Thalassinakis’s Blog

Στίγματα: τα σημάδια του μαρτυρίου

Στίγματα: τα σημάδια του μαρτυρίου
» Εγω γαρ τα στιγματα του Κυριου Ιησου εν τω σωματι μου βασταζω…» Προς Γαλάτας Επιστολή, ΣΤ’, 17

Μου είναι πάντοτε δύσκολο να παρουσιάζω θέματα που σχετίζονται με υποτιθέμενα θαύματα κι αυτό γιατί, για τον πολύ κόσμο, το θαύμα είναι άρρηκτα δεμένο με την πίστη του, έστω και αν ο ίδιος δεν το έχει βιώσει. Πολλοί αρκούνται στο να αναπαράγουν θαύματα που δεν είδαν με τα μάτια τους, μερικοί άλλοι φέρνουν ως παράδειγμα τον «άπιστο» Θωμά (που ωστόσο του έγινε η χάρη και είδε το θαύμα με τα μάτια του» ενώ κάποιοι τρίτοι προτείνουν μια σολομώντεια απάντηση: ο Θεός είναι ικανός για όλα και από τίποτε δεν περιορίζεται, άρα κάλλιστα μπορεί να επιτέλεσε το συγκεκριμένο «θαύμα». Στην αντίπερα όχθη υπάρχουν εκείνοι που δεν δέχονται την κατάλυση των φυσικών νόμων εκ μέρους του Θεού, οι οποίοι με τη σειρά τους διακρίνονται σε εκείνους που δέχονται την ύπαρξη των θαυμάτων αν και με διαφορετικό τρόπο, χωρίς να απορρίπτουν την ύπαρξη του Θεού και σε εκείνους που, έχοντας καθαρά υλιστική ή μηδενιστική σκέψη δεν δέχονται καν την ύπαρξη Θεότητας, πόσω μάλλον την επιτέλεση θαυμάτων από έναν Θεό που για εκείνους δεν υπάρχει. Για τους τελευταίους η επιστήμη έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε όλα αυτά, καθώς και μια εξήγηση για το οτιδήποτε, έστω και αν στους περισσότερους τομείς γνώσεις τα ερωτηματικά είναι περισσότερα από τις τελείες και τις παύλες.
Ανάμεσα στα αντικρουόμενα αυτά πυρά, δεν θα είχε κανείς άδικο αν υπέθετε ότι η αλήθεια ή ό,τι πλησιέστερο σε αυτήν βρίσκεται κάπου στη μέση και κάπου εκεί ίσως πρέπει να την αναζητήσουμε και στο θέμα των Στιγμάτων, ένα «θαύμα» που εντοπίζεται κυρίως στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και περιλαμβάνει αιμορραγικές εστίες στα σημεία όπου σύμφωνα με την παράδοση σταυρώθηκε ο Χριστός: στις παλάμες, στα μετατάρσια, στις πλευρές, στην πλάτη και στο μέτωπο. Λέγεται ότι το αίμα από τις πληγές αυτές ρέει συνεχώς χωρίς να πήζει, συνοδεύεται συνήθως από πόνο, ενώ μερικές φορές αναδύει ένα υπέροχο άρωμα. Το σχήμα των αιμορραγικών εστιών είναι συνήθως στρογγυλό και σε κάποιες περιπτώσεις ρομβοειδές ή γενικά δίνει την εντύπωση εκδοράς, η οποία αυτοϊάται και σταματά να αιμορραγεί, μέχρι να εμφανιστεί ξανά. Τα Στίγματα φημολογείται ότι δεν ανταποκρίνονται στην ιατρική αντιμετώπιση, ενώ κάποιες πιο «εντυπωσιακές» αλλά προφανώς λιγότερο αξιόπιστες περιγραφές θέλουν το αίμα να ρέει προς αντίθετη φορά από εκείνη της βαρύτητας, καθώς και ότι περιλαμβάνει δυο διαφορετικές ομάδες αίματος…
Ο άνθρωπος που βιώνει τα Στίγματα παραδοσιακά θεωρείται ως ιδιαίτερα πιστός, γεμάτος αγάπη, συγγνώμη και κατανόηση για όλο τον κόσμο, ο οποίος μέσα από μια εκστατική διαδικασία «λαμβάνει» τις πληγές του Ιησού, ενώ δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις οραμάτων κατά τα οποία ο στιγματικός «ζει» το μαρτύριο του Χριστού. Πριν την εμφάνιση των Στιγμάτων βιώνει έναν εξαιρετικά ισχυρό πόνο, ψυχής και σώματος και στη συνέχεια εμφανίζεται η αιμορραγία. Εάν υπάρχουν μόνο οι πόνοι χωρίς την εμφάνιση αιμορραγίας, τότε μιλάμε για τα Μυστικά Στίγματα.
Σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, υπήρξαν 62 άτομα που εμφάνισαν τα Στίγματα, με πρώτο από όλους τον Άγιο Ιωάννη της Ασίζης (1181 – 1226) και στην πλειοψηφία τους ήταν γυναίκες, Αγίες, Οσίες και Μοναχές. Φυσικά, υπάρχει και η διφορούμενη αναφορά του Παύλου στο τέλος της Προς Γαλάτας Επιστολής του την οποία ερμηνεύουν ορισμένοι κυριολεκτικά, θεωρώντας την ως μια σαφέστατη δήλωση ότι ο ίδιος ήταν Στιγματικός.

Αντιρρήσεις και σκεπτικισμός

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν την όλη ιστορία με τα Στίγματα ως μια καλοστημένη απάτη ή στην καλύτερη περίπτωση ως προϊόν υποβολής και θρησκοληψίας. Μετά λύπης μου, ωστόσο, σε όποιες γωνιές σκεπτικιστών και αν έψαξα δεν βρήκα τίποτε άλλο από σκιές εικασιών περί απάτης. Δεν αμφιβάλουμε ότι η απάτη είναι μια συνήθεια του ανθρώπινου γένους και όσο πάει γίνεται και συχνότερη ωστόσο έχουμε την άποψη ότι οι περιπτώσεις τέτοιων θαυμάτων θα πρέπει να ερευνώνται εξονυχιστικά σε μια απόπειρα όχι να κατανοήσει κανείς το Θεό αλλά τον ίδιο τον Άνθρωπο και από εκεί και πέρα ο δρόμος προς το Θεό θα είναι πιο εύκολος και ίσως και πιο σύντομος.
Η δήλωση «ψυχοσωματικές εκδηλώσεις» που δίνεται σωρηδόν σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εξήγηση, όπως ακριβώς το «εμπύρετο» δεν αποτελεί διάγνωση αλλά σύμπτωμα μιας υποκείμενης νόσου. Επομένως ουσιαστικά δεν λέμε τίποτα πέρα από το αυτονόητο: ο νους επιδρά στο σώμα και αυτό έχει αποδειχτεί από την επιστήμη. Η πραγματική πρόκληση θα ήταν εάν μπορούσαμε να αποδείξουμε το βιολογικό μηχανισμό με τον οποίο η νοητική σφαίρα επιδρά στην υλική στο σωματικό επίπεδο. Αυτό και μόνο αυτό θα συνιστούσε την πραγματική απόδειξη που επικαλούνται οι σκεπτικιστές αλλά και πάλι θα χρειαζόταν μια λεπτομερής εξέταση όλων των περιπτώσεων Στιγμάτων και αυτό φυσικά δεν είναι εφικτό. Κάποιες θεωρίες μιλούν για το ότι τα Στίγματα δεν είναι αίμα αλλά κάτι σαν κόκκινος ιδρώτας αλλά αποτυγχάνουν να μας εξηγήσουν για ποιό λόγο οι άνθρωποι βιώνουν οξύτατο πόνο, καθώς και το γεγονός που έχει αναφερθεί, ότι τα σημάδια αλλάζουν μορφή σε μερικές περιπτώσεις.
Οι κατηγορίες περί απάτης επίσης χρειάζονται αποδείξεις γιατί τόσο οι πρώτες όσο και οι δεύτερες συνιστούν νομικό παράπτωμα και τιμωρούνται από τη Νομοθεσία. Οι σκεπτικιστές φέρνουν ως «τρανταχτό» παράδειγμα την περίπτωση του Στιγματικού και μετέπειτα Αγίου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Padre Pio (1887 – 1968), ο οποίος όσο ζούσε, κατηγορήθηκε και δικάστηκε από το Βατικανό εκτός των άλλων και γιατί υποτίθεται ότι μόνος του προξένησε τα Στίγματα με τη χρήση οξέος. Η κατηγορία ωστόσο στηρίχθηκε στο ότι είχε παραγγείλει μια ποσότητα από το συγκεκριμένο οξύ από μια Φαρμακοποιό, ενώ οι κατηγορίες περί «ανισορροπίας» θα μπορούσαν κάλλιστα να αποδοθούν σε ενδοεκκλησιαστικές κόντρες.
Υπάρχουν, τέλος μερικοί άνθρωποι που αρκετά δίκαια αναρωτιούνται τι είδους Θεός θα «επέτρεπε» στα πλάσματά του να υποφέρουν με τον ίδιο τρόπο που υπέφερε και ο υιός του επάνω στο Σταυρό…

Τι είναι τα Στίγματα;

Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει οπότε μην περιμένετε να διαβάσετε σε αυτό το κείμενο την απάντηση. Οπωσδήποτε όμως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα υπερφυσικό φαινόμενο αφού στο πεδίο αυτό τα πάντα εξηγούνται με τους φυσικούς νόμους, οι οποίοι όμως σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχουν επαρκώς εξηγηθεί. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, αδυνατούμε να εξηγήσουμε το μηχανισμό με τον οποίο, κατά τη νευροβιολογία, «τα ερεθίσματα από το περιβάλλον και την ψυχική σφαίρα επιδρούν στον Υποθάλαμο».
Η πιθανότητα ο ανθρώπινος νους να μπορεί, κάτω από την επίδραση ακραίων ψυχολογικών καταστάσεων να προκαλέσει την εμφάνιση φαινομένων όπως τα Στίγματα, αποτελεί σαφώς ένα μεταφυσικό φαινόμενο το οποίο αν ερευνηθεί επαρκώς μπορεί να μας ανοίξει νέους ορίζοντες στο μυστήριο του νου και της σωματικής του επίδρασης. Για αυτό, αντί να απορρίπτουμε ασυζητητί ορισμένες εμπειρίες ή να βιαζόμαστε να τις εξηγήσουμε με αοριστολογίες, καλό θα ήταν κάποιος επιστήμονας να έμπαινε στον κόπο και με ανοιχτό μυαλό να εξέταζε όσες περιπτώσεις του είναι διαθέσιμες.
Πέρα από όλα αυτά, όμως, υπάρχει άλλη μια πιθανότητα την οποία καλό θα ήταν να είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Υπάρχει στον Εσωτερισμό ένα φαινόμενο που είναι γνωστό ως Αντίκτυπος. Σε αυτό, οτιδήποτε συμβαίνει στο αστρικό πεδίο, μπορεί να εμφανιστεί και στο υλικό σώμα και ορισμένοι από εμάς έχουμε πικρή εμπειρία του φαινομένου αυτού. Με λίγα λόγια, εάν κάποιος χτυπηθεί ή τραυματιστεί στο αστρικό πεδίο, τότε το υλικό του σώμα είναι δυνατό να εμφανίσει τα σημάδια και τυγχάνει να έχω δει με τα μάτια μου μια δυο τέτοιες περιπτώσεις. Δεν μπορούμε λοιπόν να αποκλείσουμε την πιθανότητα τα άτομα αυτά να βιώνουν κάποιου είδους αστρικής αψιμαχίας και μέσω του Αντίκτυπου να δημιουργούνται τα Στίγματα. Άλλωστε, όλοι οι Στιγματικοί ανέφεραν ότι δέχονταν φοβερές δοκιμασίες από τον «Σατανά» και βασανίζονταν για πολλά χρόνια…
2 σχόλια
Ετικέτες χριστιανισμός στις 9:22 πμ
Τρίτη, 13 Μάϊος 2008
Το όραμα του Ιεζεκιήλ
Τα βιβλία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης είναι περίεργα, γεμάτα από παράξενες εικόνες και μυστηριώδη νοήματα που αποτελούν πρόκληση για τον αναζητητή της αλήθειας. Προσωπική μου άποψη, όπως την έχω εκφράσει σε πολλά κείμενά μου, είναι ότι τα βιβλία αυτά είναι ενδιαφέροντα από πολλές απόψεις και όχι μόνο από το αμφισβητούμενο από πολλούς προφητικό τους μέρος.
Ένα από τα πολύ διάσημα προφητικά βιβλία είναι κι εκείνο του Ιεζεκιήλ για το οποίο υπάρχει μια παράξενη άποψη: ότι το όραμα που ο Προφήτης περιγράφει, στην πραγματικότητα είναι η διήγηση της επαφής του με ένα ιπτάμενο όχημα και τον οδηγό του. Στο διπλανό σχήμα βλέπετε το ιπτάμενο όχημα έτσι όπως σχεδιάστηκε από ειδικούς σύμφωνα με τη λεπτομερή περιγραφή του Ιεζεκιήλ. Όμως ας δούμε πριν από όλα μερικά πράγματα για τον Προφήτη και αργότερα θα παραθέσουμε το ακριβές κείμενο ώστε ο οποιοσδήποτε να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ

Πρόκειται για έναν Προφήτη της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης, ο οποίος έζησε κατά την παράδοση περίπου τον 6ο π. Χ αιώνα στην Εξορία, πιθανώς κοντά στην περιοχή του ποταμού Χοβάρ, πιθανώς κοντά στο σημερινό Τελ Αβίβ. Ήταν ο γιός του Βουζί και ξεκίνησε να έχει προφητικά οράματα περίπου στην ηλικία των τριάντα ετών, διατηρώντας αυτό του το χάρισμα για εικοσιδύο χρόνια. Το όνομά του σημαίνει ¨ο Θεός είναι δυνατός¨ή ¨Εκείνος που ο Θεός δυναμώνει¨.

Το όραμα του Ιεζεκιήλ

Θα περάσουμε τώρα να δούμε το κείμενο όπου περιγράφεται το όραμα που είχε ο Ιεζεκιήλ με το Θεό. Παραθέτω το ακριβές κείμενο, παραλείποντας μόνο τα σημεία στίξης πέραν των τόνων, ώστε οποιοσδήποτε επιθυμεί μπορεί να κάνει από μόνος του τη μετάφραση.
» Και ίδον και ιδού πνεύμα εξαίρον ήρχετο από βορρά και νεφέλη μεγάλη εν αυτώ και φέγγος κύκλω αυτού και πυρ εξαστράπτον και εν τω μέσω αυτού ως όρασις ηλέκτρου εν μέσω του πυρός και φέγγος εν αυτώ και εν τω μέσω ως ομοίωμα τεσσάρων ζώων και αυτη η ορασις αυτών. Ομοίωμα ανθρώπου επ΄αυτής και τέσσαρα πρόσωπα τω ενί και τα σκέλη αυτών ορθά και πτερωτοί οι πόδες αυτών και σπινθήρες ως εξαστράπτων χαλκός και ελαφροί οι πτέρυγες αυτών. Και χειρ ανθρώπου υποκάτωθεν των πτερύγων αυτών επί τα τέσσαρα μέρη αυτών και τα πρόσωπα αυτών των τεσσάρων ουκ επεστρέφοντο εν τω βαδίζειν αυτά, έκαστον απέναντι του προσώπου αυτών επορεύοντο.
Και ομοίωσις των προσώπων αυτών, πρόσωπον ανθρώπου και πρόσωπον λέοντος εκ δεξιών τοις τέσσαρσι και πρόσωπον μόσχου εξ αριστερών τοις τέσσαρσι και πρόσωπον αετού τοις τέσσαρσι. Και αι πτέρυγες αυτών εκτεταμέναι άνωθεν τοις τέσσαρσιν, εκατέρω δυο συνεζευγμέναι προς αλλήλας και δυο επεκάλυπτον επάνω του σώματος αυτών. Και εκάτερον κατά πρόσωπο αυτού επορεύετο. Ου αν ην το πνεύμα πορευόμενον, επορεύοντο και ουκ επέστρεφον. Και εν τω μέσω των ζώων όρασις ως ανθράκων πυρός καιομένων, ως όψις λαμπάδων συστρεφομένων αναμέσον των ζώων και φέγγος του πυρός και του πυρός εξεπορεύετο αστραπή. Και είδον και ιδού τροχός εις επί της γης εχόμενος των ζώων τοις τέσσαρσι. Και το είδος των τροχών ως είδος θαρσείς και ομοίωμα εν τοις τέσσαρσι και το έργον αυτών ην καθώς αν ειη τροχός εν τροχώ…»
Το όραμα συνεχίζεται, συνεχίζοντας να μας παρέχει λεπτομερείς περιγραφές του άρματος του Θεού, λέγοντας μάλιστα πως υπήρχε «πνεύμα ζωής» στους τροχούς, μιας και κινούνταν από μόνοι τους και στήριζαν έναν κρυστάλλινο θόλο, στην κορυφή του οποίου ο Προφήτης είδε ένα ον που έμοιαζε με άνθρωπο, το οποίο μάλιστα αργότερα του μίλησε. Ο ίδιος ο Ιεζεκιήλ θεωρεί στο κείμενό του ότι είδε τη Δόξα, το Άρμα του Θεού και το Θρόνο του, το οποίο προφανώς του έκανε μεγάλη εντύπωση, δεδομένου ότι μας το περιγράφει με ιδιαίτερα κατατοπιστικές λεπτομέρειες, επαρκείς ώστε να ζωγραφιστεί το σκίτσο που το αναπαριστά, όπως βλέπετε και στην παραπάνω φωτογραφία.

Ο Ιεζεκιήλ είδε UFO;

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι στην πραγματικότητα ο Ιεζεκιήλ είδε έναν ιπτάμενο δίσκο μαζί με τον οδηγό του και μας τον περιγράφει αναλυτικά, μιας και είναι προφανές ότι αποτελούσε ένα θέαμα προτόγνωρο και τρομερό για τον Προφήτη. Ο οδηγός του οχήματος παρουσιάζεται όμως ως ο Θεός των Εβραίων, για τους οποίους φαίνεται να γνωρίζει πολλά πράγματα, ενώ αναθέτει αποστολή στον Ιεζεκιήλ, δίνοντάς του μάλιστα το προφητικό χάρισμα.
Όλοι αυτοί δεν διστάζουν να επισημάνουν πως σε αρκετά άλλα σημεία της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και στις παραδόσεις άλλων αρχαίων λαών, υπάρχουν σκανδαλιστικά παρόμοιες αναφορές, από τη Ραμαγιάνα και τη Μαχαμπαράτα των Ινδέων έως τα νοήμονα πλοία των Φαιάκων του Ομήρου. Είναι οι ίδιοι που θεωρούν ότι οι αρχαίοι λαοί είχαν έρθει πολλές φορές σε επαφή με εξωγήινους αποίκους του πλανήτη μας, οι οποίοι και αποτέλεσαν τους πρώτους θεούς της ανθρωπότητας. Ένας από τους πρωτεργάτες της άποψης αυτής είναι ο πασίγνωστος Έρικ φον Νταίνικεν, καθώς και ο Ζεκάρια Σίτσιν, αμφότεροι από τους οποίους έχουν δεχθεί σφοδρές επιθέσεις από την επιστημονική και όχι μόνο κοινότητα για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζουν και ερμηνεύουν τα στοιχεία τους. Είναι ο τελευταίος μάλιστα που έχει κατηγορηθεί για λανθασμένη μετάφραση των σουμεριακών δελτών, καθώς και για το «στήσιμο» ολόκληρης της φιλολογίας περί των εξωγήινων Ανουνάκι, που ήρθαν από τον πλανήτη Νιμπιρού και αποίκησαν τη γη.
Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αυτό το όραμα δεν ήταν τίποτε άλλο από μια θρησκευτική εμπειρία που βίωσε ένα θρησκόληπτο άτομο, ίσως και υπό την επήρρεια ψυχοτρόπων ουσιών. Αυτή είναι η υλιστική άποψη, με την οποία δεν συμφωνώ. Κάποιοι άλλοι τη θεωρούν ως μια κατεξοχήν θεϊκή επαφή, ενώ μερικοί τελευταίοι επισημαίνουν ότι μοιάζει πολύ με εμπειρία στο Αστρικό Πεδίο…

1 σχόλια
Ετικέτες Διάστημα, χριστιανισμός στις 6:03 μμ
Κυριακή, 27 Απρίλιος 2008
Ο θάνατος ενός Αρχιεπισκόπου και τα παράξενα φαινόμενα
Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους. Ίσως είναι εξαιτίας του μήνα του Πάσχα και των συμβολισμών αυτής της γιορτής που επέλεξα να έχω θέματα σχετικά με θάνατο και ζωή, ωστόσο, κι ενώ έχουν περάσει τρεις μήνες από το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, επέλεξα αυτό το μήνα για να παρουσιάσω το υλικό από το αντίστοιχο θέμα που πρωτοείχα ανοίξει στην κοινότητα του μεταφυσικού τότε. Είχα μιλήσει για μια σειρά από περίεργα φαινόμενα που είχαν συνοδεύσει το θάνατο του Χριστόδουλου και τα οποία είχαν αντιληφθεί πολλοί άνθρωποι, χωρίς να τα συνδέσουν με το θάνατο του εκλιπόντος ιεράρχη. Σήμερα, λοιπόν, θα παρουσιάσω όσα πολλοί φίλοι και φίλες μου εκμυστηρεύτηκαν, καθώς και εμπειρίες ανθρώπων μου μου στάλθηκαν μέσω προσωπικών μηνυμάτων και αφού εξασφάλισα την άδειά τους για δημοσίευση, παραλείποντας ωστόσο τα ονόματά τους.
Θεωρώ επίσης απαραίτητο να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι με την ανάλυση αυτή που θα κάνω δεν υποννοώ και δεν ισχυρίζομαι τίποτε σχετικά με το ήθος και την ΅αγιότητα΅του ανθρώπου Χριστόδουλου. Με ενδιαφέρουν τα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν από αρκετούς ανθρώπους και θα καταθέσω αυτές τις παρατηρήσεις μαζί με την πιθανή τους εξήγηση. Πολλοί με ρωτούν εάν τα ίδια φαινόμενα είχαν παρατηρηθεί και στο θάνατου του Πάπα ή κάποιου άλλου εξέχοντος προσώπου. Η απάντηση είναι ΅δεν γνωρίζω΅και είναι απόλυτα ειλικρινής. Στην πορεία του άρθρου θα γίνει κατανοητό το γιατί παρόμοια φαινόμενα είναι πιθανό να έχουν παρατηρηθεί και σε άλλες περιπτώσεις. Φυσικά δεν διεκδικώ καμία αποκλειστικότητα ως προς το φαινόμενο. Μου είναι αρκετό το να το κατανοήσει κανείς και ίσως στο μέλλον, εάν επαναληφθεί, να μπορέσει να το επισημάνει.

Το Χρονικό

Ο Αρχιεπίσκοπος, πάσχοντας από καρκίνο του παχέος εντέρου και του ήπατος, με αρκετές μεταστάσεις και σε έδαφος κίρρωσης λόγω ηπατίτιδας, έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα, απεβίωσε στις 28 Ιανουαρίου του 2008 στις 5.15 το πρωί, σε ηλικία 69 ετών. Όσο ήταν στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, πέρα από το εάν συμφωνούσαμε ή διαφωνούσαμε με τις πράξεις ή τις απόψεις του, δεν έπαυε να είναι ένα πρόσωπο με εξαιρετικά υψηλή δημοτικότητα και απήχηση στον κόσμο, ενώ τα φώτα της δημοσιότητας ήταν συνεχώς στραμμένα επάνω του. Ας συγκρατήσουμε επίσης το γεγονός ότι ήταν εκπρόσωπος ενός ιδιαίτερα σημαντικού πνευματικού θεσμού που μετράει περισσότερα από 2.000 χρόνια ύπαρξης. Η είδηση της ασθένειάς του κινητοποίησε πιστούς και όχι μόνο, ενώ δεήσεις για την υγεία του ψάλλονταν καθημερινά σε μοναστήρια και εκκλησίες, ακόμα και από μεμονωμένα άτομα που ενδιαφέρονταν για εκείνον.
Την προηγουμένη του θανάτου του βρισκόμουν ανάμεσα σε φίλους και επέστρεφα στο σπίτι μου μαζί τους, όταν διαπιστώσαμε ότι η ατμόσφαιρα ήταν παράξενη. Συγκεκριμένα στο Βορρά υπήρχε μια κόκκινη απόχρωση μεσούσης της νύχτας, ενώ και το φεγγάρι είχε γύρω του μια άλω ή τουλάχιστον έτσι την αντιλήφθηκα εγώ. Αυτά, μαζί με κάποια άλλη σημεία στον ουρανό, με έπεισαν ότι κάτι πολύ ιδιαίτερο επρόκειτο να συμβεί, χωρίς να μπορώ να το προσδιορίσω. Ο πιθανός θάνατος του Αρχιεπισκόπου δεν πέρασε από το μυαλό μου εκείνη τη στιγμή ούτε και της παρέας μου, στην οποία είπα μόνο ότι ΅δεν μου άρεσε΅η ατμόσφαιρα εκείνη και ότι κάτι θα συνέβαινε.
Την ίδια νύχτα, ο ύπνος μου ήταν άστατος, περιλαμβάνοντας μια σειρά από όνειρα που σχετίζονταν με στρατό και σώματα ασφαλείας γενικά, τα οποία κορυφώθηκαν στο διάστημα μεταξύ 3.00 και 3.30 τα ξημερώματα. Τις επόμενες ημέρες διαπίστωσα ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου είχε παρόμοιες εμπειρίες στο ίδιο περίπου χρονικό διάστημα. Μάλιστα ήταν τόσο μεγάλος ο αριθμός εκείνων που ανέφεραν τις παράξενες εκείνες ΅συμπτώσεις΅που αυτό με έκανε να σκεφτώ ότι το ζήτημα ήταν κάτι περισσότερο από απλή σύμπτωση. Συγκέντρωσα αρκετές μαρτυρίες σε πρώτη φάση και σε επομενο στάδιο ζήτησα τη συνδρομή των αναγνωστών του φόρουμ του μεταφυσικού, στο οποίο ήμουν μέλος τότε. Κατέθεσαν την άποψή τους τόσο όσοι παρατήρησαν κάτι το ιδιαίτερο, όσο και εκείνοι που δεν εντόπισαν τίποτα, ωστόσο αρκετοί επικοινώνησαν προσωπικά μαζί μου και συζητήσαμε.

Τι συνέβη τα ξημερώματα της 28 Ιανουαρίου

Όπως είπαμε και στα άρθρα σχετικά με το θάνατο, η ψυχή είναι δυνατό να έχει αποχωριστεί από το υλικό σώμα ώρες ή και ημέρες πριν το θάνατό του, ενώ έπειτα ακολουθεί ο θάνατος του αιθερικού διπλού, δηλαδή μετά από περίπου τρεις ημέρες. Εξαιτίας της θέσης του Αρχιεπισκόπου ως επικεφαλής ενός εξαιρετικά σημαντικού πνευματικ0ύ οργανισμού που μετράει 2.000 χρόνια και εκατομμύρια πιστούς, ένας σημαντικά μεγάλος αριθμός ανθρώπων ήταν ΅συνδεδεμένος΅μαζί του για λόγους που αναφέραμε παραπάνω. Η οριστική έξοδος της ψυχής από το υλικό σώμα, προκάλεσε τη ρήξη των δεσμών αυτών. Δεν αποκλείω αυτό να συνέβη το διάστημα μεταξύ 3.00 και 3.30 τα ξημερώματα, λόγω του ότι τότε παρατηρήθηκαν τα φαινόμενα αυτά σε μεγάλη ένταση. Η τεράστια έκλυση ενέργειας που προκλήθηκε από τα θραύσματα αυτά, λειτούργησε ως δόλωμα για τους Βολαδόρες, τα ενεργειακά εκείνα όρνια που περιγράφονται από τον Καστανέντα. Όσοι είχαν περισσότερη ψυχική ευαισθησία, είδαν με την άκρη των ματιών τους τα πλάσματα αυτά. Τα φαινόμενα υποχώρησαν τις επόμενες ημέρες, στις οποίες μάλιστα σημειώθηκε κι ένας σεισμός, ευτυχώς όχι μεγάλης έντασης. Βοήθησε ωστόσο στην εκτόνωση του φαινομένου.

Οι εμπειρίες των ανθρώπων

Οι περισσότερες αναφορές που έχω στα χέρια μου, μιλούν για διαταραγμένο ύπνο με όνειρα που σχετίζονταν κυρίως με θάνατο, με αλλόκοτα πλάσματα και με στρατό ή φύλακες. Οι αναφορές όσων έτυχε να κοιτάξουν τα ρολόγια τους, συγκλίνουν στο ότι ξύπνησαν το διάστημα μεταξύ 3.00 και 3.30 τα ξημερώματα, ενώ μερικοί άλλοι ανέφεραν ώρες από τις 2.00 έως και τις 4.00 το πρωί.
Ο μικρός μου ανηψιός, ηλικίας 2 χρονών, ξύπνησε τη μητέρα του στο προαναφερθέν διάστημα και της έδειξε έξω, λέγοντας στη βρεφική διάλεκτο ότι έβλεπε κάποιο κακό πλάσμα. Η ξαδέρφη μου και μητέρα του, επίσης είχε διαταραγμένο ύπνο το διάστημα εκείνο. Τα μικρά παιδιά, για διάφορους λόγους, είναι περισσότερο ικανά να αντιλαμβάνονται φαινόμενα που εμείς δεν είμαστε ικανοί.
Κάποιοι άλλοι ξύπνησαν το ίδιο διάστημα επειδή τα κατοικίδιά τους ήταν ιδιαίτερα ανήσυχα. Τα σκυλιά γάβγιζαν αναστατωμένα, το ίδιο και άλλα οικόσιτα ζώα, που αντιδρούσαν όπως όταν βλέπουν κάποιον άγνωστο να πλησιάζει. Με τον ίδιο τρόπο αντέδρασαν όλα τα σκυλιά στη γειτονιά μου.
Άτομα που είναι περισσότερο ψυχικά από τα υπόλοιπα, συνάντησαν αρκετές δυσκολίες επίσης, τις οποίες θα μου επιτρέψετε να μην αναφέρω αναλυτικά. Είχαν δυσκολίες όμως στο διαλογισμό και σε άλλες διαδικασίες. Εξαιτίας του φαινομένου, έμειναν αφύλακτες αρκετές πύλες και περάσματα και για αυτό πολλοί, ανάμεσά τους κι εγώ, είχαν όνειρα που σχετίζονταν με στρατό και φύλακες. Λυπάμαι που δεν μπορώ να σας μιλήσω περισσότερο για αυτό το σημείο που είναι και το περισσότερο ενδιαφέρον.
Υπήρξαν επίσης και άτομα τα οποία είχαν εμπειρίες περισσότερο ΅εντυπωσιακές΅. Η Μ. 45 χρονών από την Αρκαδία, ο Ν. 31 χρονών από την Πάτρα και ο Π. 60 χρονών από την ιδιαίτερη πατρίδα μου, ξύπνησαν τις πρώτες πρωινές ώρες από μια φωνή στο όνειρό τους που τους είπε παραλλαγές της φράσης ΅σήκω, πέθανε΅. Η Β. 55 χρονών άκουσε πένθιμες καμπάνες να χτυπούν και είδε στρατιώτες να παρελαύνουν ενώ κοιμόταν, ενώ ο σύζυγός της που κοιμόταν δίπλα της, μου εκμυστηρεύτηκε πως είδε τη νεκρή μητέρα του να πηγαίνει σε μια κηδεία, λέγοντάς του πως πέθανε ΅ο παπάς΅. Ο Μ. 25 χρονών, που μου έχει κινήσει το ενδιαφέρον εξαιτίας των πολλαπλών εμπειριών του σε ένα μεγάλο φάσμα φαινομένων και του οποίου τις εμπειρίες και τη συνδρομή γενικότερα έχω χρησιμοποιήσει αρκετές φορές στο ιστολόγιο, με διαβεβαίωσε ότι αντιλήφθηκε τους Βολαδόρες και άλλα όντα του Αστρικού Πεδίου. Ήταν εκείνος που με προειδοποίησε ότι το φαινόμενο δεν θα εκτονωνόταν άμεσα και πως υποψιαζόταν κάτι πιο θεαματικό ακόμα, πιθανώς σεισμό, ο οποίος και συνέβη αν θυμάστε.
Αρκετές ήταν επίσης και οι αναφορές ανθρώπων που ξύπνησαν μεταξύ 3.00 και 3.30 με την έντονη αίσθηση ότι κάποιος είχε μπει στο δωμάτιο ή στο σπίτι. Όσοι είχαν σκυλιά ως κατοικίδια ζώα φοβήθηκαν περισσότερο, δεδομένου ότι εκείνα γάβγιζαν μανιωδώς. Σε μια περίπτωση, μια κυρία πολύ σοβαρή επιστήμονας και διευθύντρια ιατρός σε γνωστό νοσοκομείο, για της οποίας την αξιοπιστία μπορώ να εγγυηθώ, μου ανέφερε ότι ξύπνησε ταραγμένη στις 3.10 από όνειρα που δεν θυμάται, μόνο και μόνο για να παρατηρήσει ότι η τηλεόρασή της άνοιγε κι έσβηνε μόνη της, μέχρι που την έβγαλε από την πρίζα. Τη στιγμή εκείνη, όπως μου είπε, το μυαλό της δεν πήγε πουθενά αλλού από την πιθανότητα βλάβης αλλά όντας ανήσυχη από κάτι αόριστο, έμεινε ξάγρυπνη να προσπαθεί να θυμηθεί τα όνειρά της, μέχρι που πληροφορήθηκε το θάνατο του Αρχιεπισκόπου. Ας σημειωθεί ότι η ίδια, όπως και αρκετοί από τους μάρτυρες που αναφέρω, δεν είναι καν χριστιανοί ορθόδοξοι.

Επίλογος

Σας παρέθεσα ένα μέρος από τις εμπειρίες που μου εκμυστηρεύτηκαν άνθρωποι διαφόρων ηλικιών, κοινωνικών τάξεων και θρησκευτικών πεποιθήσεων, μιας και το είχα υποσχεθεί τότε στους αναγνώστες μου του Μεταφυσικού. Είμαι απόλυτα πεποισμένος ότι τα φαινόμενα αυτά, που οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλήφθηκαν μέσω ονείρων, σχετίζονται με το θάνατο του Αρχιεπισκόπου αλλά τονίζω ότι αυτό συνέβη εξαιτίας των συνθηκών και των προϋποθέσεων που ανέφερα παραπάνω.
Δεν αμφιβάλω ότι κάποιος ειδικός επιστήμονας μπορεί να αμφιβάλει για τους ισχυρισμούς μου σχετικά με την ατμόσφαιρα. Η αλήθεια είναι πως δεν διαφωνούμε σε κάτι, δεδομένου ότι πιστεύω ακράδαντα ότι ο Θεός δεν καταλύει τους φυσικούς νόμους που εκείνος όρισε. Δεν αναφέρομαι σε κάποιο ατμοσφαιρικό φαινόμενο τόσο, όσο σε οιωνούς. Το κόκκινο χρώμα του Βορρά είμαι σίγουρος ότι μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά, χωρίς αυτό να αλλοιώνει τους ισχυρισμούς μου στο ελάχιστο.
Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον εάν κάποιος μπορούσε να παρατηρήσει παρόμοια φαινόμενα και το κατά πόσο έχουν ξανασυμβεί ή θα συμβούν στο θάνατο εξεχουσών προσωπικοτήτων. Είμαι πρόθυμος να συζητήσουμε όλα αυτά τα θέματα μέσω σχολιασμού.

0 σχόλια
Ετικέτες Παράξενες ιστορίες, χριστιανισμός στις 11:02 πμ
Πέμπτη, 10 Απρίλιος 2008
Το Άγιο Φως (μέρος 5ο)
Παρά τις ανόητες επιθέσεις των δήθεν «διαφωτιστών» του ελληνικού λαού, εκείνων που καμία ιδέα δεν έχουν για την Εσωτερική πραγματικότητα και οι οποίες επιθέσεις θα ενταθούν το διάστημα που έρχεται, το Φως του Παναγίου Τάφου είναι ο ορισμός του μεταφυσικού φαινομένου, οποιαδήποτε και αν είναι η αιτία του. Κατά την άποψή μου, όντως κάτι συμβαίνει εκεί κάτω. Κάτι που είναι ικανό να προκαλεί μια σειρά από μεταφυσικές εμπειρίες στο πλήθος, οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις είναι ικανές να του αλλάξουν την ίδια του τη ζωή. Αυτό το «κάτι» είναι πολύ πιθανό σε κάποιο βαθμό να έχει φυσική εξήγηση. Είπαμε άλλωστε ότι ο Θεός στο υλικό επίπεδο λειτουργεί με βάση τους νόμους που έχει θεσπίσει. Αλλά το πραγματικό ζήτημα δεν εντοπίζεται εκεί. Για εμένα δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία το εάν το Φως έχει φυσική ή όχι εξήγηση. Η πραγματική του δύναμη κρύβεται στο συμβολισμό του κι αυτός είναι η επικράτηση της δύναμης της ζωής απέναντι στο θάνατο, σε γενικές γραμμές. Από αυτή την άποψη, ολόκληρο το Πάθος του Ιησού θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ο κύκλος ζωής και θανάτου της ίδιας της φύσης και της ανθρώπινης ύπαρξης. Το Φως είναι η πανανθρώπινη ελπίδα της Ανάστασης, που για τον κάθε άνθρωπο εξατομικεύεται: ο καθένας βλέπει στο Φως του Παναγίου Τάφου την ελπίδα που εκείνος προσωπικά χρειάζεται περισσότερο σε αυτή τη ζωή. Η ελπίδα αυτή, σε συνδυασμό με τις όποιες συνθήκες μπορεί να επικρατούν εκείνες τις φοβερές στιγμές, μετατρέπεται σε διαφορετικές συνειδησιακές καταστάσεις, που τον οδηγούν σε αντίστοιχες εμπειρίες, ανάλογα με την Εσωτερική του ανάπτυξη. Έτσι, κάποιοι θα δουν στο Φως τη φλόγα που δεν καίει, κάποιοι άλλοι την Ανάσταση του Ιησού και μερικοί ακόμα τη δική τους προσωπική Ανάσταση, όπως και τη θεϊκή πρόνοια σε ολόκληρο το μεγαλείο της που μπορούν να συλλάβουν. Εάν υπάρχει κάποιο θαύμα, αυτό δεν περιορίζεται στο εάν η φλόγα αυτή καίει ή δεν καίει, αν υπάρχει απάτη ή όχι. Ως εκ τούτου ο συνειδητοποιημένος πιστός οποιασδήποτε θρησκείας δεν χρειάζεται το Άγιο Φως ή τα αγαλματάκια που πίνουν γάλα για να πιστέψει. Έχει ήδη τη Γνώση ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα από όσα μπορούν τα υλικά του μάτια να δουν και όλα εκείνα δεν τα θεωρεί ως φαντασίες, με την έννοια που τους έχουμε δώσει.
Επίσης, πολύς λόγος έχει γίνει για το εάν αποτελεί υπερβολή η απόδοση τιμών Αρχηγού Κράτους στο Άγιο Φως. Είπαμε και παραπάνω ότι το να λατρεύει κανείς την ίδια τη φλόγα και όχι τον Δημιουργό, είναι δεισιδαιμονία, ίδια με το να πιστεύει ότι η φλόγα είναι ο Θεός του. Επειδή όμως ο συμβολισμός είναι πολύ ισχυρός, εμένα προσωπικά δεν με ενοχλεί η απόδοση τέτοιων τιμών. Εάν μάλιστα θυμηθώ την αρχαία ιστορία, καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει να κάνουν τόσο μεγάλη εντύπωση τέτοιου είδους τιμές, διότι απλά συνηθίζονταν από τότε. Και αν επίσης συνυπολογίσω το γεγονός ότι με αυτές τις τιμές έχουμε υποδεχτεί ή κατευοδώσει ανθρώπους που πολύ αμφιβάλω αν τις άξιζαν, τότε σαφώς και προτιμώ τιμές Αρχηγού Κράτους στο συμβολισμό του Φωτός και όχι σε ανθρώπους.
Ένα άλλο σημείο που θα ήθελα να θίξω σε αυτό το καταληκτικό κείμενο, είναι η επίθεση που γίνεται στους απλούς ανθρώπους από όλους εκείνους που αυτοπροσδιορίζονται και προβάλονται ως διανοούμενοι. Θα ήταν μέγιστο σφάλμα να τους υποτιμούμε λέγοντας ότι είναι θρησκόληπτοι. Δεν αμφιβάλω ότι αρκετοί από αυτούς μπορεί και να είναι αλλά προσωπικά γνωρίζω και πολλούς «φωστήρες» που εσκεμμένα ή από άγνοια έχουν πλήρη μεσάνυχτα από τους απλούς συμβολισμούς που εξηγήσαμε παραπάνω. Ο απαίδευτος άνθρωπος άλλωστε μπορεί να δικαιολογηθεί ως προς τη θρησκοληψία, δεδομένου ότι για πολλούς λόγους δεν είχε τη δυνατότητα να εμβαθύνει σε τέτοια ζητήματα. Εμείς, που την είχαμε αυτή τη δυνατότητα, τι κάναμε; Ίσως οι απαίδευτοι να έχουν τη δυνατότητα να εισέλθουν με μεγαλύτερη ευκολία σε πεδία που εμείς κατηγορούμε ως ανυπόστατα παιχνίδια του μυαλού μας.

Αντί επιλόγου

Σε ένα μικρό παιδί που μας ρωτάει πως γεννήθηκε, απαντούν μερικοί ότι τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός. Λίγο αργότερα, λέμε αόριστα ότι το παιδί γεννιέται μόλις κοιμηθεί ο μπαμπάς και η μαμά. Σε μεγαλύτερη ηλικία θα τους εξηγήσουμε τη σεξουαλική επαφή. Όταν οι γνώσεις τους έχουν προχωρήσει, θα τους μιλήσουμε για τα βιολογικά φαινόμενα του ωαρίου με το σπερματοζωάριο. Στο Πανεπιστήμιο θα τους εξηγηθούν με μεγαλύτερες λεπτομέρειες οι μοριακές διαδικασίες της αναπαραγωγής και στο επίπεδο του μεταπτυχιακού και πάνω, θα μάθουν όλες τις γνώσεις τις οποίες διαθέτει η επιστήμη μέχρι εκείνο το σημείο. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το ζήτημα που εξετάσαμε αυτές τις μέρες αλλά και με άλλα Εσωτερικά ζητήματα.
Ο «κοινός» θνητός θα μείνει στο γεγονός μιας φλόγας που δεν καίει. Ο κάπως πιο υποψιασμένος θα αναρωτηθεί για το τι συνιστά ένα θαύμα, ο αμέσως παραπάνω θα κατανοήσει το πρώτο επίπεδο των συμβολισμών και ου το κάθε εξής. Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί με εκείνον που μελετάει τις χριστιανικές Γραφές. Αν περιοριστεί σε ένα μόνο επίπεδο ερμηνείας, τότε θα συναντήσει δεκάδες λογικά και όχι μόνο σφάλματα και θα βιαστεί να μιλήσει για ανοησίες και ανακρίβειες των κειμένων. Το μόνο σφάλμα που θα έχει συμβεί, όμως, θα είναι το δικό του, διότι δεν φρόντισε να μάθει το εσωτερικό «γράμμα του Νόμου», εκείνο που θα του έλυνε τις απορίες και θα τον έβγαζε από τα ερμηνευτικά αδιέξοδα. Ο απαίδευτος, από την άλλη, θα μείνει μόνο στο εξωτερικό περίβλημα και θα είναι ικανοποιημένος, αδυνατώντας όμως να απαντήσει ικανοποιητικά στις λογικές απορίες που θα του θέσει ο άλλος. Θα ακολουθήσει ένα «πίστευε και μη ερεύνα» και θα κοιμηθεί ήσυχος τα βράδια του.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη μου ένσταση. Δεν μπορούμε να κρίνουμε κάτι που δεν έχουμε κατανοήσει σε βάθος. Και τέτοιου είδους κριτική έχει ασκηθεί άφθονη κατά του χριστιανισμού συγκεκριμένα, από ανθρώπους που ιδέα δεν έχουν για την εσωτερική του όψη. Αλλά παρόμοια κριτική έχει ασκηθεί και κατά του Αγίου Φωτός από ανθρώπους που δήθεν ενδιαφέρονται για τη μεταφυσική. Ιδού, λοιπόν, έχουν ένα κατεξοχήν μεταφυσικό φαινόμενο, το οποίο όμως απαξιούν να μελετήσουν, απλά και μόνο επειδή συμβαίνει στο χριστιανισμό ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν μέσα στην ημιμάθειά τους.
Ο συμβολισμός του Αγίου Φωτός, όμως, είναι συλλογικός που εξατομικεύεται και ως εκ τούτου, δεν αφορά μόνο χριστιανούς ορθόδοξους. Τα ονόματα ίσως να αλλάζουν, όχι όμως και η εσωτερική ουσία. Διότι ακόμη και η Θέωση, η Ένωση με το Μυστικό Σώμα του Χριστού, όπως αναφέρεται στο χριστιανισμό, δεν είναι παρά η Νιρβάνα με ένα άλλο όνομα.
Φέτος λοιπόν που θα πάτε στην Εκκλησία οδηγημένοι από την Πίστη σας ή από την κοινωνική ή οικογενειακή υποχρέωση και όχι από την Πίστη, σκεφτείτε τα όλα αυτά.
0 σχόλια
Ετικέτες χριστιανισμός στις 5:25 μμ
Τρίτη, 8 Απρίλιος 2008
Το Άγιο Φως (μέρος 4ο)
Είχα αναφέρει σε άλλο σημείο του εκτενούς αυτού άρθρου ότι το ζήτημα με το Άγιο Φως είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο μερικοί θέλουν να νομίζουν και θεωρώ πως με τις έως τώρα αναφορές έχω στηρίξει αρκετά την άποψή μου. Είναι όμως καιρός τώρα να περάσουμε στην πραγματική ουσία του φαινομένου και να το συνδέσουμε με όλα όσα έχουμε έως τώρα αναφέρει αλλά και με μερικές νέες γνώσεις. Είμαι βέβαιος πως αρκετοί δεν θα συμφωνήσουν με την ανάλυση που θα κάνω. Είναι πιθανόν επίσης να ισχυριστούν ότι ορισμένα σημεία που θα θίξω δεν είναι και πολύ πιθανό να συμβαίνουν. Οι απόψεις τους είναι σεβαστές από εμένα αλλά ας έχουν υπόψη ότι τόσο εγώ όσο κι εκείνοι, δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποδείξουμε ότι πράγματι δεν υπάρχει κάποιου είδους Θεία παρέμβαση, διαφορετική ίσως από εκείνη που νομίζουμε.

Το Φως της Ζωής

Διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο : » Εν Αυτώ ζωή ην και η ζωή ην το Φως των ανθρώπων. Και το Φως εν τη σκοτία φαίνει και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν». Για ποιό Φως μιλάει άραγε; Όταν οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με οντότητες, σε ποιό φως τις βλέπουν να είναι μέσα; Όταν χιλιάδες άνθρωποι κάθε Μεγάλο Σάββατο βλέπουν μια φωτεινή φλόγα να εμφανίζεται από το πουθενά και να «ανάβει» τα κεριά τους, τι είναι εκείνο το Φως που όλοι δέχονται ως θαύμα και το επίσημο Κράτος το υποδέχεται με τιμές Αρχηγού Κράτους; Σε αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μερικές πιθανές απαντήσεις.
Οι άνθρωποι που έχουν οράματα με Αγίους, Αγγέλους ή οτιδήποτε άλλο, τους βλέπουν λουσμένους μέσα στο Αστρικό Φως, απλά γιατί τέτοιες εμπειρίες συμβαίνουν στο Αστρικό Πεδίο. Όσοι έχουν αρκετή εμπειρία, ξέρουν ότι το Αστρικό Φως δεν είναι η Αλήθεια. Οι εμπειρίες του αστρικού πεδίου συνήθως είναι εντυπωσιακές αλλά δεν πρέπει να τις εκλαμβάνει κανείς ως την αποκάλυψη της Αλήθειας και της Γνώσης των πραγμάτων. Ως πεδίο το Αστρικό είναι απατηλό και σχετίζεται στενά με το υποσυνείδητο. Υπάρχει όμως και η εμπειρία ενός άλλου Φωτός, προσιτή σε πολύ λιγότερο κόσμο και έπειτα από προετοιμασία χρόνων. Ας δούμε μερικά περισσότερα πράγματα για αυτό το Φως.
Η Καββαλιστική θεώρηση θέλει το Θεό να δημιουργεί τον Κόσμο μέσα από μια σειρά Δέκα Ιερών Εκπορεύσεων, που ονομάζονται Σεφιρώθ. Ας μην πούμε περισσότερα πράγματα για αυτά, άλλωστε η εξέταση της Καμπάλλα και του Δέντρου της Ζωής είναι μια τεράστια προσπάθεια που ξεφεύγει από τις δυνατότητές μου. Η πρώτη ωστόσο θεϊκή εκπόρευση μετά τα Πέπλα του Ανεκδήλωτου είναι το Κέτερ, το Στέμμα. Κανείς δεν μπορεί να το προσεγγίσει στο πνευματικό επίπεδο όσο έχει το υλικό του σώμα. Αυτό συμφωνεί και με την παράδοση της Εκκλησίας, που λέει ότι κανείς δεν μπορεί να «δει» το Θεό και να εξακολουθήσει να ζει. Ο Ενώχ περπάτησε με το Θεό αλλά δεν ήταν πια ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο Ηλίας είχε το όραμα του Θεού αλλά έφυγε στον ουρανό με ένα φλεγόμενο άρμα. Την εμπειρία του Κέτερ, όμως σε πιο χαμηλό επίπεδο, μπορεί να τη βιώσουν μερικώς άνθρωποι που είναι εξαιρετικά εκπαιδευμένοι. Όπως αναφέρει και η Dion Fortune, κατά το διαλογισμό στις «παρυφές» του Κέτερ, κανείς μπορεί να δει ένα εκτυφλωτικό φως, μέσα στο οποίο χάνεται κάθε σκέψη. Υπάρχει όμως και άλλο ένα Φως, εκείνο που οι Καβαλλιστές ονομάζουν Αϊν Σοφ Αούρ (Απεριόριστο Φως) και αποτελεί ένα από τα τρία πέπλα της αρνητικής ύπαρξης, τα οποία δεν προσεγγίζονται με τον ανθρώπινο νου. Πάλι σύμφωνα με τη Fortune, ένας πολύ εκπαιδευμένος άνθρωπος μπορεί να τα οριοθετήσει λίγο παραπέρα από τους υπόλοιπους αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εισέλθει σε αυτά ή να τα κατανοήσει.
Έχω τη ζωηρή εντύπωση ότι το Φως στο οποίο αναφέρεται ο Ιωάννης είναι ο διαλογισμός του Κέτερ. Πιθανολογώ ότι το Θαβώρειο Φως είναι το Αστρικό Φως, μέσα στον οποίο οι μαθητές είδαν τον Ιησού σε ένα λεπτοφυέστερο επίπεδο. Πιστεύω ότι οι περισσότερες εμπειρίες που μερικοί από εμάς έχουν, αναφέρονται σε αυτό το τελευταίο φως και επίπεδο, ενώ ελάχιστοι και εξαιρετικά αναπτυγμένοι άνθρωποι, που αποκαλούνται μύστες ή ασκητές, έχουν την εμπειρία του Κέτερ. Πιστεύω ότι είναι το Φως του Κέτερ που αναφέρεται από τους Πατέρες ως Ανέσπερον Φως και θεωρείται από αυτούς ως μια από τις Θείες Εκδηλώσεις, σε πλήρη ταύτιση με την Καμπάλλα που άλλωστε αποτελεί τη μυστικιστική ρίζα του ιουδαϊσμού και του χριστιανισμού που γεννήθηκε μέσα από αυτόν. Αυτό είναι το Φως της Ζωής που το σκοτάδι δεν μπορεί να το καλύψει. Το γιατί, θα το εξηγήσουμε λίγο παρακάτω. Προς το παρόν κρατήστε τους συνειρμούς – πιθανότητες που σας αναφέρω για να καταλήξουμε σταδιακά στο τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με την Αφή του Φωτός.

Η φλόγα

Έχουμε όλοι μας δει στις τηλεοράσεις ανθρώπους να λούζονται κυριολεκτικά με τη φλόγα εκείνη και να μην καίγονται. Τι να είναι, άραγε η φλόγα αυτή; Καταρχήν, ή θα είναι υλική ή θα είναι άυλη. Η υλική θα έκαιγε και το πρόβλημα θα είχε λυθεί. Υπάρχει βέβαια η πιθανότητα εξαιτίας της ψυχολογικά φορτισμένης ατμόσφαιρας οι άνθρωποι να μη βίωναν τον πόνο από το κάψιμο, όπως συμβαίνει και με τα Αναστενάρια. Ναι, αλλά θα έπρεπε να υπάρχουν βλάβες του δέρματος από τη φωτιά, κάτι που από όσο ξέρω, δεν έχει αναφερθεί ποτέ. Κι επίσης, θα έπρεπε οι ίδιοι να έχουν φτάσει σε μια πολύ υψηλή εκστατική κατάσταση, κάτι που επίσης μου φαίνεται πως είναι δύσκολο, ακόμα και αν δεχτούμε την περίπτωση ομαδικής υποβολής. Γιατί αν δεχτούμε ότι υπάρχει τόσο ισχυρή υποβολή που να μην εκδηλώνεται πόνος και ιστικές αλλοιώσεις στο πλήθος, τότε θα πρέπει να δεχτούμε ότι το πλήθος αυτό είναι ικανό και για άλλα πράγματα.
Από την άλλη, η υλοποίηση μιας φλόγας με μαγικές διαδικασίες είναι εφικτό να γίνει, ακόμα και από έναν άνθρωπο. Ναι, αλλά και αυτό χρειάζεται έναν πολύ υψηλό βαθμό μύησης που αμφιβάλω εάν κάποιος από τους παραβρισκόμενους θα μπορούσε να είχε. Ο Πατριάρχης, ίσως αλλά και πάλι μου ακούγεται δύσκολο αν και δεν μπορώ να το αποκλείσω, απλούστατα γιατί δεν μπορώ να γνωρίζω τον βαθμό εξέλιξης του καθενός.
Επίσης, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε στον προβληματισμό μας ότι το γεγονός δεν είναι μόνο μια φλόγα αλλά μια κατάσταση στην οποία εκδηλώνονται και άλλα φαινόμενα, όπως αυταναφλέξεις και εκστατικά οράματα. Από την ανάλυσή μου, αφήνω έξω την πιθανότητα επιστημονικής εξήγησης, μέχρι αυτή να δοθεί, όπως και την περίπτωση θεϊκής παρέμβασης, διότι αυτό είναι ένα αξίωμα για μένα αλλά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη στην επιχειρηματολογία. Για μένα ο Θεός είναι ικανός για τα πάντα αλλά σαφώς και λειτουργεί με τους νόμους που Εκείνος θέσπισε για το υλικό επίπεδο. Αυτό το τελευταίο δεν περιορίζει τις δυνάμεις του, όπως έχουν επιχειρηματολογήσει μερικοί φιλόσοφοι και θεολόγοι.
(συνεχίζεται)

0 σχόλια
Ετικέτες χριστιανισμός στις 9:50 μμ
Σάββατο, 5 Απρίλιος 2008
Το Άγιο Φως (μέρος 3ο)
Είδαμε στο προηγούμενο μέρος του άρθρου τις κυριότερες ενστάσεις εκείνων που υποστηρίζουν ότι το Άγιο Φως του Παναγίου Τάφου είναι είτε ψεύδος είτε εσκεμμένη απάτη είτε μια παρεξηγημένη και διαστρεβλωμένη τελετουργία. Είπαμε επίσης ότι κάποιοι από αυτούς χαρακτηρίζονται από εμπάθεια έναντι της συγκεκριμένης θρησκείας . Ας προσπαθήσουμε να μην κάνουμε το ίδιο λάθος κι εμείς. Ας προσεγγίσουμε τις μαρτυρίες των ανθρώπων αυτών με ευαισθησία και σεβασμό στο τι βίωσαν, όποια και αν είναι η πίστη τους ή η άποψή τους για το φαινόμενο. Δεν είναι δικαίωμά μας να κρίνουμε την πίστη τους ακόμα και αν δεν συμφωνούμε με αυτή.
Από την άλλη, όμως, έχουμε το δικαίωμα να έχουμε τη δική μας άποψη και να προτείνουμε τι μπορεί να είναι αυτό το περίφημο Φως και αυτό ακριβώς θα κάνουμε. Διότι η άποψή μου είναι ότι το φαινόμενο πηγαίνει πολύ πιο μακριά από ότι μερικοί νομίζουν και αυτό προτίθεμαι να καταδείξω, στηριγμένος τόσο στις εμπειρίες που περιγράφονται όσο και σε γνώσεις περί του απόκρυφου χριστιανισμού και του εσωτερισμού.

Οι εμπειρίες του Φωτός

Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες που αναφέρουν ότι το Φως εμφανίζεται με τη μορφή κινούμενων φλογών, περιστρεφόμενων λευκογάλανων στροβίλων ή ακόμα και μικρών κεραυνών. Κινείται στο θόλο του Ναού της Αναστάσεως, αφού εμφανιστεί μυστηριωδώς και στη συνέχεια κινείται σε όλο το χώρο του Ναού αλλά και έξω από αυτόν. Αποτέλεσμα της κίνησης αυτής είναι το ότι, σε πολλούς ανθρώπους που βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία του χώρου, να ανάβουν τα κεριά από μόνα τους με ένα Φως που έχει τη μορφή φλόγας που δεν καίει για μερικά λεπτά της ώρας. Έπειτα, η φλόγα βγάζει καπνό και μετατρέπεται στη γνωστή γλώσσα φωτιάς που ξέρουμε. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν αρκετά βίντεο με το Φως και την τελετή της Αφής του, για όποιον ενδιαφέρεται.
Αυτό είναι το φαινόμενο που βλέπει ο κόσμος σε πρώτο επίπεδο. Υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες προσώπων γνωστών μου και μη, οι οποίες περιγράφουν τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Ήταν περισσότερα από 20 χρόνια πριν όταν ο Γ. κάτοικος της πόλης μου, επισκέφτηκε τον Πανάγιο Τάφο τη Μεγάλη Εβδομάδα. Ήταν τότε 14 ετών και δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη θρησκεία. Μέσα στον συνωστισμό, κατόρθωσε σπρώχνοντας να φτάσει πολύ κοντά στο κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου και περίμενε μαζί με το πλήθος να δώσει το Φως στους γονείς του που βρίσκονταν πολύ μακριά από εκείνον. » Ξαφνικά κι ενώ ο Πατριάρχης βρισκόταν ήδη μέσα στον Πανάγιο Τάφο, ακούστηκε ένα βουητό από ψηλά, σαν να πέφτει κάτι από τον ουρανό. Στην αρχή φοβήθηκα γιατί μου φάνηκε ότι έπεφτε βόμβα – τέτοιον ήχο είχε – και από ένστικτο σήκωσα τα μάτια ψηλά, χωρίς να μπορώ να κινηθώ. Είδα τότε φωτιά να πέφτει από τον ουρανό επάνω στον Τάφο και τα πάντα να πιάνουν φωτιά, όλα καίγονταν γύρω μου αλλά δεν καταστρέφονταν. Το κερί μου άναψε μόνο του, ήμουν κι εγώ λουσμένος στη φωτιά αλλά δεν ένιωθα κανέναν πόνο και δεν άκουγα τίποτα από το περιβάλλον γύρω μου που εκείνη την ώρα όλοι έτρεχαν αφηνιασμένοι να πάρουν τη φλόγα από το κερί του Πατριάρχη. Είχα μείνει αποσβολωμένος και κάποιοι από το πλήθος με μετέφεραν έξω χωρίς να μπορώ να μιλήσω. Οι γονείς μου αργότερα μου είπαν ότι συνήλθα μετά από ώρα.» Ό, τι κι αν ήταν εκείνο που έζησε ο Γ. στάθηκε ικανό να τον στρέψει στη θεολογία και την ιερατική.
Την ίδια εμπειρία με τον Γ. μου έχουν διηγηθεί και άλλοι προσκυνητές, με ελαφρές παραλλαγές. Οι πιο πολλοί από αυτούς είδαν μια γαλανόλευκη ανταύγεια να κάνει την εμφάνισή της ψηλά και να αλλάζει θέση πριν κανείς προλάβει να ανοιγοκλείσει τα μάτια του. Οι ίδιοι διηγούνται πως τα συναισθήματά τους κυμαίνονταν από δέος έως και αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας, ακόμα και ο Γ. δηλώνει πως ήταν από το δέος που έμεινε αποσβολωμένος. Όταν συνήλθε ήταν τόσο χαρούμενος όσο ποτέ άλλοτε στη ζωή του.
Άραγε υπάρχει κάποιο φυσικό φαινόμενο στην ατμόσφαιρα του Παναγίου Τάφου, ικανό να προκαλεί ανάφλεξη των κεριών; Και αν ναι, τότε γιατί τα πρώτα λεπτά όλοι περιγράφουν αυτή τη φλόγα ως «φλόγα φωτός» που δεν καίει και όχι σαν τις κανονικές φλόγες που όλοι ξέρουμε;
Το φαινόμενο της αυτανάφλεξης των κεριών, όμως, δεν περιορίζεται στον Πανάγιο Τάφο, αν κι εκεί μόνο, από όσο γνωρίζω, στην αρχή πρόκειται για «φλόγα φωτός». Έχω υπόψη μου και άλλες μαρτυρίες, από διαφορετικά μέρη σχετικά με την αυτανάφλεξη. Η Δ. αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα στη ζωή της. Είχε χριστιανική ανατροφή και πίστευε ότι με την προσευχή θα λύνονταν τα προβλήματά της. Ήταν Πάσχα όταν το Μεγάλο Σάββατο, θεώρησε πως θα ήταν ευλογία για την ίδια εάν πρώτη έπαιρνε το Φως από το χέρι του ιερέα, οπότε πήγε από νωρίς στην εκκλησία και πλησίασε πολύ κοντά στην Ωραία Πύλη. Ο ιερέας μόλις βγήκε, επειδή φοβήθηκε μήπως από το συνωστισμό προκληθεί κάποιο ατύχημα, έκανε μια σχεδόν βίαιη κίνηση απομάκρυνσης της λαμπάδας, ώστε να αποκατασταθεί πρώτα η τάξη. Η Δ. όμως, μέσα στη θλίψη της το θεώρησε ως κακό σημάδι και απομακρύνθηκε λυπημένη σε μια γωνία. Εκείνη τη στιγμή, άκουσε ένα μικρό βουητό και σηκώνοντας τα μάτια της είδε τη λαμπάδα της να ανάβει από μόνη της. Το ίδιο ακριβώς είδαν και μερικοί που ήταν δίπλα της. Τι το προκάλεσε αυτό, δεν μπορώ να αποφασίσω. Ωστόσο η Δ. μετά από αυτό έγινε μοναχή και από τότε ζει ευτυχισμένη σε ένα μοναστήρι.
Στενό συγγενικό μου πρόσωπο, για την αξιοπιστία του οποίου μπορώ να εγγυηθώ, μου διηγήθηκε πως πάντοτε στο σπίτι της είχε αναμμένο ένα καντήλι μπροστά από την εικόνα της Παναγίας. Κάποια χρονιά, όμως, που η φτώχεια τους είχε χτυπήσει αλύπητα (αναφερόμαστε στην περίοδο μετά την Κατοχή), έτυχε να μην έχουν λάδι ούτε για να φάνε, οπότε το καντήλι εξαντλώντας τα αποθέματά του, άρχισε σιγά σιγά να σβήνει. Η ίδια, όπως λέει, πιο πολύ λυπήθηκε που θα έσβηνε το καντήλι παρά που δεν είχε η ίδια να φάει, οπότε μόλις εκείνο έσβησε εντελώς, την πήραν τα κλάματα. Την ίδια στιγμή, ακούστηκε ένα βουητό και το καντήλι άναψε μόνο του, χωρίς να έχει λάδι αλλά μόνο το νερό που συνηθίζουν να βάζουν κι έκαιγε με το νερό και χωρίς λάδι, μέχρι την επόμενη ημέρα που τυχαία κάποιος της πήγε ένα μπουκάλι λάδι. Η ίδια η συγγενής μου, περισσότερα από 50 χρόνια μετά, είναι πεπεισμένη πως η ίδια η Παναγία άναψε το καντήλι της.

Τα μυστήρια του Φωτός

Πιστεύω πως δεν υπάρχει λόγος να παραθέσω περισσότερες μαρτυρίες. Ομολογώ ότι δεν έχω κάποια εξήγηση να δώσω για τα παραπάνω φαινόμενα, τουλάχιστον όχι φυσική εξήγηση. Αυτό ας το κάνουν εκείνοι που έχουν τις κατάλληλες γνώσεις και θα χαρώ να έχω την άποψή τους. Στο σημείο αυτό, ολοκληρώνοντας τις μαρτυρίες για το Φως, θα παραθέσω κάποιες άλλες εμπειρίες που σχετίζονται με Φως ή φωτιά που δεν καίει και που ανήκουν σε περισσότερο μυστικιστικό επίπεδο, ώστε να μπορέσουμε αργότερα να περάσουμε σε εξέταση του τι ακριβώς μπορεί να συμβαίνει.
Μια πρώιμη παρόμοια μαρτυρία περιγράφεται στην Έξοδο, το δεύτερο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης. Αναφέρομαι φυσικά στην περίφημη καιόμενη βάτο του Μωϋσή που, αν και καιόμενη, δεν καταστρεφόταν από τη φωτιά. Έπειτα, θα είναι γνωστό ίσως σε όσους ασχολούνται με τον εσωτερικό χριστιανισμό ότι ο Θεός θεωρείται ως «πυρ καταναλίσκον», δηλαδή ως φωτιά που εξαγνίζει αλλά δεν καταστρέφει. Μια ακόμη εμπειρία φωτός αναφέρεται στα Ευαγγέλια, κατά τη Μεταμόρφωση του Σωτήρα Ιησού στο Όρος Θαβώρ όπου οι μαθητές τον είδαν μέσα σε ένα εκτυφλωτικό φως και τρόμαξαν. Το ίδιο εκτυφλωτικό Φως είχε δει και ο Σαούλ, διώκτης των χριστιανών, ο οποίος αργότερα έγινε ο Απόστολος Παύλος. Επίσης, υπάρχει και μια μυστικιστική εμπειρία, γνωστή σε λίγους Πατέρες της Εκκλησίας, κατά την οποία βλέπουν αυτό το Φως, έπειτα από μια μακρά περίοδο προετοιμασίας, νηστείας και προσευχής (και όχι μόνο), η οποία μπορεί να κρατήσει μια ολόκληρη ζωή. Θυμάμαι ακόμη μια γνωστή μου μοναχή να μου περιγράφει πως κάποια στιγμή που πήγε στο κελί ενός Γέροντα για να τον ενημερώσει ότι ήταν όλα έτοιμα για τη Λειτουργία, είδε από το παράθυρο του κελιού να βγαίνει ένα εκτυφλωτικό φως, κατά πολύ ισχυρότερο από εκείνο του Ήλιου. Γέμισε δέος και έμεινε ακίνητη στη θέση της, μέχρι που βγήκε ο Γέροντας με πρόσωπο που φαινόταν, όπως μου είπε «ότι κοίταζε σε άλλους κόσμους». Ας σημειωθεί πως το ίδιο φαινόμενο είχε συμβεί άλλες δυο φορές τουλάχιστον.
Αλλά δεν είναι και λίγες οι μαρτυρίες απλών ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι έχουν δει Αγγέλους και Αγίους, να είναι πλυμμηρισμένοι μέσα σε ένα υπερκόσμιο Φως. Μάλιστα, η εμπειρία με όντα που είναι λουσμένα στο Φως είναι πανάρχαια, συναντάται σε όλους τους πολιτισμούς και ακόμη και στις μέρες μας με τον ίδιο τρόπο περιγράφονται επαφές με γήινα όντα.

Το μεταίχμιο των κόσμων

Συχνά οι προσωπικές εμπειρίες των ανθρώπων αποδίδονται σε διαφορετικά αίτια στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη, ελάχιστα λαμβάνονται υπόψη από αυτοαποκαλούμενους ερευνητές. Η τελευταία στάση είναι λανθασμένη, κατά την άποψή μου. Δεν μπορείς να απομονώσεις ένα φαινόμενο από τις εμπειρίες που το περιγράφουν ούτε και μπορείς να το ερμηνεύσεις χωρίς να έχεις υπόψη σου το τι πιστεύουν εκείνοι που το βίωσαν. Η άποψή τους δεν θα καθοδηγήσει τη σκέψη σου ούτε και θα υποκαταστήσει τη λογική σου αλλά θα είναι πολύτιμος αρωγός.
Υπάρχουν γύρω μας πολύ περισσότεροι άνθρωποι που έχουν παράξενες εμπειρίες από όσους νομίζετε. Είναι άνθρωποι που ανήκουν σε διάφορες κοινωνικές ομάδες και με διαφορετικά μορφωτικά επίπεδα. Έχουμε συνηθίσει όλοι μας να θεωρούμε πιο αξιόπιστους εκείνους που έχουν υψηλή μόρφωση. Εγώ το βλέπω το θέμα κάπως διαφορετικά. Γιατί όλοι όσοι έρχονται σε επαφή με κάποια εμπειρία που τους υπερβαίνει νιώθουν το ίδιο παράξενα και αρκετές φορές η εμπειρία εκείνη είναι ικανή να αλλάξει τη ζωή τους. Το Άγιο Φως το έχουν δει γνωστοί μου γιατροί, καθηγητές, στρατιωτικοί και πολλοί άλλοι, πιστοί και όχι. Όλοι τους ένιωσαν μια ποικιλία συναισθημάτων. Άλλωστε, οι συλλογικοί φόβοι κι ελπίδες δεν κάνουν διακρίσεις.
(συνεχίζεται)

0 σχόλια
Ετικέτες χριστιανισμός στις 8:39 μμ
Παρασκευή, 4 Απρίλιος 2008
Το Άγιο Φως (μέρος 2ο)
Περί της απάτης ή τεχνάσματος του Φωτός

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν την Αφή του Φωτός ως μια καλοστημένη από το ιερατείο απάτη, με σκοπό την ενίσχυση της πίστης των ανθρώπων αλλά και του ταμείου της Εκκλησίας. Ένας από τους πρώτους υποστηρικτές αυτής της άποψης ήταν και ο Αδαμάντιος Κοραής, αν και ο ίδιος δεν είχε επισκεφτεί τους Αγίους Τόπους και δεν είχε προσωπική εμπειρία του φαινομένου.
Σχετικά με αναφορές άλλων, όπως του Νεόφυτου Καυσοκαλυβίτη, υπάρχει διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών και θεολόγων σχετικά με την αξιοπιστία των διηγήσεών τους, οι οποίες, κατά μια άποψη, δεν στηρίζονται βιβλιογραφικά από τις διαθέσιμες σήμερα πηγές.
Απόψεις άλλων, όπως Μουσουλμάνων της εποχής, ορισμένοι δεν τις θεωρούν επίσης αξιόπιστες, δεδομένου ότι υφίσταται διαμάχη των θρησκειών. ο Αιγύπτιος Χαλίφης Χακίμ, άλλωστε, ήταν γνωστός διώκτης των χριστιανών και είχε διατάξει την καταστροφή του Παναγίου Τάφου. Στο ίδιο μήκος κύματος ερμηνεύουν και την αποκήρυξη του Φωτός από τον Πάπα Γρηγόριο τον Η’ αλλά και από Αρμένιο Πατριάρχη, ο οποίος προέβη σε μια σχετική δήλωση, όταν όμως απέτυχε να εξασφαλίσει δικαιώματα στον Πανάγιο Τάφο.
Υπάρχουν δυο άλλες απόψεις, οι οποίες βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος. Πρόκειται για την άποψη του καθηγητή Κωνσταντίνου Καλοκύρη, η οποία επιβεβαιώνεται και από τον πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Πατριαρχείου π. Γεώργιο Τσέτση, ότι δεν υφίσταται θαύμα κατά την Αφή του Φωτός. Δεν γνωρίζω την επίσημη θέση του Πατριαρχείου σχετικά με το «θαύμα» ή το μη θαύμα, ωστόσο από την παράθεση χωρίου της προσευχής που λέγεται εκείνη τη στιγμή, με ανάλυση του κειμένου δεν είμαι βέβαιος ότι ενισχύεται η άποψη του ότι δεν πρόκειται για θαύμα. Ο Τάφος αποκαλείται φωτοφόρος, γίνεται αναφορά σε ένα φως που καίει συνέχεια αλλά από αυτό και μόνο, κατά την άποψή μου, δεν διαφαίνεται ότι η αναφορά γίνεται στην ακοίμητο κανδύλα και όχι σε κάτι άλλο.
Μια άλλη άποψη που έχει γίνει δημοφιλής τα τελευταία χρόνια είναι εκείνη της χρήσης ειδικών ουσιών που είναι δυνατό να προκαλέσουν ανάφλεξη των κεριών. Μέγας υποστηρικτής της είναι ο γνωστός σε όλους συγγραφέας Μιχάλης Καλόπουλος, ο οποίος μάλιστα έχει πραγματοποιήσει σχετικά πειράματα από τηλεοράσεως. Δεν διαθέτω γνώσεις χημείας πέραν του στοιχειώδους, ωστόσο έχω αρκετές επιφυλάξεις. Πρώτα από όλα, κάτι τέτοιο προϋποθέτει εμβάπτιση του κεριού σε αυτές τις ειδικές ουσίες. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι εσκεμμένα και δόλια όλα τα κεριά που πωλούνται έχουν βυθιστεί στις ουσίες αυτές, τυγχάνει να γνωρίζω αρκετούς, οι οποίοι για λόγους τάματος μεταφέρουν τα δικά τους κεριά από την πατρίδα τους. Προφανώς, δεν είναι όλα τα κεριά βουτηγμένα στις ουσίες αυτές.
Δεύτερον, επειδή η ουσία που υποδεικνύουν είναι ο φωσφόρος, αυτός ανακαλύφθηκε τον 17ο αιώνα και δεν απαντάται ελεύθερος στη φύση. Οι οπαδοί της θεωρίας αυτής ισχυρίζονται ότι τα ιερατεία γνώριζαν από παλιότερα τη χρήση του. Πάνω σε αυτό το επιχείρημα δεν έχω να πω τίποτα, μπορεί ο καθένας να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Έχει επίσης λεχθεί ότι ίσως ο Πανάγιος Τάφος να βρίσκεται επάνω σε μια τοποθεσία που, για φυσικούς και χημικούς λόγους, είναι ικανή να προκαλέσει ανάφλεξη των κεριών. Αυτό επίσης δεν έχω τις γνώσεις να το ελέγξω, ωστόσο οφείλω να επισημάνω ότι κατά τα πρώτα λεπτά το Φως δεν καίει (λογικό, το Φως δεν καίει άλλωστε) αλλά και το ότι η αυτανάφλεξη αναφέρεται ότι συμβαίνει ακόμη και στον περίβολο του Ναού της Αναστάσεως.
Θα ήθελα επίσης να τονίσω κάτι που ο πολύς ο κόσμος είτε δεν ξέρει είτε εσκεμμένα αγνοεί, βέβαια όχι με δική του υπαιτιότητα. Το γεγονός ότι για κάποιο φαινόμενο προτείνουμε ή αποδεικνύουμε ότι μπορεί να συμβεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το φαινόμενο συμβαίνει με τον τρόπο που υποδεικνύουμε. Τα πειράματα του κ. Καλόπουλου, υποδεικνύουν έναν τρόπο με τον οποίο μπορεί να συμβεί η αυτανάφλεξη. Δεν σημαίνει όμως ότι το φαινόμενο του Παναγίου Τάφου συμβαίνει με τον ίδιο μηχανισμό. Μπορεί να συμβαίνει με κάποιον άλλο. Αδυνατεί επίσης, κατά τη γνώμη μου, να εξηγήσει για ποιό λόγο δεν καίγονται οι πιστοί, όπως επίσης και το γιατί μπορεί να συμβεί σε πολλά κεριά διαφορευτικής προέλευσης αλλά ούτε και τα υπόλοιπα φαινόμενα που συνοδεύουν την Αφή του.
Άραγε, σε μεταφυσικά φαινόμενα τέτοιου είδους – γιατί περί μεταφυσικού φαινομένου πρόκειται – κάνει κανείς τον κόπο να λάβει υπόψη του προσεκτικά τις μαρτυρίες των ανθρώπων ή βιάζεται να τις αποδώσει σε αμάθεια και θρησκοληψία; Πολύ φοβάμαι ότι σε αρκετές περιπτώσεις, αν όχι πάντα, συμβαίνει το δεύτερο. Πολλοί από εκείνους που μιλούν για απάτη, με αρκετή υποκρισία κατά τη γνώμη μου κόπτονται περί της δήθεν ενημέρωσης και διαφωτισμού του κόσμου. Στην πραγματικότητα, για μεγάλο αριθμό περιπτώσεων, η εμπάθεια ορισμένων ειδικά για το χριστιανισμό είναι εξαιρετικά προφανής. Διότι εάν όλοι εκείνοι είχαν ανοιχτό πνεύμα και δεν ενδιαφέρονταν αποκλειστικά και μόνο για να σπιλώσουν το χριστιανισμό και τους λειτουργούς του, θα είχαν υποψιαστεί ότι σε ό,τι αφορά στο Άγιο Φως, έχουμε να κάνουμε με ένα τυπικό μεταφυσικό φαινόμενο. Και αυτό προτίθεμαι να δείξω στη συνέχεια των άρθρων. Πριν από αυτό, όμως, θα κάνουμε μια συνοπτική αναφορά στο τι βιώνει ο κόσμος (ή έστω η πλειοψηφία του) που συμμετέχει στο δρώμενο της Αφής του Φωτός. Μετά από αυτό, θα αναφερθούμε σε μερικά άλλα ζητήματα που θα μας βοηθήσουν να προτείνουμε τι ίσως να συμβαίνει το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου στο Ναό της Αναστάσεως…
(συνεχίζεται)

0 σχόλια
Ετικέτες χριστιανισμός στις 7:33 μμ
Τετάρτη, 2 Απρίλιος 2008
Το Άγιο Φως
Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους. Ο Απρίλιος είναι ο μήνας που εορτάζεται από τους χριστιανούς το Πάσχα, η πορεία του Χριστού προς τη Σταυρική Θυσία και η Ανάστασή Του, με την οποία, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, νικήθηκε ο θάνατος και δόθηκε στους ανθρώπους η δυνατότητα της Ανάστασης, της επικράτησης της ψυχής τους δηλαδή και μετά το θάνατο του θνητού σώματος, προς τον τελικό της σκοπό, που είναι η ένωσή της με το Θεό και η εξασφάλιση της μετά θάνατον ζωής.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν την παραπάνω ιστορία αλληγορική και σπεύδουν να τονίσουν ότι Θεοί που θυσιάστηκαν για το κοινωνικό σύνολο υπάρχουν και σε άλλες θρησκείες, απόηχος των οποίων ή και κακή αντιγραφή τους σύμφωνα με τους πιο επικριτικούς, αποτελεί η ιστορία του Ιησού από τη Ναζαρέτ.
Για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης και για να μη χρειάζεται να το επισημαίνουμε συνέχεια, θα δεχτώ το γεγονός της ιστορικότητας του Χριστού και την κυριολεξία της Ανάστασής Του. Θα τονίσω επίσης ότι είμαι ευνοϊκά διακείμενος στη χριστιανική πίστη. Αυτά τα τρία σημεία τα τονίζω εξ αρχής ώστε να καταστούν σαφή στον οποιονδήποτε και να μη χρησιμοποιηθούν ενδεχομένως ως κακόγουστα επιχειρήματα. Γιατί το ζήτημα που θα εξετάσουμε σε αρκετά από τα επόμενα άρθρα δεν είναι η ιστορικότητα του προσώπου ή η κυριολεξία της ιστορίας αλλά ένα γεγονός που έχει προκαλέσει αρκετές διαμάχες μεταξύ χριστιανών και μη: Το Άγιο Φως και η τελετή της Αφής του. Διότι για τους χριστιανούς, ένα αδιαμφισβήτητο σημάδι ότι η Ανάσταση και ο Ιησούς ήταν αληθινά, είναι η ύπαρξη του Φωτός εκείνου που ανάβει μια φορά το χρόνο στον Πανάγιο Τάφο της Ιερουσαλήμ.
Στη μελέτη μου αυτή, δεν έχω σκοπό να αποδείξω τίποτα. Δεν θα ισχυριστώ ότι το Φως είναι αληθινό θαύμα αλλά ούτε και απάτη. Διαχωρίζω τη θέση μου τόσο από τους νεοεθνικούς με την κοντόφθαλμη λογική όσο και από το θρησκόληπτο πλήθος. Ευελπιστώ να παρουσιάσω το θέμα όσο πιο διεξοδικά μπορώ, με σεβασμό στις θρησκευτικές αντιλήψεις του καθενός όσο και στην ελπίδα που όλοι οι άνθρωποι θέλουν – και δικαίως – να έχουν. Πάνω από όλα όμως ελπίζω πως οι αναγνώστες μου, άσχετα με την όποια άποψη έχουν επί του θέματος, να αποδειχτούν ικανοί και αντικειμενικοί ομιλητές στο σχολιασμό τους.

Τα γεγονότα που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο

Εδώ και αιώνες το τελετουργικό της Αφής του Αγίου Φωτός έχει ως εξής. Το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου οι καμπάνες του Ναού της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ χτυπούν πένθιμα. Οι Αρχές ελέγχουν τον Πανάγιο Τάφο, ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα απάτης και ο Σκευοφύλακας μεταφέρει την Ακοίμητο Κανδήλα μέσα εκεί. Κατόπιν ο χώρος σφραγίζεται από τις Αρχές.
Ακολουθεί η είσοδος του Ορθόδοξου Πατριάρχη στο Ναό, το χέρι του οποίου φιλούν εκπρόσωποι άλλων χριστιανικών δογμάτων, προκειμένου να παραλάβουν από αυτόν το Άγιο Φως. Γίνεται Λιτανεία τρεις φορές γύρω από τον Πανάγιο Τάφο και τελικά σταματούν στην είσοδό του. Ο Πατριάρχης βγάζει τα αρχιερατικά του άμφια, μένει με το λευκό στιχάριο και ελέγχεται από τους εκπροσώπους των Αρχών. Μόνο τότε έχει δικαίωμα να εισέλθει στο κουβούκλιο του Τάφου, κρατώντας σβηστούς πυρσούς, ενώ τα καντήλια και όλα τα κεριά είναι σβηστά στο Ναό της Αναστάσεως, ο οποίος δεν έχει ρεύμα.
Εντός του Παναγίου Τάφου, ο Πατριάρχης προσεύχεται λέγοντας ειδικές ευχές και με τρόπο που κανείς δεν βλέπει μιας και δεν είναι παρών, οι πυρσοί του Πατριάρχη ανάβουν με μια φλόγα που δεν καίει για μερικά λεπτά της ώρας. Έτσι ο Πατριάρχης εξέρχεται και μέσα σε μια πραγματικά τρομακτική ατμόσφαιρα δίνει το Φως σε όλους τους εκπροσώπους και σε όλο τον κόσμο, μέσα σε εκδηλώσεις που κυμαίνονται από την έκσταση έως και την υστερία.
Το Άγιο Φως, με ειδική πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας μεταφέρεται στην Αθήνα, όπου και γίνεται δεκτό με τιμές Αρχηγού Κράτους. Από εκεί, με διάφορα μέσα μεταφέρεται σε όλους τους Ναούς της χώρας, όπου λίγο πριν τα μεσάνυχτα σβήνουν τα φώτα και εξέρχεται ο Ιερέας κρατώντας λαμπάδες με το Άγιο Φως ψέλνοντας : «Δεύτε λάβετε Φως, εκ του Ανεσπέρου Φωτός και δοξάσατε Χριστόν, τον Αναστάντα εκ νεκρών». Κατόπιν γίνεται η τελετή και η λειτουργία της Ανάστασης.
Αυτά είναι σε πολύ γενικές γραμμές τα γεγονότα του Μεγάλου Σαββάτου και ήδη ακόμη και ο άσχετος με το θέμα αναγνώστης θα έχει καταλάβει ότι υπάρχει ένα ζήτημα: ο κόσμος πιστεύει και βλέπει πλέον και από τις τηλεοράσεις ότι η φλόγα εκείνη δεν καίει για μερικά λεπτά. Πιστοί και άπιστοι λούζονται κυριολεκτικά με αυτή και δεν παθαίνουν απολύτως τίποτα. Πρόκειται άραγε για ένα αυθεντικό θαύμα ή για κάποιου άλλου είδους φαινόμενο, όπως διατείνονται μερικοί; Αυτό είναι ένα δύσκολο ερώτημα. Θα επιχειρήσουμε, όμως στα άρθρα που θα ακολουθήσουν να κάνουμε μερικές υποθέσεις, χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι έχουμε την απάντηση σε όλα τα ερωτήματα. Αλλά πριν από αυτό, θα χρειαστεί να θίξουμε μερικά ακόμη επιμέρους ζητήματα.

Ιστορικά στοιχεία

Οι αρχαιότερες αναφορές στην Αφή του Φωτός χρονολογούνται περίπου από τον 9ο μ. Χ αιώνα. Μια από τις πρώτες από αυτές συναντάμε στο Οδοιπορικό της Αιθερίας, ενώ αρκετές από αυτές χρονολογούνται επίσης από την εποχή των Σταυροφοριών. Ανάμεσα σε άλλους, αναφορές για το Άγιο Φως βρίσκουμε στον κληρικό Νικήτα Βασιλικό (947 μ. Χ), στο Μοναχό Σταυροφόρο Βερνάρδο (865 – 870 μ. Χ), στον Φουσέ της Σαρτρ, χρονικογράφο της Πρώτης Σταυροφορίας (1059 – 1127 μ. Χ), στο Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιωάννη Καντακουζηνό και σε αρκετούς άλλους. Σημειώστε ότι οι περισσότεροι από αυτούς ήταν χριστιανοί και μάλιστα μοναχοί σταυροφόροι. Επίσης, δεν αναφέρουν όλοι την πιθανότητα θαύματος ή μιας συμβολικής και μόνο τελετουργίας.

(συνεχίζεται…)

0 σχόλια
Ετικέτες χριστιανισμός στις 11:27 πμ
Πέμπτη, 28 Φεβρουάριος 2008
Μονή Αβγού Αργολίδας – ένα παράξενο μοναστήρι

Πριν από καιρό σε μια εφημερίδα είχε αναφερθεί ότι στη Μονή Αβγού είχαν συμβεί περίεργοι θάνατοι των μοναχών, οπότε και τελικά το μοναστήρι εγκαταλήφθηκε και από τότε το θεωρούν ως «το μοναστήρι του Διαβόλου», στο οποίο συχνάζουν Σατανιστές, χρήστες ναρκωτικών και μετανάστες που δεν έχουν που να μείνουν.
Επισκέφτηκα χθες τη συγκεκριμένη περιοχή, η οποία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού, μερικά χιλιόμετρα από τον οδικό άξονα που συνδέει το Ναύπλιο με το Πόρτο Χέλι. Με την παρέα μου επιλέξαμε τη δυσκολότερη διαδρομή, μιας και υπάρχει ένας επαρχιακός δρόμος, χωμάτινος, που οδηγεί στο μοναστήρι από την περιοχή των Ιρίων. Ο δρόμος δεν είναι άσχημος για κανονικό αυτοκίνητο αλλά με τζιπ είναι ακόμη καλύτερα, καθώς πέτρες υπάρχουν σε όλο το μήκος του. Η διαδρομή, παρ’ όλα αυτά είναι μαγευτική. Ο δρόμος ακολουθεί το ρέμα ενός ποταμού, τον οποίο και τελικά διασχίζει σε ένα σημείο, λίγο πριν ανηφορίσει στο βουνό και περάσει μέσα από πευκοδάση και βλάστηση σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Λίγο πριν τη διάβαση του ποταμού, ο επισκέπτης βλέπει τη Μονή να είναι χτισμένη σε ένα τεράστιο κάθετο βράχο, κυριολεκτικά σαν αετοφωλιά.
Φτάνοντας στο πλάτεμα του βουνού, αφήνουμε το αμάξι και κατηφορίζουμε με τα πόδια ως την είσοδο της παλιάς Μονής που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο. Με το που θα περάσουμε το κατώφλι της, διαπιστώνουμε ότι οι αρχαίοι κτίστες της ( μερικές πηγές αναφέρουν ότι είναι του 16ου αιώνα ενώ άλλες του 110υ) έκαναν κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να εκμεταλλευτούν το λίγο χώρο που υπάρχει. Οι πόρτες των κελιών είναι πολύ μικρές τόσο που χρειάζεται να σκύψει κανείς μέχρι να εισέλθει στο εσωτερικό των κελιών, το ταβάνι των οποίων είναι επίσης πολύ χαμηλό. Παντού υπάρχουν μικρά παράθυρα, τα περισσότερα από τα οποία σαν πολεμίστρες. Οι σκάλες που οδηγούν στους επάνω ορόφους είναι κοφτές και απότομες και το φως λιγοστό. Στο τελευταίο επίπεδο υπάρχει ο ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος είναι και ο μεγαλύτερος χώρος της Μονής, που θα μπορούσε φαντάζομαι να χωρέσει γύρω στα δέκα ίσως και περισσότερα άτομα.
Στο τελευταίο επίπεδο υπάρχει μια πόρτα, από την οποία μπορεί κανείς να βγει και να περπατήσει επάνω στον τρούλο του ναού, βλέποντας στο βάθος την εκπληκτική θέα που βρίσκεται εκατοντάδες μέτρα κάτω από τα πόδια του. Όσο λεπτομερειακά και αν έψαξα, δεν βρήκα πουθενά σημάδια και σύμβολα σατανιστικά αν και ενημερώθηκα ότι ο βράχος είναι κούφιος και υπάρχουν στοές και πιθανώς και μικρά ή μεγάλα σπήλαια στο εσωτερικό του. Η μονή είναι σε φάση ανακαίνισης και αυτό είναι εξαιρετικά ευχάριστο.
Εντύπωση μας έκαναν οι πολλοί μικροί και στενοί χώροι του μοναστηριού, καθώς και η ανυπαρξία κοινόχρηστων χώρων, όπως Τράπεζας ή Γεροντικού. Υπέθεσα ότι κάποια ερείπια στην είσοδο της Μονής θα μπορούσαν να αποτελούν τέτοιους χώρους στο παρελθόν, ίσως και εργαστήρια των μοναχών, οι οποίοι φαντάζομαι πως θα απασχολούνταν είτε με την κτηνοτροφία ή ακόμα και με τη γεωργία, αρκεί βέβαια να διέθεταν κτήματα στην πεδιάδα, δεδομένου ότι στο μεγάλο εκείνο ύψωμα οι δυνατότητες απασχόλησής τους με κάτι άλλο μοιάζουν μηδαμινές. Δεν στάθηκε δυνατό να ανακαλύψω το νεκροταφείο της Μονής.
Φεύγοντας από τη Μονή Αβγού, οι σκέψεις είναι ποικίλες. Τι είδους πίστη μπορούσε να ωθήσει τους ανθρώπους εκείνης της εποχής να εγκαταλείψουν τον κόσμο και να απομονωθούν στα τρομερά εκείνα ύψη, στα οποία ζούσαν μέσα σε ένα πέτρινο οικοδόμημα που χαρακτηρίζεται από την απόλυτη έλλειψη άνεσης στην κίνηση και τη διαβίωση; Ίσως η Μονή Αβγού να αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όλους εκείνους που κρίνουν βιαστικά και μη αντικειμενικά το Μοναχισμό και το χριστιανισμό γενικότερα. Οι Μοναχοί τυο Αγίου Δημητρίου σαφώς και δεν οδηγήθηκαν εκεί για να έχουν μια άνετη και πλούσια ζωή…

(Υ.Γ. Παρακαλείται οποιοσδήποτε διαθέτει περισσότερα στοιχεία για τη Μονή, τόσο ιστορικά όσο και άλλα, να μας τα καταθέσει)
3 σχόλια
Ετικέτες Η παραξενη Ελλαδα, χριστιανισμός στις 4:50 μμ
Πέμπτη, 7 Φεβρουάριος 2008
Η χρονομηχανή του Βατικανού
Εάν υπάρχει κάτι στο οποίο όλοι συμφωνούν, αυτό είναι η εξαιρετική ακαδημαϊκή και επιστημονική κατάρτιση, καθώς και η τεράστια πολυμάθεια του Βενεδικτίνου πατέρα Πελεγκρίνο Μαρία Ερνέττι (1925 – 1944). Όσο ζούσε, θεωρούνταν αυθεντία στην αρχαϊκή μουσική και το Γρηγοριανό μέλος και κατέχοντας μια σημαντική θέση σε μουσικό ωδείο της Βενετίας, είχε συγγράψει ένα μεγάλο αριθμό έργων επάνω σε αυτή. Εκτός από την αγάπη του για τη μουσική, είχε επίσης πτυχίο στην κβαντική και υπατομική φυσική, τομείς στους οποίους επίσης παρήγαγε σημαντικό έργο. Επιπρόσθετα, ήταν και γνωστός εξορκιστής. Φήμες θέλουν να εκτελεί εκατοντάδες εξορκισμούς κάθε μήνα.
Μέχρι εδώ θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται απλά για έναν πολυπράγμωνα ιερωμένο αλλά θα έκανε λάθος, γιατί το όνομα του πατέρα Ερνέτι εμπλέκεται σε μια πραγματικά πολύ περίεργη ιστορία, κομβικό στοιχείο της οποίας είναι μια…χρονομηχανή. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά και ας πάμε πίσω στον Φεβρουάριο του 2002, οπότε και δημοσιεύεται ένα βιβλίο του επίσης ιερωμένου Φρανσουά Μπρυν του τάγματος των Ιησουιτών και συγγραφέα βιβλίων σχετικά με θρησκευτικά και μεταφυσικά ζητήματα.
Ο συγγραφέας, λοιπόν, ισχυρίζεται ότι ο πατέρας Ερνέττι, τον οποίο γνώριζε προσωπικά και είχαν τακτική επικοινωνία μέχρι το θάνατό του, συμμετείχε σε ένα πρωτοποριακό πείραμα κατασκευής μιας χρονομηχανής, μαζί με δώδεκα άλλους επιστήμονες διεθνούς προβολής. Στο πείραμα αυτό, εκτός των άλλων, υποτίθεται ότι συμμετείχαν και ο Ενρίκο Φέρμι και ο Βέρνερ φον Μπράουν και το αποτέλεσμά του ήταν η κατασκευή μιας χρονομηχανής, με την οποία ο πατέρας Ερνέττι κατόρθωσε να ταξιδέψει πίσω στο χρόνο στο έτος 169 π. Χ και να παρακολουθήσει μια παράσταση της χαμένης πλέον τραγωδίας Θυέστης, του Κούιντου Έννιου. Ως απόδειξη, έφερε πίσω ένα τμήμα της τραγωδίας. Επίσης, σε ένα άλλο ταξίδι, παρακολούθησε απο κοντά τη Σταύρωση του Χριστού, φέρνοντας ως απόδειξη μια φωτογραφία του, την οποία και σας παραθέτω, όπως δημοσιεύθηκε το 1972 σε ένα ιταλικό περιοδικό. Ο ιερωμένος, μάλιστα έδωσε μερικές περιγραφές της μηχανής, καθώς και του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσε.

Αμφιβολίες και περιπλοκή του μυστηρίου

Στην παράδοξη αυτή ιστορία, εμπλέκεται και μια ανώνυμη επιστολή που εστάλη σε έναν αμερικανικό εκδοτικό οίκο, από άγνωστο αποστολέα και η οποία υποτίθεται ότι περιλαμβάνει την εξομολόγηση του ίδιου του πατέρα Ερνέττι σε έναν μακρινό του συγγενή, η οποία συνέβη λίγο πριν το θάνατό του. Σε αυτό το έγγραφο, ο βενεδικτίνος μοναχός παρουσιάζεται να ισχυρίζεται ότι, κατά τη διάρκεια μιας περιθανάτιας εμπειρία του, θυμήθηκε αμυδρά ότι ήταν ο ίδιος που συνέθεσε το απόσπασμα από τον Θυέστη, που παρουσίασε ως αληθινό, καθώς και το ότι είχε αποπειραθεί σε προηγούμενες ζωές του να κατασκευάσει μια χρονομηχανή, χωρίς όμως επιτυχία. Μάλιστα, σε μια από αυτές τις ζωές, είχε λάβει τη διαβεβαίωση από τον ίδιο το Νοστράδαμο ότι η κατασκευή μιας χρονομηχανής ήταν απολύτως εφικτή. Τέλος, ο μοναχός διαβεβαιώνει υποτίθεται τον μακρινό του συγγενή, ότι θα επιστρέψει στη ζωή, με μια νέα ενσάρκωση, ώστε να την ολοκληρώσει και του αποκαλύπτει ότι μόνο ένας νεαρός ιερωμένος γνωρίζει την αλήθεια, ο οποίος όμως δεν θα μιλήσει ποτέ.
Ο πατέρας Μπρυν, από την άλλη, έχει σοβαρές αμφιβολίες για τη γνησιότητα του εγγράφου, το οποίο αποδίδει σε σκοτεινούς κύκλους, που σκοπό έχουν να εξευτελιστεί η πραγματική ιστορία και η αλήθεια να μη μαθευτεί ποτέ. Μάλιστα ισχυρίζεται ότι κάποιες λεπτομέρειες, που είχαν τονιστεί από τον ίδιο, στο έγγραφο αυτό δεν αναφέρονται.
Από την άλλη, η μελέτη του αποσπάσματος του Θυέστη, σύμφωνα με τη μελέτη ειδικών επιστημόνων, τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτό είναι πλαστό, αποτελούμενο από συρραφές φράσεων της τραγωδίας, από έναν σπουδαίο γνώστη της Λατινικής, όπως ήταν ο Ερνέττι. Η φωτογραφία του Χριστού, επίσης θεωρήθηκε ότι είναι στην πραγματικότητα η φωτογράφιση ενός ξυλόγλυπτου που υπάρχει σε κάποιον ναό, τραβηγμένη όμως από διαφορετική γωνία.
Μέσα από αυτό τον κυκεώνα παράδοξων και εξωφρενικών απόψεων, είναι εξαιρετικά δύσκολο κανείς να καταφέρει να βγάλει μιαν άκρη. Προσπάθησε, άραγε, ο επιστήμονας μοναχός να κατασκευάσει μια τέτοια μηχανή, με την αρωγή σπουδαίων επιστημόνων, όπως ήταν ο Φέρμι και ο φον Μπράουν; Και αν ναι, ποιό ήταν άραγε το αποτέλεσμα; Η αλήθεια είναι πως το έγγραφο της εξομολόγησης, αναφέρει κάποια πράγματα για τον μυστηριώδη μοναχό, τα οποία, κατά τον Μπρυν, δε συνάδουν με τη θεολογική και επιστημονική του προσωπικότητα, εκτός και αν δεχτούμε την πιθανότητα ενός διαταραγμένου μυαλού, το οποίο όμως ο μοναχός δεν είχε.
Από την άλλη, εντύπωση και αφορμή για προβληματισμό αποτελεί για μένα η στερεότυπη κατάληξη πολλών τέτοιων ιστοριών, όπως έχουμε διαπιστώσει μέσα από τη μελέτη τους. Δηλαδή, παράδοξοι για την καθημερινότητά μας ισχυρισμοί ενός ατόμου, το οποίο αργότερα, παρά τη σοβαρότητα των όσων έχει ισχυριστεί, με μεγάλη ευκολία βγαίνει και λέει ότι όλα αυτά ήταν μια απάτη. Και ενώ σε πολλές περιπτώσεις ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν είναι απίθανο, στην περίπτωση ενός εξαιρετικά μορφωμένου λόγιου επιστήμονα μοναχού, μοιάζει τουλάχιστον περίεργο…

1 σχόλια
Ετικέτες Παράξενες ιστορίες, Συνομωσίες, χριστιανισμός στις 4:53 μμ
Τρίτη, 5 Φεβρουάριος 2008
Οι προφητείες του Αγίου Μαλαχία
Με το θάνατο του Πάπα Ιωάννη Παύλου του Δεύτερου το 2005, ήρθαν ξανά στην επιφάνεια οι περίφημες προφητείες του Αγίου Μαλαχία, σχετικά με τα ονόματα των Παπών που θα εκλέγονταν μέχρι τη συντέλεια του κόσμου.
Ο Άγιος Μαλαχίας, κατά την παράδοση, ήταν επίσκοπος στην Ιρλανδία ο οποίος σε όραμα είδε τα γεγονότα που θα συμβούν μέχρι το τέλος του κόσμου, καθώς και τους Καρδινάλιους που θα εκλέγονταν Πάπες. Τα οράματά του αυτά τα άφησε με τη μορφή αινιγματικών σημειώσεων στη βιβλιοθήκη του Βατικανού, όπου και έμειναν ξεχασμένα για περισσότερα από 400 χρόνια, μέχρι που το 1590 ήρθαν ξανά στο φως.
Η αυθεντικότητά τους έχει έντονα αμφισβητηθεί, με μερικούς ερευνητές να θεωρούν ότι στην πραγματικότητα οι προφητείες είναι έργο του γνωστού σε όλους Νοστράδαμου. Πράγματι, το ύφος των προφητειών μοιάζει αρκετά με τους γνωστούς στίχους του Νοστράδαμου. Ας περάσουμε να δούμε μερικές από αυτές, τουλάχιστον τις πλέον ενδεικτικές.
Οι προφητείες λοιπόν, αναφέρουν ότι από την εποχή της συγγραφής τους μέχρι και το τέλος του κόσμου θα υπάρξουν συνολικά 268 Πάπες. Για τον Πάπα Ιωάννη Παύλο το Δεύτερο, η προφητεία ανέφερε ότι θα χαρακτηριζόταν de labore solis, μια φράση η οποία προφανώς υπονοούσε την έκλειψη ηλίου ή τουλάχιστον έτσι ερμηνεύτηκε. Πράγματι, ο Ιωάννης Παύλος γεννήθηκε και ετάφη ημέρες που υπήρχε έκλειψη ηλίου.
Για τον νυν Πάπα Βενέδικτο, η προφητεία ανέφερε de gloria olivae, δηλαδή Η Δόξα της Ελιάς. Η ερμηνεία που της δόθηκε, πριν την εκλογή του Πάπα, ήταν ότι αυτός θα προερχόταν από το τάγμα των Βενεδικτίνων, του οποίου σύμβολο είναι ο κλάδος ελιάς. Αν και ο Πάπας που τελιά εκλέχθηκε δεν ανήκει στο συγκεκριμένο Τάγμα, εντούτοις επέλεξε το όνομα του ιδρυτή του, Αγίου Βενέδικτου.
Για τον τελευταίο Πάπα, που η Προφητεία αναφέρει ότι θα ονομάζεται Πέτρος ο Ρωμαίος, ο Μαλαχίας ισχυρίζεται ότι μέσα από πολλές θλίψεις θα καθοδηγεί το ποίμνιό του. Και όταν όλα αυτά θα τελειώσουν, η πόλη των επτά λόφων θα καταστραφεί και ο φοβερός Κριτής θα κρίνει το λαό του. Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι αυτή η προφητεία δεν ανήκει στον Άγιο Μαλαχία αλλά προστέθηκε αργότερα.
Υπάρχει μεγάλος σκεπτικισμός σχετικά με τις περίφημες αυτές προφητείες, δεδομένου ότι ο τρόπος με τον οποίο είναι γραμμένες αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο πολλαπλών ερμηνειών. Εδικά για τον νυν Πάπα, η φράση de gloria oliviae μπορεί να ερμηνευθεί με δεκάδες ίσως τρόπους. Θα μπορούσε να σημαίνει έναν Πάπα ο οποίος θα έκανε σημαντικό έργο στον τομέα της Ειρήνης, της οποίας ο κλάδος ελιάς αποτελεί σύμβολο, θα μπορούσε να εννοεί ένα άνοιγμα στην ανατολική χριστιανική εκκλησία, η οποία εκπροσωπείται κυρίως από την Ελλάδα ή ότι ο Πάπας θα καταγόταν από περιοχή η οποία έχει παραγωγή σε ελαιόδενδρα. Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι πιθανές ερμηνείες είχαν αναφερθεί πριν την εκλογή του, κυρίως από τα μέσα ενημέρωσης αλλά καταλαβαίνουμε πως όποιος και αν εκλεγόταν θα μπορούσε να «εκπληρώνει» την Προφητεία εξίσου καλά.
Μερικοί σκεπτικιστές, από την άλλη, κάνουν την παρατήρηση πως οι Προφητείες φαίνεται να γίνονται λιγότερο ακριβείς και περισσότερο αόριστες, όσο προχωρούν στο χρόνο. Πράγματι, αν τις μελετήσουμε λίγο, θα διαπιστώσουμε ότι η άποψη αυτή δεν έχει και τόσο άδικο. Για τον Πάπα Σελεστίνο τον Δεύτερο (1143 – 1144), για παράδειγμα, η Προφητεία ανέφερε ότι θα ήταν από ένα κάστρο στον Τίβερη και αυτό ήταν ακριβές. Για τον αμέσως επόμενο, Λούκιο το Δεύτερο (1144 – 1145), ανέφερε ότι θα ήταν εκδιωγμένος από τον εχθρό. Πράγματι, το επώνυμό του στα Λατινικά σημαίνει αυτό ακριβώς το πράγμα.
Αντίθετα, είδαμε ότι για τον Πάπα Ιωάννη Παύλο το Δεύτερο ή για τον Βενέδικτο, οι προφητείες είναι αόριστες, ανοιχτές σχεδόν σε οποιαδήποτε ερμηνεία, με την εξαίρεση ίσως εκείνου που αναφέρεται τελευταίος στη λίστα, για τον οποία η Προφητεία γίνεται πιο συγκεκριμένη. Θα ονομάζεται Πέτρος ο Ρωμαίος και επί της Παποσύνης του η πόλη εμ τους επτά λόφους θα καταστραφεί, λίγο πριν συμβεί η Κρίση. Μένει μόνο να διαπιστώσουμε την επαλήθευσή της ή όχι…
Δεν έχω καταλήξει σε προσωπική θέση για το εάν οι μυστηριώδεις αυτές φράσεις αποτελούν προφητείες ή όχι. Εκείνο που με προβληματίζει περισσότερο είναι το εάν η εκλογή του κάθε νέου Πάπα επηρεάζεται από αυτές τις Προφητείες. Εάν οι εκλέκτορες, δηλαδή προσπαθούν να εκπληρώσουν τις προφητείες από μόνοι τους…

4 σχόλια
Ετικέτες χριστιανισμός στις 8:45 μμ
Τρίτη, 29 Ιανουάριος 2008
Μαρία η Μαγδαληνή: ο μύθος και η αλήθεια
Όπως έχουν όλοι πια αντιληφθεί, εδώ και χρόνια υπάρχει μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια να «αναβαθμιστεί» ο ρόλος της Μαρίας της Μαγδαληνής, στηριγμένη στα κείμενα των Γνωστικών και κυρίως στο αποκαλούμενο «κατά Μαριάμ Ευαγγέλιο», στο οποίο υποτίθεται ότι η Μαγδαληνή περιγράφεται ως μαθήτρια του Ιησού, την οποία αγαπούσε περισσότερο από όλους τους μαθητές και μάλιστα τη φιλούσε συχνά στο στόμα. Τα συγκεκριμένα αποσπάσματα, έχουν ως εξής:

«[…] Μαρία λεγόταν η αδελφή του και η μητέρα του και η σύζυγος του»,
«Η σύζυγος του ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς την αγάπησε πολύ […]»
«Την αγαπούσε περισσότερο από όλους τους άλλους μαθητές και την φιλούσε συχνά στο στόμα» Ο Πέτρος είπε στη Μαρία, «Αδελφή, ξέρουμε ότι ο Σωτήρας σε αγαπούσε περισσότερο από τις υπόλοιπες γυναίκες»

Διάφοροι «ερευνητές» δυστυχώς δεν αποφεύγουν τη βιασύνη στις μελέτες τους. Επιστρατεύοντας ευφάνταστες συνδέσεις και άλματα λογικής, προσπαθούν απεγνωσμένα να στηρίξουν τα τραβηγμένα τους σενάρια με έναν τέτοιο ζήλο, ο οποίος δεν μπορεί παρά να επιστρατεύσει μέσα μας σενάρια συνομωσίας, δεδομένου ότι συγκεκριμένα ινστιτούτα και εκδοτικοί οίκοι στηρίζουν αυτές τις προσπάθειες, μόνο και μόνο για να καταλήξουν στο στερεότυπο συμπέρασμα ότι τα κείμενα αυτά καταρρίπτουν το χριστιανισμό.
Δεν χρειάζεται όμως να είναι κανείς χριστιανός για να κατανοήσει την έλλειψη αντικειμενικότητας και την επιστημονικοφάνεια την οποία επιδεικνύουν. Τα κείμενα αυτά φυσικά και δεν καταρρίπτουν το χριστιανισμό, καθώς δεν αποτελούν οριστική, τελεσίδικη ιστορική κατάθεση, οτυλάχιστον όχι μεγαλύτερη από εκείνη των Κανονικών Ευαγγελίων. Οι δήθεν υπερασπιστές της αλήθειας, οι ίδιοι συνήθως που διατείνονται ότι τα Τέσσερα Ευαγγέλια δεν είναι αξιόπιστες πηγές επειδή δεν γράφτηκαν την εποχή του Χριστού αλλά αρκετά αργότερα, ξεχνούν ότι τα Γνωστικά Κείμενα που επικαλούνται είναι ακόμη μεταγενέστερα. Επίσης παραβλέπουν ένα άλλο χαρακτηριστικό τους που, κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ σημαντικό. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι πως τα κείμενα αυτά αποδίδουν στο μαθητή, του οποίου αποκάλυψη υποτίθεται πως είναι, την ιδιότητα του πλέον αγαπημένου μαθητή του Ιησού, στον οποίο ο Θεάνθρωπος υποτίθεται ότι παρείχε απόκρυφη γνώση που δεν διέθεσε στους άλλους. Έτσι στο κείμενο της Μαριάμ παρουσιάζεται αυτή ως η πραγματική Γνώστις, στο απόκρυφο του Πέτρου ο ίδιος κ.ο.κ. Τα Τέσσερα Ευαγγέλια από την άλλη, στρέφονται αποκλειστικά και μόνο γύρω από το πρόσωπο και τη διδασκαλία του Ιησού και ο συγγραφέας τους δεν εμφανίζεται σε τίποτα καλύτερος από τους άλλους.
Πιστεύω ότι ένα μεγάλο μέρος του ζητήματος έχει προκύψει από τη λανθασμένη ταύτιση της Μυροφόρου γυναίκας με την Πόρνη των Ευαγγελίων. Ωστόσο, από τα σχετικά αποσπάσματα των Ευαγγελίων, πουθενά δεν φαίνεται ότι οι γυναίκες εκείνες ταυτίζονται με τη Μαγδαληνή. Τα χωρία από τα Ευαγγέλια αναφέρουν τα παρακάτω:

εκείνη από την οποία ο Ιησούς διώχνει επτά δαιμόνια (Μκ 16:9), δηλ. «πολλά» καθώς αυτή ήταν η συνήθης χρήση του αριθμού επτά από τους εβραίους.
μαζί με την Μαρία Ιωσή παρακολούθησαν την ταφή του Ιησού από τον Ιωσήφ Αριμαθαίας (Μκ. 15:47).
μαζί με άλλες ακολούθους του Ιησού, βρίσκεται στο Γολγοθά την ώρα της σταύρωσης (Μτ. 27:56).
από τους πρώτους που είδαν ότι η πέτρα του τάφου του Ιησού είχε μετακινηθεί (Μτ 28:1-2).
έτρεξε με τις υπόλοιπες γυναίκες να πει στους μαθητές ότι το σώμα του Ιησού έλειπε αλλά εκείνοι δεν το πίστεψαν (Λκ. 24:10). εκείνη στην οποία πρώτα εμφανίζεται ο αναστημένος Ιησούς (Μκ. 16:9), τον οποίο όμως, (σύμφωνα με άλλη διήγηση), δεν τον αναγνωρίσει αμέσως θεωρώντας τον ως κηπουρό (Ιω. 20:11-18). (πηγή: σχετικό άρθρο στη Wikipedia)

Παρατηρούμε λοιπόν ότι τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, βάση τουλάχιστον των Ευαγγελικών κειμένων, δεν ταυτίζονται, όχι στην ορθόδοξη παράδοση. Η άποψη περί των δήθεν σχέσεων του Ιησού με τη Μαγδαληνή αντικατοπτρίζει τις Γνωστικές απόψεις και μάλιστα όχι καν στο σύνολό τους. Προσωπικά δεν θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα εάν ο Ιησούς είχε τη Μαρία ως σύντροφο. Έχω όμως σημαντικό πρόβλημα όταν χωρίς στοιχεία και για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια, ορισμένοι επιχειρούν να διαστρεβλώσουν τα πράγματα, για τους δικούς τους σκοτεινούς λόγους. Είπα και παραπάνω άλλωστε ότι αν ερευνήσετε λίγο περί των συγκεκριμένων συγγραφέων και από που χρηματοδοτούνται ή ποιοί έχουν αναλάβει την προβολή τους, θα καταλάβετε πολλά…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: