Thalassinakis’s Blog

ΚΑΜΠΑΛΑ

Η πρακτική Καμπάλλα
Θα χρειαζόταν ένα εκτενέστατο άρθρο για να περιγράψει τις πρακτικές εφαρμογές της Καμπάλλα και άλλοι θα ήταν πιο ικανοί από εμένα για να το συγγράψουν. Δεν έχω ούτε το σκοπό ούτε τη δυνατότητα να «αποκαλύψω» τα μυστικά τους αλλά θα εμπιστευτώ την πιο βαθιά μου αίσθηση ως αληθινή και θα μιλήσω για την Καμπάλλα όπως την αντιλαμβάνομαι και όπως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή ζωή. Γιατί δεν είναι ένα νεκρό σύστημα ούτε και χρειάζεται κανείς να γνωρίζει απ΄έξω τα Ονόματα Δύναμης του Θεού και τα ονόματα των Αρχαγγέλων για να πετύχει σπουδαία πράγματα. Αρκεί να κινείται από Αγάπη, που είναι μια από τις μεγαλύτερες (αν όχι η μεγαλύτερη) Δυνάμεις του Κόσμου και αρκεί η πρόθεσή του να είναι ισχυρή, σταθερή και σύμφωνη με τον Κοσμικό Νόμο.
Όπως σε ένα σπίτι υπάρχουν πολλές μπρίζες και κανείς με την κατάλληλη υποδοχή μπορεί να συνδεθεί με την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, έτσι και στον κόσμο μας υπάρχουν «υποδοχείς» που όταν κανείς συνδεθεί μαζί τους, συνδέεται με τις Δυνάμεις του Σύμπαντος. Αυτά τα ενεργειακά κέντρα στον άνθρωπο θα τα έχετε ακούσει με το όνομα «τσάκρα» και δεν αμφιβάλω για την αξία ή τη χρησιμότητά τους αλλά δεν θα μιλήσω για αυτά. Θα έχετε ακούσει ίσως για διάφορες τεχνικές με τις οποίες τα κέντρα αυτά «καθαρίζονται» και ενεργοποιούνται, πετυχαίνοντας σημαντικά αποτελέσματα, που στην ουσία είναι αυτό που περιγράψαμε παραπάνω. Κάποιοι άνθρωποι, όμως που ενδιαφέρονται για την εξέλιξη της ψυχής τους και φλέγονται από εκείνο που οι χριστιανοί ονομάζουν «Θείο Έρωτα», δεν γνωρίζουν τις τεχνικές αυτές και ούτε λίγο ούτε πολύ, αισθάνονται πως θα χάσουν τον ίδιο τον Παράδεισο. Ας μην ανησυχούν, δεν θα χάσουν εκείνο για το οποίο φλέγονται μόνο και μόνο επειδή δεν γνωρίζουν το τυπικό μέρος.
Το Κέτερ, η Πρώτη Εκδήλωση, το Μαλκούτ της Αρνητικής Ύπαρξης βρίσκεται εκδηλωμένο παντού. Κυριολεκτικά, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, το Κέτερ βρίσκεται από κάτω, βρίσκεται πίσω από το δέντρο στη σκιά του οποίου δροσίζεστε, στους τοίχους του σπιτιού που αναπαύεστε μετά από μια δύσκολη μέρα, στη θάλασσα που κολυμπάτε, στο χιόνι με το οποίο παίζετε. Το Κέτερ βρίσκεται στον ίδιο τον άνθρωπο που κρίνετε ως όμορφο ή άσχημο, ερωτεύσιμο ή όχι, καλό ή κακό. Γιατί ο άνθρωπος είναι απευθείας αντανάκλαση του Κέτερ κι εδώ βρίσκεται το μυστικό του «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» και γιατί σκοπός του ανθρώπου, που ολόκληρη τη ζωή του κάθε φορά πασχίζει, είναι η επιστροφή του εκεί από όπου ξεκίνησε, δηλαδή στο Κέτερ. Και αυτό είναι που στην ουσία πρεσβεύουν όλες οι θρησκείες αν και το περιγράφουν με διαφορετικούς τρόπους. Σηκώνοντας όμως κανείς τα πέπλα της παρανόησης που έφερε ο Πύργος της Βαβέλ, βρίσκει από πίσω το Στέμμα να ακτινοβολεί και προς αυτό το Φως κινούνται οι ψυχές αφού αφήσουν πίσω ένα ένα τα σώματα που τους ορίστηκαν. Μπορείτε, λοιπόν, να είστε βέβαιοι ότι «ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει». Όποιος με αγνή πρόθεση ζητήσει τον Πατέρα, θα τον βρει και ας μην γνωρίζει τις γλώσσες με τις οποίες τον επικαλούνται. Ένας σοφός Γέροντας που ήξερα κάποτε, έλεγε πως το μόνο που χρειάζεται να λέει κανείς με ολόκληρη τη θέρμη της ψυχής του είναι: «Θεέ μου, σ΄αγαπώ». Και είχε δίκιο γιατί η επιθυμία του ανθρώπου να προσεγγίσει το Θείο και η αγάπη του είναι τα ισχυρότερα τυπικά. Δεν υπάρχει καμιά δυνατότερη κραυγή από εκείνην της ψυχής που αποζητά το Δημιουργό της, να είστε λοιπόν βέβαιοι πως οι κραυγές σας θα ακουστούν και θα υπάρξει ανταπόκριση.
Μπορείτε να είστε βέβαιοι πως οι αρχές της Καμπάλα διέπουν ολόκληρη τη ζωή μας σε κάθε της έκφανση. Δεν χρειάζεται κανείς που δεν ενδιαφέρεται για εις βάθος γνώση να γνωρίζει τους συμβολισμούς και τις αντιστοιχίες, όπως δεν χρειάζεται να είναι μύστης ή θεολόγος για να διακρίνει το θαύμα. Όταν κανείς επιτελεί διανοητικό έργο είναι το Χοντ που εκφράζεται και πίσω από το έλεος κρύβεται η δύναμη του Χέσεντ, ενώ η καλλιτεχνική φύση είναι μέρος της φύσης του Νετζά και με αυτό «συνδέεται» όποιος δίνει μορφή στη φαντασία του.
Αφήστε τον κάθε ανόητο και την κάθε ανόητη να λένε τις ανοησίες τους και να δίνουν διαλέξεις αποκλειστικότητας στη γνώση, ζήστε την Καμπάλα, αφήστε τη να μιλήσει μέσα σας, βιώστε τη χωρίς να ακούτε εμένα ή τον οποιονδήποτε. Όταν μιλάει η Φώτιση όλοι οι άλλοι υποβολείς σταματούν.
0 σχόλια
Ετικέτες Καββαλιστικές σκέψεις στις 3:18 μμ
Πέμπτη, 17 Ιούλιος 2008
Μεταφυσική ανωτερότητα:τα δίχτυα της Σκιάς
Θα αφήσουμε λίγο το ακαδημαϊκό ύφος και τις ορολογίες και θα περιπλανηθούμε σε ένα θέμα που αγγίζει τα όρια της Σκιάς, την οποία ο Εσωτεριστής καλείται να αντιμετωπίσει με διάφορες μορφές: είτε ως τρομακτική φιγούρα του Αστρικού Πεδίου (βλέπε επαφές με το Διάβολο) είτε ως ψευδαισθήσεις του Νοητικού Πεδίου κλπ. Από τους πειρασμούς της Σκιάς δεν ξεφεύγει ούτε ο εμπειρότερος δάσκαλος, πόσο μάλλον ο ανώριμος μαθητής. Αλλά είναι με τη Σκιά που πρέπει να είναι εχθροί και όχι μεταξύ τους, διότι το Κοσμικό Έκτρωμα είναι ιδιαίτερα επινοητικό στον τρόπο που μπορεί να προκαλέσει κακό. Πολλοί μοναχοί μου έχουν διηγηθεί πως, από τις πρώτες επαφές τους με το Κακό, αναγκάζονται να πολεμήσουν τους πειρασμούς της σάρκας. Όταν τα σαρκικά πάθη κατευναστούν, είτε λόγω εξάσκησης είτε με την επίδραση της δράσης του χρόνου πάνω στις ορμόνες τους, ακολουθούν τρομακτικές θεάσεις, αστρικές εμπειρίες δηλαδή. Όλα αυτά δεν τους ανησυχούν, διότι με το σημείο του Σταυρού μπορούν, λένε, να τα αντιμετωπίσουν. Εκείνο που φοβούνται πιο πολύ είναι οι πειρασμοί των λογισμών, όπως τους αποκαλούν. Διότι είναι ύπουλοι, μεταμφιέζονται εύκολα σε οτιδήποτε ανώτερο και δεν μπορούν να διαγνωστούν έγκαιρα από το μαθητή ή το δάσκαλό του.

Πίσω από τα Σεφιρώθ, καραδοκούν τα Κλιφώθ

Αντλώ ένα παράδειγμα από την ιστορία του Αγίου Αντωνίου της χριστιανικής παράδοσης, που είναι γνωστός για τους πειρασμούς του από το Διάβολο. Ο τελευταίος, έχοντας επί σειρά ετών αποτύχει να βάλει τον Άγιο σε πειρασμό, εμφανίστηκε μπροστά του την ώρα που πλησίαζε ο θάνατος του και παραδέχτηκε ότι είχε νικηθεί, επειδή ο Αντώνιος ήταν Άγιος. Ο Αντώνιος δεν μιλούσε, μόνο όταν πέθανε και βγήκε η ψυχή του, τότε αυτή του είπε:»Τώρα σε νίκησα». Το δίδαγμα που βγαίνει είναι πως η Σκιά, ακόμη και την ύστατη στιγμή μάχεται και είναι εφευρετική στο να εμφυσήσει τον εγωισμό και την αλαζονία στον άνθρωπο, ώστε να πάει χαμένο το έργο μιας ολόκληρης ζωής. Θα την αφήσουμε;
Είπαμε και πριν ότι τόσο ο μαθητής όσο και ο δάσκαλος είναι επιρρεπείς στη Σκιά και ένας συνηθισμένος τρόπος είναι όταν σε κάποιον από τους δύο ξυπνήσουν παραληρήματα και θυμαπάτες εξουσίας και μεγαλείου. Η επιθυμία για δύναμη και κυριαρχία είναι ασυμβίβαστη με εκείνον που πορεύεται στο δρόμο της Φώτισης και εδράζεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης, ενώ η συκοφαντία, η κακοβουλία και η μειωτική κριτική σχετίζονται με το κέντρο του ηλιακού πλέγματος. Περιττό να αναφερθεί πως, εάν θα μιλούσαμε με όρους ψυχολογίας, αυτά είναι αποτελέσματα ενός υπερτροφικού Εγώ. Αν μιλήσουμε με όρους Καμπάλλας, είναι η ανισόρροπη δύναμη, η αρνητική όψη των Σεφιρώθ, τα ίδια τα Κλιφώθ δηλαδή.
Μιας και αναφερθήκαμε στην Καμπάλλα, ένα συνηθισμένο λάθος, στο οποίο υποπίπτουν δυστυχώς και αρκετοί που λέγονται δάσκαλοι, είναι η κατανόηση της τοποθέτησης των Σεφιρώθ στο Δέντρο της Ζωής. Ας ξεκαθαρίσουμε μια και καλή ότι η τοποθέτησή τους δεν είναι ιεραρχική, μιας και τα Δέκα είναι Άγια. Επομένως, το Χόχμα που βρίσκεται δεξιά στην κορυφή της στήλης του Ελέους, δεν είναι περισσότερο Άγιο από το Νετζά, που βρίσκεται στη βάση της. Ούτε το Μαλκούτ είναι λιγότερο Άγιο από το Κέτερ. Επομένως, εκείνοι που βρίσκονται στη σφαίρα ισορροπίας του Μπίνα, δεν είναι «ισχυρότεροι» ή κατ’ οποιονδήποτε τρόπο καλύτεροι ή ανώτεροι από εκείνους που ανήκουν στο Μαλκούτ. Οποιαδήποτε άλλη θεωρία είναι αντίθετη προς τη φιλοσοφία και το πνεύμα της Καμπάλλα και δείχνει άγνοια (ηθελημένη ή αθέλητη) εκ μέρους εκείνου που το ισχυρίζεται. Από την άλλη πλευρά και ο μαθητής που θα μάθει ότι ανήκει στη σφαίρα επιρροής του Γκεβούρα, δεν θα πρέπει να φαντάζεται ότι πήρε τίτλους και αξιώματα μεγαλύτερα από εκείνον που ανήκει στο Χοντ. Και αν μια τέτοια παρανόηση συγχωρείται εύκολα στον αδαή κι ανώριμο μαθητή, για το δάσκαλο οι απαιτήσεις είναι περισσότερες. Για τους ίδιους λόγους, ο Μέτατρον δεν είναι ισχυρότερος Αρχάγγελος από τον Σανταλφόν, απλά ο πρώτος είναι πιο «απομακρυσμένος» από το επίπεδο της μορφής σε αντίθεση με τον τελευταίο. Χαριτολογώντας, θα σας αναφέρω ότι κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια κάποιου ένα βιβλίο που διαπραγματευόταν τους Αγγέλους. Αυτός ο κάποιος είδε ότι, σύμφωνα με την ημερομηνία γέννησής του, βρισκόταν κάτω από την προστασία ενός Αγγέλου με όνομα άγνωστο σε εκείνον. Μου παραπονέθηκε τότε ότι ήταν δυσαρεστημένος που ο προστάτης του δεν ήταν κάποιος άλλος Άγγελος, «πιο star», όπως χαρακτηριστικά μου ανέφερε. Μη γελάσετε. Την ίδια άγνοια έχουν πολλοί μαθητές και δάσκαλοι του Εσωτερισμού.

Η ερμηνεία των αστρικών οραμάτων

Ένα άλλο λάθος που μπορεί να γίνει και από τους εμπειρότερους, είναι η ερμηνεία των αστρικών οραμάτων. Εδώ ίσως διαφωνήσουν πολλοί επαϊοντες αλλά η όποια πείρα μου μου το έχει αποδείξει πολλές φορές. Κάποτε, πριν αρκετά χρόνια, κάποια «εσωτερίστρια» που είχε προσφερθεί να με διδάξει, είχε εκδηλώσει σαφές ερωτικό ενδιαφέρον για μένα, το οποίο δεν επιθυμούσα να ανταποδώσω αλλά και δεν ήθελα να την προσβάλω. Μετά από αρκετά παράδοξα γεγονότα, που άφησαν στίγμα ανεξίτηλο πάνω μου, μου αποκάλυψε ότι θα απομακρυνόταν από εμένα επειδή σε ένα αστρικό της όραμα είχε «δει» ότι είμαι από τη φύση μου προορισμένος να κάνω «μεγάλο κακό». Μπορεί να μην ήμουν τόσο έμπειρος όσο εκείνη αλλά η διαίσθησή μου (που τώρα την ονομάζω Ανώτερο Εαυτό) ποτέ δεν ήταν ήρεμη μαζί της. Κοινώς, κάτι δεν πήγαινε καλά. Η απομάκρυνσή της με σύμφερε, διότι γλίτωνα από μπελάδες που δεν είχα προκαλέσει και όταν συντελέστηκε, αμέσως ένιωσα καλύτερα. Εκείνη έμαθα πως είχε πολλές περιπέτειες με την ψυχική και σωματική της υγεία, αποτέλεσμα του φαινομένου που ονομάζω «μπούμερανγκ»: το Κακό που εκτοξεύεις θα γυρίσει πίσω σε σένα και αν επιθυμείς τη Σκιά για τους άλλους, στη Σκιά θα περπατήσεις αναμφίβολα.
Εκτός από τις πολύ λίγες περιπτώσεις πραγματικά εκπαιδευμένων ανθρώπων, ο οποιοσδήποτε άλλος είναι δύσκολο να ερμηνεύσει ορθά τα αποτελέσματα των διαλογισμών του στο αστρικό πεδίο, διότι, εκτός των άλλων, μπλέκονται και άλλοι παράγοντες. Εάν εγώ δεν σας συμπαθώ, είναι εξαιρετικά αναμενόμενο στο αστρικό πεδίο να δω αυτήν ακριβώς την αντιπάθεια και αν μάλιστα μέσα μου υπάρχει και ο εγωισμός του ότι τα οράματα που βλέπω είναι ακριβή, τότε ζω στην πλάνη ότι την κακία του χαρακτήρα σας μου την επιβεβαιώνουν και τα Εσωτερικά Πεδία. Σε αυτή την περίπτωση, επειδή η Σκιά πέτυχε καλή ψαριά στα μαύρα δίχτυα της, χρειάζεται η συνδρομή ενός πραγματικά φωτισμένου. Γιατί σε τέτοιες στιγμές που ο ασθενής δεν καταλαβαίνει τον πόνο του αποστήματος που έχει γεννηθεί, ο φωτισμένος πρέπει αποφασιστικά να δώσει μια καλή μαχαιριά, ώστε να βγει το πύον. Δεν πολεμάμε εκείνον που πάσχει, πολεμάμε τη Σκιά.

Η πλάνη των αξιωμάτων και των τίτλων

Θα έχετε όλοι υπόψην ότι σε πολλές ομάδες δίνονται τίτλοι. Θα έχετε, ας πούμε, ακούσει για τους περίφημους 33 βαθμούς της Μασονίας και θα έπρεπε να είχατε κρατήσει μικρό καλάθι. Δεν είναι ψέμα, πάντως, ότι σε πολλές ομάδες οι τίτλοι που δίνονται είναι πομπώδεις και υπερβολικοί και συνοδεύονται από κάποιου είδους Εξουσία μεταξύ των συμμετεχόντων. Δέος προκαλεί στον ανόητο άνθρωπο η στερεότυπη φράση «Μασόνος 33ου βαθμού». Εμένα, πάλι, μου φέρνει το νου τον Ηλία του 16ου…
Πρέπει μια και καλή να γίνει κατανοητό ότι οι τίτλοι και τα αξιώματα μέσα στους κόλπους μιας ομάδας μπορεί να εξυπηρετούν έναν ή και περισσότερους από τους παρακάτω σκοπούς: ιστορικούς λόγους, θέσεις οργανωτικής ή διδασκαλικής ευθύνης και τομέα δράσης, ματαιοδοξία και ανοησία. Τις περισσότερες φορές, είναι οι τελευταίοι δύο σκοποί που εξυπηρετούνται και ας μη φανταστεί κανείς ότι ο κάτοχος ενός υψηλού βαθμού είναι και ο κάτοχος μιας δύναμης όπως την εννοούν οι αδαείς. Ο ουσιαστικά μυημένος δεν δέχεται τίτλους και αξιώματα και δεν τα βροντοφωνάζει. Δεν βγαίνει με ένα προσωνύμιο να δηλώσει σε όλο τον κόσμο ότι έλαβε τη μύηση του Τίφαρετ. Ακόμη και ο δάσκαλος, σπάνια έως ποτέ δέχεται να τον αποκαλούν έτσι.
Σε ό,τι αφορά στο πρακτικό έργο, συνηθίζεται να αναλαμβάνει τον οργανωτικό ρόλο εκείνος που είναι πιο εκπαιδευμένος. Ο ρόλος του αναμφίβολα είναι σημαντικός αλλά όχι περισσότερο από των υπολοίπων, καθώς ο καθένας έχει το δικό του πόστο, με τις αντίστοιχες ευθύνες. Όσο σημαντικός είναι ένας γιατρός στην κοινωνία άλλο τόσο είναι κι ένας σκουπιδιάρης, διότι ο ένας εξαρτάται από τον άλλο. Το Νετζά δεν μπορεί να ισορροπήσει χωρίς το Χοντ και τα δύο χρειάζονται το Γεσούντ κι εκείνο αυτά. Ο θεραπευτής πάει αγκαζέ με τον πολεμιστή.

Η Σκιά

Δεν θα μιλήσουμε για τη Σκιά και τη φύση της. Θα πούμε απλά ότι τη συναντάει κανείς συχνότερα από όσο νομίζει, είτε είναι μαθητής είτε είναι δάσκαλος. Τον καθένα τον χτυπάει εκεί που τον βρίσκει περισσότερο ευάλωτο και, δυστυχώς η ματαιοδοξία είναι πολύ συνηθισμένη στο χώρο της μεταφυσικής, όπου ο καθένας νομίζει ότι είναι ο Μάγος του Οζ και ότι οι Δυνάμεις υποκλίνονται μπροστά του ομού με εκείνους που θεωρεί κατώτερους. Ο εχθρός έχει διαπεράσει τις άμυνές τους και όλα κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα. Εκεί είναι που η αξία της ομάδας, του δασκάλου, του μαθητή θα φανεί. Κατά πόσο είναι έτοιμοι να αποκρούσουν τη επίθεση αυτή, παραδεχόμενοι ίσως τη δική τους συμμετοχή. Διότι η Σκιά πάντα βρίσκει να πιαστεί από κάπου. Αν δεν της δοθούν χειρολαβές δεν έχει καμία δύναμη επάνω μας.

Ο ανθρωπομορφισμός της Θεότητας
Εάν επισκεφτείτε κάποιο χριστιανικό ναό και τύχει να δείτε μια εικόνα που απεικονίζει τη θεότητα, θα διαπιστώσετε ότι αυτή θα περιλαμβάνει έναν γηραιό κύριο καθήμενο σε θρόνο, με άσπρα γένια και καλοσυνάτο ύφος. Δίπλα του θα κάθεται ένας πιο νεαρός άντρας, ο Χριστός και επάνω τους ένα περιστέρι που συνήθως βρίσκεται μέσα σε Φως. Επάνω από τον γέροντα, το φωτοστέφανο ίσως είναι σε τριγωνική ή πυραμιδική μορφή ενώ τόσο ο ίδιος όσο και ο Χριστός θα κρατούν από μια γραφίδα που ακουμπάει πάνω σε μια σφαίρα που βρίσκεται ανάμεσά τους. Η παραπάνω περιγραφή αποτελεί τη συνηθέστερη απεικόνιση της Αγίας Τριάδας, δηλαδή του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, οι οποίοι, όχι τυχαία, έχουν ζωγραφιστεί ώστε να αποτελούν κορυφές ενός νοητού τριγώνου.
Σε οποιαδήποτε άλλη απεικόνιση της χριστιανικής θεότητας αλλά και άλλων πάνθεων, ο Θεός, η υπέρτατη μορφή του, είναι ένας σεβάσμιος γέροντας, άλλοτε καλοσυνάτος αλλά και μερικές φορές αυστηρός, σοβαρός ή πολεμιστής. Η εικόνα του αυτή έχει εντυπωθεί τόσο ισχυρά μέσα μας που πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι πράγματι ο Θεός είναι ένας γέρος άνθρωπος τόσο στη μορφή όσο και στη συμπεριφορά. Άλλωστε, σπεύδουν να δικαιολογήσουν, «εμείς οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ’ εικόνα του, άρα κάπως έτσι θα είναι κι αυτός, απλά εκείνος είναι τελειότερος και πολύ πιο δυνατός από εμάς.»
Στην πραγματικότητα το παραπάνω μοντέλο Θεού μπορεί να λειτουργήσει αρκετά καλά για αυτή τη μερίδα των ανθρώπων. Ο Θεός είναι ένας που μοιάζει πάρα πολύ με όλους εμάς, είναι πανάγαθος, δεν γνωρίζει καν τι σημαίνει κακό ή αν το γνωρίζει το έχει απορρίψει από παλιά και είναι εξαιρετικά πρόθυμος να εισακούσει τις προσευχές μας, που συνήθως βρίθουν από εγωισμό. Το δύσκολο μέρος ξεκινά εκεί όπου χρειάζεται να ερμηνευθούν μερικά φαινόμενα που έρχονται σε αντίθεση με την έμφυτη καλοσύνη του. Για παράδειγμα, εφόσον έχουμε να κάνουμε με έναν ελεήμονα Θεό, για ποιό λόγο υπάρχουν αρρώστιες, πόλεμοι και τόσες δυστυχίες; Θα πει κανείς πως οι πόλεμοι είναι επιλογή των ανθρώπων και θα έχει δίκιο αλλά, δυστυχώς, στους πολέμους σκοτώνονται κυρίως εκείνοι που δεν τους επέλεξαν. Το πράγμα δυσκολεύει περισσότερο ακόμα όταν κανείς σκεφτεί φιλοσοφικά και όχι πρακτικά, όπως στο παραπάνω παράδειγμα. Ποιά είναι η υπόσταση του κακού; Εφόσον ο Θεός είναι δημιουργός των πάντων, πρέπει να το δημιούργησε. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι κι ένας καλοσυνάτος γέροντας που δεν το κατανοεί μιας και δεν είναι στη φύση του, άρα αποκλείεται να είναι ο δημιουργός του.
Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε πολλές σελίδες με παρόμοια ερωτήματα, από τα απλούστερα έως τα συνθετότερα αλλά οι απαντήσεις μας δυστυχώς θα περιείχαν πολύ περισσότερα ερωτηματικά παρά τελείες και παύλες. Ποιά μπορεί να είναι η αιτία ή οι αιτίες της άγνοιάς μας αυτής; Καταρχήν η ίδια η φύση του Θείου, που στην ολότητά της είναι ακατάλυπτη στο επίπεδό μας. Όπως έλεγε και κάποιος αρχαίος, «ο τι Θεός ή μη Θεός ή το μέσον, τις φης ερευνήσας βροτών;» Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος των αποριών μας θα λυνόταν εάν κατανοούσαμε ότι αποτελούν επακόλουθα του ανθρωπομορφισμού του Θείου.
Δημιουργώντας έναν Θεό κατ’ εικόνα του ανθρώπου, είμαστε αναγκασμένοι αφενός να του προσδώσουμε ανθρώπινη μορφή, αφετέρου να τον φορτώσουμε και με όλα τα ανθρώπινα ελαττώματα και προτερήματα. Ο Θεός που φτιάχνουμε με αυτό τον τρόπο, θα δείχνει συμπάθειες και αντιπάθειες, θα οργίζεται, θα δείχνει έλεος, θα φέρνει πόλεμο αλλά και ειρήνη, θα ζηλεύει και θα φθονεί, θα αγαπά και θα θυσιάζεται, θα είναι λογικός αλλά και παράλογος. Μια απλή ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης, θα σας βοηθήσει να εντοπίσετε όλα τα παραπάνω στοιχεία του Θεού αν και, όπως έχουμε πει, το σημαντικό αυτό βιβλίο κρύβει περισσότερα μυστικά από όσα φαντάζεται ο ψάλτης που το διαβάζει την Κυριακή στη Λειτουργία.
Δεν είμαι από εκείνους που τα βλέπουν όλα μαύρα. Κατανοώ την ανάγκη δημιουργίας του ανθρωπομορφικού μοντέλου της Θεότητας με όλα του τα ελαττώματα. Καλώς ή κακώς δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να προσπαθήσουν να διαλογιστούν έναν Θεό που δεν είναι σε τίποτα άνθρωπος με την έννοια που νομίζουμε. Στην πραγματικότητα, ο Θεός που έχουμε δημιουργήσει είναι ένας πολύ κακός άνθρωπος που γίνεται καλός ανάλογα με το εάν εκείνο που συμβαίνει είναι προς όφελός μας. Είναι ένας Θεός που δείχνει τα δόντια του όταν δεν μας κάνει το χατήρι και ένας πολυεύσπλαχνος γέροντας όταν «εισακούει» τις προσευχές μας.
Αν ο ανθρωπομορφισμός είναι το πρώτο μάθημα που μας διδάσκεται για το Θεό, οφείλουμε γρήγορα να το αφήσουμε πίσω μας. Η απεραντοσύνη του Θεού δεν χωράει στο πεπερασμένο του εγκεφάλου μας.
Μια πολύ καλή «αντίληψη» περί της Θεότητας, ισορροπημένη και δίχως δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις προσφέρει η Καμπάλα η οποία, όπως και μερικά φιλοσοφικά συστήματα, δέχεται πως ο Θεός στην ολότητά του είναι ακατάληπτος και στο υπέρτατο επίπεδο κατανόησής του, απλησίαστο όμως κι αυτό από την ανθρώπινη διάνοια, ονομάζεται Εχεγιέ. Στη συνέχεια η κάθε θεϊκή εκπόρευση, δηλαδή εξελικτική φάση, ο ίδιος Θεός αποκτά διαφορετικό όνομα, με άλλα λόγια γίνεται αντιληπτή μια διαφορετική του ιδιότητα. Φανταστείτε, ας πούμε, τον πρίγκηπα Κάρολο της Βρετανίας, ο οποίος είναι επίσης πρίγκηπας της Ουαλίας και όταν πηγαίνει εκεί απευθύνεται στο λαό στη δική τους διάλεκτο. Το πρόσωπο είναι το ίδιο, οι ιδιότητές του αλλάζουν. Ο Εχεγιέ γίνεται Ελ Σαντάι, Ελοϊμ Γκιμπόρ, Σαντάι Ελ Χάι, Ελοϊμ Σαμπαώθ κ.α
Η κάθε εκπόρευση έχει διπλή όψη και πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία με την προηγούμενη και την επόμενη, διαφορετικά διαταράσσεται η Δύναμη και τα αποτελέσματα είναι ολέθρια. Έτσι η επιείκια του Χέσεντ οφείλει να βρίσκεται σε ισορροπία με την αυστηρότητα του Γκεβούρα, διαφορετικά το προτέρημα γίνεται ελάττωμα. Εξαίρεση αποτελούν το Κέτερ και το Χόχμα, στα οποία δεν υπάρχει αντίστοιχο ελάττωμα.
Μέσα από την Καμπάλα, καταλαβαίνει κανείς ότι στο υλικό επίπεδο ο άνθρωπος είναι αναγκαστικά δέσμιος των νόμων που το διέπουν. Οι νόμοι αυτοί έχουν θεσπιστεί από το Θεό, δεν αναιρούνται ούτε από τον ίδιο και οι νόμοι αυτοί δεν είναι ο Θεός αλλά μια από τις εκφάνσεις του. Αποτελεί λάθος, με λίγα λόγια η ταύτιση του Θεού με μια γενική και αόριστη Δύναμη, όπως πιστεύουν ορισμένοι. Ο Θεός δεν είναι ούτε η Βαρύτητα ούτε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία και οι πυρηνικές δυνάμεις.
Από τη μελέτη και το διαλογισμό πάνω στο Δέντρο της Ζωής, γίνεται κατανοητό ότι ο Θεός – πατέρας, αντανακλάται στον Υιό και, σε ό,τι αφορά στη χριστιανική παράδοση, διαμέσου του Αγίου Πνεύματος, στον ίδιο τον άνθρωπο, ο οποίος είναι η εκδήλωση του Πατέρα Θεού στο μορφικό επίπεδο. Επομένως, είναι διαμέσου καθρεφτών που μπορούμε να δούμε ένα μέρος της εκδήλωσης της Θεότητας. Τέτοιοι καθρέφτες είναι ο άνθρωπος και ολόκληρη η υλική φύση, ενώ για τους πιο προχωρημένους η εστίαση του ψυχικού τους καθρέφτη τους δείχνει αντανακλάσεις υψηλότερων επιπέδων και η προσέγγιση του Θείου γίνεται σε υψηλότερο και ουσιαστικότερο βαθμό.
4 σχόλια
Ετικέτες Καββαλιστικές σκέψεις, μεταφυσική φιλοσοφία στις 8:19 μμ
Δευτέρα, 2 Ιούνιος 2008
Ο Άγγελος του Κέτερ και του Μαλκούτ
Η Καμπάλλα, από τότε που την ξαναθυμήθηκα, αποτελεί για μένα καθημερινή ενασχόληση της σκέψης μου: μου είναι δύσκολο να περάσει έστω και μία ημέρα χωρίς να την μελετήσω ή να σκεφτώ για αυτήν. Είμαι απόλυτα βέβαιος πως οι συνδέσεις που επιχειρώ να κάνω δεν θα είναι πάντοτε σωστές αλλά αυτή τη φορά συγχωρώ τον εαυτό μου. Ο δρόμος της Αλήθειας είναι στρωμένος με λάθη αλλά η Καμπάλλα είναι ένα ζωντανό σύστημα που σίγουρα θα μου υποδείξει που έσφαλα. Σε τελική ανάλυση, ίσως και να είναι καλύτερο να κάνει λάθη κανείς από το να μην ασχολείται καθόλου και παθητικά εντελώς να διαβάζει όσα οι άλλοι προβληματίστηκαν για να βρουν. Αυτός δεν είναι ο δικός μου ο δρόμος και με χαρά θα δεχτώ να με διορθώσει οποιοσδήποτε κατέχει σημαντικότερες γνώσεις από τις δικές μου. Για αυτό το λόγο, ιδιαίτερα στη νέα κατηγορία «καββαλιστικές σκέψεις», θα ξεδιπλώνω τη συλλογιστική και τους προβληματισμούς μου επάνω στην Καμπάλλα. Κάποιοι μπορεί να είναι ασήμαντοι για εκείνους που ξέρουν, κάποιοι άλλοι ίσως να έχουν κάτι σημαντικό να πουν. Πετώντας το βελάκι στον στόχο δεν θα τον πετύχουμε πολλές φορές αλλά κάποιες άλλες ίσως και να φτάσουμε πολύ κοντά…
Εδώ και δύο ημέρες με προβληματίζει η ομοιότητα των ονομάτων των Αρχαγγέλων του Κέτερ και του Μαλκούτ. Σε αντίθεση με τους περισσότερους Αγγέλους, των οποίων τα ονόματα καταλήγουν σε -ελ ή -ηλ, οι δύο αυτοί Αρχάγγελοι έχουν την κατάληξη -ον. Μέτατρ- ον είναι η Αρχαγγελική συνείδηση του Κέτερ και Σανταλφ- όν είναι του Μαλκούτ. Η κατάληξη αυτή δεν είναι παράξενη ή σπάνια στην εβραϊκή γλώσσα, αφού υπάρχουν αρκετά ονόματα ή τοπωνύμια που την περιέχουν: Συμεών, Γεδεών, Ζαβουλών και αρκετά άλλα. Εάν επικεντρωθούμε όμως στον κάθε Αρχάγγελο και στη θέση του επάνω στο Δέντρο της Ζωής, ίσως και να αντιληφθούμε ότι η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία.
Καταρχήν βρίσκονται και οι δύο στη μεσαία στήλη ή στήλη ισορροπίας: Το Κέτερ είναι στην κορυφή και αντιπροσωπεύει την περισσότερο υπερβατική μορφή του Θείου που μπορεί να γίνει αντιληπτή και το Μαλκούτ αποτελεί τη βάση της στήλης ισορροπίας, το υλικό πεδίο και το ίδιο το Κέτερ σε χαμηλότερο επίπεδο. Πάνω από το Μαλκούτ βρίσκεται το Γεσούντ, το οποίο έχει αντιστοιχηθεί και με το Άγιο Πνεύμα, πιο ψηλά το Τίφαρετ, ο Θυσιασμένος Υιός του Θεού και πιο πάνω ακόμα, κρέμεται στην άβυσσο η αόρατη Σεφίρα Ντάατ, που αντιπροσωπεύει τη συνειδητότητα και τη Γνώση. Αυτά ως προς τα Σεφιρώθ. Ας δούμε μερικά πράγματα για τους δύο αυτούς ισχυρούς Αρχαγγέλους.

Μέτατρον και Σανταλφόν

Ο Μέτατρον είναι ένας αρκετά μυστηριώδης Αρχάγγελος που κάτω από την Εξουσία του Εχεγιέ, κυβερνά τα Χαϊόθ Χα Καντές, τα Άγια Ζώντα Δημιουργήματα που κανείς ζωντανός άνθρωπος δεν μπορεί να δει. Σύμφωνα με κάποιες εβραϊκές παραδόσεις, ο Προφήτης Ενώχ, γνωστός για το περίφημο εξωκανονικό βιβλίο του, μετέστη στους ουρανούς χωρίς να πεθάνει, αφού πρώτα είχε κατανοήσει όλα τα μυστήρια του Ουρανού και της Γης και «έγινε» ο Αρχάγγελος Μέτατρον, ένας από τους ψηλότερους Αγγέλους με 36 ζεύγη φτερών και χιλιάδες μάτια, μεσολαβητής μεταξύ των ανθρώπων και του Θεού.
Από την άλλη ο Σανταλφόν, σύμφωνα με τον Μακ Γκρέγκορ Μάδερς είναι ένα «θηλυκό» Χερούβ, επίσης από τους ψηλότερους Αγγέλους, υπεύθυνος για τη διαφοροποίηση του φύλου στα έμβρυα και αδερφός (ή αδερφή) του Μέτατρον. Επίσης (και αυτό είναι το εξαιρετικά ενδιαφέρον), υπάρχει η άποψη ότι είχε ενσαρκωθεί στην προσωπικότητα που είναι γνωστή ως Προφήτης Ηλίας, ο οποίος σας θυμίζω ότι επίσης ανελήφθη στους ουρανούς χωρίς να πεθάνει.
Θα έχετε παρατηρήσει ότι υπάρχουν αρκετές ομοιότητες ανάμεσα στους δύο αυτούς Αρχαγγέλους: θεωρούνται ως ιδιαίτερα ψηλοί, είναι αδέρφια, είχαν ενσαρκωθεί σε Προφήτες οι οποίοι ανελήφθησαν στους ουρανούς χωρίς να πεθάνουν και βρίσκονται στα «άκρα» της στήλης ισορροπίας. Μια σημαντική τους διαφορά είναι πως, σε μια τουλάχιστον άποψη, ο Σανταλφόν στην ουσία πρέπει να προσφωνείται με το θηλυκό γένος.

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Στην Καμπάλλα τίποτα δεν είναι τυχαίο ακόμα και αν δεν το κατανοούμε. Οι ομοιότητες αυτές προφανώς έχουν κάτι να μας πουν. Χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι οι σκέψεις που θα ξεδιπλώσουμε αποτελούν και την αλήθεια ή έστω μια σημαντική γνώση, θα τις παραθέσουμε ελπίζοντας και όχι για λόγους εγωισμού ή προβολής να είμαστε σωστοί στις σκέψεις μας.
Η ταύτιση των δύο Αρχαγγέλων με γνωστούς Προφήτες του ανθρώπινου γένους μπορεί να υποδηλώνει ότι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε. Μπορεί να ενωθεί με το Θείο, να απορροφηθεί από τον Εχεγιέ και να ξαναγίνει Άγγελος, όπως αναφέρουν αρκετές παραδόσεις. Η πνευματική εμπειρία που αποδίδεται στο Μαλκούτ είναι το όραμα του Άγιου Φύλακα Αγγέλου, που στην ουσία είναι ο Ανώτερος Εαυτός και αυτό μας μοιάζει ως ένα αρκετά επιβεβαιωτικό στοιχείο στη σκέψη που αναφέραμε παραπάνω.
Μέσα από τη γνωριμία μας με τον Υιό του Τίφαρετ, διαμέσου της Ντάατ (συνειδητότητας) μπορούμε να φτάσουμε στο Κέτερ: Ο Σανταλφόν μπορεί να γίνει Μέτατρον, ο Ηλίας Ενώχ και το υλικό πεδίο μπορεί να εξυψωθεί στο Θείο, του οποίου αποτελεί ουσιαστικά την εκδήλωση στο μορφικό πεδίο. Η παράδοση της Εκκλησίας ότι οι δύο Προφήτες «θα επιστρέψουν» προφανώς δεν αναφέρεται στην κυριολεξία της έκφρασης αλλά εννοεί ότι η διαδικασία της Θέωσης που αναφέρθηκε παραπάνω δεν είναι μια απλή θεωρία αλλά μια «πρακτική» που συμβαίνει και θα συμβαίνει, μια δυναμική διαδικασία στην οποία «μετέχουν» ο Πατέρας (Κέτερ), ο Υιός (Τίφαρετ) και το Άγιο Πνεύμα (Γεσούντ), διαμέσου της συνειδητότητας (Ντάατ)…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: