Thalassinakis’s Blog

Θρυλικά Βιβλία (μέρος τρίτο) Αποκάλυψη του Ιωάννη

Θρυλικά Βιβλία (μέρος τρίτο)
Αποκάλυψη του Ιωάννη

«Ωδε η Σοφια εστιν. Ο εχων νουν ψηφισατω τον αριθμον του Θηριου, αριθμος γαρ ανθρωπου εστι. Και ο αριθμος αυτου χξς’ »
Εάν κανείς χαρακτήριζε το συγκεκριμένο βιβλίο ως το πιο παράξενο βιβλίο όλων των εποχών, δεν θα είχε και άδικο. Είναι τόσα τα μυστήρια και τόσες οι ζοφερές εικόνες του βιβλίου αυτού, που πλέον έχει επικρατήσει να αποκαλούμε «Αποκάλυψη» οποιαδήποτε καταστροφή παίρνει μεγάλες διαστάσεις.
Κατά τα άλλα, εκτός από τις πλανητικής κλίμακας συμφορές, το βιβλίο έχει δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες συμβολισμούς που είναι δύσκολο να ερμηνευθούν – αποκαλυφθούν με σαφήνεια και αποτελούν πρόκληση για τους αναζητητές και το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν πολλές απόψεις ερμηνείας.
Ίσως το πιο παράξενο σημείο του βιβλίου να αποτελεί η εμφάνιση στη γη του Αντίχριστου, ενός ανθρώπου ο οποίος θα είναι ό,τι ήταν και ο Ιησούς αλλά στην αντίθετη όψη και του οποίου η αποστολή θα είναι η διαστροφή του μηνύματος του Χριστού. Ο Ιωάννης, στο περίφημο χωρίο που αναφέραμε παραπάνω, λέει ότι κανείς μπορεί να βρει το όνομά του, διότι το άθροισμα των γραμμάτων που το αποτελούν, δίνει τον αριθμό χξς’, ο οποίος αποδίδεται ως 666. Έκτοτε πολλοί αναζητητές έχουν προσανατολιστεί στο ποιός μπορεί να είναι ο Αντίχριστος. Άλλοι λένε πως έχει ήδη γεννηθεί στο Λονδίνο, άλλοι ότι θα είναι ένας παγκοσμίου φήμης πολιτικός ή επιχειρηματίας, άλλοι βλέπουν τον αντίχριστο και το χάραγμά του πίσω από τα barcode ή τα γεγονότα της Αποκάλυψης πίσω από τις φυσικές καταστροφές. Ποια είναι η αλήθεια; Κανείς δεν ξέρει και αυτό είναι που κάνει το βιβλίο τόσο απόκοσμα γοητευτικό. Διότι, παρά τα τρομερά γεγονότα που θα προηγηθούν, στο τέλος ο αντίχριστος θα συντριβεί και, σε άγνωστο χρόνο, θα συμβεί η Δευτέρα Παρουσία, όπου θα κριθούν οι ζωντανοί και οι νεκροί.
Πως να ερμηνεύσει κανείς ένα τέτοιο βιβλίο, όταν η κυριολεκτική ερμηνεία του προκαλεί τόσα πολλά προβλήματα; Τι είδους γνώσεις μπορεί να επιστρατεύσει και πόσο σίγουρος μπορεί να είναι για την ερμηνεία; Είναι αρκετό το ατομικό και πλανητικό μας επίπεδο ώστε να κατανοήσει τα κρυμμένα νοήματα της Αποκάλυψης;

Το βιβλίο της Urantia

Να ένα βιβλίο που εμένα προσωπικά με έχει γοητεύσει με το λόγο και το περιεχόμενό του. Το βιβλίο αυτό δόθηκε κάπου στη δεκαετία του 1910 σε έναν άνθρωπο που κοιμόταν, η ταυτότητα του οποίου παραμένει άγνωστη. Συγγραφείς του βιβλίου αυτού υποτίθεται πως είναι πνευματικές οντότητες, που έδωσαν συνολικά 196 έγγραφα μέσα από 2.097 σελίδες στο κοιμώμενο υποκείμενο, ενώ ακολούθησε η πολυετής συλλογή και μελέτη των κειμένων αυτών από μια ομάδα ανθρώπων που τελικά αποφάσισαν να το εκδώσουν το 1955.
Το μυστηριώδες αυτό βιβλίο αποτελεί στο μεγαλύτερο μέρος του μια Κοσμολογία, αρκετά διαφορετική από εκείνες που έχουμε συνηθίσει, που θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι αποτελεί το πάντρεμα αρκετών εσωτερικών γνώσεων με το κίνημα του New Age, που βέβαια εμφανίστηκε πολύ αργότερα. Ανάμεσα σε άλλα, παραδέχεται την ύπαρξη ενός ρυθμιστή Θεού, την ύπαρξη αρκετών παράλληλων συμπάντων, την κατοίκηση του διαστρικού χώρου από πολλές εξωγήινες φυλές, ταυτίζει την αποστασία του Εωσφόρου με την επανάσταση ενός άρχοντα γειτονικού αστρικού συστήματος και άλλα πολλά.
Εκτός αυτών, μιλάει για την εξέλιξη των όντων στον πλανήτη Urantia (Γη), αναφέρεται στην εμφάνιση του ανθρώπου και στους πολιτισμούς που δημιούργησε και καταλήγει στο τελευταίο μέρος του στη διήγηση της καθόδου του Ιησού στη Γη, για τον οποίο λέει πως το ουράνιο όνομά του είναι Μιχαήλ. Περιγράφει με πολύ λογοτεχνικό τρόπο τα γεγονότα που προϋπήρξαν της ενσάρκωσης του Μιχαήλ – Ιησού, αναφέρεται στους Πατριάρχες και αποσαφηνίζει πολλά σημεία της ζωής του που παραμένουν κρυφά στα Ευαγγέλια.
Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο της Urantia, έρχεται σε επαφή ουσιαστικά με μια διήγηση περί Γης και περί της θέσης και του ρόλου της στη Δημιουργία. Το βιβλίο δεν περιλαμβάνει επιστημονικές ακρότητες αλλά έχει αρκετά σημεία που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως αιρετικά από αρκετούς, συμπεριλαμβανομένων και των ταγών της θρησκείας. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι αξίζει τον κόπο να μελετηθεί…

Τίμαιος – Το Κοσμικό Δόγμα

Ίσως ξενίσει αρκετούς το γεγονός ότι επέλεξα να εξετάσουμε αυτά τα δύο βιβλία μαζί, η αλήθεια είναι όμως πως θεωρώ ότι το δεύτερο χρωστάει πολλά στο πρώτο. Ο Πλατωνικός Τίμαιος είναι γνωστότερος στον πολύ κόσμο διότι εκεί αναφέρεται η περίφημη ιστορία της Ατλαντίδας, για την οποία έχουν γραφτεί χιλιάδες βιβλία και άρθρα, ενώ κάποτε είχε ψηφιστεί ως πιο ενδιαφέρον θέμα παγκοσμίως, πολύ πριν την ίδια τη Δευτέρα Παρουσία! Μετά την αναφορά στο καταποντισμένο αυτό νησί, όμως, ο Τίμαιος συνεχίζει με μια μεγαλειώδη περιγραφή της Δημιουργίας και του ανθρώπου.
Το Κοσμικό Δόγμα, αποτελεί ένα έργο που δόθηκε στη μεγάλη αποκρυφίστρια Dion Fortune από τα εσωτερικά πεδία στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και πραγματεύεται το ίδιο ακριβώς πράγμα: τη Δημιουργία από εσωτερικής πλευράς. Μελετώντας τα δύο αυτά δυσνόητα βιβλία, κατανοεί κανείς τις ομοιότητές τους και θα μπορούσε να ισχυριστεί πως η Fortune είχε υπόψη της τον Τίμαιο. Χωρίς κάτι τέτοιο να μπορεί να αποκλειστεί, η πραγματικότητα είναι πως η εσωτερική γνώση είναι μία και σαν αόρατο ρεύμα διατρέχει όλους εκείνους που είναι πρόθυμοι και αγνοί να συνδεθούν μαζί της.
Τα δύο βιβλία αυτά μιλούν για τις μεγαλειώδεις στιγμές που το Ανεκδήλωτο άρχισε να εκδηλώνεται, ξεκινώντας από το άμορφο στο μορφικό, από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο, από το πρωτόγονο στο απλό και μέσα από αυτές τις διαδικασίες απαντούνται και άλλα ερωτήματα σχετικά με τη φύση του Κακού, με τη δύναμη της Εξέλιξης, με τη φύση του Θεού και του ανθρώπου και με ένα σωρό άλλα θέματα. Η μελέτη των δύο αυτών βιβλίων θεωρώ ότι δεν είναι ακίνδυνη, καθώς κινητοποιεί το Νου του ανθρώπου και όποιος έχει λόγο να φοβάται την πρώτη αυτή αφύπνιση, καλά κάνει και φοβάται.
0 σχόλια
Ετικέτες βιβλιοπαρουσιάσεις, Παράξενες ιστορίες, παράξενος πλανήτης στις 8:12 μμ
Παρασκευή, 1 Αύγουστος 2008
Θρυλικά Βιβλία (μέρος δεύτερο)
Όπως υπάρχουν παράξενοι άνθρωποι, έτσι υπάρχουν και παράξενα βιβλία που έχουν να μας διηγηθούν περίεργες ιστορίες, που πολλές φορές έρχονται σε αντίθεση ή ακόμη και σε σύγκρουση με εκείνα που θεωρούσαμε πως ξέρουμε για τον κόσμο. Τα βιβλία, από την άλλη, δεν είναι νεκρές σελίδες αλλά ζωντανοί οργανισμοί που μπορεί να έχουν πολλαπλές επιδράσεις σε εκείνον που θα τα μελετήσει. Διότι γράφτηκαν από έναν νου δημιουργικό, μέσα από νοητικές και όχι μόνο διαδικασίες. Όπως ο σπόρος, αν πέσει σε γόνιμο έδαφος θα βλαστήσει, έτσι εκδηλώνουν τη δράση τους αυτοί οι οργανισμοί. Ας περάσουμε όμως να εξετάσουμε μερικά από τα βιβλία αυτά. Λέμε «μερικά» και όχι «όλα», γιατί καταλαβαίνετε πως κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο.

Παλαιά Διαθήκη – Γένεση
Να ένα βιβλίο (ή μια σειρά βιβλίων) που έχουν τόσο πολύ παρεξηγηθεί, ως συνήθως από εκείνους που διακρίνονται για την ημιμάθεια και τη μισαλλοδοξία τους. Το «έγκλημα» της Παλαιάς Διαθήκης και της Γένεσης, είναι ότι αποτελούν κληρονομιά του εβραϊκού έθνους και η ατυχία τους ήταν ότι κατά καιρούς έχουν πέσει στα χέρια ανθρώπων που στερούνταν της παραμικρής λογικής. Κι ενώ ο χαρακτήρας των βιβλίων αυτών ήταν κατεξοχήν μυστικιστικός, στα χέρια φονταμενταλιστών της θρησκείας έγιναν όπλα που στήριξαν φυλετικές και κάθε άλλου είδους διακρίσεις. Οι δικοί μου αναγνώστες, όμως, θέλω να ελπίζω ότι στέκονται πέρα από όλα αυτά και για αυτό το «παραπέρα» της Γένεσης θα μιλήσουμε εδώ.
Ένα από τα συνηθισμένα λάθη που κάνουν μερικοί, είναι να ερμηνεύουν το βιβλίο αυτό κατά γράμμα, θεωρώντας το μάλλον ως ένα λανθασμένο σύγγραμμα Βιολογίας και Κοσμολογίας, παρά ως ένα πνευματικό κείμενο. Έτσι, δεν μπορούν να κατανοήσουν τη δημιουργία του Φωτός πριν τη δημιουργία των Φωστήρων του Ουρανού, όπως και δεν μπορούν να καταλάβουν για ποιό λόγο δεν γίνεται αναφορά σε δεινοσαύρους. Το τελευταίο, κατά την γνώμη μου, αποτελεί ένα από τα βλακωδέστερα επιχειρήματα, διότι σε έναν σημερινό κατάλογο, όπου απαριθμούνται μερικά εκατομμύρια ειδών στον πλανήτη, τότε σαφώς η παράλειψη της Γένεσης θα ήταν πολύ μεγαλύτερη από τη μη αναφορά στους δεινόσαυρους.
Όμως όχι, η Γένεση είναι κάτι άλλο. Είναι η Εσωτερική Δημιουργία που ενδιαφέρεται για τον Δημιουργικό Λόγο και όχι για τους επιστημονικούς νόμους με τους οποίους αυτή συντελέστηκε. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα από μόνο του και δεν θα το θίξουμε αλλά θα προσθέσουμε μερικές ακόμη δυσκολίες της Γένεσης. Καταρχήν, μας διαφεύγει το εάν έχουμε την πιστή της μετάφραση, δεδομένου των πολλών ερμηνειών που έχει μια λέξη στα εβραϊκά. Έπειτα, γνωρίζουμε ότι οι αρχαίοι εβραίοι συγγραφείς, χρησιμοποιούσαν κώδικες όταν έγραφαν, όπως η Γκεμάτρια, η Νοτάρικον και η Τεμουρά, που ήταν και οι τρεις μαζί κάτι πολύ παραπάνω από απλούς κώδικες. Το αποτέλεσμα της χρήσης αυτών των μεθόδων, είναι πίσω από μια ιστορία της Γένεσης, να κρύβονται τελείως διαφορετικά νοήματα. Διότι η Γένεση έχει γραφτεί με τις αρχές της Καμπάλλα και είναι γεμάτη από δύσκολους συμβολισμούς, για πολλούς από τους οποίους δεν διαθέτουμε το κλειδί της ερμηνείας.
Επομένως, η Γένεση μας λέει μυστηριώδη πράγματα, που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μελετητών σε όλες τις περιοχές. Μας μιλάει για το μυστηριώδες προπατορικό αμάρτημα, τον αινιγματικό ρόλο του Όφη, υπονοεί την πτώση των Αγγέλων μόλις είδαν τις θυγατέρες των ανθρώπων, μιλάει για φυλές γιγάντων, για τον μυστηριώδη Αρχιερέα Μελχισεδέκ, για θαυματουργικές εμφανίσεις του Θεού και των Αγγέλων. Πράγματι, είναι πολλά τα «θαυμαστά» και τα περίεργα που θα βρει κανείς στο βιβλίο αυτό, είτε το δει ως ένα διασκεδαστικό μυθολογικό κείμενο είτε πολύ περισσότερο έτσι και αποφασίσει να μελετήσει, όσο γίνεται, το μυστικιστικό του μέρος. Εκεί θα βρει πολλά, ακόμη θαυμαστότερα από τον πρώτο αναγνώστη, εκείνον που θα μείνει μόνο στην κυριολεξία του κειμένου. Σε κάποιο επόμενο άρθρο, ίσως επιχειρήσουμε να ρίξουμε φως σε μερικά μόνο από τα χιλιάδες σημαντικά της σημεία.

Βιβλίο του Ενώχ

Εξωκανονικό αλλά όχι αιρετικό θεωρείται το βιβλίο του Ενώχ, με λίγα λόγια δεν διδάσκεται και δεν θα ακούσετε να διαβάζουν αποσπάσματά του στις Θείες Λειτουργίες. Η κυριότερη αιτία είναι πως αποκαλύπτει ότι η αιτία της περίφημης Πτώσης των Αγγέλων ήταν η λαγνεία που επέδειξαν για τις θυγατέρες των ανθρώπων. Μια ομάδα από αυτούς, περίπου 50 στον αριθμό, με αρχηγό τον Σεμιαζάς, κατέβηκαν στη γη, τεκνοποίησαν με τις κόρες των ανθρώπων και τις δίδαξαν τέχνες που ήταν απαγορευμένες. Σαν να μην έφτανε αυτό, τα παιδιά τους ήταν γίγαντες που καταδυνάστευαν τους ανθρώπους, μέχρι που ο Θεός αποφάσισε να παρέμβει και να ρίξει τους εκπεσόντες στα τάρταρα, εξαφανίζοντας τη φυλή των γιγάντων και φέρνοντας τον Κατακλυσμό ως τιμωρία στους ανθρώπους.
Μπορεί το βιβλίο να δίνει μια σχετικά λογική αιτία για την Πτώση, όμως δημιουργεί και ένα σωρό άλλα προβλήματα. Πως είναι δυνατόν ένα πνεύμα, όπως ο Άγγελος, στον οποίο απουσιάζουν οι κατώτερες όψεις, να μπορεί να τεκνοποιήσει; Για ποιό λόγο ο Θεός αποφάσισε να επιτρέψει στα κακοποιά πνεύματα των γιγάντων να εξακολουθήσουν να είναι δέσμια στη Γη και να βασανίζουν τους ανθρώπους; Πως άραγε ο Νώε θεωρήθηκε παιδί Αγγέλου και είχε τη δυνατότητα της ομιλίας σε ηλικία που αυτή κανονικά απουσιάζει;
Και πάλι θα χρειαστεί να θυμήσουμε τη συμβολικότητα των ιστοριών αυτών, χωρίς αυτό να σημαίνει πως το αινιγματικό αυτό βιβλίο, στο οποίο περιγράφονται πολλές γνώσεις της τότε εποχής, καθώς και περιγραφές των Κολάσεων και των Παραδείσων, θα στερηθεί του μυστηρίου του.

Νεκρονομικόν

Ενώ τα δύο προηγούμενα βιβλία υπάρχουν και μπορείτε να τα αγοράσετε, δεν συμβαίνει το ίδιο με το Νεκρονομικόν, που θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως το πιο μυστηριώδες βιβλίο όλων των εποχών, για τον απλούστερο λόγο ότι κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά εάν υπάρχει ή αν δεν υπάρχει. Φυσικά, η σύγχρονη έρευνα μας λέει ότι το βιβλίο αυτό είναι απλά προϊόν της γόνιμης φαντασίας του Lovecraft, όμως υπάρχουν ακόμη πολλοί που πιστεύουν ότι το βιβλίο αυτό είναι υπαρκτό είτε στο υλικό πεδίο είτε στο Αστρικό.
Καταρχήν, τι σημαίνει Νεκρονομικόν; Υπάρχουν πολλές απόψεις αλλά τις περισσότερες τις θεωρώ τραβηγμένες. Πιθανώς να σημαίνει «Βιβλίο των Νεκρών Ονομάτων» ή «Βιβλίο του Νόμου των Νεκρών». Τι περιέχει; Σύμφωνα με το μύθο, ονόματα, σφραγίδες, επικλήσεις και τελετουργικά που αφορούν στην επίκληση των Μεγάλων Παλαιών. Σύμφωνα με τον Lovecraft, γράφτηκε από τον Αμπντούλ Αλ Χαζρέντ, έναν άραβα ποιητή που δεν φημιζόταν για την πνευματική του ισορροπία, μιας και είχε επισκεφτεί τη μαγική πόλη Ιρέμ των Κιόνων, την οποία είχαν φτιάξει τα Τζίνι σε προανθρώπινες εποχές και είχε ακούσει το ουρλιαχτό τους. Υποτίθεται ότι τον καταβρόχθισε ζωντανό, παρουσία μαρτύρων, ένα αόρατο τέρας και αυτό ήταν ένα ταιριαστό τέλος στη μυθική ζωή του.
Το βιβλίο αυτό, στα έργα του Lovecraft υπάρχει σε περιορισμένα αντίτυπα, φυλασσόμενα σε ιδιαίτερους χώρους και ελάχιστα αποσπάσματά του είναι γνωστά, καθώς υποτίθεται πως διηγείται την άγνωστη ιστορία του πλανήτη μας. Διασημότερη από όλα παραμένει η μυστηριώδης εισαγωγή του που αναφέρεται στον Κθούλου: «Δεν είναι νεκρό εκείνο που αιώνια κοιμάται και στο διάβα παράξενων αιώνων, ακόμη και ο θάνατος μπορεί να πεθάνει».
Για μερικούς οπαδούς της σύγχρονης μαγείας (ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν οι ίδιοι), το Νεκρονομικόν είναι ένα εγχειρίδιο μιας ισχυρής μαγείας που δόθηκε από τον Lovecraft, ο οποίος κατά γενική ομολογία είχε μεγάλη σχέση με τον Αποκρυφισμό. Κυκλοφορούν κάποιες εκδόσεις του Νεκρονομικόν αλλά, φυσικά, δεν πρόκειται για το αυθεντικό, μιας και εκείνο το έχουν υποτίθεται λίγοι, οι οποίοι και πειραματίζονται με την ισχυρή του μαύρη μαγεία (…) Όποια και αν είναι η αλήθεια, ο συγγραφέας έχει φροντίσει να μας πληροφορήσει ότι ακόμη κι εκείνος που από περιέργεια θα διαβάσει αράδες από το αποτρόπαιο αυτό σύγγραμμα, θα ζήσει για λίγο μέσα στην παράνοια, μέχρι να του τελειώσει η ζωή, συνήθως μέσα στον τρόμο και τον αποτροπιασμό…
(συνεχίζεται)
0 σχόλια
Ετικέτες βιβλιοπαρουσιάσεις, Παράξενες ιστορίες, παράξενος πλανήτης στις 4:40 μμ
Δευτέρα, 28 Ιούλιος 2008
Θρυλικά Βιβλία (μέρος πρώτο)
Καμιά φορά, καθώς σκεφτόμαστε το Παράδοξο, φέρνουμε στο νου μας μέρη απομακρυσμένα, μυστικά, μαγικά, που βρίσκονται σε κρυφές γωνιές του χάρτη και ελάχιστοι τα ξέρουν. Τότε ξυπνάει μες στις καρδιές μας ο πόθος της εξερεύνησης, θέλουμε να βρεθούμε στους τόπους εκείνους που μας ασκούν γοητεία και να ξεκλειδώσουμε τα μυστικά τους. Στην πραγματικότητα, τέτοιοι τόποι και τέτοιες παράδοξες πραγματικότητες υπάρχουν μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, τοποθετημένες στα ράφια της βιβλιοθήκης μας. Ναι, είναι για τα βιβλία που μιλάμε, για εκείνα τα «αντικείμενα» που στην πραγματικότητα κλείνουν μέσα τους ένα ολόκληρο Αστρικό Πεδίο. Γιατί το κάθε βιβλίο αποτελεί από μόνο του έναν ολοκληρωμένο κόσμο, με όλες τις ιδιότητες εκείνου στον οποίο ζούμε και, πολλές φορές, με ακόμη περισσότερες, εντελώς διαφορετικές.
Έχει λεχθεί ότι τα βιβλία είναι ή μπορεί να γίνουν επικίνδυνα και μια ιστορική ανασκόπηση μπορεί να επιβεβαιώσει την αλήθεια της άποψης. Κάποτε καίγονταν τα βιβλία, ακριβώς γιατί θεωρούνταν επικίνδυνα για την κοινωνία και την εξουσία. Έχουν μεγαλύτερες δυνάμεις τα βιβλία από όσο φαντάζεται ο μέσος άνθρωπος αλλά, τις περισσότερες φορές, δεν ξέρει πως να τις χρησιμοποιήσει και αυτό ίσως να αποτελεί μια ασφαλιστική δικλείδα. Ακόμα όμως και αν δεν ξέρει πως να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις εκείνες, ο οποιοσδήποτε μπορεί να ταξιδέψει με ένα βιβλίο, ακόμα και αν το ταξίδι του, σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να του κρύβει ευχάριστες ή δυσάρεστες εκπλήξεις. Είναι η γοητεία όμως του άγνωστου που μας τραβάει όλους στις ομιχλώδεις ακρογυαλιές του και, ανοίγοντας την πρώτη κιόλας σελίδα ενός βιβλίου, το ταξίδι έχει ήδη ξεκινήσει και κανείς δεν ξέρει σε ποιά όχθη θα τον βγάλει.
Σε αυτή τη σειρά άρθρων θα ασχοληθούμε με μυστηριώδη, θρυλικά βιβλία, υπαρκτά και φανταστικά. Θα προσπαθήσουμε, όσο γίνεται και όσο επιτρέπεται να καταδυθούμε στα βάθη τους, να αποκαλύψουμε μέρος των μυστικών τους και να προσθέσουμε μερικά ακόμη ερωτήματα στα δεκάδες, αν όχι χιλιάδες που συνοδεύουν μερικά από αυτά. Όπως και να έχει το πράγμα, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το ταξίδι σας ευχάριστο και άνετο, χωρίς μάλιστα να έχετε καν απομακρυνθεί από την καρέκλα σας. Το πολύ πολύ να πάτε μέχρι τη βιβλιοθήκη σας γιατί κάποια από τα μυστηριώδη αυτά βιβλία τα έχετε, τα έχουμε όλοι…
(συνεχίζεται)
0 σχόλια
Ετικέτες βιβλιοπαρουσιάσεις, Παράξενες ιστορίες, παράξενος πλανήτης στις 12:28 πμ
Παρασκευή, 7 Μάρτιος 2008
Μυθικά Πλάσματα (μέρος 2ο)
Μονόκερος. Λευκό άλογο με ένα και μοναδικό κέρας στο μέτωπό του. Άγριο από τη φύση του αλλά όχι επιθετικό, μπορεί να δαμαστεί μόνο από μια παρθένο. Το κέρας του υποτίθεται πως αποτελεί αντίδοτο για δηλητήρια. Ο μονόκερος συναντάται επίσης σε θρησκευτικό συμβολισμό, τόσο παγανιστικό όσο και χριστιανικό και για μερικούς συμβολίζει την εξημέρωση της άγριας αλλά όχι απαραίτητα κακής φύσης και των ενστίκτων. Αποτελεί, πάντως, ένα από τα πλέον προσφιλή μυθικά πλάσματα.

Λεβιάθαν. Θαλάσσιο τέρας που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και πιο συγκεκριμένα στα βιβλία του Ιώβ, των Ψαλμών και του προφήτη Ησαϊα. Ο τελευταίος αναφέρει ότι ο Κύριος θα σκοτώσει το Λεβιάθαν, ενώ στην απόκρυφη παράδοση θεωρείται πως το τέρας αυτό δημιουργήθηκε την Πέμπτη Ημέρα και θα σκοτωθεί από το Θεό, ώστε από το κρέας του να τραφούν οι Δίκαιοι άνθρωποι των τελευταίων ημερών. Στο χριστιανισμό, το τέρας αυτό ταυτίστηκε με το Διάβολο.

Μπεεμόθ. Άλλο ένα τέρας που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και πιο συγκεκριμένα στο βιβλίο του Ιώβ. Υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε μαζί με τον άνθρωπο, είναι φυτοφάγο και ζει σε βάλτους. Όπως ο Λεβιάθαν είναι το μεγαλύτερο ζώο της θάλασσας, έτσι και ο Μπεεμόθ είναι το μεγαλύτερο ζώο της ξηράς, με δυνατό μυοσκελετικό σύστημα. Πολλοί υποστηρίζουν ότι στην πραγματικότητα είναι ο ελέφαντας ή ο ιπποπόταμος.

Γκόλεμ. Πλάσμα που υποτίθεται ότι μπορεί να δημιουργηθεί από ανόργανη, μη ζωντανή ύλη, όπως είναι ο πηλός. Σύμφωνα με την παράδοση, οι πολύ άγιοι και αγνοί Ραββίνοι μπορούν να δημιουργήσουν ένα Γκόλεμ με μια μυστική τελετουργία.

Καλικάντζαροι. Πλάσματα με μια ποικιλία μορφών που συναντούνται στην ελληνική και κυπριακή παράδοση. Κατοικούν στο εσωτερικό της γης και έρχονται στην επιφάνεια μεταξύ 25 Δεκεμβρίου και 6 Ιανουαρίου, οπότε εκδιώχνονται με τον Αγιασμό των Θεοφανείων. Αναφέρονται σε ολόκληρη την ελληνική ύπαιθρο με μια μεγάλη ποικιλία ονομάτων και μορφών. Σε γενικές γραμμές πάντως πρόκειται για δύσμορφα όντα, με πόδια γίδας, υπεύθυνα για σκανδαλιές και αταξίες και στο εσωτερικό της γης συνεχώς πριονίζουν το Δέντρο της Ζωής. Όταν ανεβαίνουν στην επιφάνεια, κατά τις νυχτερινές ώρες, προκαλούν αναστάτωση στα νοικοκυριά και όταν επιστρέφουν στην υποχθόνια κατοικία τους, διαπιστώνουν ότι το Δέντρο έχει θρέψει και πάλι, οπότε συνεχίζουν το πριόνισμα επί έναν ολόκληρο χρόνο. Η παράδοση επίσης αναφέρει ότι οποιοδήποτε μωρό γεννηθεί την περίοδο που βγαίνουν τα όντα αυτά ή όποιος πεθάνει ή αυτοκτονήσει το ίδιο διάστημα ή εάν ο Ιερέας ξεχάσει να αναφέρει κάποιες από τις ευχές κατά το Μυστήριο της Βάπτισης, τότε υπάρχει κίνδυνος όταν μεγαλώσει να γίνει καλικάντζαρος. Για αυτό το λόγο σε αρκετές περιοχές της χώρας μας, ανάμεσά τους και στην Αργολίδα για την οποία έχω και καλύτερη γνώση, συνήθιζαν να δένουν τα μωρά με σκελίδες σκόρδου ή και να τρυπάνε ελαφρά τα δάχτυλά τους, ώστε να ματώσουν λίγο. Επίσης, αποτρεπτικά μέσα αποτελούσαν το σημείο του Σταυρού, ο Αγιασμός όλων των χώρων, το μαυρομάνικο μαχαίρι, το κάψιμο ελαστικών, διάφορα φυλακτά κ.α

Σαυροειδή – ερπετοειδή. Αποτελεί παγκόσμια παράδοση ανθρώπων είτε διφυών, όπως ο μυθικός Γενάρχης των Αθηναίων Κέκροπας είτε κλασικών ερπετοειδών. Όσο και αν ακούγεται παράδοξο, υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες ανθρώπων για επαφές με τέτοια πλάσματα, ακόμη και στη σύγχρονη εποχή αλλά και ερευνητές που υποστηρίζουν την ύπαρξή τους. Από όσα έχω υπόψη μου, δύο είναι οι επικρατούσες θεωρίες: ότι τα πλάσματα αυτά αποτελούν κρίκους της ανθρώπινης εξέλιξης, αν και κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει αποδειχθεί αλλά ούτε και ευσταθεί σύμφωνα με τις γνώσεις μου και η άλλη ότι τα όντα αυτά δεν είναι παρά εξωγήινα, τα οποία χρησιμοποιούν το ανθρώπινο σώμα όπως το φίδι το πουκάμισό του. Δανείζονται δηλαδή ένα ανθρώπινο σώμα για να κρύψουν την πραγματική τους εμφάνιση. Φωτογραφίες και βίντεο από αυτά τα πλάσματα μπορεί κανείς να βρει στο διαδίκτυο σε αφθονία, καθώς και μέσα από τα έργα του γνωστού συνομωσιολόγου David Icke.

Yeti. Ο περίφημος χιονάνθρωπος των Ιμαλαϊων, με θεάσεις στο Θιβέτ και στο Νεπάλ, ενώ ένα υποτιθέμενο κρανίο του τουλάχιστον φυλάσσεται σε μοναστήρι. Δεκάδες αποστολές και τηλεοπτικές εκπομπές έχουν ασχοληθεί με τον χιονάνθρωπο, ενώ υπάρχουν μαρτυρίες και αμφισβητούμενες φωτογραφίες του, καθώς και αποτυπώματα στο χιόνι και ίχνη της παρουσίας αυτού του ανθρωποειδούς που αρέσκεται στο να κατοικεί σε εξαιρετικά ψηλά σημεία και να αντιστέκεται στην οποιαδήποτε ταυτοποίηση.

Bigfoot. Τεράστιος γορίλας, ύψους από 2 έως 3 μέτρα, καλυμμένος με πυκνό μαύρο ή κόκκινο τρίχωμα, που υποτίθεται ότι ζει σε απομονωμένα και πυκνά, δύσβατα δάση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Και σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν πολλές μαρτυρίες μέχρι και αυτή τη στιγμή που σας γράφω, καθώς και λοιπά στοιχεία (ίχνη, φωτογραφίες κλπ), τα οποία όμως αμφισβητούνται. Παραδόσεις για τον Μεγαλοπόδαρο υπάρχουν από την εποχή των Ινδιάνων τουλάχιστον.

Τα δύο μέρη αυτού του άρθρου δεν ήταν παρά μια πολύ μικρή αναφορά στο ζήτημα των παράξενων πλασμάτων που συναντάμε σε ολόκληρο πλανήτη. Η αναφορά όλων των καταγεγραμμένων περιπτώσεων θα απασχολούσε ένα ολόκληρο ογκώδες σύγγραμμα, καθώς εδώ περιορίστηκα στο να σας αναφέρω μόνο τα γνωστότερα παράξεν απλάσματα.
Σε μελλοντικό χρόνο θα υπάρξει άρθρο το οποίο θα εστιάζεται στα πλάσματα του ελληνικού χώρου, από την εποχή της μυθολογίας έως και σήμερα.

0 σχόλια
Ετικέτες Η παραξενη Ελλαδα, παράξενος πλανήτης στις 7:48 μμ
Πέμπτη, 6 Μάρτιος 2008
Μυθικά πλάσματα
Οι μυθολογίες και παραδόσεις των λαών είναι γεμάτες από αναφορές σε παράξενα πλάσματα, τα οποία είναι αρκετά έως πολύ διαφορετικά από τα πλάσματα που περιγράφονται στη Ζωολογία και τη Βιολογία που γνωρίζουμε.
Υπάρχουν διάφορες απόψεις που προσπαθούν να εξηγήσουν τις αναφορές αυτές. Η πλέον διαδεδομένη είναι εκείνη που θέλει τους αρχαίους λαούς να στερούνται των γνώσεων που έχουμε εμείς σήμερα, με αποτέλεσμα να γίνονται υπερβολικοί στις περιγραφές άγνωστων σε εκείνους πλασμάτων. Μια άλλη θεωρία ισχυρίζεται ότι τα μυθικά αυτά πλάσματα ήταν παρακλάδια της Εξέλιξης που πλέον έχουν εξαφανιστεί και έχουν περάσει στη σφαίρα του μύθου. Μια τρίτη άποψη θέλει τα πλάσματα αυτά να είναι προβολές υποσυνείδητων φόβων των λαών και προσπάθεια να δώσουν μορφή, σχήμα και υπόσταση στους φόβους τους, προσωποποιώντας φυσικές δυνάμεις που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν αλλιώς. Μια τελευταία άποψη αναφέρει ότι τα πλάσματα εκείνα είναι υβριδικά, που προέκυψαν από γενετικά πειράματα στο παρελθόν, στα οποία ενεπλέκη η αρχαία υπερεπιστήμη και εξωγήινοι επισκέπτες του πλανήτη. Αυτή η τελευταία άποψη είναι και η λιγότερο δυνατό να ερευνηθεί, δεδομένου ότι τα πλάσματα αυτά δεν κυκλοφορούν ευρέως και δεν έχει καταστεί δυνατό να δοθεί οποιαδήποτε απόδειξη της ύπαρξής τους. Συνήθως γίνονται αντιληπτά από μάρτυρες που, για διάφορους λόγους δεν κατέστη δυνατό να προσκομίσουν σοβαρά στοιχεία που να πιστοποιούν την αλήθεια, ενώ ερευνητικές αποστολές που οργανώθηκαν για τον εντοπισμό τέτοιων πλασμάτων κατέληξαν σε αδιέξοδο, τουλάχιστον επίσημα.
Στο σημερινό άρθρο θα παρουσιάσουμε μερικά από τα πλάσματα αυτά και τις ιστορίες που τα συνοδεύουν. Χρήσιμη πηγή, πάνω στην οποία στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό το παρόν άρθρο είναι η διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια «Βικιπαίδεια» αλλά και οι προσωπική μου γνώση πάνω σε αυτά τα θέματα.
Επίσης, θα ήθελα να παρακαλέσω τους αναγνώστες του ιστολογίου να συμμετέχουν και οι ίδιοι στη θεματολογία καταθέτοντας τα σχόλιά τους επάνω στα άρθρα, ώστε να ακολουθεί συζήτηση και ανταλλαγή γνώσεων και απόψεων, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό μέσα από ένα ιστολόγιο, το οποίο απέχει πολύ (και ευτυχώς σε μεγάλο βαθμό) από το να είναι φόρουμ συζητήσεων.

Λερναία Ύδρα. Ίσως το πλέον γνωστό μυθικό πλάσμα που κατοικούσε μόλις 10 χιλιόμετρα μακριά από εμένα, στη λίμνη Λέρνη. Ήταν κόρη της Έχιδνας και του Τυφώνα και, δικαιολογώντας απολύτως τα γονίδια των γονέων της, ήταν ένα μυθικό ον σαν φίδι, με επτά ή εννιά κεφάλια, που μόλις του έκοβες το ένα, φύτρωναν άλλα δύο στη θέση του. Το μεσαίο κεφάλι, το κεντρικό, ήταν αθάνατο. Τη σκότωσε ο Ηρακλής σε έναν από τους πλέον γνωστούς άθλους του.

Βασιλίσκος. Υποτίθεται πως είναι ένα φίδι ή σαύρα, βασιλιάς των ερπετών, που είναι τόσο δηλητηριώδες ώστε αρκεί μια και μόνο ματιά του για να σκοτώσει. Αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι αλλά και σε μερικά Γριμόρια, στα οποία υπάρχουν μαγικές συνταγές για το πως μπορεί κανείς να φτιάξει έναν Βασιλίσκο. Οι περιγραφές του ποικίλουν από ένα μικρό, απλό φίδι, έως ένα τεράστιο ερπετό που μπορεί να εκτοξεύσει φωτιές και τοξικές εκπνοές. Σε μερικές παραδόσεις, παραδόξως, φαίνεται ότι ο κόκορας μπορεί να τον σκοτώσει.

Κένταυροι. Πλάσματα που ήταν άνθρωποι από τη μέση και πάνω και άλογα στο κάτω μέρος. Γιοί του Ηξίωνα και της Νεφέλης ή και του Απόλλωνα, κατοικούσαν στη Θεσσαλία και ο πιο διάσημος από αυτούς ήταν ο Χείρων, που προφανώς ήταν κάτοχος μεγάλων γνώσεων και ίσως ο πιο εξευγενισμένος από αυτούς. Διάσημο θέμα των αρχαίων καλλιτεχνών ήταν ο περίφημος πόλεμός τους με τους Λαπιθες.

Κέρβερος. Ο πασίγνωστος σκύλος – φύλακας του κάτω κόσμου των αρχαίων Ελλήνων. Είχε τρία κεφάλια (κατ΄άλλους 50 ή και 100) και ήταν επίσης γιός της Έχιδνας και του Τυφώνα. Του είχε ανατεθεί η φύλαξη της εισόδου του Άδη, ώστε κανένας ζωντανός να μην μπορεί να μπει στο βασίλειο των Νεκρών αλλά και κανείς νεκρός να μην μπορεί να βγει.

Χίμαιρα. Υβριδικό πλάσμα, κάτι ανάμεσα σε λιοντάρι, αίγα και ουρά φιδιού. Σκοτώθηκε από τον ήρωα Βελλεροφόντη.

Κύκλωπες. Μυθικά ανθρωπόμορφα πλάσματα με ένα μοναδικό μάτι στο μέσο του μετώπου. Ήταν γιοί του Ουρανού και της Γαίας και ήταν τρεις: ο Βρόντης, ο Στερόπης και ο Άργης, οι οποίοι φυλακίστηκαν από τον Ουρανό στα Τάρταρα και ελευθερώθηκαν αργότερα από τον Δία, για τον οποίο κατασκεύασαν τον Κεραυνό αλλά και όπλα στους υπόλοιπους Θεούς. Ωστόσο, αναφέρονται και άλλοι κύκλωπες, οι οποίοι κατοικούσαν σε απομονωμένα νησιά, όπως αναφέρεται στην Οδύσσεια.

Τσουπακάμπρα. Πρόκειται για ένα μυθικό πλάσμα της σύγχρονης εποχής, αναφορές για το οποίο υπάρχουν κυρίως στη Λατινική Αμερική και στο Πουέρτο Ρίκο. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί έχουν αναφέρει ότι, όταν εξαφανίζεται, αφήνει μια έντονη μυρωδιά από θειάφι.

Φοίνικας. Διάσημο αθάνατο πτηνό, το οποίο έχει την ιδιότητα να αναγεννάται από τις στάχτες του. Έχει όμορφα, χρυσά φτερά.

Κράκεν. Μυθικό θαλάσσιο τέρας, κολοσσιαίων διαστάσεων, το οποίο μοιάζει με γιγάντιο καλαμάρι ή χταπόδι και, σύμφωνα με ιστορίες ναυτικών, μπορεί να επιτεθεί και να καταστρέψει μεγάλα πλοία. Αναφέρεται στα Νορβηγικά Σαγκα και από τον Κάρολο Λινναίο, ενώ επίσης υπάρχουν αναφορές του σε κείμενα από τον 17ο έως και τον 19ο αιώνα, οι οποίες του δίνουν το μέγεθος ενός μικρού νησιού!

Καλαμοδόντα. Έτσι ονομάζουν οι κάτοικοι της Αρκαδικής υπαίθρου ένα ανθρωποειδές πλάσμα ή δαίμονα, που χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλα δόντια, τα οποία προεξέχουν από το στόμα του.

(συνεχίζεται…)
0 σχόλια
Ετικέτες Η παραξενη Ελλαδα, Παράξενες ιστορίες, παράξενος πλανήτης στις 5:47 μμ
Δευτέρα, 11 Φεβρουάριος 2008
Mothman!
Ήταν 15 Νοεμβρίου του 1966 όταν δυο νεαρά ζευγάρια από το Point Pleasant της Virginia, ταξίδευαν αργά τη νύχτα με το αυτοκίνητο, κάπου 7 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης. Περνώντας από ένα παρατημένο εργοστάσιο παραγωγής ΤΝΤ, πρόσεξαν δυο κόκκινα φώτα να λάμπουν μέσα στο σκοτάδι, επάνω σε μια από τις αχρηστευμένες πλέον γεννήτριες. Σταμάτησαν το αμάξι, κατέβηκαν και με τρόμο διαπίστωσαν ότι τα δυο κόκκινα φώτα δεν ήταν παρά τα μάτια ενός αλλόκοτου πλάσματος ύψους περίπου 2,5 μέτρων, ημιανθρώπινου, με τεράστια φτερά, διπλωμένα στην πλάτη του. Έντρομοι το έβαλαν στα πόδια και, φτάνοντας στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα διηγήθηκαν την ιστορία τους, λέγοντας πως το τρομερό εκείνο πλάσμα τους καταδίωξε το αμάξι, πετώντας με ταχύτητα μεγαλύτερη από 100 μίλια την ώρα.
Ο Σερίφης της πόλης προβληματίστηκε με την παράδοξη ιστορία. Γνώριζε τα δυο ζευγάρια από παλιά και μπορούσε να εγγυηθεί για το χαρακτήρα τους, οπότε τους ακολούθησε στο παλιό εργοστάσιο και κάνοντας μια μικρή έρευνα δεν παρατήρησε τίποτα. Αργότερα, στο σπίτι του ενός ζευγαριού παρατηρήθηκαν φαινόμενα poltergeist και είδαν το πλάσμα μερικές ακόμη φορές ως το πρωί.
Την επόμενη ημέρα, ωστόσο, ένα άλλο ζευγάρι που περνούσε κοντά στην περιοχή, συνάντησε το ίδιο πλάσμα, όπως το είχαν περιγράψει τα δυο πρώτα ζευγάρια και οι εμφανίσεις συνεχίστηκαν σποραδικά σε άτομα στην ευρύτερη περιοχή έως και το 1967, οι οποίες όμως λιγόστεψαν μετά την κατάρρευση της γέφυρας Silver, από την οποία σκοτώθηκαν 46 άτομα.

Ο John Keel και ο Mothman

Ο ερευνητής John Keel δημοσίευσε το 1975 το βιβλίο του Visitors from space – the Mothman Prophecies, στο οποίο παρουσιάζει τις μαρτυρίες για το παράξενο εκείνο ον, καθώς και μια εκτεταμένη έρευνα, στην οποία συνδέεται με διάφορες άλλες παραψυχολογικές εμπειρίες, στις οποίες περιλαμβάνονται θεάσεις αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων και οντοτήτων, φαινόμενα poltergeist, επαφές με τους περίφημους men in black και προβλέψεις – προφητείες, οι οποίες και συνδέθηκαν με την κατάρρευση της γέφυρας στο Point Pleasant. Αρχικά ο Keel ταύτισε το πλάσμα εκείνο με εξωγήινη δραστηριότητα, από τότε όμως ο ίδιος , όπως και άλλοι ερευνητές μεταξύ των οποίων ο Δρ. Ζακ Βαλέ, έχουν παρατηρήσει τις ομοιότητες των εξωγήινων επαφών με πλάσματα που αναφέρει η μυθολογία και η λαογραφία και ο νους τους έχει κατευθυνθεί σε άλλες ατραπούς.

Στα χρόνια που ακολούθησαν αναπτύχθηκε έντονος σκεπτικισμός, αν και οι θεάσεις του Mothman, πολύ λιγότερες όμως, συνεχίστηκαν. Προσπάθειες έγιναν να σχετιστεί ο Mothman με ζώα της περιοχής αλλά οι αυτόπτες μάρτυρες ήταν κάθετοι. Κανένα ζώο, σε οποιοδήποτε μεγάλο μέγεθος, δεν μοιάζει με αυτό το πλάσμα που είχαν δει…

0 σχόλια
Ετικέτες παράξενος πλανήτης στις 5:25 μμ
Δευτέρα, 4 Φεβρουάριος 2008
Αυτοκίνητα – φαντάσματα
Ένα ακόμη φαινόμενο που εντάσσεται στα πλαίσια των αστικών θρύλων, είναι και οι περιπτώσεις των αυτοκινήτων – φάντασμα. Το φαινόμενο εμφανίζεται με τις εξής μορφές.
Πρώτον ένα αυτοκίνητο, καθ’ όλα αληθοφανές πολλές φορές, εμφανίζεται από το πουθενά, τρέχει με ιλιγγιώδη συνήθως ταχύτητα, κάνει φοβερούς ελιγμούς και…δεν έχει οδηγό! Στο τέλος, εξαφανίζεται τόσο απότομα όσο είχε εμφανιστεί.
Συνήθως τα αυτοκίνητα αυτά δεν προκαλούν ατυχήματα, από όσο μπορούμε να ξέρουμε τουλάχιστον και έχει αναφερθεί ότι εμφανίζονται συνήθως σε σημεία όπου είχαν σημειωθεί τροχαία δυστυχήματα. Σχετικά βίντεο, ωστόσο αρκετά αμφιλεγόμενα, κυκλοφορούν ευρέως στο διαδίκτυο αν και τα περισσότερα δεν αποτελούν τίποτε άλλο από κακόγουστες φάρσες.
Δεν είναι όμως αυτό το μοναδικό φαινόμενο που σχετίζεται με τα αυτοκίνητα φαντάσματα. Έχει αναφερθεί επίσης το να κοιτάζει ο οδηγός από τον κεντρικό καθρέφτη, να βλέπει κάποιον στο πίσω συνήθως κάθισμα και γυρίζοντας το κεφάλι του να μην υπάρχει κανείς.
Επίσης μια άλλη κατηγορία φαινομένων σχετίζεται με τα στοιχειωμένα αυτοκίνητα, ένα από τα οποία λέγεται ότι ήταν η πόρσε με την οποία σκοτώθηκε ο ηθοποιός James Dean και η οποία φημολογείται ότι προκάλεσε ατυχήματα στους επόμενους κατόχους της. Κλασική στο είδος της σχετικά με το ζήτημα παραμένει η ταινία Christine.
Για την Ελλάδα δεν έχω υπόψη μου παρόμοια περιστατικά. Όποιος γνωρίζει ή έχει ακούσει κάτι ή έχει προσωπική εμπειρία, παρακαλώ να την καταθέσει.

2 σχόλια
Ετικέτες παράξενος πλανήτης στις 11:51 πμ
Τελικά τι συνέβη στο Amityville;
Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από εσάς θα έχετε απολαύσει την ταινία The Amityville Horror, η οποία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Jay Anson, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1977. Η ιστορία έχει ως εξής.
Το 1973 σε ένα σπίτι που βρισκόταν στην Ocean Avenue, στον αριθμό 112, ο Ronald deFeo Junior σκότωσε 6 μέλη της οικογένειάς του. Το 1975 στο ίδιο σπίτι μετακόμισε η οικογένεια των Lutz αλλά 28 ημέρες αργότερα εγκατέλειψαν πανικόβλητοι το σπίτι εξαιτίας των πολλών και ενοχλητικών μεταφυσικών φαινομένων που ισχυρίζονται ότι βίωσαν. Αλλά ας προσπαθήσουμε να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Το σπίτι, σύμφωνα με το βιβλίο που υποτίθεται ότι περιγράφει την πραγματική ιστορία της οικογένειας, λόγω του ότι μετά το έγκλημα κανείς δεν το ήθελε, προσφερόταν σε πολύ οικονομική τιμή και η οικογένεια αποφάσισε να το αγοράσει αν και γνώριζε για τα εγκλήματα που είχαν συμβεί πριν από περίπου ένα χρόνο. Ωστόσο, ένας φίλος τους επέμενε να κάνει εξαγνισμό του σπιτιού και η οικογένεια του το επέτρεψε. Ο ίδιος όμως, την ώρα που προετοίμαζε τον αγιασμό και μπήκε στο πρώην υπνοδωμάτιο της δολοφονημένης οικογένειας, άκουσε μια απόκοσμη φωνή να τον προτρέπει να φύγει, όπως και έκανε χωρίς να πει σε κανέναν τίποτα. Αργότερα ενημέρωσε τον σύζυγο να μην πλησιάζει σε εκείνο το δωμάτιο αλλά αρρώστησε και εμφάνισε σημάδια σαν Στίγματα.
Στην αρχή όλα έμοιαζαν φυσιολογικά, σύντομα όμως άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα φαινόμενα. Δυσάρεστες οσμές, θόρυβοι, σμήνη εντόμων που περικύκλωναν το σπίτι παρά το τσουχτερό κρύο, δυσάρεστα όνειρα στα μέλη της οικογένειας ήταν μερικά μόνο από τα πρόδρομα σημάδια. Αργότερα ο σύζυγος ξυπνούσε συνεχώς στις 3.15 τη νύχτα και πήγαινε να επιθεωρήσει το μικρό λιμάνι στην αυλή του σπιτιού. Το μικρό κορίτσι απέκτησε ένα φανταστικό φίλο, τον οποίο ονόμασε Jodie και έλεγε πως έμοιαζε με γουρούνι με κόκκινα μάτια. Άλλα μέλη της οικογένειας ισχυρίστηκαν αργότερα ότι είχαν δει παρόμοια οράματα. Ξεκίνησαν να συμβαίνουν φαινόμενα poltergeist, ένας μεγάλος Σταυρός αναποδογύρισε και ο σύζυγος άρχισε να έχει περίεργη συμπεριφορά, πηγαίνοντας κάθε βράδυ σε ένα κοντινό μπαρ, στο οποίο μετέπειτα έμαθαν ότι σύχναζε ο δολοφόνος. Η σύζυγος βρήκε ένα μυστικό κόκκινο δωμάτιο, που δεν υπήρχε στα σχέδια του σπιτιού και ο σκύλος της αρνούνταν να το πλησιάσει, ενώ ταυτόχρονα η ίδια είχε εφιάλτες, στους οποίους έβλεπε καθαρά τους φόνους που είχαν συμβεί.
Η οικογένεια πλέον είχε θορυβηθεί αρκετά τόσο που αποφάσισαν να κάνουν μόνοι τους έναν εξορκισμό, για να πανικοβληθούν όμως από φωνές που τους προέτρεπαν να σταματήσουν. Τα φαινόμενα εντάθηκαν ιδιαίτερα, άρχισαν πλέον να βλέπουν το σπίτι να γεμίζει από μια πράσινη γλίτσα. Έντρομοι μετακόμισαν στο σπίτι της μητέρας της συζύγου αλλά τα φαινόμενα συνεχίστηκαν κι εκεί. Δεν επέστρεψαν ποτέ στο σπίτι εκείνο και δεν περιέγραψαν με σαφήνεια τι εννοούσαν όταν έλεγαν ότι την τελευταία νύχτα συνέβησαν ιδιαίτερα τρομαχτικά φαινόμενα.
Το θέμα πήρε μεγάλη δημοσιότητα μετά και τη δημοσίευση του βιβλίου. Εκπομπές, ντοκυμανταίρ, ραδιοφωνικές εκπομπές σε ολόκληρη τη χώρα ασχολήθηκαν με αυτό και φυσικά υπήρξε έντονη κριτική σε μερικά σημεία του βιβλίου. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε το γεγονός ότι κανένας από τους επόμενους κατόχους του σπιτιού δεν ανέφερε το παραμικρό μεταφυσικό φαινόμενο, ενώ οι επόμενοι μετά τους Lutz ιδιοκτήτες είπαν ότι δεν είδαν καμία καταστροφή στο σπίτι, σαν αυτές που περιέγραψε η οικογένεια ότι συνέβησαν, ενώ ανέφεραν επίσης ότι το περίφημο μικρό δωμάτιο υπήρχε στα σχέδια του σπιτιού και το γνώριζαν. Η οικογένεια μέχρι και το θάνατο του συζύγου το 2006 συνέχισε να υποστηρίζει το ότι, αν και μερικά μη σημαντικά σημεία του βιβλίου δεν ήταν ακριβή, η ιστορία στο σύνολό της ήταν αληθινή.
0 σχόλια
Ετικέτες παράξενος πλανήτης στις 10:19 πμ
Σάββατο, 2 Φεβρουάριος 2008
Boy scout lane, ο στοιχειωμένος δρόμος των ΗΠΑ

Ένας ακόμη αστικός θρύλος μας έρχεται από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού. Πρόκειται για μια ιστορία που, όπως θα δείτε, έχει εμπνεύσει πλήθος ταινιών του Χόλυγουντ. Το θέμα μας είναι το Boy Scout Lane, ένα ερημικό αδιέξοδο που βρίσκεται στο Wisconsin των Ηνωμένων Πολιτειών, στην περιοχή Stevens Point, όχι μακριά από τις πόλεις Clintonville και Marion, μέσα σε μια δασική έκταση.
Ας δούμε όμως την ιστορία που συνοδεύει εκείνον τον καταραμένο κατά τους Αμερικανούς δρόμο.
Περίπου τη δεκαετία του 1950 ή του 1960 μια ομάδα προσκόπων κατασκήνωσε στην περιοχή προκειμένου μέσα από διάφορες δραστηριότητες να συγκεντρώσουν χρήματα από δωρεές. Την ίδια νύχτα λοιπόν ο Αρχηγός τους τους σκότωσε έναν προς έναν και στη συνέχεια αυτοκτόνησε με απαγχονισμό σε μια ιτιά.
Σε μια από τις πολλές παραλλαγές της ιστορίας, οι πρόσκοποι σκοτώθηκαν από τον παράφρονα οδηγό του λεωφορείου, ενώ σε κάποιες άλλες οι πρόσκοποι είτε σκοτώθηκαν σε τροχαίο είτε από μια πυρκαγιά που κατά λάθος ξεκίνησαν. Λέγεται μάλιστα πως στην εκδοχή της δολοφονίας δυο από τα παιδιά σώθηκαν και περιπλανήθηκαν στο δάσος αλλά πέθαναν από το κρύο, ενώ μια τελευταία παραλλαγή θέλει τους προσκόπους να εξαφανίζονται, χωρίς κανείς από τότε να μάθει τι ακριβώς τους συνέβη, οπότε και όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοιχτά.
Η περιοχή έκτοτε θεωρείται ως στοιχειωμένη και ο κόσμος αναφέρει ότι υπάρχει έντονη η αίσθηση ότι κάποιος σε παρακολουθεί. Επίσης, αναφέρονται ήχοι από σπασμένα κλαδιά που πολλές φορές μοιάζουν να περικυκλώνουν τον επισκέπτη, ενώ κάποιοι άλλοι μιλούν για θέαση φασματικών μορφών και λεωφορείων, καθώς επίσης και για φώτα που μοιάζουν με φανάρια μέσα στο δάσος.
Παρόλα αυτά, στην περιοχή δεν έχουν επίσημα καταγραφεί θανατηφόρες πυρκαγιές, εξαφανίσεις ή εγκλήματα που να σχετίζονται με τον παραπάνω μύθο.

0 σχόλια
Ετικέτες παράξενος πλανήτης στις 4:25 μμ
Παρασκευή, 1 Φεβρουάριος 2008
Silverpilen, το τρένο φάντασμα της Σουηδίας
Υπάρχει ένας αστικός μύθος που μας έρχεται από τη Στοκχόλμη, την πρωτεύουσα της Σουηδίας και αναφέρεται στο περίφημο τρένο φάντασμα της πρωτεύουσας. Το silverpilen, δηλαδή το ασημένιο βέλος, είναι ένα τρένο που φτιάχτηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 από αμάξια C5, όλα χρώματος ασημί. Υποτίθεται πως μόνο ένα τέτοιο τρένο κατασκευάστηκε και βγήκε εκτός κυκλοφορίας πριν από μερικά χρόνια.
Οι ιστορίες για το τρένο φάντασμα της Στοκχόλμης εμφανίστηκαν κυρίως τη δεκαετία του ’80, οπότε και μερικοί επιβάτες που βρίσκονταν στο Μετρό τις μεταμεσονύχτιες ώρες ισχυρίστηκαν ότι το είχαν δει να περνάει με μεγάλη ταχύτητα από το σταθμό. Παραλλαγές του παραπάνω βασικού μοτίβου θέλουν εργάτες του υπόγειου σιδηρόδρομου να το βλέπουν σε εγκαταλελειμένες στοές ενώ μια ανησυχητικότερη παραλλαγή θέλει το τρένο να σταματάει και να επιβιβάζει επιβάτες, οι οποίοι εξαφανίζονται για πάντα ή επιστρέφουν μετά από διάφορα χρονικά διαστήματα, για να περιγράψουν το εσωτερικό του τρένου ως άδειο ή ότι είδαν μερικούς άλλους επιβάτες φαντάσματα στο βαγόνι.
Ένας άλλος αστικός μύθος της Σουηδικής πρωτεύουσας θέλει το σταθμό Kymlinge να είναι επίσης στοιχειωμένος εξαιτίας του γεγονότος ότι έχει από χρόνια εγκαταλειφθεί. Υπάρχει μάλιστα η άποψη ότι μόνο οι νεκροί αποβιβάζονται εκεί.
Στην πραγματικότητα οι θρύλοι αυτοί δεν είναι αποκλειστικότητα της Σουηδίας αλλά φαίνεται πως έχουν μια αρχετυπική αξία, για αυτό και απαντούν σε πολλούς λαούς της γης. Υπενθυμίζω τις άμαξες φαντάσματα, τα στοιχειωμένα πλοία, τα αυτοκίνητα φαντάσματα των λεωφόρων και άλλα πολλά. Οι λαοί φαίνεται πως έχουν συνδέσει τις παραδόσεις αυτές με τον ίδιο το θάνατο, καθώς θεωρούν ότι τα οχήματα αυτά είναι στην πραγματικότητα τα μεταφορικά μέσα που χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν τους ανθρώπους στο θάνατο.

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: