Thalassinakis’s Blog

Μεταφυσικός φόβος:όπου η Λογική καταργείται (μέρος δεύτερο)

Μεταφυσικός φόβος:όπου η Λογική καταργείται (μέρος δεύτερο)

Ο σύγχρονος άνθρωπος ζει σε ένα κατεξοχήν φοβικό περιβάλλον. Ένα μεγάλο μέρος των φόβων του, πιο μεγάλο από ότι πιστεύει ο κόσμος, σχετίζεται με μεταφυσικές επαφές. Εδώ και πολλούς αιώνες η ανθρωπότητα έχει μάθει να λειτουργεί με συγκεκριμένους τρόπους και να ερμηνεύει τον κόσμο στηριζόμενη σχεδόν αποκλειστικά στις αισθήσεις όπως τις γνωρίζει και σε όσα η επιστήμη θεωρεί, ακόμη και αν η ανθρωπότητα δεν μπορεί καν να είναι σίγουρη για την ορθότητά τους. Και όμως, υπάρχουν δυο περιπτώσεις που αυτή η “βεβαιότητα” των ανθρώπων καταρρέει. Σε ό,τι έχει να κάνει με τις επιστημονικές θεωρίες, οι περισσότερο “εξωτικές” από αυτές, όπως οι θεωρίες της σύγχρονης φυσικής για παράδειγμα, περίτρανα μας εισαγάγουν σε έναν κόσμο τελείως διαφορετικό από εκείνον που γνωρίζουμε, ενώ σε ό,τι αφορά τις εμπειρίες γενικότερα, κάποιες φορές έρχεται η στιγμή που ο άνθρωπος μπορεί να βιώσει εμπειρίες που τον κάνουν να δει τον κόσμο με άλλο μάτι και δεν είναι λίγες οι φορές που οι εμπειρίες αυτές συνοδεύονται από μεγάλο φόβο. Και είναι για αυτές που θα μιλήσουμε αμέσως παρακάτω.

Μεταφυσικές φοβικές εμπειρίες

Ας αφήσουμε την εμπειρία να μιλήσει περισσότερο από τη θεωρία σε αυτό το σημείο. Ο φόβος είναι μια συνηθισμένη αντίδραση για κάποιον που με κάποιον τρόπο έρχεται σε επαφή με πεδία που έως τότε δεν γνώριζε ότι υπάρχουν, όταν δηλαδή βιώνει εμπειρίες που, κατά τα λεγόμενά του, “δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν” Κομβικό σημείο είναι το ρήμα “δεν θα έπρεπε” στην παραπάνω πρόταση. Η παγιωμένη αντίληψή του για τον κόσμο και τις δυνάμεις του μπορεί εύκολα να καταρρεύσει ή τουλάχιστον να κλονιστεί σημαντικά, μιας και έως τότε δεν πίστευε ότι μπορεί να συμβούν εκείνα που αυτή τη στιγμή βιώνει. Ας μη φανταστεί κανείς πως εσκεμμένα χρησιμοποιώ υπερβολικές εκφράσεις και καταστάσεις, ο αριθμός των ανθρώπων που κυριολεκτικά άλλαξε η ζωή και η αντίληψή τους μετά από μια τέτοια εμπειρία, ανεξάρτητα από το πως μπορεί αυτή να εξηγηθεί, είναι πιο μεγάλος από όσο νομίζετε.
Εάν η εμπειρία εκείνη ήταν “καλή” (μιλώντας σε απλή γλώσσα), εάν δηλαδή για κάποιο λόγο έλειπε το φοβικό στοιχείο, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα μιας και συνήθως ο άνθρωπος θα νιώσει ένα δέος παράλληλα με μια αίσθηση γαλήνης και ασφάλειας. Εάν όμως το φοβικό στοιχείο ήταν έντονο, οι εξελίξεις είναι άσχημες. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται να κοιμηθούν, φοβούνται να μένουν μόνοι, τρέμουν το σκοτάδι και τις σκιές και νιώθουν το κακό να παραμονεύει παντού, έτοιμο να ξεσπάσει με ανεξέλεγκτη μανία επάνω τους. Από εκεί και πέρα ο φόβος ακολουθεί τη δική του διαδρομή που εάν δεν ανακοπεί μπορεί πραγματικά να προκαλέσει διαταραχές της ψυχικής και με τη σειρά της της σωματικής υγείας. Τέτοιους ανθρώπους γνωρίζω πολλούς και ένας από αυτούς είναι κι εκείνος που σας γράφει το άρθρο αυτό.
Είναι σημαντικό στο σημείο αυτό να παραθέσουμε μερικά σημαντικά αποσπάσματα περί του φόβου, όπως δόθηκαν στην Alice Bailey από τον Θιβετανό, σε μια από τις συνεργασίες τους. ” (Ο φόβος) Είναι προϊόν της άγνοιας και στα αρχικά του στάδια δεν είναι προϊόν εσφαλμένης σκέψης (…) η δύναμη του φόβου επιδεινώνεται τρομακτικά απ’ τη σκεπτομορφή που οι ίδιοι δομήσαμε για τους ατομικούς μας φόβους και φοβίες. Αυτή η σκεπτομορφή αυξάνει σε δύναμη όσο την προσέχουμε, γιατί η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη, ωσότου κυριαρχηθούμε από αυτή. Οι άνθρωποι της δεύτερης ακτίνας είναι ιδιαζόντως θύματά της. Για την πλειοψηφία τους συνιστά τον Ένοικο στο Κατώφλι (…) ο φόβος είναι συχνά το κύριο εμπόδιο για ένα πολύ ζωτικό βήμα που θα μπορούσε να γίνει σε αυτή τη ζωή. (Δικές μου οι υπογραμμίσεις)
Πράγματι, ας αναλογιστεί ο καθένας από εμάς πόσο σημαντικά πράγματα θα είχε επιτύχει εάν δεν φοβόταν. Στο ίδιο κείμενο μας αποκαλύπτεται πως ο φόβος είναι μια από τις τρεις δυνάμεις που εμψυχώνουν την ουσία του αστρικού πεδίου. Οι τρεις αυτές δυνάμεις όταν συνενωθούν δημιουργούν τη μεγάλη Πλάνη. Να γιατί ο φόβος έχει περισσότερες συνέπειες από όσες νομίζουμε.
Είχα ισχυριστεί και παλιότερα και δεν το παίρνω πίσω ότι η συχνότατη ενασχόληση και σκέψη των χριστιανών πιστών και των καθοδηγητών τους, δεν θα πρέπει να απευθύνεται στο Διάβολο αλλά στο Θεό. Το να ασχολείται κανείς με αυτό δημιουργεί μια σκεπτομορφή ενισχυμένη από τις φοβικές σκέψεις και τα ερεβώδη συναισθήματα εκατομμυρίων πιστών και προβάλει ένας Διάβολος πανίσχυρος, πραγματικός αφέντης του κόσμου ετούτου, ενώ σαφώς και δεν είναι. Θα αναρωτηθεί κανείς “είναι τόσο απλό; Αν σταματήσουμε να τον σκεπτόμαστε θα πάψει αν υπάρχει;” Είναι και δεν είναι απλό διότι αφενός δεν είναι εύκολο να γίνει, αφετέρου δεν ισχυρίστηκε κανείς πως η Σκιά θα διαλυθεί και πλέον δεν θα υφίσταται. Η προσήλωση όμως στη Θεότητα και ο διαρκής αγώνας για την ανέλιξη επιφέρει αποτελέσματα σημαντικά, ένα από τα οποία είναι και η διάλυση του φόβου. Όπως είπε και ο Ιησούς, “ο ακολουθών εμοι ου μη περιπατήσει εν τη σκοτια αλλ’ έξει το φως της ζωής”. Πράγματι, η “σκοτία” αναφέρεται τόσο στην πλάνη, την αυταπάτη και τη θυμαπάτη αλλά και στο γιο τους τον φόβο.

Όταν πηγαίνουμε γυρεύοντας

Σήμερα, πιο πολύ από ποτέ αλλά λιγότερο από όσο θα συμβαίνει στο σύντομο μέλλον, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφέρονται για ζητήματα που διαπραγματευόμαστε εδώ. Ο κόσμος στρέφεται στη μεταφυσική αναζήτηση και τον απασχολούν ζητήματα ψυχής και πνευματικού κόσμου. Βλέπουμε να αναπτύσσονται ομάδες εσωτερικής αναζήτησης, λέσχες, ιστοσελίδες, περιοδικά και να αναπτύσσουν ποικίλη δραστηριότητα. Δυστυχώς όμως, αναπόφευκτο είναι πολλοί από εκείνους που καταπιάνονται με αυτά τα ζητήματα να μην είναι τόσο αξιόπιστοι όσο προβάλονται. Τα κίνητρα δεν είναι πάντοτε αγαθά αν και ως τέτοια παρουσιάζονται στον κόσμο. Διότι υπάρχουν πολλοί που από άγνοια (συχνό φαινόμενο) ή εσκεμμένα (λιγότερο συχνό) προσπαθούν μέσω κατώτερων δυνάμεων και κυρίως διαμέσου της υποβολής να “παίξουν” με τους ανθρώπους. Στην πρώτη περίπτωση οφείλουμε να τους παρεμποδίσουμε μεν αλλά περισσότερο να τους διαφωτίσουμε. Ου γαρ οιδασι τι ποιούσι, έχουν την πλάνη της δύναμης, ενώ στην πραγματικότητα συνήθως χρησιμοποιούν την υποβολή, αλιεύοντας επιδεκτικά θύματα. Σε μια άλλη κατηγορία, υπάρχουν εκείνοι που χωρίς να γνωρίζουν τίποτε αρέσκονται στο να πειραματίζονται με αστρικά ταξίδια, μεντιουμισμό, “ενεργοποιήσεις των τσάκρα”, επικλήσεις και τελετουργικά. Εάν γνώριζαν λίγο παραπάνω θα ήξεραν ότι δεν χρειάζεται κανείς να πέφτει στην κινούμενη άμμο αλλά θα επέλεγαν πιο σταθερό έδαφος. Έχω ζωηρές επιφυλάξεις κι ενστάσεις σε όλες αυτές τις τεχνικές. Δεν θα εμπιστευόσασταν ποτέ κανέναν να σας κάνει χειρουργική επέμβαση ακολουθώντας οδηγίες από σύγγραμμα χειρουργικής. Γιατί να εμπιστευτείτε το νου και την ψυχή σας σε χέρια αδαών; Αλλά ακόμη και γνώστες να είναι μέχρι κάποιου σημείου, αλήθεια, τι θεωρείτε πως θα σας προσφέρει ένα αστρικό ταξίδι;
Στη δεύτερη περίπτωση τα πράγματα είναι χειρότερα, μιας και εκείνοι είναι γνώστες κάποιων δυνατοτήτων που προσφέρονται, τις οποίες και εξασκούν για ιδιοτελείς δόλιους σκοπούς. Πρόκειται για θύματα της Σκιάς που θα υποστούν αργά ή γρήγορα το μπούμερανγκ. Οι τύποι αυτοί δραστηριοποιούνται έντονα μέσα στο διαδίκτυο και συνήθως διακρίνονται για την εμμονή τους με το χρηματικό κέρδος και το σεξ, δυο τομείς για τους οποίους έχω εκφράσει τις έντονες επιφυλάξεις μου από παλιά. Τελικά η επιλογή της λέξεως “επιφυλάξεις” ήταν πολύ πιο ευγενική από όσο θα έπρεπε. Ας αντικατασταθεί από τη λέξη “αντίθεση”. Οπουδήποτε σε αυτά υπάρχει χρηματική απολαβή συνιστά δόλο κι εξαπάτηση. Εκείνος που θέλει να βοηθήσει το συνάνθρωπό του στην εξέλιξή του δεν ζητάει λεφτά. Οπουδήποτε σας υπόσχονται να σας διδάξουν την ισχυρή σεξουαλική μαγεία, επιθυμούν απλά άβουλους εραστές. Η ανταμοιβή τους είναι ψυχική τελμάτωση, σωματικές διαταραχές και όλες οι συνέπειες της πλάνης και της εκτροπής από τον κοσμικό νόμο. Γιατί να σχετιστείτε μαζί τους; Ο καθένας αντιμετωπίζει τις συνέπειες των πράξεών του.

Επίλογος

Ιδιοτελής επιθυμία, φόβος, σεξουαλική έλξη είναι οι τρεις δυνάμεις που εμψυχώνουν την ουσία του Αστρικού Πεδίου. Όταν οι δυνάμεις αυτές συνενωθούν δημιουργούν τη μεγάλη Πλάνη. Ισχυρές δυνάμεις και οι τρεις, εξαιρετικά καθοριστική η επίδρασή τους στον άνθρωπο. Για ποιό λόγο να φοβάται κανείς όταν η προστασία που του παρέχεται από τον αόρατο κόσμο είναι πολύ ισχυρότερη; Για ποιό λόγο πρέπει κανείς να περνάει τη ζωή του φοβούμενος πράγματα και καταστάσεις που συνήθως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και την αλήθεια;
Το είχαμε αναφέρει ξανά στο άρθρο για την ψυχική άμυνα, ας το πούμε άλλη μια φορά. Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Εάν δεν αφήσουμε μόνοι μας ανοιχτή την κερκόπορτα, κανείς εχθρός δεν μπορεί να μας διαπεράσει. Ας μην έχει καμία εξουσία ο φόβος πάνω μας, γιατί η ψυχή στο επίπεδό της δεν φοβάται τίποτα. Ας μην χάνουμε χρόνο με ανούσιες φοβίες αλλά ας εμπιστευθούμε τη δύναμη του Θεού προς τον οποίο η ψυχή διακαώς επιθυμεί να επιστρέψει και ας γίνει αυτός το φως που θα φωτίζει τα σκοτάδια μας.

2 σχόλια »
Μεταφυσικός φόβος: όπου η Λογική καταργείται
Posted in μεταφυσικη φιλοσοφια, παραξενες ιστοριες, παραψυχολογια με ετικέτες astral field, fear, φοβος, Φως, αστρικο πεδιο, ερεβος, εγκεφαλος, μεταφυσικη εμπειρια on Οκτώβριος 15, 2008 by fireoffohat

Αφορμή για το σημερινό άρθρο στάθηκε μια σειρά από συγχρονικότητες που σχετίζονταν με το Φόβο τις προηγούμενες ημέρες. Σε μια συζήτηση με έναν καλό φίλο και συνάδελφο, μου ανέφερε πως ακόμη και την ίδια την Παναγία να “έβλεπε” θα τρομοκρατούνταν και αισθανόταν φόβο απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ένας άλλος, αναγνώστης του ιστολογίου μου διηγήθηκε εμπειρίες του που επίσης του προκάλεσαν φόβο, ενώ το ίδιο ακριβώς μου έχουν αναφέρει και άλλοι αναγνώστες που μου εμπιστεύτηκαν προσωπικά τους βιώματα, από την εποχή κιόλας που σχετιζόμουν με μια ομάδα, ενώ κατά τον πρόσφατο θάνατο ενός προσφιλούς συγγενικού προσώπου, η κόρη του αρνούνταν να κοιμηθεί, διότι φοβόταν πως θα έβλεπε τον πατέρα της. Κοντά σε αυτά, η συχνή μου επαφή με παράγωγα της λέξης “φόβος” (σε συνομιλίες, διαφημίσεις, τηλεοπτικά προγράμματα, ακόμη και σε βιβλία και περιοδικά με καταιγιστικό ρυθμό και ιδιαίτερα αυξημένη συχνότητα, ήταν οι παράγοντες που με ώθησαν στη συγγραφή του συγκεκριμένου άρθρου. Ας μιλήσουμε για το μεταφυσικό φόβο, λοιπόν και ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε μερικά πράγματα.

Φόβος, βιολογική και εξελικτική βάση

Ο φόβος είναι μια ενστικτώδης συμπεριφορά που σχετίζεται στενά με την αντίδραση θυμού. Η βιολογική βάση του φόβου βρίσκεται στον υποθάλαμο, τους αμυγδαλοειδείς πυρήνες και τον παρακοιλιακό πυρήνα, νευρικές δηλαδή δομές που βρίσκονται στον κροταφικό λοβό (είναι η περιοχή που σχεδόν κυκλικά βρίσκεται στους κροτάφους). Οι παραπάνω δομές δεν ανήκουν στον εγκεφαλικό φλοιό αλλά σε υποφλοιώδεις περιοχές και σχετίζονται με το αρχαιότερο εξελικτικά μέρος του εγκεφάλου ή με άλλα λόγια πρώτα δημιουργήθηκαν οι περιοχές που ελέγχουν τις ενστικτώδεις αντιδράσεις και μετά αναπτύχθηκαν οι περιοχές των υψηλότερων εγκεφαλικών λειτουργιών, όπως της νόησης, του λόγου, της αφηρημένης σκέψης και των ανώτερων συναισθηματικών αντιδράσεων. Οι δομές αυτές του μεσεγκεφάλου σχετίζονται στενά με τη λειτουργία του νευρορμονικού συστήματος και, όπως έχει αποδειχθεί, η χειρουργική τους αφαίρεση προκαλεί σε πιθήκους την απώλεια του φόβου, την αυξημένη επιθετικότητα και την οπτική αγνωσία. Σε σχετικό πείραμα οι πίθηκοι, που υπό κανονικές συνθήκες τρομοκρατούνται από τα φίδια, όταν υποβλήθηκαν στην παραπάνω αφαίρεση χωρίς φόβο τους επιτέθηκαν και τα έφαγαν.
Η φοβική αντίδραση υπάγεται στις αντιδράσεις stress, οπότε και από τη διέγερση των επινεφριδίων παράγονται αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης και τελικά κορτιζόνης, η οποία ασκεί εκτεταμένες αντιδράσεις σε πολλά όργανα – στόχους. Υπάρχει εφίδρωση, αυξημένη καρδιακή λειτουργία, ανακατανομή της αιματικής ροής με αύξησή της στους σκελετικούς μύες, συστολή της κόρης του οφθαλμού, αυξημένος ρυθμός αναπνοών, αύξηση της αρτηριακής πίεσης και πολλές άλλες αντιδράσεις. Παρατηρούμε, δηλαδή, πως σε συνθήκες stress ο οργανισμός προετοιμάζεται ώστε να τις αντιμετωπίσει.
Από την άλλη ο φόβος θεωρείται ως ένας μηχανισμός προστασίας από ένα ερέθισμα που πιθανώς να είναι επιβλαβές για τον οργανισμό. Είναι ο φόβος και οι μηχανισμοί του που προστατεύουν τα ζώα και ανάμεσά τους και τον άνθρωπο από βλαπτικά ερεθίσματα που μπορεί να έχουν από μικρές έως και εξαιρετικά εκτεταμένες ζημιές στον οργανισμό. Ο φόβος, όμως, είναι και κάτι που μαθαίνεται.

Ο ανθρώπινος φόβος και οι υποβολείς του

Ο φόβος είναι ένα από τα παγκόσμια προβλήματα και υπάρχουν πολλές όψεις του. Ο άνθρωπος συνηθίζει να φοβάται για το μέλλον του, για εκείνο που δεν γνωρίζει, για εκείνο που δεν βλέπει και για εκείνο που νομίζει και έχει πολλή βοήθεια στο να φοβάται. Ο κινηματογράφος είναι ένας κατεξοχήν μηχανισμός πρόκλησης φόβου, λόγω των ισχυρών επιδράσεών του σε συλλογικούς φόβους, τους οποίους φροντίζει καλά να εκμεταλλευτεί. Τον ίδιο ρόλο, από όσο παρατηρώ, παίζουν και τα δελτία ειδήσεων τα οποία εσκεμμένα καλλιεργούν φοβικό κλίμα με παρόμοιο τρόπο αλλά και άλλοι φορείς, όπως για παράδειγμα πολλές θρησκείες. Σε ό,τι αφορά στη χριστιανική θρησκεία, θλίψη προκαλεί το γεγονός ότι “πήραν” το Θεό, από την κεντρική θέση που του αρμόζει και τον μετέτρεψαν απλά σε ένα “τάλισμαν” (ας μου επιτραπεί η λέξη και η διατύπωση) προστασίας από το Διάβολο. Από την άλλη πλευρά, γεμίζοντας ενοχές τον πιστό για μια σειρά απο ζητήματα, υπερφότωσαν το συλλογικό ασυνείδητο με σαδομαζοχιστικού τύπου τιμωρίες των “αμαρτωλών” και αυτό, με τη σειρά του, δημιουργεί έναν εξαιρετικά ισχυρό φόβο για την αποκαλούμενη “άλλη ζωή”. Κοντά σε αυτά, με τη δαιμονοποίηση οποιασδήποτε θεωρίας ή πρακτικής θεωρήθηκε εχθρική προς τη θρησκεία, ο φόβος των τιμωριών εξαιτίας της παρέκκλισης από το Δόγμα που θεσπίστηκε, ενισχύθηκε και γιγαντώθηκε η φοβική σκεπτομορφή, απίστευτα δυναμωμένη από τους φόβους εκατομμυρίων πιστών.

Ο φόβος για το άγνωστο

Είπαμε και παραπάνω ότι ο άνθρωπος συνηθίζει να φοβάται εκείνο που δεν γνωρίζει ή για εκείνο που νομίζει. Ας το εξηγήσουμε λίγο αυτό. Είμαστε έτσι φτιαγμένοι και μαθημένοι ώστε να νιώθουμε καλά με εκείνο που ξέρουμε, με εκείνο για το οποίο έχουμε εμπειρία. Οτιδήποτε μας ξενίζει συνήθως μας φοβίζει κιόλας, στην καλύτερη περίπτωση στην αρχή, μέχρι να μας γίνει γνωστό και να διαπιστώσουμε ότι δεν μας απειλεί. Πάνω σε αυτό μάλιστα στηρίζονται κάποιες μέθοδοι καταστολής του φόβου. Μια από τις πρώιμες προσπάθειες καταστολής του φόβου είναι και η ονοματοθεσία, που στην ουσία μπορεί κανείς να πει ότι, εκτός των άλλων αναγκών, λειτούργησε και ως μια μέθοδος εξορκισμού του φόβου του αγνώστου. Έτσι ο άνθρωπος φοβάται οτιδήποτε ξεφεύγει (ή θεωρεί ότι ξεφεύγει) από τις γνωστές του πέντε αισθήσεις και γενικά από την παγιωμένη άποψη που έχει για τον κόσμο.
Ο άνθρωπος, εξαιτίας των παραπάνω, φοβάται κι εκείνο που νομίζει πως “έτσι είναι”, γιατί αυτό τον έκαναν να πιστέψει οι υποβολείς του φόβου που προαναφέρθηκαν. Έτσι, σε ό,τι αφορά στα μεταφυσικά, φοβάται κανείς για παράδειγμα να πάει σε νεκροταφείο τη νύχτα, για το φόβο των φαντασμάτων ή φοβάται να καταπιαστεί με θέματα που θεωρούνται ταμπού γιατί δήθεν τα “στοιχειώνει ο Διάβολος”. Ένας από τους φόβους που είχα κι εγώ για χρόνια, πριν ασχοληθώ με αυτά που ασχολούμαι, ήταν ο φόβος του νεκρού σώματος. Η αιτία του δεν ήταν αυτό που θα έλεγε ένας ψυχολόγος, ότι δηλαδή υποσυνείδητα φοβάμαι το δικό μου θάνατο αλλά η ανόητη έμμονη ιδέα, υποβεβλημένη από τον κινηματογράφο, ότι το νεκρό σώμα θα ζωντανέψει. Και με το παράδειγμα αυτό ερχόμαστε να εξετάσουμε την υποβολή, που τόσο μεγάλο ρόλο παίζει στο σημερινό μας θέμα.

Υποβολή και αυθυποβολή

Τόσο η μία όσο και η άλλη εισέρχονται στον άνθρωπο χωρίς τη μεσολάβηση του συνειδητού νου αλλά κατευθύνονται απευθείας προς το υποσυνείδητο. Η διαφορά τους είναι ότι η πρώτη προέρχεται από διαφορετικό νου ενώ η δεύτερη από τον δικό μας. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι εύκολοι στις (αυθ)υποβολές και άλλοι που είναι δυσκολότεροι, ενώ υπάρχουν επίσης και άνθρωποι που με διάφορες τεχνικές μπορούν να υποβάλουν κάποιον άλλο.
Στην αυθυποβολή, εντελώς απλοϊκά, σχηματίζεται μια εικόνα στο συνειδητό νου, η οποία στη συνέχεια “βυθίζεται” στον υποσυνείδητο κι από εκεί αντλεί τη δύναμή της. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα, προσπαθώντας να προτείνουμε μια εξήγηση για το φόβο του νεκροταφείου. Ο συνειδητός νους αρχίζει να σχηματίζει φανταστικές εικόνες φαντασμάτων και άλλων τρόμων. Οι εικόνες αυτές “κατέρχονται” στο υποσυνείδητο, όπου και ταυτίζονται με αρχετυπικούς φόβους, όπως είναι ο φόβος της επόμενης ζωής και του θανάτου και από τον υποσυνείδητο φόβο εκλύονται τα φαινόμενα του φόβου που αναφέραμε, στα οποία πρέπει να συμπεριληφθεί και η δημιουργία σκεπτομορφών που “τρέφονται” από τα φοβικά συναισθήματα και μπορεί να γιγαντωθούν τόσο όσο κανείς δεν περιμένει.
(συνεχίζεται)

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: