτη.
Η Εσωτερική Μαθητεία δεν είναι για όλους. Η επιλογή των μαθητών στις σχολές κι εκτός γίνεται με πολύ αυστηρά κριτήρια, τουλάχιστον εκεί που υπάρχει σεβασμός. Ούτε όλοι οι αυτοπροβαλόμενοι ως «δάσκαλοι» είναι αξιόπιστοι και ειλικρινείς. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ο μοναδικός σκοπός, τεχνιέντως καλυμμένος στην αρχή, είναι το οικονομικό όφελος. Κανένας ουσιαστικός δάσκαλος δεν απαιτεί έμμεσα ή άμεσα αμοιβή για τα μαθήματα που προσφέρει. Ένας άλλος συνηθισμένος λόγος είναι η εκπλήρωση σεξουαλικών επιθυμιών. Όλοι εκείνοι μιλούν για δήθεν αφύπνιση της Κουνταλίνι μέσω του «ταντρικού σεξ» και όποτε το ακούτε αυτό μπορείτε να είστε σχεδόν βέβαιοι πως τα μαθήματα που περιμένετε δεν θα σας παραδοθούν. Άλλου είδους μαθήματα του χείριστου είδους, ναι, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτά που θα επιθυμούσατε. Στο ζήτημα του σεξ και του αποκρυφισμού, όμως, θα αναφερθούμε σε άλλο σημείο στο μέλλον. Ένας ακόμη λόγος που δεν θα ήταν άσκοπο να αναφέρουμε, μιας και τον συναντάμε συχνότερα από όσο νομίζετε, είναι απλά και μόνο η ανοησία. Εκρήξεις μεγαλομανίας που συμβαίνουν σε αρκετούς και που βρίσκουν εκτόνωση με το να νομίζουν ότι είναι δάσκαλοι και Μύστες. Στην καλύτερη από αυτές τις δυστυχισμένες περιπτώσεις, ο μαθητής θα νομίζει πως έμαθε αγγλικά από κάποιον που φυσικά δεν ξέρει και θα το διαπιστώσει αυτό όταν προσπαθήσει να συνεννοηθεί με κάποιον αγγλομαθή. Στη χειρότερη κινδυνεύει άμεσα η σωματική και ψυχική ακεραιότητα των δύστυχων μαθητών. Περιττό να αναφερθεί ότι τέτοιοι «δάσκαλοι» ουδεμία σχέση έχουν με τα Εσωτερικά Πεδία και γνωρίζουν τόσα από Εσωτερισμό όσα και το νήπιο από κβαντομηχανική.
Η παρουσία του δασκάλου που σχετίζεται με τα Εσώτερα Πεδία εμπνέει από την πρώτη στιγμή σιγουριά και ασφάλεια στο μαθητή, ακόμη και αν κατά καιρούς χρειαστεί να γίνει αυστηρός. Ο μαθητής όμως κατανοεί τους λόγους και ο δάσκαλος πιέζει τόσο όσο χρειάζεται. Ο δάσκαλος δεν επιδεικνύει τη δύναμή του (και ας μη φανταστεί κανείς κάτι το εντυπωσιακό και πομπώδες) παρά μόνο εκεί που χρειάζεται, με τρόπο αποτελεσματικό έστω και αν χρειαστεί να είναι ριζικός. Ο χειρουργός δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει το νυστέρι στο απόστημα, ο πόνος όμως και η φλεγμονή θα υποχωρήσουν και τελικά θα εξαφανιστούν. Έτσι και ο δάσκαλος, μπορεί να είναι πρόθυμος να δουλέψει το νυστέρι αλλά είναι εξίσου πρόθυμος να χορηγήσει την αντιβίωση και το παυσίπονο που θα ανακουφίσουν τον ασθενή μαθητή του. Και σαν τον πονεμένο ασθενή που θεραπεύεται, με την ίδια ανακούφιση θα ευχαριστήσει και ο μαθητής το δάσκαλό του.

(Το παρόν κείμενο αφιερώνεται σε εκείνους κι εκείνες που υπήρξαν και συνεχίζουν να υπάρχουν ως δάσκαλοί μου. Δεν υπάρχουν ευχαριστίες στη γλώσσα των ανθρώπων ικανές να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη μου για όσα έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν για μένα)
3 σχόλια
Ετικέτες μεταφυσική φιλοσοφία στις 8:00 μμ
Κυριακή, 29 Ιούνιος 2008
Ο ανθρωπομορφισμός της Θεότητας
Εάν επισκεφτείτε κάποιο χριστιανικό ναό και τύχει να δείτε μια εικόνα που απεικονίζει τη θεότητα, θα διαπιστώσετε ότι αυτή θα περιλαμβάνει έναν γηραιό κύριο καθήμενο σε θρόνο, με άσπρα γένια και καλοσυνάτο ύφος. Δίπλα του θα κάθεται ένας πιο νεαρός άντρας, ο Χριστός και επάνω τους ένα περιστέρι που συνήθως βρίσκεται μέσα σε Φως. Επάνω από τον γέροντα, το φωτοστέφανο ίσως είναι σε τριγωνική ή πυραμιδική μορφή ενώ τόσο ο ίδιος όσο και ο Χριστός θα κρατούν από μια γραφίδα που ακουμπάει πάνω σε μια σφαίρα που βρίσκεται ανάμεσά τους. Η παραπάνω περιγραφή αποτελεί τη συνηθέστερη απεικόνιση της Αγίας Τριάδας, δηλαδή του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, οι οποίοι, όχι τυχαία, έχουν ζωγραφιστεί ώστε να αποτελούν κορυφές ενός νοητού τριγώνου.
Σε οποιαδήποτε άλλη απεικόνιση της χριστιανικής θεότητας αλλά και άλλων πάνθεων, ο Θεός, η υπέρτατη μορφή του, είναι ένας σεβάσμιος γέροντας, άλλοτε καλοσυνάτος αλλά και μερικές φορές αυστηρός, σοβαρός ή πολεμιστής. Η εικόνα του αυτή έχει εντυπωθεί τόσο ισχυρά μέσα μας που πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι πράγματι ο Θεός είναι ένας γέρος άνθρωπος τόσο στη μορφή όσο και στη συμπεριφορά. Άλλωστε, σπεύδουν να δικαιολογήσουν, «εμείς οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ’ εικόνα του, άρα κάπως έτσι θα είναι κι αυτός, απλά εκείνος είναι τελειότερος και πολύ πιο δυνατός από εμάς.»
Στην πραγματικότητα το παραπάνω μοντέλο Θεού μπορεί να λειτουργήσει αρκετά καλά για αυτή τη μερίδα των ανθρώπων. Ο Θεός είναι ένας που μοιάζει πάρα πολύ με όλους εμάς, είναι πανάγαθος, δεν γνωρίζει καν τι σημαίνει κακό ή αν το γνωρίζει το έχει απορρίψει από παλιά και είναι εξαιρετικά πρόθυμος να εισακούσει τις προσευχές μας, που συνήθως βρίθουν από εγωισμό. Το δύσκολο μέρος ξεκινά εκεί όπου χρειάζεται να ερμηνευθούν μερικά φαινόμενα που έρχονται σε αντίθεση με την έμφυτη καλοσύνη του. Για παράδειγμα, εφόσον έχουμε να κάνουμε με έναν ελεήμονα Θεό, για ποιό λόγο υπάρχουν αρρώστιες, πόλεμοι και τόσες δυστυχίες; Θα πει κανείς πως οι πόλεμοι είναι επιλογή των ανθρώπων και θα έχει δίκιο αλλά, δυστυχώς, στους πολέμους σκοτώνονται κυρίως εκείνοι που δεν τους επέλεξαν. Το πράγμα δυσκολεύει περισσότερο ακόμα όταν κανείς σκεφτεί φιλοσοφικά και όχι πρακτικά, όπως στο παραπάνω παράδειγμα. Ποιά είναι η υπόσταση του κακού; Εφόσον ο Θεός είναι δημιουργός των πάντων, πρέπει να το δημιούργησε. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι κι ένας καλοσυνάτος γέροντας που δεν το κατανοεί μιας και δεν είναι στη φύση του, άρα αποκλείεται να είναι ο δημιουργός του.
Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε πολλές σελίδες με παρόμοια ερωτήματα, από τα απλούστερα έως τα συνθετότερα αλλά οι απαντήσεις μας δυστυχώς θα περιείχαν πολύ περισσότερα ερωτηματικά παρά τελείες και παύλες. Ποιά μπορεί να είναι η αιτία ή οι αιτίες της άγνοιάς μας αυτής; Καταρχήν η ίδια η φύση του Θείου, που στην ολότητά της είναι ακατάλυπτη στο επίπεδό μας. Όπως έλεγε και κάποιος αρχαίος, «ο τι Θεός ή μη Θεός ή το μέσον, τις φης ερευνήσας βροτών;» Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος των αποριών μας θα λυνόταν εάν κατανοούσαμε ότι αποτελούν επακόλουθα του ανθρωπομορφισμού του Θείου.
Δημιουργώντας έναν Θεό κατ’ εικόνα του ανθρώπου, είμαστε αναγκασμένοι αφενός να του προσδώσουμε ανθρώπινη μορφή, αφετέρου να τον φορτώσουμε και με όλα τα ανθρώπινα ελαττώματα και προτερήματα. Ο Θεός που φτιάχνουμε με αυτό τον τρόπο, θα δείχνει συμπάθειες και αντιπάθειες, θα οργίζεται, θα δείχνει έλεος, θα φέρνει πόλεμο αλλά και ειρήνη, θα ζηλεύει και θα φθονεί, θα αγαπά και θα θυσιάζεται, θα είναι λογικός αλλά και παράλογος. Μια απλή ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης, θα σας βοηθήσει να εντοπίσετε όλα τα παραπάνω στοιχεία του Θεού αν και, όπως έχουμε πει, το σημαντικό αυτό βιβλίο κρύβει περισσότερα μυστικά από όσα φαντάζεται ο ψάλτης που το διαβάζει την Κυριακή στη Λειτουργία.
Δεν είμαι από εκείνους που τα βλέπουν όλα μαύρα. Κατανοώ την ανάγκη δημιουργίας του ανθρωπομορφικού μοντέλου της Θεότητας με όλα του τα ελαττώματα. Καλώς ή κακώς δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να προσπαθήσουν να διαλογιστούν έναν Θεό που δεν είναι σε τίποτα άνθρωπος με την έννοια που νομίζουμε. Στην πραγματικότητα, ο Θεός που έχουμε δημιουργήσει είναι ένας πολύ κακός άνθρωπος που γίνεται καλός ανάλογα με το εάν εκείνο που συμβαίνει είναι προς όφελός μας. Είναι ένας Θεός που δείχνει τα δόντια του όταν δεν μας κάνει το χατήρι και ένας πολυεύσπλαχνος γέροντας όταν «εισακούει» τις προσευχές μας.
Αν ο ανθρωπομορφισμός είναι το πρώτο μάθημα που μας διδάσκεται για το Θεό, οφείλουμε γρήγορα να το αφήσουμε πίσω μας. Η απεραντοσύνη του Θεού δεν χωράει στο πεπερασμένο του εγκεφάλου μας.
Μια πολύ καλή «αντίληψη» περί της Θεότητας, ισορροπημένη και δίχως δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις προσφέρει η Καμπάλα η οποία, όπως και μερικά φιλοσοφικά συστήματα, δέχεται πως ο Θεός στην ολότητά του είναι ακατάληπτος και στο υπέρτατο επίπεδο κατανόησής του, απλησίαστο όμως κι αυτό από την ανθρώπινη διάνοια, ονομάζεται Εχεγιέ. Στη συνέχεια η κάθε θεϊκή εκπόρευση, δηλαδή εξελικτική φάση, ο ίδιος Θεός αποκτά διαφορετικό όνομα, με άλλα λόγια γίνεται αντιληπτή μια διαφορετική του ιδιότητα. Φανταστείτε, ας πούμε, τον πρίγκηπα Κάρολο της Βρετανίας, ο οποίος είναι επίσης πρίγκηπας της Ουαλίας και όταν πηγαίνει εκεί απευθύνεται στο λαό στη δική τους διάλεκτο. Το πρόσωπο είναι το ίδιο, οι ιδιότητές του αλλάζουν. Ο Εχεγιέ γίνεται Ελ Σαντάι, Ελοϊμ Γκιμπόρ, Σαντάι Ελ Χάι, Ελοϊμ Σαμπαώθ κ.α
Η κάθε εκπόρευση έχει διπλή όψη και πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία με την προηγούμενη και την επόμενη, διαφορετικά διαταράσσεται η Δύναμη και τα αποτελέσματα είναι ολέθρια. Έτσι η επιείκια του Χέσεντ οφείλει να βρίσκεται σε ισορροπία με την αυστηρότητα του Γκεβούρα, διαφορετικά το προτέρημα γίνεται ελάττωμα. Εξαίρεση αποτελούν το Κέτερ και το Χόχμα, στα οποία δεν υπάρχει αντίστοιχο ελάττωμα.
Μέσα από την Καμπάλα, καταλαβαίνει κανείς ότι στο υλικό επίπεδο ο άνθρωπος είναι αναγκαστικά δέσμιος των νόμων που το διέπουν. Οι νόμοι αυτοί έχουν θεσπιστεί από το Θεό, δεν αναιρούνται ούτε από τον ίδιο και οι νόμοι αυτοί δεν είναι ο Θεός αλλά μια από τις εκφάνσεις του. Αποτελεί λάθος, με λίγα λόγια η ταύτιση του Θεού με μια γενική και αόριστη Δύναμη, όπως πιστεύουν ορισμένοι. Ο Θεός δεν είναι ούτε η Βαρύτητα ούτε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία και οι πυρηνικές δυνάμεις.
Από τη μελέτη και το διαλογισμό πάνω στο Δέντρο της Ζωής, γίνεται κατανοητό ότι ο Θεός – πατέρας, αντανακλάται στον Υιό και, σε ό,τι αφορά στη χριστιανική παράδοση, διαμέσου του Αγίου Πνεύματος, στον ίδιο τον άνθρωπο, ο οποίος είναι η εκδήλωση του Πατέρα Θεού στο μορφικό επίπεδο. Επομένως, είναι διαμέσου καθρεφτών που μπορούμε να δούμε ένα μέρος της εκδήλωσης της Θεότητας. Τέτοιοι καθρέφτες είναι ο άνθρωπος και ολόκληρη η υλική φύση, ενώ για τους πιο προχωρημένους η εστίαση του ψυχικού τους καθρέφτη τους δείχνει αντανακλάσεις υψηλότερων επιπέδων και η προσέγγιση του Θείου γίνεται σε υψηλότερο και ουσιαστικότερο βαθμό.
4 σχόλια
Ετικέτες Καββαλιστικές σκέψεις, μεταφυσική φιλοσοφία στις 8:19 μμ
Τετάρτη, 18 Ιούνιος 2008
Η μοναξιά της Μεταφυσικότητας
Υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι ιδιαίτεροι, άνθρωποι χαρισματικοί, διαφορετικοί από όλους εκείνους που έχουμε συνηθίσει. Άνθρωποι που περνούν απαρατήρητοι τις λιγοστές φορές που συναναστρέφονται με άλλους, διατηρώντας ένα χαμηλό προφίλ, εξίσου χαμηλό με το βλέμμα τους. Η ματιά τους μπορεί κάτω να κοιτάζει αλλά το πνεύμα τους κοιτάζει ψηλά, ψάχνει να βρει τις αιτίες πίσω από κάθε πράξη, την αλήθεια πίσω από κάθε μάσκα που συνήθως φοράμε.
Είναι κάτι άνθρωποι που έχουν βιώσει εμπειρίες που οι περισσότεροι είτε δεν έχουν βιώσει είτε τις έχουν αρνηθεί και, οχυρωμένοι πίσω από τα τείχη της άμυνας, αρνούνται να τις θυμηθούν, πόσο μάλλον να τις ζήσουν ξανά. Οι πρώτοι, για διάφορους λόγους, εξακολουθούν να τις βιώνουν, όσο διαφορετικά και αν τις προσεγγίζει ο καθένας από αυτούς.
Δεν έχω καταλήξει ακόμα στο γιατί κάποιοι άνθρωποι βιώνουν τέτοιες εμπειρίες και κάποιοι άλλοι όχι. Σίγουρα έχει να κάνει με τη δεκτικότητα του καθενός αλλά κάτι μου λέει ότι δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος. Ίσως (αν και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποδειχτεί), ο κάθε άνθρωπος είναι προορισμένος να βιώνει ή να μη βιώνει τέτοιες εμπειρίες.
Αναμφισβήτητα, η ύπαρξη και η βίωση τέτοιων φαινομένων προκαλεί αίσθημα μοναξιάς. Είναι η μοναξιά του ότι κανείς δεν με καταλαβαίνει, δεν μοιάζω με τους άλλους, κάτι έχω, κάτι δεν πάει καλά με εμένα. Φυσικά, σε αυτές τις αντιλήψεις ρόλο μείζονα έχει παίξει η κοινωνία και οι δικές της αντιλήψεις που θέλουν το μεταφυσικό να είναι συνώνυμο του αλλόκοτου, του αρρωστημένου ή και της απατεωνιάς. Θεωρούμενο παραδοσιακά ότι έρχεται σε αντίθεση με την Επιστήμη, πολλοί αρνούνται να το λάβουν σοβαρά υπόψη, αγνοώντας ότι μεγάλοι επιστήμονες το είχαν συμπεριλάβει στις μελέτες τους ή στις μοναχικές μελέτες τους, σωστότερα.
Η μοναχικότητα της εμπειρίας αναγκαστικά επιβάλει και τη μοναχικότητα στην αντιμετώπιση. Ο μάρτυρας θεωρεί πως δεν μπορεί να βρει βοήθεια από πουθενά αλλού, εκτός ίσως από τον εαυτό του, για αυτό είτε στρέφεται προς τις δικές του δυνάμεις είτε προς τη βοήθεια του ίδιου του μεταφυσικού πεδίου, το οποίο άμεσα ανταποκρίνεται και ο κύκλος των μεταφυσικών εμπειριών συνεχίζεται. Γιατί, δεν είναι και το πλέον εύκολο πράγμα στον κόσμο να μιλάς για εμπειρίες που ο άλλος μόνο στο σινεμά έχει δει. Μοιραία χαρακτηρίζεται ως αιθεροβάμων, ενίοτε ως προβληματικός και βαθμιαία αναγκάζεται ο μάρτυρας σε απομόνωση – περιθωριοποίηση.
Ακόμα και αν βρει το θάρρος να μοιραστεί τις εμπειρίες του με κάποιους που δεν θα τον ειρωνευτούν, το ύφος τους, παρόμοιο με εκείνο των παιδιών που ακούν παραμύθια, σίγουρα θα τον απογοητεύσει, γιατί θα καταλάβει πως όλοι εκείνοι στέκονται στο προφανές, στο εντυπωσιακό της ιστορίας – μαρτυρίας και όχι στο ουσιώδες.
Συμπερασματικά, από τα λίγα παραπάνω σχόλια, γίνεται προφανές πως ο μάρτυρας μιας μεταφυσικής εμπειρίας είναι αναγκασμένος να βιώσει μοναξιά και ενός βαθμού περιθωριοποίηση, στην οποία ο καθένας αντιδρά με διαφορετικό τρόπο. Πολλοί θα επιθυμήσουν να αρνηθούν τις εμπειρίες τους αυτές, μέσα από γνωστούς μηχανισμούς ψυχικής άμυνας, ενώ κάποιοι άλλοι θα αδιαφορήσουν για το οτιδήποτε λέγεται από άλλους και θα πιστέψουν εκείνο που οι δικές τους εσωτερικές αισθήσεις τους παρουσιάζουν. Στην πρώτη περίπτωση θεωρείται αρκετά έως και απόλυτα βέβαιο ότι αυτού του είδους οι εμπειρίες σταδιακά θα αρχίσουν να φθίνουν και ίσως και να εξαφανιστούν και αυτό συμβαίνει στην πλειοψηφία των ανθρώπων. Στη δεύτερη περίπτωση οι ικανότητες ενδέχεται να καλλιεργηθούν και αναλόγως του επιπέδου της εκπαίδευσης ή μαθητείας, ο μάρτυρας θα βιώνει ολοένα και διαφορετικότερες εμπειρίες.Είναι βασικός κανόνας ότι για να λειτουργήσουν οι μέθοδοι του Εσωτερισμού, όπως επίσης και της Μαγείας, ο μάρτυρας θα πρέπει να μην αναρωτιέται τόσο εάν οι εικόνες που προσλαμβάνει έχουν αντικειμενική υπόσταση ή αν αποτελούν εκδηλώσεις του νου που τις συλλαμβάνει όσο το να πιστεύει ο ίδιος ότι είναι αποτελεσματικές. Για να συμβεί αυτό χρειάζεται μεγάλη προετοιμασία, την οποία λίγοι εξελίσσουν και πολύ λιγότεροι ολοκληρώνουν. Το πολλοί μεν οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί φαίνεται ότι βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στην περίπτωση αυτή γιατί υπάρχουν και αρκετές άλλες δυσκολίες που δεν χρειάζεται να αναφερθούν.
Από την άλλη υπάρχει και μια ακόμη παγίδα, εκείνη της ερμηνείας των εμπειριών, που αποτελεί έναν τεράστιο ύφαλο στο ταξίδι του Εσωτερισμού. Έχουμε τονίσει σε αρκετά σημεία (αλλά ποτέ δεν βαριόμαστε να επαναλαμβάνουμε) ότι οι εμπειρίες που βιώνονται στο Αστρικό Πεδίο είναι απατηλές, μπερδεμένες και πομπώδεις. Το ευκολότερο αλλά και πλέον λανθασμένο είναι ίσως να τις πάρει κανείς τοις μετρητοίς. Σε αυτή την περίπτωση θα νομίζει ότι κάθε φορά που έχει πονοκέφαλο, έρχεται ολόκληρος Αρχάγγελος Μιχαήλ για να τον κάνει καλά ή μια φωτισμένη ψυχή για να τον συμβουλέψει να μιλήσει ξανά με τη γειτόνισσα, με την οποία έχει μαλώσει. Όσο και αν οι φωτισμένες ψυχές φροντίζουν και ενδιαφέρονται για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, κατανοείτε ότι η αποστολή τους είναι πολύ ευρύτερης κλίμακας από την ίαση ενός πονοκεφάλου ή της συμφιλίωσης μιας διαφωνίας. Άσχετα με τι είδους θρησκευτική πεποίθηση έχετε, ανατρέξτε σε αυτήν και σκεφτείτε πότε επενέβαιναν οι Άγγελοι ή οι Θεοί και οι Δαίμονες της αρχαίας παράδοσης. Σίγουρα όχι για ψύλλου πήδημα.Ο άνθρωπος που έχει συχνές εμπειρίες στο Αστρικό Πεδίο, συνειδητά ή ασυνείδητα, οφείλει να κατανοεί πως πρωτίστως κινείται, ζει και υπάρχει και στο υλικό πεδίο, για αυτό το λόγο και θα πρέπει να γειώνεται. Διαφορετικά κινδυνεύει να είναι εγκλωβισμένος μεταξύ μιας υλικής και μιας αστρικής κατάστασης η οποία οδηγεί αναπόφευκτα στην παθολογία, την οποία και θα πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει γιατί ίσως και να χρειαστεί να την αντιμετωπίσει. Δεν είναι λίγες οι φορές που ψυχοπαθολογικές καταστάσεις εκλαμβάνονται ως μεταφυσικές εμπειρίες από τον μάρτυρα ή το οικείο του περιβάλλον και μια σπουδαία τέτοια περίπτωση είναι η Δαιμονοληψία, την οποία δεν αρνούμαστε αλλά υπό πολύ συγκεκριμένους όρους.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η μοναξιά είναι δεδομένη και κανείς θα πρέπει να το γνωρίζει αυτό εξ αρχής, είτε αυτή αναφέρεται στη δυσκολία που θα έχει το άτομο να βρει ενδιαφέρον και υποστήριξη από το περιβάλλον είτε και από τον ίδιο του τον εαυτό. Η Εσωτερική μαθητεία, ακόμη και αν γίνεται στα πλαίσια μιας ομάδας, αποτελεί ουσιαστικά μια ακόμη μοναχικότητα, διότι μοναχικός είναι ο δρόμος του Γολγοθά. Ο μαθητής θα χρειαστεί να φέρνει σε ισορροπία τον εγωκεντρισμό του, να εμπιστεύεται εκείνον που έχει αναλάβει την εκπαίδευσή του, να υπακούει, να έχει υπομονή και να τηρεί τον όρκο της σιωπής, δηλαδή να μην διαφημίζει τη μαθητεία του. Και αυτό το τελευταίο ξέρω καλά πόσο δύσκολο είναι.
3 σχόλια
Ετικέτες μεταφυσική φιλοσοφία στις 10:06 πμ
Δευτέρα, 9 Ιούνιος 2008
Τα λεπτοφυή πεδία και η πραγματικότητά τους
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα όλων εκείνων που αντιτίθενται στον Εσωτερισμό, είναι ότι τα πεδία για τα οποία ο τελευταίος μιλάει δεν υπάρχουν, γιατί δεν μπορούν να αποδειχτούν. Μιλούν για φαντασιώσεις και υποκειμενικές αισθήσεις, που προέρχονται από την προαιώνια τάση των ανθρώπων να καταφεύγουν σε κόσμους της φαντασίας τους, όταν ο υλικός κόσμος τους απογοητεύει. Να ψάχνουν για Θεούς που θα λειτουργήσουν ως από μηχανής στα προβλήματα που οι ίδιοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν και να υποκύπτουν στη δυναστική συμπεριφορά των θρησκειών για να τα έχουν καλά με το Θεό και να τους γίνονται όλα τα χατήρια. Όταν όμως ο Θεός «αρνηθεί» να τους κάνει το θαύμα, τότε δυσπιστούν για την ύπαρξή του ή τον μέμφονται, θεωρώντας τον ως έναν κακεντρεχή δυνάστη, από την εξουσία του οποίου δεν μπορούν να ξεφύγουν παρά μόνο πρόσκαιρα και φαντασιακά, με το να μην τον πιστεύουν. Αυτή όμως είναι μια τυπική αντίδραση των ανθρώπων που πιστεύουν κάτι μόνο όσο λειτουργεί προς όφελός τους, διαφορετικά είναι έτοιμοι να το απαρνηθούν.
Έχει υπάρξει αρκετή σκέψη σχετικά με το εάν τα λεπτοφυή πεδία υπάρχουν ανεξάρτητα από το Νου που τα συλλαμβάνει αλλά, από όσο γνωρίζω, δεν υπάρχει κάποιο μηχάνημα που να αποδεικνύει την ύπαρξή τους, ούτε και κάποιο πείραμα που μπορεί ατράνταχτα να αποδείξει την ύπαρξή τους στα μάτια όλου του κόσμου. Πόσο «κακό» όμως είναι κάτι τέτοιο; Κατά την άποψή μου καθόλου, αφού εκείνος που «έρχεται σε επαφή» με τα πεδία αυτά και εργάζεται μαζί τους, έχει όσες «αποδείξεις» θέλει και αδιαφορεί για οποιοδήποτε άλλο τεκμήριο.
Για εκείνους που ξέρουν, τα υπόλοιπα πεδία της συνείδησης πέραν του φυσικού, όσο πιο κοντά σε αυτό βρίσκονται, τόσο περισσότερο υποκειμενικά είναι. Αντίθετα, όσο πιο «ψηλά» βρίσκονται τα πεδία αυτά, τόσο λιγότερο υποκειμενικά είναι και αυτή τους η αντικειμενικότητα δεν μπορεί να περιγραφεί με υλικές αισθήσεις και περιγραφές. Για την ακρίβεια, όσο πιο λεπτοφυές είναι το πεδίο, τόσο λιγότερο συλλαμβάνεται ακόμη και με τις εσωτερικές αισθήσεις (διόραση, διακοή κλπ).
Ζούμε σε εποχές που η επιστήμη της Φυσικής μας παρουσιάζει σχεδόν μια «μαγική» άποψη για τον υλικό κόσμο, ο οποίος δεν είναι μόνο εκείνο που αντιλαμβάνονται οι οφθαλμοί μας αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ένα νέφος ηλεκτρονίων που βρίσκεται γύρω από έναν πυρήνα ασύλληπτα μικροσκοπικό, όπως δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ένα σωρό κύματα που μας διατρέχουν, παρά μόνο μέσω των αποτελεσμάτων που αυτά επιφέρουν, για παράδειγμα, τα ραδιοφωνικά που κάνουν το ραδιόφωνό μας να παίζει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τα λεπτοφυή πεδία. Ας δούμε ένα ακόμη παράδειγμα, μιας και μέσω παραδειγμάτων και αναλογιών μπορούμε να έχουμε μια σχετικά ικανοποιητική εικόνα για τα ζητήματα αυτά. Το διαδίκτυο είναι ένας ολόκληρος κόσμος που τον αντιλαμβανόμαστε μόνο όταν συνδέσουμε τον υπολογιστή μας με αυτόν. Όσο δεν είμαστε συνδεδεμένοι δεν έχουμε αντίληψη του κόσμου αυτού, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως εκείνος δεν υπάρχει. Οι λειτουργίες των ιστοσελίδων και των προγραμμάτων μας επιτελούνται ακόμη και χωρίς τη δική μας παρουσία, η οποία συνήθως έχει ένα ρυθμιστικό ρόλο, δίνοντας τις οδηγίες που θα ακολουθηθούν αυτόματα, όπως για παράδειγμα το να γίνονται αποδεκτά τα σχόλια των αναγνωστών μας, χωρίς να απαιτείται κάθε φορά η δική μας έγκριση. Επομένως, εγώ που σας γράφω αυτή τη στιγμή, βρίσκομαι ταυτόχρονα σε δυο κόσμους: στον ανθρώπινο και στο διαδικτυακό. Πίνω τον καφέ μου αλλά ταυτόχρονα ρυθμίζω και τα προγράμματα και αλληλεπιδρώ με έναν άλλο κόσμο, με μια άλλη πραγματικότητα.
Μια άλλη πραγματικότητα που πλέον έχει προκαλέσει ζωηρό ενδιαφέρον στον κόσμο της επιστήμης αν και ο Εσωτερισμός τη δεχόταν από πολύ παλιότερα, είναι ότι εκείνος που εκτελεί το πείραμα αναπόφευκτα το επηρεάζει. Για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται περισσότερο, μπορεί να μελετήσει τις συναρπαστικές θεωρίες του Rupert Sheldrake, όπου κατά τη γνώμη μου περιγράφεται έξοχα η πλευρά της φυσικής πως έως τώρα αποκαλούμε μεταφυσική.

Αστρική χλωρίδα και πανίδα

Κυκλοφορούν διάφορες πληροφορίες στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο σχετικά με το είδος των επαφών στο Αστρικό επίπεδο συνείδησης. Όλες είναι αρκούντως εντυπωσιακές και περιγράφουν επαφές με διάφορες οντότητες του Αστρικού, δίνοντας κατά κάποιο τρόπο μια Αστρική «Ζωολογία» και «Κοινωνιολογία». Ο περισσότερος κόσμος που ασχολείται ερασιτεχνικά με αυτά τα θέματα, αναμφίβολα θα εντυπωσιαστεί από αυτή τη νέα (όπως τη νομίζει) Βιολογία. Είναι ένας νέος κόσμος, μια terra incognita και προκαλεί οπωσδήποτε το ενδιαφέρον, όσο και αν κάποιοι προειδοποιούν για αυτές τις «επαφές». Το Αστρικό είναι το κατεξοχήν πεδίο πλάνης και ψευδαίσθησης και θα μας συγχωρήσετε αλλά δεν θεωρούμε το «ταξίδι» σε αυτό ως ένα μέσο αντιμετώπισης της πλήξης που νιώθει ο κόσμος.
Πολλοί έχουν συνδέσει το Αστρικό Πεδίο με το Συλλογικό Ασυνείδητο της Γιουνγκιανής σκέψης. Άλλοι πάλι διαφωνούν. Εγώ δεν έχω άποψη, ξέρω απλά αυτά τα οποία ήδη σας έχω γράψει. Μπορεί ο Lovecraft να μας έδωσε μια εκπληκτική ονειρική αναζήτηση της άγνωστης Καντάθ, όμως οι εικόνες του είναι υποκειμενικές ακριβώς γιατί το συγκεκριμένο πεδίο είναι υποκειμενικό. Για το λόγο αυτό, διαφωνώ με το να δίνονται αστρικές ΅χλωρίδες και πανίδες΅. Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ο τρόπος που θα ΅οπτικοποιηθεί΅ο φόβος του καθενός αλλά η ίδια η δύναμη του φόβου και η κατανόησή του. Αυτό είναι που κανείς θα εκλάβει ως ΅αληθινό΅, όσο είναι εφικτό κάτι τέτοιο και όχι το ότι στο Αστρικό πεδίο υπάρχουν οι Λάρβες, οι κακοδαίμονες, αγγελικές οντότητες με ωραία φτερά και τρόμοι που κρύβονται στα σκοτεινά του σημεία. Καθένας, λοιπόν, θα δει εκείνο ακριβώς που εστιάζει ο προσωπικός του ΅καθρέφτης΅. Το όμοιο έλκει το όμοιο.
Στο πρακτικό μέρος, όμως, κανείς ενώ γνωρίζει την υποκειμενικότητα και την πλάνη των εικόνων, οφείλει να λειτουργήσει σαν αυτές να ήταν αληθινές. Αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση, διαφορετικά δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Αλλά αυτό είναι ένα σημείο που λίγους ενδιαφέρει και δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα.
0 σχόλια
Ετικέτες μεταφυσική φιλοσοφία στις 6:01 μμ
Κυριακή, 25 Μάϊος 2008
Η ελληνική πραγματικότητα της Μεταφυσικής (μέρος 2ο)
Τονίσαμε στο προηγούμενο άρθρο ότι τα όσα θίγουμε δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του ελληνικού χώρου αλλά αποτελούν σημεία των καιρών. Υπάρχει όμως ένα φαινόμενο που, έστω και αν δεν είναι μόνο ελληνικό, είναι σε αυτήν εδώ τη χώρα που το συναντάμε σε υπερβολικό βαθμό. Πρόκειται περί της αρχαιοπληξίας. Θα πει κανείς ότι εν μέρει είναι αναμενόμενο και «λογικό», δεδομένου ότι έχουμε την τύχη να είμαστε κληρονόμοι ενός εξαιρετικού πολιτισμού. Αυτό όμως, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί τα φαινόμενα που θα θίξουμε στο μεγαλύτερο μέρος του άρθρου αυτού, διότι θα προσπαθήσουμε με ψυχραιμία να τοποθετήσουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, με κάθε σεβασμό στη θρησκευτική πίστη του καθενός.

Η προγονοπληξία

Αποτελεί ευθύνη όλων μας ο σεβασμός στην πολιτιστική μας κληρονομιά και χρέος μας στις επόμενες γενιές η συνέχιση του πολιτισμού. Σεβασμό οφείλουμε επίσης να δείχνουμε στη θρησκευτική πίστη των προγόνων μας και των σύγχρονων ανθρώπων. Κανείς δεν αμφιβάλει ότι ο ελληνικός πολιτισμός πρόσφερε τα μέγιστα στην ανθρωπότητα αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να κλείνουμε τα μάτια στην προσφορά των άλλων. Οι Έλληνες δεν είναι περισσότερο ευλογημένος λαός από τους υπόλοιπους και ως προς αυτό δεν θα έπρεπε να μοιάζουμε με τους Εβραίους, οι οποίοι έχουν τη δική τους ευλογία ως λαός. Όλοι παιδιά του Εχεγιέ είμαστε και είναι τα ονόματα μόνο που αλλάζουν αλλά όχι η ουσία.
Τα Ελληνικά Μυστήρια αποτελούν σημαντικό μέρος της Δυτικής Εσωτερικής Παράδοσης όταν ασκούνταν στην πραγματική τους μορφή, πριν δηλαδή την παρακμή τους. Ήταν ισχυρά και φιλοσοφημένα, όπως όλα τα μυστήρια, για αυτό και συμμετείχαν σε αυτά σημαντικοί άνδρες της αρχαιότητας. Η εξωτερική μορφή της πίστης των αρχαίων ήταν το Δωδεκάθεο, δηλαδή ο απλός πιστός της αρχαίας Ελλάδας πίστευε στην ύπαρξη Δώδεκα Ανώτερων και ξεχωριστών θεοτήτων και κατά τη γνώμη μου δε διέφερε σημαντικά από τον πιστό της σημερινής εποχής, έστω και αν δωδεκαθεϊσμός και χριστιανισμός διαφέρουν σημαντικά ως προς τα εξωτερικά τους στοιχεία. Ο αρχαίος πιστός ήταν επίσης προληπτικός, δεισιδαίμονας και απλοϊκός, το ίδιο με τον σύγχρονο χριστιανό και δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί την Εσωτερική διδασκαλία, απλά γιατί δεν του είχε προσφερθεί, ανάμεσα σε άλλους λόγους. Δεν έχω σκοπό να αναλύσω την αρχαία θρησκεία καθώς δεν είμαι ειδικός σε αυτό τον τομέα, όμως η γνώση των αρχαίων μυστηρίων δεν ήταν ανοιχτή στο ευρύ κοινό, παρά σε έναν κύκλο εκλεκτών μυημένων οι οποίοι, ανάμεσα σε άλλα, είχαν συλλάβει την έννοια του Ενός Θεού από την εποχή του Ορφέα κιόλας. Τα ελληνικά μυστήρια, σε καμία περίπτωση δεν ήταν δαιμονικές λατρείες, αν και εξαιρέσεις υπήρξαν στις εποχές που επήλθε παρακμή. Η εμπλοκή του σεξουαλικού στοιχείου μέσα στα μυστήρια αλλοίωσε την αρχική τους σημασία, καθώς ήταν sex for sex και τίποτε άλλο. Στις εποχές που ο χριστιανισμός άρχισε να αναπτύσσεται τα αρχαία ελληνικά μυστήρια είχαν αρχίσει να παρακμάζουν. Αυτό είναι ένα αναμενόμενο επακόλουθο της Εξέλιξης. Κανείς δεν υποβιβάζει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό εάν ισχυριστεί αυτό που έγραψα παραπάνω.
Στη σημερινή εποχή, όμως, που επιχειρείται μια «αναβίωση» του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, παρατηρώ ότι το πράγμα έχει ξεφύγει εντελώς από την πορεία της ισορροπίας. Οι περισσότεροι «εθνικοί» επιδίδονται σε μια κατασυκοφάντηση του χριστιανισμού, αστήριχτη στις περισσότερες περιπτώσεις, καθώς και σε μια εντελώς αντίθετη με το αρχαίο πνεύμα σπίλωση του ονόματος του Ενός Θεού και των πιστών του και της πίστης σε αυτόν. Η τακτική τους αυτή αποδεικνύει σε όλους ότι οι σκοποί τους δεν περιλαμβάνουν την αναβίωση του αρχαίου πνεύματος αλλά τη συνέχιση της παρακμής του. Δυστυχώς η μοίρα το έφερε έτσι που να γνωρίζω καλά αυτά που λέω και να τα έχω βιώσει από κοντά. Όμως τα πάντα λειτουργούν ως μάθημα για την ψυχή και από αυτή την άποψη χαίρομαι πολύ που πήρα το μάθημα.
Όσο ακολουθούν πολωτικές τακτικές, όπως το να αμφιβάλουν για τη χριστιανική πίστη, να λοιδωρούν τους μάρτυρες και τους Αγίους και να σπιλώνουν το όνομα του Γιαχβέ, τόσο θα συναντούν την περιφρόνηση του κόσμου. Ας κατανοήσουν ότι ένας είναι ο Θεός και είναι απλά τα ονόματα που αλλάζουν. Ας καταλάβουν ότι υπάρχει Σοφία και Μυστικισμός και στο Ισραήλ και στο χριστιανισμό και ας προσπαθήσουν να βρουν τα σημεία που όλες οι φιλοσοφίες συγκλίνουν. Αν το κάνουν με ανοιχτό πνεύμα, τόσο ανοιχτό όσο το αρχαίο ελληνικό, θα είναι με έκπληξη που θα διαπιστώσουν πόσα πολλά τους ενώνουν.
Ορισμένες από τις ομάδες αυτές, εκείνες που ασχολούνται με τη μεταφυσική, σπεύδουν να χαρακτηρίσουν ως πραγματικά θαύματα εκείνα που αναφέρονται στον αρχαίο ελληνικό κόσμο και όλα τα υπόλοιπα για εκείνους είναι προϊόντα θρησκοληψίας ή απάτης.

Η χριστιανική δεισιδαιμονία

Δεν έκρυψα ποτέ από κανέναν πως είμαι θετικά διακείμενος προς το χριστιανισμό. Σε αυτόν βαπτίστηκα και ακολουθώ τα τυπικά του και σέβομαι την πίστη των χριστιανών. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν προτίθεμαι να χαριστώ στα μελανά του σημεία, που είναι πολλά, τόσα που εδώ θα κάνω μόνο μια εξαιρετικά μικρή αναφορά.
Ο χριστιανισμός ήρθε σε μια συγκυρία κατά την οποία ο αρχαίος κόσμος, βάσει της γνώσης που διέθετε, είχε ανάγκη από μια αλλαγή. Μέσα από κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, εκτός των άλλων, ο χριστιανισμός εδραιώθηκε ως θρησκεία και έφτασε στις ημέρες μας να αριθμεί περισσότερο από 1,5 δισεκατομμύρια πιστούς, με την πλειοψηφία τους να ασπάζονται το Καθολικό Δόγμα. Είναι θεσμός που μετράει σχεδόν 2.000 χρόνια ζωής και επηρέασε τον κόσμο θετικά και αρνητικά. Είναι σαφές πως επηρεάστηκε από σύγχρονά του ρεύματα και ανέδειξε μερικές πραγματικά φωτισμένες μορφές. Τα τυπικά του είναι ισχυρά και ακολουθούνται και από μη οπαδούς του.
Δεν αρνούμαι ότι ο χριστιανισμός και οι πρακτικές του αποτελούν μια ατραπό για την προσέγγιση του Θείου και είχα την τύχη να συναντήσω ανθρώπους με πραγματικά μυστικιστικές τάσεις, φωτισμένα μυαλά ενός υπερβατικού επιπέδου, καθώς και πολύ κόσμο να είναι ευτυχισμένος με την πίστη του και ευσεβής. Είδα όμως και κόσμο γεμάτο δεισιδαιμονία και προκατάλειψη να στενάζει δίχως ουσιαστικό λόγο κάτω από μια απολυταρχική εξουσία του Κλήρου. Είδα τη διαστρέβλωση αρκετών πραγμάτων, τη συσσώρευση πλούτου και αξιωμάτων, την απολυτότητα σχετικά με το ποιός κατέχει την αληθινή γνώση και άλλα πολλά. Κυρίως είδα τη δαιμονοποίηση του οτιδήποτε αποφάσισαν πως δεν είναι συμβατό με την Εν Χριστώ Ζωή. Για αυτό βιάστηκαν να χαρακτηρίσουν ως δαιμονολατρεία τα αρχαία μυστήρια και έχουν εκδόσει μια εκτενέστατη λίστα με όλες τις ομάδες που εκείνοι θεωρούν ως αιρετικές. Περίοπτη θέση στις λίστες αυτές αποτελούν ορισμένες οργανώσεις και λέσχες που ασχολούνται με τον Πνευματισμό και με ανάλογα πεδία. Είδα επίσης στο παρελθόν να κινούνται ολόκληροι πόλεμοι στο όνομα του χριστιανισμού και οι Πύλες του Κάτω Κόσμου άνοιξαν διάπλατα για να υποδεχτούν τις χιλιάδες ή και εκατομμύρια των ψυχών που χάθηκαν στο όνομα ενός Θεού που κανονικά είναι Θεός της Αγάπης. Στη σημερινή εποχή οι θρησκευτικοί πόλεμοι δεν έχουν εκλείψει, θα θυμάστε τις περίφημες δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ σχετικά με τους «αλλόθρησκους». Είναι πολλά στο χριστιανισμό που θα μπορούσαν να απογοητεύσουν τον ειλικρινή και αφοσιωμένο πιστό.
Στις διαδικτυακές και επικοινωνιακές τους γενικά απόπειρες, οι ομάδες που μελετούν τα της Εσωτερικής Γνώσης και τη Μεταφυσική δεν διαφέρουν σημαντικά από την επίσημη γραμμή της Εκκλησίας: ό,τι προέρχεται από τους κόλπους της είναι αξιόπιστο και οτιδήποτε άλλο ανήκει στη σφαίρα της πλάνης, μιας και είναι ο Σατανάς εκείνος που προκαλεί την εκδήλωση τέτοιων φαινομένων προκειμένου να εξαπατήσει τους πιστούς.

Οι διαδικτυακοί πόλεμοι των «πιστών»

Εξαιτίας της ανάπτυξης του διαδικτύου, όπως προαναφέραμε, οι δύο παραπάνω παρατάξεις δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν συγκρουστεί με μέσα που δεν αρμόζουν στο τι η κάθε μία πρεσβεύει. Αποτελεί συνηθισμένη παρατήρηση για όποιον έχει ασχοληθεί το ότι η μια κατηγορεί την άλλη για υιοθέτηση απόψεων και πρακτικών με τις οποίες στην ουσία και η ίδια επιδίδεται. Θεωρώ εξαιρετικά γελοίο το να κατηγορούν ορισμένοι νεοεθνικοί τους χριστιανούς για φανατισμό, τη στιγμή που και οι ίδιοι κάνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω συγκρουστεί με τις ακραίες απόψεις και των δύο. Διότι για τους μεν δεν είμαι «καλός χριστιανός» επειδή ορισμένα τα δέχομαι και άλλα δεν τα δέχομαι ή τα δέχομαι κάπως διαφορετικά ενώ για τους δε επειδή, όντας χριστιανός στο θρήσκευμα, δεν συνιστώ «σωστό έλληνα». Δεν χρειάζεται να πω ότι οι θέσεις τους αυτές περνούν σαν σφαίρα το ένα αυτί και βγαίνουν από το άλλο. Καλή και Άγια Σεφίρα το Γκεβούρα αλλά οφείλει να εξισορροπείται από το Χέσεντ και το αντίστροφο. Αλλιώς, η Κλιφωθική ζώνη είναι το μόνο λογικό επακόλουθο.
Νομίζω ότι υπάρχουν αρκετοί δρόμοι για να προσεγγίσει κανείς το Θείο. Η απεραντοσύνη του κάνει λογικότερη την ύπαρξη πολλών διαφορετικών δρόμων παρά μιας και μόνης λεωφόρου. Και έχω την εντύπωση πως σε κάποιο απομακρυσμένο σημείο, τα πολλά και αποκομμένα το ένα από το άλλο δρομάκια ενώνονται σε ολοένα και μεγαλύτερους δρόμους, μέχρι να φτάσει κανείς στη Λεωφόρο, στην Ευθεία Οδό, της οποίας η Θεότητα αποτελεί τη μοναδική κατάληξη.

Η μοναξιά της έρευνας

Θα ήμουν εντελώς ισοπεδωτικός εάν ισχυριζόμουν ότι όλοι οι ερευνητές ανήκουν σε κάποια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένας ικανός αριθμός από αυτούς που πραγματοποιούν σοβαρές μελέτες, αποστασιοποιημένοι από τον εύκολο εντυπωσιασμό και τα οικονομικά οφέλη, τα οποία σε κάποιο βαθμό είναι αναπόφευκτα. Εάν το μεγαλύτερο μέρος του κοινού αρέσκεται στο να διαβάζει υπερβολές, τότε καλά κάνουν μερικοί και πλουτίζουν από το τίποτα. Είναι οι ίδιοι που σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθούν σε εντυπωσιακά και ενδιαφέροντα συμπεράσματα, διότι η έρευνά τους είναι ισορροπημένη.
Υπάρχουν και στην Ελλάδα κάποιοι από αυτούς αλλά συνήθως επιλέγουν την αφάνεια και την εργασία μέσα στη μυστικότητα και τη μοναξιά. Έχω καταλήξει στο ότι είναι απαραίτητη μια ικανή δόση μοναξιάς και αποστασιοποίησης, προκειμένου κανείς να μελετήσει όλα αυτά τα ζητήματα. Ξέρω καλά πως πολλούς από αυτούς θα τους βρείτε ψάχνοντας εκεί που δεν θα πήγαινε το μυαλό σας αλλά, πιστέψτε με, αποτελεί εξαιρετική εμπειρία εάν κανείς τους συναντήσει γιατί, καλώς ή κακώς δεν θα τους βρείτε συνήθως ανάμεσα σε γνωστούς αρθρογράφους και συγγραφείς αν και αυτό δεν αποκλείεται εντελώς.
Δεν προτρέπω κανέναν να σταματήσει να προμηθεύεται περιοδικά, να αγοράζει βιβλία, να παρακολουθεί εκπομπές ή να σερφάρει σε σχετικές ιστοσελίδες. Του λέω απλά ότι θα πρέπει να φιλτράρει τις πληροφορίες που παίρνει από εκεί, για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Υπό αυτή την έννοια, δεν ζητώ από κανέναν να θεωρήσει ακόμα κι εμένα ως αξιόπιστη πηγή, παρά το ότι κάνω το καλύτερο δυνατό για να μεταφέρω «ασφαλείς» γνώσεις. Η μεταφυσική ενασχόληση είναι μια εξαιρετικά ατομική διαδικασία και οι όποιες εμπειρίες έχει κανείς, έχουν σχετική και μόνο σημασία και συνήθως για τον ίδιο που τις βιώνει. Σε ανώτερα επίπεδα μπορεί να τις εντάξει σε ευρύτερα φαινόμενα και αντιλήψεις, παρά τις πολλές παγίδες που υπάρχουν. Η Εσωτερική Αναζήτηση δεν είναι παιδική χαρά που κανείς θα σκοτώσει το χρόνο του. Δυστυχώς όμως, ως τέτοια αντιμετωπίζεται από τον περισσότερο κόσμο και εδώ είναι το σημείο που θα επιθυμούσα από όλους εκείνους να εξαντλήσουν τη σοβαρότητά τους.
Ίσως θεωρηθώ υπερβολικός από πολλούς, όμως μου είναι αδιανόητο να παραθέτουν κάποιοι μαγικά τυπικά και συμβουλές για το πως να φτιάξει κανείς φυλαχτά, να επιτύχει Αστρική Προβολή ή να πραγματοποιήσει εξαγνισμό του χώρου και «έλεγχο» στην Κουνταλίνι. Και μου είναι αδιανόητο (κι εδώ ίσως θεωρηθώ υπερβολικός), διότι τα θεωρώ επικίνδυνα με όλη τη σημασία της λέξης. Δεν θα δίνατε ποτέ σπίρτα στα χέρια ενός μικρού παιδιού ούτε και θα το αφήνατε να μάθει ποδήλατο στην άκρη ενός γκρεμού, εκτός και αν ήξερε να πετάξει.
3 σχόλια
Ετικέτες μεταφυσική φιλοσοφία στις 9:50 πμ
Παρασκευή, 23 Μάϊος 2008
Η ελληνική πραγματικότητα της Μεταφυσικής (μέρος 1ο)
Ζούμε σε μια χώρα που έχει μακραίωνη παράδοση στο χώρο της μεταφυσικής και της εναλλακτικής σκέψης. Οποιοσδήποτε κάνει μια μικρή μόνο αναζήτηση στην περιοχή του, θα ανακαλύψει παραδόσεις και μαρτυρίες για μια σειρά από μεταφυσικά φαινόμενα οι οποίες αν συγκεντρώνονταν θα μπορούσαν να αποτελέσουν το υλικό για πολλούς τόμους μιας φορτεανής μελέτης.
Παράλληλα, ζούμε σε μια χώρα που διαθέτει εξαιρετικά ισχυρό το θρησκευτικό φρόνημα, το οποίο με τη σειρά του επηρεάζει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο κανείς «βλέπει» τη μεταφυσική, η μελέτη της οποίας δεν είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη, τουλάχιστον όχι συγκρίσιμη με χώρες του εξωτερικού, όπως είναι η Αμερική και η Μεγάλη Βρετανία και κυρίως μάλιστα η τελευταία. Ωστόσο, υπάρχουν μερικά περιοδικά, ιστοσελίδες, εκπομπές και κοινότητες γενικότερα που μελετούν το χώρο και παρουσιάζουν από μικρή έως αρκετή κινητικότητα, προσπαθώντας να φέρουν σε επαφή το ευρύ κοινό με το δύσκολο χώρο της εναλλακτικής σκέψης.
Σκοπός του σημερινού άρθρου είναι να παρουσιάσει μερικές γενικές σκέψεις μου γύρω από την εναλλακτική αναζήτηση στην Ελλάδα και να επισημάνει κάποια πράγματα που εγώ προσωπικά θεωρώ σημαντικά. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συμμετοχή των αναγνωστών μου στην συζήτηση που θα ακολουθήσει.

Είναι για όλους η Μεταφυσική;

Εάν η απάντηση έπρεπε να δοθεί μονολεκτικά, τότε σαφώς και θα ήταν «όχι». Ο σημαντικότερος ίσως λόγος είναι ότι η Μεταφυσική αναγκάζει τον άνθρωπο να αναθεωρήσει τον κόσμο που ο ίδιος έχει αποδεχτεί ως πραγματικό και μοναδικό, χωρίς να του παρουσιάζει απτές αποδείξεις. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο, γιατί από τη μία οι αποδείξεις υπάρχουν αλλά έχουν ατομική μόνο αξία, από την άλλη έχει σημασία επίσης το τι θεωρεί ο καθένας ως απόδειξη. Η όποια εμπειρία μου, μου έχει δείξει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ερμηνεύουν τις αποδείξεις με τον ίδιο τρόπο που οι Εβραίοι περίμεναν από τον Ιησού να δείξει τη θεότητά του: κατέβα από το Σταυρό για να σε πιστέψουμε. στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, η φωτισμένη διάνοια αποδεικνύει τη φώτισή της ανεβαίνοντας και όχι κατεβαίνοντας από τον όποιο Σταυρό.
Από την άλλη, δεν σημαίνει πως κανείς πρέπει αδιαμαρτύρητα να δέχεται οτιδήποτε του σερβίρεται. Πολλοί εσωτεριστές διδάσκουν ότι ο καθένας μας πρέπει να αμφιβάλει ακόμα και για τις ίδιες του τις εμπειρίες, να τις υποβάλει σε λογική θεώρηση και να περιμένει. Ας μην ξεχνάμε πως στο υλικό πεδίο ισχύουν οι νόμοι που έχουν καθοριστεί για αυτό και ας μην περιμένουμε το θαύμα να εκδηλωθεί όπως η εμφάνιση του Θεού στο όρος Σινά, με αστραπές και βροντές.
Μια άλλη πλευρά είναι ο βαθμός της δεκτικότητας του καθενός. Από την καθημερινή μας εμπειρία όλοι έχουμε διαπιστώσει ότι ο κάθε άνθρωπος δεν είναι δεκτικός στο οτιδήποτε, ακόμα και αν του προσφερθούν οι αποδείξεις που θέλει, στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι δυνατό. Όπως υπάρχουν στελέχη στα μικρόβια που είναι ανθετικά σε αντιβιώσεις, έτσι υπάρχουν και άνθρωποι που θα πίστευαν στο Θεό ή στους εξωγήινους μόνο αν τους έβλεπαν μπροστά τους. Ο ισορροπημένος μεταφυσικός, δεν είναι εκείνος που δέχεται το οτιδήποτε ισχυρίζονται οι άλλοι αλλά ούτε και το απορρίπτει. Για εκείνον είναι ιδιαίτερα σημαντικό το ότι υπάρχει ένας αριθμός ανθρώπων που μοιράζονται κοινές εμπειρίες και ψάχνοντας προσπαθεί να φτάσει στη ρίζα των πραγμάτων, να εντοπίσει ομοιότητες και συμβολισμούς και να τα αναγάγει όλα αυτά τα φαινόμενα σε μια κοινή αρχή. Με τον τρόπο αυτό καταλήγει σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα χωρίς υστερισμούς και ενθουσιασμούς και χωρίς τετελεσμένα. Από αυτή την πλευρά, η Ψυχολογία και η σύγχρονη Φυσική αποτελούν ίσως τις πλέον μεταφυσικές επιστήμες.
Μια άλλη παράμετρος αυτού του τελευταίου είναι πως η δεκτικότητα του καθενός δεν εξαρτάται μόνο από τις προσωπικές του εμπειρίες αλλά από μια σειρά άλλων παραγόντων για τις οποίες έχει μιλήσει ο Εσωτερισμός πολλούς αιώνες νωρίτερα από την επίσημη Ψυχολογία και την κβαντομηχανική, αποτελώντας το θεμέλιο και το ξεκίνημα αυτών των επιστημών αλλά και πολλών άλλων. Στο σημείο αυτό είναι που ενώνεται η Επιστήμη με τη «Μαγεία» με ισορροπημένο τρόπο και χωρίς ακρότητες. Γιατί αν η λογική επικρατήσει σε όλους τους χώρους πολλοί θα διαπιστώσουν ότι η ύπαρξη του αιθερικού σώματος δεν απειλεί σε τίποτα την επιστήμη και ούτε και αποτελεί προσβολή της Λογικής καθ’ οποιονδήποτε τρόπο. Έχω την αίσθηση ότι η ιατρική θα ανακαλύψει το σώμα αυτό και νέοι ορίζοντες θα ανοιχτούν μπροστά της.

Η διαστρέβλωση της Εσωτερικής Γνώσης

Αυτή μπορεί να χωριστεί σε συνειδητή και μη συνειδητή. Στην πρώτη περίπτωση ένας ή περισσότεροι απατεώνες διαστρεβλώνουν τη γνώση με πλήρη επίγνωση του τι κάνουν, ενώ στη δεύτερη «ου γαρ οίδασι τι ποιούσι». Η δαιμονοποίηση της αρχαίας σοφίας από τυφλούς ιερωμένους αλλά και η αμαύρωση του χριστιανισμού από ορισμένους νεοεθνικούς, θα μπορούσε να εντάσσεται στη μια ή στην άλλη κατηγορία. Με αυτό το ζήτημα θα ασχοληθούμε αργότερα.
Η εκρηκτική ανάπτυξη της Πληροφορίας, που οδήγησε στη δημιουργία και γιγάντωση του διαδικτύου, προσέφερε στον οποιονδήποτε τη δυνατότητα να μοιραστεί πολυποίκιλες γνώσεις με τον υπόλοιπο πλανήτη, ακόμη και αρκετές από αυτές που για αιώνες χαρακτηρίζονταν ως απαγορευμένες. Μαζί με όλα αυτά, δημιουργήθηκαν και κοινότητες που έθεσαν ως σκοπό τους τη μελέτη της Μεταφυσικής, βρίσκοντας συμπαραστάτες σε έντυπα μέσα και σε κάθε λογής άλλες δραστηριότητες, ακολουθώντας τη μακραίωνη, χαμένη στο χρόνο τάση του ανθρώπου να οργανώνεται σε ομάδες με κοινό σχέδιο δράσης, στόχους και ιδανικά. Εάν η παράδοση αυτή όμως είναι μακραίωνη, το ίδιο αιωνόβια είναι και η τάση του ανθρώπου να επιθυμεί κέρδος μέσα από αυτές τις διαδικασίες, υλικό και μη.
Δεν θα ήμουν καθόλου ισοπεδωτικός εάν ισχυριζόμουν ότι οι περισσότερες ομάδες, αν και όχι όλες, λειτουργούν με βάση το κέρδος, την αναγνωσιμότητα και κάθε λογής άλλα οφέλη, μπροστά στα οποία, σε ακραίες περιπτώσεις, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε είδους μέσο απάτης, από αυτά που κατά καιρούς έχουμε δει δημοσιοποιημένα σε εφημερίδες και τηλεοπτικά δελτία. Ως αποτέλεσμα τούτου, δεν είναι λίγες οι φορές που μια Εσωτερική γνώση «τραβιέται» στα άκρα, προκειμένου να γίνει περισσότερο ελκυστική για το κοινό, το οποίο δεν έχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί την υπερβολή. Αυτό συνιστά μια απαράδεκτη διαστρέβλωση για εμπορικούς λόγους, η οποία σε μερικές περιπτώσεις μπορεί επίσης να γίνει μη συνειδητά αλλά εξαιτίας της άγνοιας και της δεισιδαιμονίας του παρουσιαστή της.
Ένας από τους λόγους που απομακρύνθηκα από ομάδες και σταμάτησα να προμηθεύομαι περιοδικά και όλα τα σχετικά ήταν αυτός ακριβώς που προανέφερα. Διότι στην προσωπική μου εσωτερική αναζήτηση γέμιζαν το δρόμο με τα ζιζάνια της παραπληροφόρησης και, αν μη τι άλλο, ο δρόμος εκείνου που ειλικρινά ψάχνει απαντήσεις, πρέπει να είναι όσο το δυνατό καθαρός. Ωστόσο, επειδή στη ζωή υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να μετατρέψει τα πάντα προς όφελός μας, η «μαθητεία» μου σε περιοδικά και ομάδες, με βοήθησε να κατανοήσω πολλά πράγματα, κυρίως σχετικά με τη μυστικότητα που συνοδεύει τις Εσωτερικές γνώσεις. Εκείνος που είναι πραγματικός γνώστης των πραγμάτων, ξέρει καλά πως υπάρχουν γνώσεις που δεν πρέπει να αποκαλύπτονται στον οποιονδήποτε. Τις γνώσεις αυτές διακριτικά τις αποσιωπεί, χωρίς να διακατέχεται από καμία ανόητη μυστικοπάθεια, απλά τις αποκρύπτει με τρόπο που δεν γίνεται αντιληπτός, μέχρι να τις μεταδόσει εκεί που πρέπει. Ο «επαγγελματίας» της μεταφυσικής, όμως, φροντίζει να τονίσει ότι δεν μπορεί να μιλήσει και να αποκαλύψει πράγματα, στοχεύοντας στην περιέργεια του αναγνωστικού κοινού, το οποίο θα τον τοποθετήσει σε μια θέση γνώσης που δεν του αξίζει, απλά και μόνο διότι και ο ίδιος ακόμα δεν ξέρει κυριολεκτικά τι του γίνεται. Ενώ ο μύστης αποκρύπτει κάποια πράγματα διότι θα μπορούσαν να καταστούν επικίνδυνα στα χέρια του αδαούς και, σε αντίθεση με τον επαγγελματία, δεν προσφέρει τη γνώση του προκειμένου να έχει προσωπικό όφελος με οποιονδήποτε τρόπο.
Βλέπω σε περιοδικά και ιστοσελίδες με απλοχεριά να προσφέρονται Τυπικά, Ονόματα Δύναμης και ένα σωρό άλλα πράγματα. Όλα αυτά είναι σαν τα σπίρτα στα χέρια ενός μωρού παιδιού: μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και πυρκαγιά, έστω και να τα Τυπικά δεν είναι ολοκληρωμένα (στην πραγματικότητα για αυτό το λόγο μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα) ή έστω και αν τα Ονόματα Δύναμης δεν είναι αυτά ακριβώς που χρησιμοποιούνται από εκείνους που ξέρουν. Το σοβαρό κοινό θα πρέπει να ξέρει ότι κανείς δεν πρόκειται να κάνει τα εντυπωσιακά εκείνα κόλπα που έκανε ο Γκάνταλφ στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και αν αυτός είναι ο σκοπός του, τότε μάλλον πήρε λάθος δρόμο στη ζωή.

Ο εντυπωσιασμός

Ένας ακόμη λόγος, πέραν της εμπορικής εκμετάλλευσης, για τον οποίο η ελληνική (και όχι μόνο) Μεταφυσική αναζήτηση έχει παρεξηγηθεί δικαιολογημένα, είναι εξαιτίας του εντυπωσιασμού που προσπαθεί να προκαλέσει στο κοινό. Συγγνώμη αλλά τη λογική του «εκεί φάνηκε ένα φάντασμα, ας σπεύσουμε όλοι να το δούμε», δεν μπορώ να την καταλάβω. Δεν είναι κακό να παρουσιάζει κανείς τους τόπους στους οποίους έχουν αναφερθεί μεταφυσικά φαινόμενα και περίεργη δραστηριότητα αλλά ο Μεταφυσικός Τουρισμός έχω την εντύπωση ότι δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά εύκολο κέρδος σε επιτήδειους.
Όπως επίσης δεν μπορώ να καταλάβω την τάση που υπάρχει στον ελληνικό χώρο προς την υπερβολή. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε παντού το μυστήριο, αυτό είναι σίγουρο ότι υπάρχει, όσο σίγουρο είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει και καθόλου. Η Λογική είναι μια από τις δυνάμεις κατανόησης του κόσμου και δεν θα πρέπει να την παραβλέπουμε. Αντίθετα, πρώτα από όλα επιστρατεύουμε αυτή και μετά όλους τους άλλους τρόπους. Στα περισσότερα πράγματα της ελληνικής μεταφυσικής αναζήτησης η Λογική αυτή δεν υπάρχει, αντίθετα τεχνιέντως επιχειρείται να αντικατασταθεί από τη δεισιδαιμονία. Οφείλουμε να έχουμε ανοιχτό μυαλό αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει με ισοπεδωτικό τρόπο. Δεν σημαίνει πως τα δεχόμαστε όλα μόνο και μόνο επειδή ζούμε σε ένα σύμπαν σχεδόν άπειρων δυνατοτήτων.
Το πιο απλό που θα μπορούσα να κάνω, θα ήταν να καλλιεργήσω το προφίλ του βαθιά χωμένου στον Εσωτερισμό, εκείνου που κατέχει μια σειρά από σημαντικές μυστικές γνώσεις και γράφοντας με ανάλογο τρόπο με εκείνον που βλέπω σε περιοδικά να προσπαθήσω να εντυπωσιάσω το κοινό μου. Κάτι τέτοιο όμως δεν ανήκει στις επιθυμίες μου, καθώς δηλώνω ότι υπάρχουν θέματα και παράμετροι που δεν κατέχω και δεν είναι λίγες οι φορές που από το ιστολόγιό μου έχω ζητήσει τη συνδρομή ανθρώπων που γνωρίζουν κάτι παραπάνω, να με διαφωτίσουν κι εμένα. Οι προσωπικές μου εμπειρίες, όσο λίγες ή πολλές και αν είναι, έχουν σχετική αξία και αποκλειστικά και μόνο για μένα. Όταν τις παραθέτω, δεν είναι για εντυπωσιασμό αλλά για να στηρίξουν κάτι που λέω και για να προσπαθήσουμε να τις μελετήσουμε στην ευρεία τους κλίμακα και όχι στη στενά προσωπική. Αντίθετα, έχει πάρει το μάτι μου διάφορους «ειδήμονες» να μιλούν με στόμφο για τους πειραματισμούς τους με την Κουνταλίνι και το Ταντρικό Σεξ και το πόσο δειευρύνθηκε η συνείδησή τους μετά από αυτό. Συγχωρείστε με και πάλι αλλά δεν με πείθουν ότι γνωρίζουν στο ελάχιστο τι είναι η Κουνταλίνι. Μια μικρή αλλά διεισδυτική ματιά σε άλλα τους άρθρα, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές αλλά και το αναληθές.
Αποτέλεσμα όλης αυτής της διαστρέβλωσης είναι η αυξανόμενη δυσπιστία του κοινού, το οποίο δεν έχει κανένα άδικο. Διότι θεωρεί με αυτά που διαβάζει ότι η Μεταφυσική είναι το πεδίο του παραλογισμού και του κενού εντυπωσιασμού και ως εκ τούτου την απορρίπτει.
(συνεχίζεται)

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: